The first 200 lines.
นี่
เธอน่ะ
สนใจเรื่องการทรมานบ้างมะ
อ๋อ นี่น่ะเหรอ
สบายมาก ๆ แค่เรื่องปกติน่ะ
อะไรของหมอนี่น่ะ ขนลุกชะมัด
หืม...
ฉันว่ามีแววเหมาะใช้ได้เลย
ว่าไง
การทรมานน่ะ
เธอน่ะเป็นเด็กม.ปลายใช่ไหม
ฉันเป็นนักทรมานฟรีแลนซ์
ทำไมถึงบอกว่าฉันเหมาะกับการทรมาน
อืม...
เพราะว่าว่างแถมยังมีพลังเหลือเฟือ
แค่เดินเตร่อยู่ดี ๆ ก็มีไอ้โง่มาหาเรื่องเท่านั้นเอง
งั้นก็แค่ป้องกันตัวเองสินะ
แล้วก็
หน้าตาด้วยล่ะมั้ง
สิ่งที่งดงาม มักเป็นจุดเริ่มต้นของความน่าหวาดกลัว
ดูเหมือนว่าคนสวย จะเหมาะกับการเป็นนักทรมานนะ
เอ้านี่
ฉันให้
ยังไม่ได้บอกว่าจะทำ...
นี่เป็นแส้ที่ฉันใช้เมื่อก่อน
มันดูเหมาะกับมือใหม่นะว่าไหม
อืม... เยี่ยมเลย
เหมาะสุด ๆ
อ้อ จะว่าไปแล้ว
ยังไม่ได้ถามชื่อเลยสินะ
ฉันชื่อเฮล่า
ชิล
สำหรับครั้งแรกถือว่าทำได้ดีมากเลย
เป็นไง
เป็นไงน่ะเหรอ
เหนื่อยไงล่ะ
ความเห็นจืดชืดจังน้า
ไม่มีอย่างอื่นแล้วเหรอ
การดึงคำตอบของหมอนั่น...
ที่อยู่ข้างในนั้นออกมาด้วยตัวเอง
มันก็ดูน่าสนใจดี
เซนส์ดีนี่นา
เหมาะจริง ๆ ด้วย
เอาละ งั้นติดต่อคนทำความสะอาดดีกว่า
อ่า ฮัลโหล
เผลอทำเละกว่าทุกทีไปหน่อย
ไม่ใช่ฉัน ฝีมือเด็กใหม่น่ะ
งั้นฝากด้วยนะ
แปลกคนชะมัด
คราวนี้ก็ขอบใจมาก
เพราะมีนักทรมานสายขาวอย่างพวกเธออยู่ ช่วยได้เยอะเลย
ขอบคุณมากครับ
คนที่อยู่ตรงนั้นเป็นเด็กใหม่เหรอ
ครับ
ช่วงนี้เขาเพิ่งมาช่วยงานน่ะ
งั้นเหรอ
เธอนี่โชคดีจังเลยนะ
ที่ได้เจอกับนักทรมานฝีมือดี
คนที่โชคดีคือผมต่างหากครับ
ที่ได้เจอเด็กดีมีพรสวรรค์แบบนี้
นี่
หืม
เรื่องที่คุยกันเมื่อกี้
นักทรมานสายขาวเนี่ยหมายความว่าไง
ในวงการนี้น่ะ
มักมีพวกที่ เอาคนที่ไม่ใช่เป้าหมายมาทรมาน
หรือพวกรักษาความลับไม่ได้อยู่เยอะเลยละ
ไม่อยากจะเชื่อเลยเนอะ
ฉันอยากทำงาน ให้ได้ผลลัพธ์ด้วยวิธีที่ถูกต้อง
ไม่งั้นเด็กรุ่นต่อไปที่จะมาเป็นนักทรมาน
ก็คงไม่เชื่อถือหรอกว่าไหม
หืม เป็นไรไป
ทำไมนายถึงมาทำงานนี้ล่ะ
บังเอิญเจอกับนักทรมานคนหนึ่ง แล้วก็ติดตามเขาไปน่ะ
ก็แบบว่าตามน้ำไปล่ะมั้ง
แต่ว่า
มันดันเข้ากับนิสัยฉันน่ะสิ
