Our Sticky Love (이런 엿같은 사랑)

ถ้าชีวิตคนเรามีแนวเรื่องของ ตัวเองแล้วชีวิตคุณจะเป็นแนวไหน

กันล่ะ

โลกสีเทาอันมืดหม่น

แนวฟิล์มนัวร์

หรือมีเงื่อนงำอาชญากรรมแบบ แนวระทึกขวัญ

หรือจะแนวโรแมนติกคอมเมดี้

เอาไงดีลูกพี่

ไม่ว่าจะเป็นแนวไหนชีวิตก็น่าสนใจ ทั้งนั้นแหละ

แต่ไหงชีวิตฉันต้องมาเจอแนวนี้ด้วย

คุณความจำเสื่อมนะครับ

คนไข้จำไม่ได้แม้กระทั่งชื่อ อายุหรืออาชีพ

การสูญเสียความจำ เกี่ยวกับประวัติตัวเอง

ทั้งหมดนี้คืออาการชัดเจนของภาวะ ความจำเสื่อมเฉพาะส่วนครับ

เป็นอาการความจำเสื่อม แบบที่เห็นบ่อยๆในหนังในละคร

ยังไงยังงั้น

นั่นสิคะ

ครับ

นี่มันเป็นไปได้จริงอะ

ทำไมฉันถึงจำอะไรไม่ไดัสักอย่างเลย

ครับคือถึงมีไม่บ่อยแบบในละคร

ปกติในละครเขาทำยังไงกันคะ

อืม

ปกติฟื้นมาปุ๊บก็จะหันไปถามคนข้างๆ ด้วยหน้าตาใสซื่อแบบงงๆว่า

คุณเป็นใครอะคะ

ประมาณนั้นล่ะครับ

แล้วไหนล่ะคะ

คนที่ฉันต้องถามว่าคุณเป็นใครคะ ด้วยหน้าตาใสซื่ออะ

น่าเสียดายที่มันไม่มีเลยล่ะครับ

ไม่มีเหรอคะ

คนไข้ถูกส่งตัวมาที่นี่ในสภาพหมดสติ ตั้งแต่สองอาทิตย์ก่อนแล้วล่ะครับ

ตอนที่เจอตัวคุณนอนสลบอยู่ ริมถนนคนเดียวตามตัวคุณก็มีแผล

เต็มไปหมดแถมยัง

เช็กลายนิ้วมือไม่ได้เลยด้วย

ทำไมเป็นงี้

ลายนิ้วมือถูกทำลายไปหมด ตั้งแต่ตอนเจอตัวคุณแล้วล่ะครับ

พอเช็กลายนิ้วมือไม่ได้ ก็ระบุตัวตนไม่ได้

เราไม่มีทางติดต่อญาติคุณได้เลย

ไม่สิถ้าเป็นอย่างงั้น ก็ต้องสืบสวนสิคะ

ตำรวจพยายามหาสืบหาสาเหตุของ อุบัติเหตุแล้วล่ะครับ

แต่จุดที่เจอคุณเป็นทางเปลี่ยวที่ ไม่มีกล้องวงจรปิด

แม้แต่บนเสื้อผ้าหรือรองเท้าที่ใส่

หา

ก็ไม่พบลายนิ้วมือของ คุณปรากฏอยู่เลย

แม้แต่นิดเดียว

โทษนะคะงั้นก็คือถ้าให้ฉันลองสรุปดู

อื้อฮึ

ฉันสลบอยู่ริมถนน เมื่อสองอาทิตย์ก่อนแล้วถูกส่งมานี่

ระบุตัวตนก็ไม่ได้ สืบหาสาเหตุก็ไม่ได้

แถมฉันยังจำไม่ได้อีก

โอ้สรุปเรื่องราวได้ยอดเยี่ยมมากเลย

แล้วฉันควรทำไงต่อคะ

ถ้าความจำกลับมาเร็วก็ดีไปนะครับ แต่ว่า

-ถ้ามันไม่กลับมาล่ะคะ -ถ้ามันไม่กลับมา

คนไข้จะถูกจัดเป็นบุคคลนิรนาม และหลังจากรักษาตัวเสร็จ

ต้องไปอยู่สถานสงเคราะห์ของรัฐ น่ะครับ

ว้าว

งั้นสรุปก็คือ

ฉันโคตรซวยเลยถูกไหม

สรุปเรื่องราวได้เยี่ยมอีก แล้วล่ะครับ

