Love Is Blind: Poland (Love is Blind: Polska)

Ito dapat ang isa sa pinakamasayang araw ng buhay ko,

pero hindi naging maayos ang lahat. Naging malungkot ito.

Gusto ko sana makitang masaya mom ko.

- Magaling. - Ganda talaga.

- Ang ganda. - Namangha ako.

Huwag natin siyang pilitin kung hindi niya ito gusto.

Alam kong nabibigla ka.

Malaking desisyon ito sa maiksing panahon. Tama lang na may alinlangan ka.

Pag-isipan mo ang iyong mga damdamin.

- Sige! - Sabi nga ni Zosia,

desisyon ninyo itong dalawa.

- Wag mong pakinggan ang iba. - Alam ko.

Gusto ng mga mahal natin na maging masaya tayo, pero natatakot din sila.

Magpakasaya sa araw na ito. Piliin mo ang tamang desisyon para sa 'yo.

Salamat sa suporta niyo ng mom mo.

Siyempre, nasa team mo ang mom ko, kung alam mo lang.

Ang bait ng mom mo.

- Sige. - Salamat, Daria.

POLAND

MAKALIPAS ANG TATLONG ARAW

Nagawa niyo na ito. Ano ang naramdaman niyo?

Mukhang milyonaryo ako, dapat ikaw rin.

Magiging sexy ako.

At special ka. Parang prinsipe.

Salamat sa pagsama sa 'kin.

- Katropa talaga. - Tama.

Sayang talaga, hindi makakapunta mga mahal ko sa buhay.

Importante sana para sa akin na nandito sila.

Isa itong pagsubok ng buhay.

Nagkaroon ako ng maraming problema habang nagaganap ang experiment na ito.

Nakakapagod ito.

- Kinakabahan ka ba sa kasal? - Oo, siyempre.

Nagkaroon pa rin kami ng pagtatalo at away.

May alinlangan ka ba tungkol sa inyong dalawa?

Kaunti.

Sabi ko nga, "Hindi dapat pumalpak si Filip."

Sana nga.

Hello, gentlemen.

- Hello. - Ikinagagalak ko. Filip.

Dito tayo.

Naku. Ano ba itong pinasok ko?

Matatali na ako.

Ngayon parang nagiging totoo na?

- Grabe, nagsusukat na ako ng mga tuxedo… - Walang nagsabi na madali ito.

- Aba. - Ayos.

Magaling.

Ang Godfather. Mula sa Podlasie.

Gusto ko ito.

Hubarin mo ang jacket.

- Ganito itsura habang sumasayaw. - Ikaw na nga ang asawa niya.

- Magaling. - Ito ay…

In love na ako kay Daria.

At sasabihin ko na ang "oo", pero kinakabahan ako ngayon, at…

Di ko alam kung ano nangyayari.

Kamusta?

Kamusta, Mr. Johnny Bravo?

Kasi medyo… nangyayari na.

- Oo. - Totoo na talaga ito.

- Nagiging malinaw na sa 'yo? - Oo.

- Naku. Ano itong pinasok ko? - Malapit na talaga ito.

Ang bilis ng mga nangyayari, nakakabaliw.

Naku.

- Ang ganda mo ngayon. - Salamat.

- Gusto mo subuan kita? - Huwag.

Bakit ang lamya ko?

Kung di nahulog hindi ikaw 'yon.

Excited ka na sa bachelor party?

Mm-hmm.

Walang strippers ha.

Promise?

Tingnan natin.

Ano'ng masasabi mo tungkol sa bilis ng mga nangyayari?

- Ang bilis, baka sobrang bilis nga. - Pero ayos pa rin…

Masaya ako na pinili kita.

Di ako nagsisi kahit isang sgundo na ikaw ang pinili ko.

Ito, "The best ang pinili ko."

PODIATRIST

Nahirapan akong pag-usapan ang tungkol sa mga damdamin namin dahil…

sabi ng mom ko, hindi niya pinagkakatiwalaan si Kamil.

Na pinapaikot lang ako ni Kamil.

Na di tapat ang intention niya. Pero may malasakit na rin ako sa kaniya.

Hindi ko alam.

Ito rin sabi nila sa mga dati kong relationship.

Di ako nakinig no'n kasi medyo di ko naman nakita. Ayaw ko muna makinig.

Hindi ko alam.

Alam mo na di araw-araw ay masaya. Pero kailangan

magmahalan pa rin sa masasamang mga araw.

Alam ko.

Pagbutihin pa natin communication natin.

At ibang mga bagay pa.

Tama?

Oo. Walang tigil na inaalagaan ang isang relationship.

Wag ka nang umiyak.

- Halika dito. - Teka, teka.