ยิ่งได้ล้วงเอาความจริงออกมาเท่าไหร่
ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนช่องว่างในตัว ถูกเติมเต็มมากขึ้นเท่านั้น
ถึงฉันจะเธอนายเข้ามาในวงการนี้
แต่ว่าจะทำต่อไปไหม
ก็อยู่ที่การตัดสินใจของชิลนะ
ทุกวันที่ไม่เคยขาดอะไร
ถ้ามองข้ามความน่าเบื่อไปได้ มันก็ถือว่าดีแล้ว
แต่ถ้าไปกับหมอนั่น
ก็ต้องสูญเสียชีวิตประจำวันแบบนี้ไป
ชีวิตแบบนี้ มันมีค่าให้ต้องเสียดายด้วยเหรอ
เอ๊ะ
ไปโดนอะไรมาน่ะ
สักน่ะ
ลาออกจากโรงเรียนแล้วด้วย
เร็วไปไหมเนี่ย
เพราะงั้นฉันไม่เลิกทำหรอก
รับผิดชอบ ที่ไปดึงอนาคตของวัยรุ่นไว้ด้วยละ
แน่นอนอยู่แล้ว
ฉันจะพยายาม
ไง
เริ่มอยากคายความจริงออกมายัง
ปากแข็งชะมัด
โทษที
งานก่อนหน้านี้มันยืดเยื้อไปหน่อย
ช้าจริง ๆ เลย
เขาคนนี้ชื่อฟอน
เป็นคนวงการเดียวกัน
ฝากตัวด้วยนะ
เหนื่อยหน่อยนะ
ช่วยได้เยอะเลยละ
เรื่องง่าย ๆ เอง
เดี๋ยวฉันไปโทรหา คนทำความสะอาดก่อนนะ
ฝากด้วยคร้าบ
ชิลคุงใช่ไหม
เห็นว่าลาออกจากโรงเรียนแล้วเหรอ
ก็นะ
คิดว่านายก็คงรู้ตัวอยู่แล้วแหละ
แต่วงการนี้มันแปลกหน่อยนะ
รีบกลับไปใช้ชีวิตแบบคนปกติ จะไม่ดีกว่าเหรอ
ชีวิตแบบปกติมันก็ไม่เลวนะ
แต่ก็เอาเถอะ โดนคุณเฮล่าลากมาแบบนี้ก็คงยากหน่อย
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
จู่ ๆ ก็ล้มลงและน้ำลายฟูมปากน่ะ
ไม่ต้องห่วง
ยังไม่ตายหรอก
ขอบคุณนะ อิซึอา
ถ้ามีคนไข้ฉันก็ต้องมาอยู่แล้ว
พึ่งได้เยอะเลย
ก็อย่างที่เห็น ฉันเป็นหมอที่โดนพวกนี้ใช้งานเยี่ยงทาสน่ะ
หมอ
แม้แต่พวกเศษเดนที่โดนทรมาน ก็ต้องได้รับการรักษาเหมือนกัน
แต่สำหรับเจ้าพวกนั้นน่ะ
มันเป็นการรักษาเพื่อให้ไปโดนทรมานต่อ
คงไม่มีหมอคนไหน อยากจะทำหรอกถูกไหม
เพราะฉะนั้น ฉันเลยคิดว่ามันจำเป็นที่จะต้องทำ
ก็นะ มันก็เหมือนการรักษาคนไข้ทั่วไปแหละ
พอทำงานแบบนี้ ก็มีคนแปลก ๆ มารวมตัวกันเยอะเลย
อย่างพวกที่ดูเหมือนไม่ค่อยมีแรงจูงใจ
แต่ที่จริงแล้ว มีหลักการในการทำงานของตัวเอง
ครับ ๆ
พวกที่ดูเหมือนไม่แคร์อะไร
แต่กลับอ่อนไหวกว่าที่คิดก็มีนะ
ก็มันไม่ใช่งานง่าย ๆ นี่นะ
แล้วก็
ยังมีตำรวจที่เลี้ยงราเม็ง...
