Hokum

‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی

‫« بـخـش پـایـانـی »

‫داریم نزدیک میشیم

‫یه سنگ پیدا می‌کنم

‫« محکوم به‌فنا بودند »

‫نباید اینطوری تموم بشه...

‫« جمجمه‌ی همچین... »

‫نیازی نیست

‫بیا اینجا

‫هیچی نیست

‫کاری نمیشه کرد

‫برگرد

‫و تکون نخور

‫گفتم برگرد!

‫« ایـرلـنـد »

‫« بابا - مامان »

‫« سه‌گانه‌ی کنکیستادور » ‫(فاتحان اسپانیایی قاره‌ی آمریکا)

‫« هتل جنگل بیلبری » ‫« ایرلند »

‫« چـــرنـــد »

‫« هتل جنگل بیلبری »

‫چرا با تیر زدیش؟

‫چون مزاحمن

‫می‌پرن روی ماشین‌ها ‫و روشون خط و خراش می‌اندازن

‫نمیشه جای این‌کارا ‫فراریشون داد، نه؟

‫بزها کله‌شقن

‫نمیشه با شلنگ روشون آب گرفت؟

‫نـه

‫از همین الان گفته باشما، فرگال

‫حاضر نیستم اینو ببرم بندازم توی جنگل

‫خفه‌شو بابا

‫فادو، فادو....

‫سالیان سال پیش، در اعماق جنگل

‫کلبه‌ی سنگی کوچکی وجود داشت

‫و درون اون کلبه‌ی سنگی

‫عجوزه‌ای پیر زندگی می‌کرد...

‫یه ساحره

‫و گم‌شده‌‌ها رو طعمه‌ی خودش می‌کرد

‫عجوزه‌ی پلید اول ‫مسافران نگون‌بخت رو

‫طلسم می‌کرد

‫تا اون‌ها رو کاملاً گیج و آسیب‌پذیر کنه

‫بعد از اون ساحره ‫دست و پای طعمه‌های گیج‌و‌منگش رو می‌بست

‫و بعد مسافرین گم‌شده رو

‫به دنیای زیرین می‌برد

‫و گاهی اوقات...

‫دست یا پنجه‌ای از دل تاریکی بیرون میومد

‫و تکه‌ای از بدن طعمه‌های ‫غل‌و‌زنجیر شده‌ش رو می‌کند

‫چشمی رو درمی‌آورد

‫گوشی رو از جا می‌کند

‫و گاهی اوقات...

‫چیزی رو از یه پسربچه می‌کندن

‫که از چشم‌ها و گوش‌هاش ‫براش باارزش‌تر بود

‫می‌تونین حدس بزنین منظورم کجاتونه؟

‫- این‌ها بچه‌های توان؟ ‫- نه

‫برین پیش مامان باباتون

‫و دیگه با غریبه‌ها حرف نزنین

‫توی دنیا چیزهایی بدتر از ‫غریبه‌ها هم پیدا میشن، آمریکایی

‫بیدارت کردیم؟

‫آقای کاب، عذر می‌خوام

‫پای تلفن بودم ‫و فکر می‌کردم البی داره...

‫از من عذرخواهی نکن، ابله

‫از مهمان عذرخواهی کن!

‫عذر می‌خوام

‫سرت به کار خودت باشه

‫اینم کار خودمه دیگه

‫من صاحب اینجام

‫به اسم باومن یه اتاق رزرو کردم

‫اگر میشه اینجا رو امضا کنین... ‫آها بله! جناب باومن

‫آقای اُهم باومن ‫از پالمن‌سیتی واشینگتن

‫قراره یک هفته مهمان ما باشین. خوش اومدین

‫بذارش توی کمد و درشو قفل کن

‫البی داره می‌برتش توی جنگل

‫اتاق غذاخوری آخر این راهروئه

‫صبحونه از ساعت 7 تا 10 صبحه

‫فردا شب مهمونی هالووین ‫با اجرای زنده داریم

‫به‌همراه کوکتل و لباس‌های مبدل...

‫مطمئنم حسابی کیف و حال میده

‫راستی... اینجا توی ایرلند

‫به خوش گذشتن میگیم کیف و حال دادن

‫صحیح، میشه یه اتاقی بهم بدین

‫که تا جای ممکن از اون ‫"کیف و حال" دور باشه؟

‫- یه عالمه کار دارم ‫- کارتون چیه؟

‫نویسنده‌م

‫خب...

‫اینجا هیچی نمی‌شنوین

‫ممنون

‫وایسا ببینم... باومن

‫اسمتون رو می‌شناسم

‫فکر کنم پسرم طرفدارتونه!

‫مشهورین

‫خب، اگر کاری از دستمون برمیومد

‫که اقامتتون لذت‌بخش‌تر بشه

‫لطفاً با شماره‌ی 0 تماس بگیرین و بهمون بگین

‫باشه

‫میشه کتاب پسرم رو بیارم

‫تا براش امضاش کنین؟

‫نـه

‫چیزی نمی‌تونه از این در رد بشه

‫خیلی مقاومه

‫عجب گیری کردما

‫گم شدین؟

‫خودت چی فکر می‌کنی؟

‫خب، با این طرز رفتارت ‫به‌نظرم بهتره گم بمونی

‫خیلی‌خب ببخشید، آخه... ‫نمی‌تونم اتاقم رو پیدا کنم

‫باید همین‌جا باشه، ولی نیست

‫- آها آره، این سمته ‫- ممنون

‫- اولین باره میای ایرلند؟ ‫- آره

‫داره بهت خوش می‌گذره؟

‫آره

‫این اتاق شماست

‫ممنون

‫اقامت خوبی داشته باشی

‫ممنون. راستی...