Bakit ka umiyak? Ano'ng nasa isip mo?

May tinga ba ako?

Puwedeng maglagay ng upuan sa gitna ng ngipin mo.

Ano ba…

- Ano? - Biro lang.

Alam ko.

Ang ganda mo.

Nagbago na ang buhay ko at tingin ko ay handa na ako na ikasal.

Umaasa ako na sa tulong nitong experiment… ay makakabuo ako ng pamilya…

Oo.

Ayan. Alam mo ba na takot ako sa matataas na lugar?

- Naaalala ko… - Ba't may airplane?

Hindi, sinabi ko sa 'yo…

- Ba't may airplane? - …sabay tayong tatalon.

- Talaga? - Alam kong sinabihan kita.

- Ba't may airplane? - Matapang ka.

- Wag kang magpanggap. - Matapang?

Talaga bang mag-skydive tayo?

Ano ang mas madali, ito o ang ikasal?

- Ito. - Oh!

MAG-IPON NG MGA ALAALA!

Idea ko ito.

Masyadong kalmado ang relationship namin.

Magdadagdag ito ng anghang at adrenaline sa amin.

- Hi. - Hi.

- Hiya. - Ako si Wojtek.

- Marta. - Hi, Marta.

- Damiś. - Hi, Damiś.

Nararamdaman ko ang kumpiyansa mo.

- Mabuti ba ito? - Oo.

- Ayos. - Ramdam ko safe ako.

Kailangan maghanda para sa pagtalon.

Ang una at masayang hakbang, pipili kayo ng susuotin.

Yahoo!

- Dapat isa kang unicorn. - Talaga? Sige.

May Spider-Man dito. Naku, malaki at matabang Spider-Man.

- Parang pagpili ng asawa, dapat desidido. - Bear?

- Naku. - Ito na.

Halika dito. Tumalikod ka. Una ang paa. Ang kanan.

'Yong malapit sa pader, pag natutulog ka.

- Alam ko. - Ngayon ang mga kamay mo.

'Yong mas malapit pa.

- Alam ko. - Humarap ka.

Gaano katagal ka na dito?

May buntot ka pala. Inipit niya ang buntot mo.

- Tumahimik ka. - Nag-skydiving ako mula pa '98.

Sige.

May buntot din ba ako? Mayroon.

Aakitin kita gamit ang buntot ko.

Hahawakan ko ang buntot mo.

Sige na, tama na.

Gusto mo bang basahin ko nasa likod mo?

- Huwag. - Minsan

maaaring "mag-fail" ang system.

Tama na kalokohan, please.

- Mismo. - Ikaw na ang susunod.

Tumalikod ka. Kanan na paa.

Ang kabila.

- Halika. - Naku.

Tumalikod ka.

Gusto mong makita ang buntot ko?

Hindi, salamat.

Napapadalas na pangungulit ni Damian…

NAIL STYLIST

…at hindi na ito nakakatuwa.

- Paano na? - Nakakatakot ka na. Kadiri.

- Halikan mo ako. - Hindi.

- Gusto ko ng halik. - Ayaw ko!

Sige na.

- Nakakalungkot ito. - Mayroon ka na…

LANDING ZONE

Tatakbo ako.

Tumigil ka.

Puwede bang itigil muna ang mga biro? Seryoso ako.

PARACHUTE SECTION

Kakaibang situation ito para sa akin.

Noong nagiging makulit ka noong una, sabi ko, "Seryoso ba ito."

Medyo magiging weird kung sinabayan ko ang emotion mo.

Baka siraulo na ako kung wala akong mararamdaman.

Naku!

Hello, Earth.

Ang galing nito, naku!

Taas, taas, taas!

Bakit ang lapit niyo?

- Ang galing! - Salamat sa pag-alaga sa kaniya.

Ang galing.

- Sumigaw ka ba? - Hindi yata?

Narinig kita.

- Talaga? - Hindi.

Siguro noong simula.

- Talaga? - Oo.

- Sinuot mo ang goggles? - Ito ay… Oo.

Natakot ako noong nawala ka.

- Oo! - Nakita mo ba akong lumipad papalayo?

Nag-alala ako sa 'yo. Seryoso ako.

- Talaga? - Oo.

Unggoy, salamat at tumalon ka kasama ako.

Ano ang pinakamatinding alaala mo sa experiment na ito?

'Yong reveal, magical ang oras na 'yon, nabigla talaga ako.

May babaguhin ka ba sa kuwento natin?

- Ginugulo mo na naman ako. - Sorry.

Puwede bang tumahimik muna kayo?

Tingnan mo, ang ingay nila.

Pero seryoso lang?

- May babaguhin ka ba? - Wala.

Pero mas bihira ka nang tumawa. Ito ang inaalala ko.