ให้เด็กเปรตที่หิวโซอะไรด้วยแบบนั้น
มีคนอยู่หลายแบบเลยละ
ก็นะ
ถ้าเป็นตอนนี้ละก็
ฉันจะช่วยเด็ก ที่เหมือนตัวเองในตอนนั้นได้ไหมนะ
อะไรเนี่ย จะมาซงมาซึ้งอะไรกัน
เดี๋ยวตรวจอาการให้เอาไหม
ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย
- แค่นึกอะไรนิดหน่อย - ตั้งสติไว้สิ
เอาละ พรุ่งนี้ก็มาสู้กันต่อเถอะ
ได้คู่หูดี ๆ มาแล้วด้วย
เนอะ
จะพยายามให้สมกับที่คาดหวังแล้วกัน
พึ่งได้เยอะเลย
อื้ม สุดยอด
คุณชิล ต้องขอบคุณอยู่เรื่อยเลยนะครับ
เอาแต่กินข้าวห่อไข่ ไม่เบื่อบ้างเหรอ โนเอะ
ก็ข้าวห่อไข่ของคุณชิลมันอร่อยนี่นา
ต้องเป็นป๊าป๋าที่ดีในอนาคตได้แน่
ใครจะเป็น
ถ้างั้นผมไปตรวจสอบงาน ที่ได้รับมอบหมายก่อนนะครับ
รบกวนด้วยนะ
ไปดีมาดีครับ
วันนี้ก็ระวังตัวด้วยนะครับ
โนเอะ
โตขึ้นมาเป็นเด็กดีมากเลยนะ
นี่ก็สามปีแล้วสินะ
อืม
ดีจริง ๆ ที่วันนั้น รับโนเอะมาเป็นคนในครอบครัว
เพราะมีโนเอะกับชิล ทุก ๆ วันถึงได้มีความสุข
ถ้างั้นก็ดีแล้ว
อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไปจัง
แต่ก็นะ
ฟอนเองก็เลิกเป็นนักทรมานแล้ว
ปกติแล้วงานแบบนี้ คงไม่มีใครทำต่อได้นานหรอก
ชิลล่ะ คิดว่าจะทำต่อไหวไหม
ตัวฉันที่ไม่ได้ทำงานทรมานอีกแล้วน่ะ
มันนึกภาพแทบไม่ออกเลย
เพราะว่างานนี้น่ะ
มันทำให้รู้สึกเหมือนว่า กลายเป็นที่ของตัวเองไปแล้ว
ฉันมีบางอย่างที่คิดมานานแล้วน่ะ
ถ้าสามารถสร้างสถานที่ที่ทำให้นักทรมาน อยากอยู่ในโลกนี้ต่อไปได้ก็คงดี
ที่อยู่
เฮล่า
ให้ตายสิ
พวกที่กล้ามาป่วนเขตของเรา
คือพวกเด็กเปรตงั้นเหรอ
ครั้งหน้าไม่จบแค่นี้แน่
คงจะเข้าใจแล้วใช่ไหม
ลาออกจากวงการทรมานนี้ไปซะ
ขอร้องล่ะ
ช่วยหมอนี่ด้วย
ขอโทษนะ
ที่ทำให้คนสำคัญของนาย
ต้องกลายเป็นแบบนี้
ขอโทษจริง ๆ
มันเป็นความผิดฉันเอง
เพราะเฮล่ามาปกป้องฉันเอาไว้
No comments yet. Be the first to leave one.