‫ببخشید، احیاناً نمی‌دونی...

‫درخت سرخ‌چوب بزرگ کجاست؟

‫« هتل بیلبری » ‫« درخت سرخ‌چوب بزرگ »

‫- اونا کین؟ ‫- یا خدا...

‫آها...

‫مامان بابامن

‫تسلیت میگم

‫نوشیدنی می‌خوری؟

‫فکر کنم یه چیزی قوی‌تر از شیر ‫لازم داشته باشم

‫هیچی قوی‌تر از این پیدا نمی‌کنی

‫- عرق سگیه؟ ‫- ویسکی ایرلندیه

‫ایشکه‌باها

‫مایع حیاته

‫اوف. آره، عرق سگیه

‫اگر چیزی می‌خوای ‫که باهاش شیاطین رو شکست بدی

‫و فقط از دستشون فراری نباشی...

‫قارچ روان‌گردان توشه

‫سیلوسایبین

‫کاملاً طبیعیه

‫خودم قارچ‌ها رو می‌چینم ‫خشک می‌کنم و آسیاب می‌کنم

‫و دوست دارم با شیر بز بخورمش

‫می‌خوای با این چیکار کنی؟

‫خاکش می‌کنم

‫می‌دونی چرا میرن روی ماشین‌ها؟

‫بزها هم عاشق خوردن این قارچ‌هان

‫و وقتی فاز می‌گیرن

‫میرن دنبال سطوح براق ‫و انعکاسی می‌گردن، آخه...

‫اگر بعد از خوردن قارچ ‫توی چشم‌های خودت خیره بشی

‫فازت سنگین‌تر میشه

‫ولی...

‫ممکنه خطرناک باشه

‫بخصوص اگر یه عوضی ‫با تیرکمون نزدیکت باشه

‫دست رو دلم نذار که خونه

‫نزدیک بوده بابت همین ‫باهاش درگیر بشم

‫بابت مشروب ممنون

‫نری روی ماشین‌ها

‫نمیرم!

‫جمجمه‌ی پسره تنها جسم سختیه ‫که تا کیلومترها اطرافشون پیدا میشه

‫برای همین کنکیستادور...

‫بطری رو می‌کوبه تو سر پسره و می‌کشتش

‫ولی بطری بازم نمی‌شکنه

‫در آخر، توی صحرا سرگردون میشه ‫تا مرگش سر برسه

‫- چرا باید همچین چیزی بنویسی؟ ‫- منظورت چیه؟

‫آخه... خیلی تیره و تاره

‫خب... هدف اینه که چالش‌برانگیز باشه

‫خب، اگر پایانش اینه ‫من که نمی‌خونمش

‫خب، می‌دونی... از روی چند تا از رمان‌هام

‫فیلم‌های آشغالی ساختن

‫و وقتی فیلم رو برات ساختن

‫یه پایان خوش تهش می‌ذارن

‫خب پس، امیدوارم بذارن

‫منو یاد مامانم می‌اندازی

‫مامانت؟ مگه فکر می‌کنی چند سالمه؟

‫خب البته وقتی جوون بود

‫آره، بخاطر...

‫به‌نظر شاد میاد

‫بابام این عکس رو گرفته بود

‫می‌دونی، برای ماه‌عسلشون اومدن اینجا

‫همیشه می‌خواستن برگردن اینجا

‫- عه، واقعاً؟ ‫- آره

‫چرا نیومدن؟

‫چند سال بعد از این عکس فوت کرد

‫خیلی جوون بوده

‫- چطور فوت کرد؟ ‫- به قتل رسید

‫وقتی از سر کار برگشت خونه ‫یکی تیر زد تو صورتش

‫کسی که بهش شلیک کرد رو گیر انداختن؟

‫نه، کوچیک‌تر از اونی بوده ‫که بخواد مجازات بشه

‫ولی باید کثافتو دار می‌زدن

‫بابات چی؟

‫خب، اون... هیولایی شد واسه خودش

‫و اونقدر مشروب خورد که جوون‌مرگ شد

‫می‌دونی، سال‌ها خاکسترهاشون رو داشتم

‫و هیچوقت نمی‌دونستم ‫باید باهاشون چیکار کنم

‫می‌دونستم اینجا شاد بودن، برای همین...

‫میگم، سوئیت ماه‌عسلتون رو دیدم ‫درش قفل بود

‫گفتم شاید اون اتاق رو گرفته بودن

‫اون اتاق خیلی وقته که بسته‌ست

‫می‌دونی چرا؟

‫چون هیچ زوج عاقلی ‫ماه‌عسل نمیاد اینجا؟

‫چون تسخیر شده‌ست

‫- آها ‫- توسط یه ساحره

‫آقای کاب میگه تونستن سال‌ها پیش ‫اونجا حبسش کنن

‫سعی کردم "مال" رو راضی کنم ‫کلیدها رو از آقای کاب کش بره

‫تا بتونم یه نگاهی تو اتاق بندازم

‫ولی... راضی نشد

‫تابحال ندیدم هیچ مردی ‫اینقدر از پدرزنش بترسه

‫چرا اینقدر دلت می‌خواد ‫ بری تو اون اتاق؟

‫می‌خوام ببینم ‫ واقعاً ساحره‌ای اونجا هست یا نه