ถือเป็นสัญญาณที่ดี

รักติดหนึบ

เธอเป็นใคร

เธอเป็นใครกันแน่ ถึงเจออุบัติเหตุสยอง

จนโดนหามมาที่นี่ได้

-โอ๊ยมันเป็นไปได้รึไง -อะไรของเขาน่ะ

ที่แค่ชื่อตัวเองยังจำไม่ได้เนี่ย

หือ

ว่าแต่

สวยนะเรา

-โอ้โฮตายจริงๆ -ตายแล้วอะไรเนี่ย

หุ่นเป๊ะเว่อร์

เอวเอสมีซิกซ์แพ็กด้วย

อุ๊ยตายเพิ่งเคยเห็นตัวเองครั้งแรก แต่ถูกใจชะมัดเลย

คือแบบถ้าโซ๊ะขนาดนี้ ทำไมไม่ไปเป็นดาราซะ

ทำไมไม่เป็นดาราจ๊ะสาว

ถ้าเป็นดาราต่อให้ฉันความจำเสื่อม คนอื่นเขาก็คงจำหน้าฉันได้กัน

หมดแล้วป่ะ

โอ๊ยสรุปเป็นใครกันอะ

ตกลงฉันเป็นใครกันแน่วะเนี่ย

อยากจะบ้า

โรงพยาบาลซานดึล

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

สมัยนี้เนี่ยนะสถานสงเคราะห์ที่ ทางรัฐเขาจัดไว้ให้ถือว่าดีมากเลยนะ

นั่นสินะขนาดเป็นพวกผู้ลี้ภัยชาว เกาหลีเหนือเขายังช่วย

สอนงานหาอาชีพให้เลย

ถือซะว่าเริ่มชีวิตใหม่ ไปเลยก็แล้วกันนะแล้วพอไปที่นู่น

ก็ลองหาความถนัดดูสิ

-อุ๊ยตายตกใจ -โอเคต้องลองกันสักตั้ง

ความจำเสื่อมเพราะหัวฟาดนี่นา

-ถ้ากระตุ้นอีกที -อืมใช่

อาจกลับมาก็ได้

-ใช่เลยดีแล้วละ -อืมๆ

สงสัยจะมีแรงแล้ว

-อืม -กินถั่วไหมแม่หนู

อืม

-ตายแล้วทำอะไรเนี่ย -ตายแล้วคุณพระ

-ไม่นะๆ -ตายจริงแม่หนู

-อุ๊ยตาเถรแม่ร่วงไหมล่ะ -ว้ายตาเถร

สงสัยจะได้สติแล้วละมั้ง

โอ๊ยตายแล้วจะบ้าก็ให้ มันพอดีหน่อยสิทำไมจะต้อง

เอาหัวไปโขกกำแพงแบบนั้นด้วยเนี่ย

โธ่เอ๊ยถ้าจะโขกก็น่าจะรอ อีกสักชั่วโมงค่อยโขกสิ

-โถๆ -คะ

พอหนูสลบไปปุ๊บแป๊บเดียวเขาก็มาหา หนูปั๊บเลย

แฟนไง

ในที่สุดก็มีคนที่รู้จักหนูโผล่มา สักทีแล้วนะ

จริงเหรอคะ

เห็นว่าแฟนหนูเนี่ยเขาออกตามหาหนู ซะแทบพลิกแผ่นดินเลย

จริงนะคะ

เขาอยู่ไหนคะคนที่บอกว่า เป็นแฟนฉันน่ะ

-รอก่อนนะเดี๋ยวเขาก็มาแล้วแหละ -อืม

อืม

แฟนหนูน่ะ

ทั้งสูงยาวเข่าดี แถมหน้าตาก็หล๊อหล่อด้วย

อือฮึ่ยฉันล่ะนึกว่าเป็นดาราซะอีก

แหมโชคดีจริงๆ

สเปกฉันเลย

รอดแล้วเรา

แหงสิ

เราเบ้าดีขนาดนี้ จะไม่มีแฟนได้ยังไงอะ

ในที่สุดก็จะได้รู้ แล้วว่าฉันเป็นใคร

ที่ผ่านมาเธอเหนื่อยมากแล้วล่ะนะ

-แหมเอวเอสเหมือนฉันตอนสาวๆเลย -หือ

-เหมือนจะได้ยินเสียงคนเดินมานะ -อ๊ะ

อืม

หือ

อุ๊ยตาย

ถูกหวยแล้วเรา

คุณยาย

-มาแล้วเหรอ -ครับ

