The first 109 lines.
โอบกอดคำภาวนาที่ไม่มีชื่อเอาไว้
ยืนนิ่งเฉยยามเที่ยงใต้ท้องฟ้าอันว่างเปล่า
ทำไมทั้งความดีความชั่ว? ทำไมกัน?
ณ ที่แห่งนี้ไม่มีตัวตนอยู่ด้วยซ้ำ
แสงที่รอดเข้ามาผ่านรูม่าน
เสียงเหล่านั้นที่หายไปในโลกแห่งนั้น
ได้กลายเป็นเม็ดแสงและตกลงมา
วันนี้ยังมีชีวิตอยู่และได้ชำระล้างฉัน
ทำไมถึงใส่ชุดของ"ตอไม้"ล่ะคะ
ชอบชุดที่ทำให้ผ่อนคลายมากกว่าน่ะ
เธอใส่ชุดแบบนั้นไม่อายบ้างเหรอ
โมเอกินั้นพิเศษนะ
ในทางวงกตไม่เจอเธอเหรอ
ตายแล้วค่ะ
งั้นเหรอ
ทำไมถึงทำขนาดนี้ล่ะคะ
ไม่รู้สิ
พอเล่นเกมแล้วก็มีโอกาสให้ฆ่าคนใช่ไหมล่ะ
ต่อให้ไม่จำเป็นต้องฆ่าก็ตาม
เคยเตะเก้าอี้ให้กระเด็นไหม
หมายถึงการระบายอารมณ์เหรอคะ
โล่งใจเลยหรือเปล่า
ในตอนนั้นนะคะ
ก็แบบนั้นแหละ
ด้วยการระบายอารมณ์แบบนั้น
คน ๆ นี้แพ้กับเรื่องแบบนั้นเหรอคะ
แค่ดูก็น่าจะรู้แล้วนี่นา
ผู้มากประสบการณ์กว่า 96 ครั้งเลยนะคะ
นั่นน่ะ!
อ่อนแอมากเลยนะ
ไม่ใช่ร่างกายที่ขยับได้สักเท่าไหร่ด้วย
ดูให้ดี ๆ สิ
นั่นน่ะ
ภายในดูแปลก ๆ ใช่ไหมล่ะ
ทำเงินได้มากมายแล้วน่าจะเลิกเล่นไป
ทำไมกันนะ
เสพติดหรือเปล่านะ
นี่
เกราะน่ะ
ผิดกฏไม่ใช่หรือไง
ทำไมถึงคิดว่ามาเข้าร่วมตัวเปล่ากันล่ะ
ทำไมถึงไม่พกอุปกรณ์ที่แข็งแกร่งกว่าอีกฝ่ายมาล่ะ
เปล่าประโยชน์น่า
เพราะฝังไว้หลายที่เลยน่ะ
เยี่ยมเลย
จู่ ๆ พุ่งใส่คอเลยเหรอ
ดีมาก เซ้นส์ดีกว่าพวกกระจอกแถวนี้เยอะเลย
อย่าดีใจนัก
สมัยนี้เขาไม่นิยมพวกเสพติดการต่อสู้หรอกนะ
เธอมีหน้ามาพูดด้วยเหรอ
เธอรู้อะไรเกี่ยวกับฉันกัน
แค่ดูก็รู้แล้ว
เห็นชัดจะตายไป
เหมือนกับฉัน
โลกนี้มันสบายดีใช่ไหมล่ะ
สุดยอดมากเลยเนอะ
ที่นี่น่ะ
ไม่มีกฎที่แปลกเลยแม้แต่ข้อเดียว
จะฆ่าคนที่รู้สึกขยะแขยงก็ได้
ทำอะไรตามใจชอบได้ไม่โดนลงโทษ
บางครั้งก็มีเด็กน่ารักมาชื่นชมฉันด้วย
พวกเรานั้นมีแค่ที่นี่เท่านั้น
ถ้าได้ตายที่นี่คือความปรารถนาที่แท้จริง
คิดแบบนั้นใช่ไหมล่ะ
ที่ก้นบึ้งของจิตใจน่ะ
ไม่ใช่
อยากจะพูดแบบนั้นอยู่หรอก
แต่ว่า
แม้แต่ของแบบนั้นยูกิยังไม่มีเลย
ดูเหมือนจะถึงเวลาลงจากเวทีแล้ว
สิ่งที่ยังค้างคาใจก็เหลือแค่การหัวเราะแล้ว
ทำไมเธอถึงเล่นเกมกัน
ไม่รู้หรอก
พอได้แล้วนี่
ฉันมาจากไหนและจะไปไหน
ฉันเป็นใครกัน
ภูตผีไง
ไม่ได้เกิดมาในโลกนี้ด้วยซ้ำ
ไม่มีการตายด้วยซ้ำ
ทำได้แค่ลอยไปมา
แล้วก็คงจะไหลไปที่ไหนสักแห่ง
เพียงแค่
หายไปทั้งแบบนี้เท่านั้นแหละ
รสชาตินี้อร่อยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
รสชาตินี้อร่อยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ
อาโอย
เมื่อกี้ก็บอกไว้แล้ว
คินโกะน่ะไม่ต้องจริงจังบ้างก็ได้
ไม่ใช่เพื่อใครสักคนหรอกนะ
เพื่อตัวเธอเอง
ก็ดูสิ การขี้ขลาดนิดหน่อยนั้น ในฐานะคนแล้วดูมีความลึกซึ้งมากกว่า
เป็นอย่างนั้นเหรอคะ
อืม ต้องเป็นอย่างนั้นแน่
คินโกะ
คินโกะ
คินโกะ
ต่อไปเป็นครั้งที่ 30 แล้ว
การพูดเป็นลางแบบนั้นเชื่อจริง ๆ เหรอคะ
คุณสุมิยากะนี่น่ารักผิดคาดเลยนะคะ
คุณโมโมโนะ
คุณเบนิยะ
คุณโมโมโนะ
คุณเบนิยะ
คุณโมโมโนะ
คุณเบนิยะ
คุณเบนิยะ
No comments yet. Be the first to leave one.