Eternity

Ku duhet të shkojmë?

Nuk të dëgjova. Çfarë the?

Epo, ku duhet të shkojmë?

Hawaii është zgjedhja e dukshme.

Vetëm mendo për këtë. Ndalo këtë.

A do të ndalesh dhe të më dëgjosh, të lutem?

Ka një arsye pse njerëzit shërohen në plazh.

Do të ankohesh për rërën që përhapet kudo.

Do të jem i lumtur.

Mmm. Epo, kjo është më e rëndësishmja.

Nxito, o gjysh!

Malet Shkëmbore janë komode. I ftohti nuk është i athët atje. Është ngrohtë.

I ftohti është thjesht i ftohtë, Joan.

Është vendi ku mund të qëndrosh përgjithmonë.

Sot në Napoli është 84 gradë.

Italia?

Florida. - Ne nuk jemi banorë të Floridës, Larry.

O Zot. Joan, kjo tingëllon shumë snobike.

Ne nuk jemi banorë të Floridës.

E di, tingëllon si Karen.

Karen është shoqja ime dhe nuk është mirë.

Epo, nuk kemi pse t'i bëjmë njerëzit shenjtorë vetëm sepse po vdesin.

Jezus, Lari.

Shiko, ka male, akull dhe borë.

Kaq shumë gjëra për të cilat mund të ankohesh. Do ta adhurosh.

Nuk më pëlqen të ankohem. Kjo nuk është diçka që njerëzit e duan.

Nuk dua të zihem. Është një ditë e madhe.

E di, njerëzit vdesin nga këto gjëra? E pashë në internet.

Është një festë për zbulimin e gjinisë.

Dua të them, po e eliminoj surprizën…

A mund t'i lëmë të bëjnë bujë? - ...por nuk është për festë.

E di, një nga gëzimet më të mëdha të jetës sime ka qenë lejimi i surprizave.

A… A të kujtohet… - Çdo gjë duhet të jetë festë në ditët e sotme.

...kur u bindët se Zaku do të ishte vajzë?

Çdo gjë duhet të jetë një ngjarje. - Ty thjesht nuk të pëlqejnë festat.

Jo. Jo, thjesht e urren të argëtohesh.

Fëmijët tani kanë diplomime parashkollore. - Je i lumtur vetëm kur je i mjerë.

Je pesë vjeç. Nuk di asgjë.

Dëgjo, unë… A mund ta shijojmë? Dakord? - Por, e di, ti ke festën e madhe.

Festë e madhe. - Larry!

A mund ta shijojmë, në rregull?

Bythë idiot!

Po e shijoj. Po e shijoj. Po e shijoj.

Joan.

Duhet t'ua themi. - E di.

Më jep vetëm sot.

Sam, a mund t'i marrësh tullumbacet?

Po, të dëgjova. Po marr tullumbacet.

U kthyem. - Hej, Larry. Si po shkon?

Përshëndetje. Dukesh shumë bukur. - Jemi kthyer. Ah, trafiku, i pabesueshëm…

Oh, përshëndetje. Si je, zemër? - Oh. Faleminderit, mami.

Hej. Hej. - Gjyshe! Gjyshe!

Gëzohem që ju shoh, të dashurit e mi.

Le të shkojmë për një tortë?

Sam, tullumbacet. - Unë i kam tullumbacet në dorë!

Faleminderit që pranuat të jeni mikpritës, Pop-pop.

Ky do të jetë djalë. - Si e di këtë?

Sepse është kaq e ulët. Një djalë.

Pra, duke u afruar me 65 vjet martesë. Keni ndonjë këshillë?

Do të shpërthejë një nga ato tullumbace dhe nuk do ta zbulosh kurrë!

Oh! Ëh, gjyshe,

Ne gjetëm një grumbull fotografish të tua të vjetra në bodrum.

Faleminderit, zemër.

Kush është ai?

Pop-pop ishte në ushtri?

Jo, zemër. Ai ishte burri i parë tepër tërheqës i Nanës.

Jezu Krisht, ai është një njeri elegant.

Pse do ta lije atë për Pop-pop?

Jo, zemër.

Luka ishte ushtar dhe, ëm, vdiq në luftë.

Lar, pate shumë fat, miku im.

Vë bast se do të kishte qenë një baba i mirë.

Biologjia nuk funksionon kështu.

Lar?

Hej, ai po bën shaka.

Hesht, Zak.

Lari, je mirë? - Babi?

Babi? - Leri! Leri!

Lari!

Me sa duket nuk e prisje?

Çfarë dreqin po ndodh? Ku është Joan?

Zonja dhe zotërinj, tani kemi arritur në kryqëzim.

Ju lutem zbritni nga treni

ku përjetësia jote shtrihet përpara.

Nuk mbaj mend të kem blerë biletë treni.

Epo, mendoj se operacioni nuk shkoi aq mirë.

Kujdesu për hapat. Çorientimi është normal.

Të vdekurit e sapoardhur nga Amerika e Veriut, që mbërrijnë në kryqëzimin 301.

Çfarë po ndodh?

Hej. Gjithë argëtimi i Mesjetës pa lebër. Hajde tani.

Hej, do të festojmë? Festë gjithë natën, festë për gjithë kohën.

Hej, shoku. Gëzohem që të shoh. Duhet të jesh i ri.

Ku jam unë? - Xhesika?

Ai nuk ka kontaktuar ende.

Xhesika?

Çfarë është kjo? - Kondicioneri do të jetë me ju së shpejti.

Mirë se erdhe, Sandro. Më ndiq. - Përshëndetje. A mund të më ndihmosh? Unë...

Kondicioneri juaj do të jetë me ju së shpejti.