นี่หลานชายฉันเอง

เป็นนายแบบนะ

ทักทายสิ

สวัสดีครับ

หือเหมือนจะมีคนมาอีกแล้วนะ

อ๊ะ

ฮึ่ย

ได้ยินข่าวแล้วใช่ไหมครับ ว่าญาติของคุณมาหาน่ะฮะ

-ให้เรียกเลยไหมเอ่ย -อ๊ะ

เชิญเข้ามาเลยครับ

ยิมต่อยมวยฮง

ไรเนี่ย

ไอ้นักมวยไส้แห้งซอมซ่อนี่ใคร

อะอ้าวทำไมนายไส้แห้งมาหยุดหน้าฉัน

โกอึนแซ

เธอจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ

ไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร

หือ

ค่ะและไม่อยากรู้ด้วย

ฉันเอง

ไม่นะ

จางแทฮา

ไม่เอา

ขอร้องล่ะ

เป็นแฟนเธอไง

ซึ้งเลยใช่ไหมล่ะครับ

ตลอดสามอาทิตย์เขาตามหาทุกโรงพยาบาล ทั้งในโซล

และเมืองรอบโซลจนเจอตัวคุณเลยนะครับ

ก็ไหนว่าสูงยาวเข่าดี

หล่อเหมือนดาราไง

ก็ไหล่กว้างเป็นบานประตูอย่างเงี้ย

เหมือนแบคอิลซอบตอนหนุ่มๆ ไม่มีผิดเลยเนอะ

แต่ฉันว่าเหมือนพัคกึนฮยอง

-ตอนหนุ่มๆเขาก็หน้าตาแบบเนี้ยแหละ -อื้ม

ก็จริงเนอะ

อืมๆ

ยิมต่อยมวยฮง

ถ้างั้นฉันขอสรุปหน่อยนะ

ฉันชื่อโกอึนแซและอายุก็

33แล้ว

อาชีพคือสาวพาร์ตไทม์กวนตังเม ในโรงงาน

แถมยังคบกับโค้ชมวยอย่างคุณ มาตั้งสองปีจนมาอยู่กินด้วยกัน

แล้วยังจะแต่งงานกันด้วย

ทำยังไงดีฉันเชื่อไม่ลงเลย สักนิดเดียว

อย่างแรก33แล้วแต่ไร้งานหลัก ทำแค่พาร์ตไทม์เนี่ยนะ

เธอเคยอยากแต่งนิยายออนไลน์ แต่มันไม่ค่อยรุ่งเดือนก่อน

เธอเลยเริ่มทำงานที่โรงงานตังเม ของยายฉัน

ถ้างั้นคุณมีหลักฐานว่าเราคบกัน เหรอคะ

เอ่อเดี๋ยวสิคะ

ไอ้นี่อะใช้เป็นหลักฐานว่า เราคบกันไม่ได้หรอก

หือก็แค่พวกนักท่องเที่ยวสองคน มาบังเอิญถ่ายรูปด้วยกันมากกว่า

-รูปอื่นล่ะคะ -มีแค่นี้แหละ

เห็นไหมเห็นปะมันเมกเซนส์เหรอคะ

คบกันตั้งสองปีนะ

สามอาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันวิ่งวุ่นตามหาเธอ

ไปทั่วจนทำมือถือหายไปแล้ว

รูปคู่เราอยู่ในนั้นหมดเลย

จะให้ฉันเชื่อเหรอคะ

ถ้ามือถือของเธอยังอยู่ก็คงจะดี อยู่หรอก

แต่ตอนเจอตัวเธอไม่มีอะไร ติดตัวเลยนี่

เธอที่บอกว่าจะไปหาเพื่อน ไม่รู้ไปเจออุบัติเหตุอะไรเข้า

ถึงได้กลายมาเป็นแบบนี้น่ะ

แต่ว่าตอนนี้

แค่เธอรอดกลับมาก็ดีแล้ว

ว่าแต่

ปกติแล้วคุณไม่อาบน้ำเหรอคะ

ห๊ะ

โอ้เอ่อคือ

คือว่า…ระหว่างทางมา รถดันเสียกะทันหันเลยต้องรีบซ่อมน่ะ

หนวดก็ไม่โกนซะด้วย