Je kondicioner? - Po, por unë nuk jam kondicioneri yt.

Eja. - Xhesika?

Thirrja e fundit për Botën Dingle, 174.

Përshëndetje. A punoni këtu?

Jo, zemër. Jam këtu për shëndetin tim.

Dëgjo. Mendoj se më kanë rrëmbyer.

Nuk je rrëmbyer.

Epo, ku është familja ime? Ku është Joan? Ku jam unë?

Je në kryqëzim. Kondicioneri yt do të jetë...

Rri me mua së shpejti. Po.

Mbërritja tjetër pas 15 minutash.

Treni i fundit nga kryqëzimi 301, niset për pesë minuta.

Oh, Jill. E gjitha kjo është zhurmë.

Të njoh, Jill.

Ti do vetëm një kuti me verë Chardonnay dhe një pishinë.

Më pëlqen shumë Chardonnay.

Epo, atëherë kam përjetësinë për ty.

Në rregull.

Po. Në rregull.

Drejt përpara.

Oh. Më vjen keq.

Ti kurvë e vogël.

Ëh… Larry Cutler?

A ka ndonjë Larry Cutler këtu?

Unë jam. - Larry?

Jam unë. - Oh! Hej, vëlla. Më vjen shumë keq.

Më kishin vënë në një portë krejt tjetër.

Kush je ti?

Unë jam Ana. Jam kondicioneri/ja juaj.

Çfarë do të thotë kjo? - Koordinatori juaj i jetës së përtejme.

Kjo nuk është punë.

Ke ndërruar jetë, Larry.

Jo.

Je i vdekur.

Jo. Nuk jam. E godita kokën. Dhe…

Është një vajzë.

Ec me mua.

Oh. Në rregull, dëgjo. Pra, isha ulur me familjen time,

dhe pastaj unë, ëm... - Vdiqa.

Jo, dhe unë… Çfarëdo që po përpiqesh të tregosh…

Nuk është e dhimbshme. Çuditshme.

Shiko, Lari.

Si po ndodh kjo?

Kur të arrish këtu, forma jote kthehet në veten e saj më të lumtur.

Mund të jetë çdo moshë.

Kjo është arsyeja pse ka shumë djem 10-vjeçarë,

por jo shumë adoleshentë megjithatë.

Ah, dreq. Joan. Joan, gruaja ime. Më duhet... duhet të kthehem.

Oh, Larry. Shiko anën pozitive. Të paktën penisi yt funksionon përsëri.

Hej, Ana. - Imja…

Penisi im gjithmonë funksiononte.

Nuk ka nevojë të ndihesh i turpëruar këtu. I kemi parë të gjitha.

Ëh. Po. Epo, nëse do të isha i vdekur,

Nuk do të më interesonte vërtet funksionaliteti i pajisjes sime…

Penis. - Uf.

Nuk do të turpërohesha dhe mërzitesha me ty tani,

sepse nuk duhet të mërzitesh në parajsë.

Oh, të tregojnë gjëra kaq të çuditshme atje poshtë.

Larry, çfarë është një shpirt?

Ëh…

Nuk e di. Mendoj se është versioni perfekt i vetes.

Jo. Je vetëm ti.

Jo, kjo nuk mund të jetë e drejtë.

Nëse je mërzitur shumë në jetë, Larry, atëherë mund të jesh mërzitur shumë edhe në vdekje.

A të bezdis shumë në jetë, Larry?

Më dëgjo. Gruaja ime ka vërtet nevojë për mua tani.

Më vjen keq. Nuk funksionon kështu.

Zgjohu, Lari. Zgjohu. Zgjohu. Hajde, shoku. Hajde.

Çfarë dreqin është kjo?

Nëse do të ëndërroje, nuk do ta ndjeje atë dhimbje.

Nuk e ndjeva këtë.

E di, zakonisht ju djemtë e vjetër gëzoheni shumë për gjithë këtë çështje me penisin.

Më dëgjo, duhet të flas me Zotin, në rregull? Këtë dua.

Dua të flas me të madhin. - Në rregull, pra ti je një nga ata.

Nuk e di pse nuk e the këtë që në fillim.

Kemi shumë përjetësi.

Çfarë je ti, Dhiata e Re, Dhiata e Vjetër? Hindu, Budist?

Zgjidh helmin tënd. - Prit pak. A nuk është Zoti real?

Nuk e di. Por, dëgjo...

pas disa qindra vitesh në një nga këto përjetësi,

as nuk do ta dish ndryshimin.

Për kë punoni?

Unë punoj për Frankun.

Në rregull, atëherë, për kë punon Franku?

Franku punon për Tomin. Pse-Pse ka rëndësi fare? Hajde tani.

Nuk kemi kohë. Kam klientë të tjerë, Larry, të lutem.

Në rregull. Epo,

Më vjen keq që supozova se parajsa do të dukej pak më pak si jeta.

Kjo nuk është parajsë.

Ky është vetëm një kalim i shkurtër midis jetës dhe përjetësisë.

Oh, ti ke fituar një jetë që ia vlen një përjetësie.

Kam? - Është thjesht diçka që themi ne.

Të gjithë marrin një përjetësi.

E mira, e keqja dhe e shëmtuara.

Pra, të gjitha ato gjërat e tipit "jeto një jetë të mirë" janë një grumbull budallallëqesh?

Kam frikë se po.

I arratisur nga dera e kuqe.

Largohu nga unë! - Mos u përziej.

Oh, kjo? Mos u shqetëso për këtë. - Largohu!

Thjesht mos vrapo nëpër asnjë derë të kuqe.

Nuk mund të kthehem prapa. Nuk mund ta bëj më.

Eja këtu. Eja…