Wednesday

"ตรอมตรมตรมตรอมทบทับ

เพลิงพึ่บพั่บฟองฟอดฟูล้น"

"กลบร้อนด้วยเลือดวานร"

"ข้าสังหรณ์ปลายนิ้วสัมผัสได้

สิ่งโฉดร้ายกรายกล้ํากําลังมา"

ซากศพน้อยของเราเป็นยังไงบ้าง

หมอแนะนําให้อ่านหนังสือให้ลูกฟัง

ฉันเลยเลือกแมคเบธ

มีเพียงความตาย ความสิ้นหวัง และอวัยวะขาดวิ่น

ที่จะปลุกลูกตื่นจากโคม่า

ทิช กลับเถอะ

พรุ่งนี้เดนมาร์กก็ยังเน่าเฟะเหมือนเดิม

โศกนาฏกรรมผิดเรื่องแล้วค่ะ ที่รัก

มาเถอะ

ตื่นได้แล้วจ้ะ ยัยขี้เซา

ครูใหญ่วีมส์เหรอ

พร้อมจะเช็ดตัวหรือยัง

นี่มันนรกขุมไหนเนี่ย

คุณแอดดัมส์

นี่ไม่ใช่นรก

แต่ฉันก็เข้าใจถ้าจะสับสน

ถ้าหนูยังไม่ตาย คุณมาทําอะไรที่นี่

เพราะฉันคือวิญญาณนําทางดวงใหม่ของเธอไงล่ะ

เซอร์ไพรส์

เป็นไปไม่ได้ วิญญาณนําทางต้องเป็นญาติ

ปรากฏว่าเราเป็นญาติห่างกัน 13 ขั้น

คนละสายอีกต่างหาก

ต้องมีตัวเลือกอื่นสิ

วิญญาณคนก่อนของเธอถึงกับต้อง ยอมเลิกเป็นผีเพื่อช่วยเธอ

เชื่อเถอะ ไม่ได้มีใครอาสาจะทํางานนี้

แต่คุณก็ยังมาจนได้

โอกาสที่จะได้ทรมานเธอทั้งที่ฉันลงหลุมไปแล้ว

มันยั่วยวนชวนชิมจนไม่อยากปล่อย

ทีนี้ เห็นนะว่าเธอจุ้นจ้านวุ่นวายไม่หยุด

ทวนให้ฟัง

เธอเสียพลังจิตไป

หลังจากที่ควบคุมได้แล้ว

โกหกอีนิด ซินแคลร์ เพื่อนคนเดียวของเธอเรื่องความตายที่รออยู่

ก็ทําเพื่อปกป้อง

และดอกสุดท้ายร้ายแรงสุด

ปล่อยไทเลอร์ กัลพิน เจ้าไฮด์ฆาตกร

ออกจากสถาบันจิตเวชที่มีการคุ้มกันแน่นหนา

ยินดีด้วย คุณแอดดัมส์

ความโอหังของเธอนําพา หายนะมาเยือนตัวเองอีกแล้ว

ไม่นึกว่ายิ่งตายจะยิ่งเหยียดเก่ง

และความจองหองก็ยิ่งทําให้เธอนิสัยเสียเกินทน

งั้นก็คืนพลังให้หนู เราจะได้แยกย้ายกันไป

พลังของเธอ

มันผูกพันกับตัวตนเธออย่างแยกไม่ออก

เธอใช้พลังมากเกินไป

พูดเหมือนคุณแม่เป๊ะ

กระดูกเบอร์เดียวกัน

เว้นแค่

ฉันไม่มีกระดูกแล้ว

ขอบคุณที่คิดจะสอน

งั้นก็ตื่นสิ

สวัสดีค่ะ ฉันจูดี้ สโตนเฮิร์สต์ รักษาการผอ.วิลโลว์ฮิล

เมื่อสองสัปดาห์ก่อน ที่โรงพยาบาลเกิดไฟดับขั้นร้ายแรง

นั่นทําให้คนไข้ 46 คนหนีไปได้

น่าเศร้าที่มีผู้เสียชีวิตหลายคน

รวมทั้งผู้อํานวยการที่รักของเรา หมอเรเชล แฟร์เบิร์น

แต่เพราะหน่วยที่ว่าการอําเภอ เข้ามาช่วยได้อย่างทันท่วงที

เราจึงจับคนไข้ที่หนีไปได้แล้ว 43 คน

เราจะส่งพวกเขาไปยังสถานบําบัดอื่นๆ

เพราะวิลโลว์ฮิลนั้น

ต้องปิดทําการอย่างไม่มีกําหนด

ขอบคุณค่ะ

นายอําเภอซานติอาโก!

สามคนที่ยังลอยนวลอยู่

คือเฟสเตอร์ แอดดัมส์

คนไข้ที่รู้จักในนาม "สมชาย นิรนาม"

และไทเลอร์ กัลพิน

ฉันขอย้ําอีกครั้งว่าคนเหล่านี้ อันตรายร้ายกาจอย่างที่สุด

หากพบเห็นที่ไหน ขอให้ติดต่อที่ทําการอําเภอทันที

ค่ะ

คิดว่าพวกนั้นยังอยู่แถวนี้ไหม

เราเชื่อว่าเฟสเตอร์ แอดดัมส์น่าจะไปไกลแล้ว

ไม่ค่อยมีข้อมูลของนายสมชายนิรนามน่ะ

เรารู้แน่ๆ ว่าไทเลอร์ถูกยิงไปหลายนัด

ไม่ตอบคําถามเพิ่มแล้ว

(รองเอ๊บ ไรเคน เวนส์เดย์ฟื้นแล้ว)

คุณสโตนเฮิร์สต์ เวนส์เดย์ แอดดัมส์เพิ่งฟื้น

ฉันอยากฟังเรื่องจากมุมของเธอบ้าง

อย่างที่บอกนะคะ นายอําเภอ เธอก็แค่มาอยู่ผิดที่ผิดเวลา

แอบเข้ามาเยี่ยมคุณลุงโดยไม่ได้รับอนุญาต

แน่ใจเหรอว่าไม่ได้จะมาพาลุงออกไป

ฟังดูไม่น่าเชื่อนะที่เด็กวัยรุ่นธรรมดาๆ

จะสามารถเจาะระบบ รักษาความปลอดภัยของวิลโลว์ฮิล

"ธรรมดา" เป็นคําที่ฉันจะไม่ใช้ พูดถึงเวนส์เดย์ แอดดัมส์

งั้นก็ต้องขอตัวก่อน งานรักษาการผอ.ไม่เคยจบ

ผมกําจัดพวกที่หนีจากห้องแล็บโลอิสหมดแล้ว เหลือแค่คนเดียว

คนไข้หมายเลข 1938

ดูจากสภาพ ไม่น่าจะคิดต่อสู้

นายอําเภอยังไม่รู้เรื่องโลอิส ฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้นต่อไป

ฟังนะ ฉันควักเงินสํารองฉุกเฉิน ทั้งหมดออกมาจ้างนาย

เพราะงั้นทํางานซะ หานางให้เจอ

จะรีบออกเลยเหรอจ๊ะ

เอาลิลลี่มาเยี่ยม

เป็นสัญลักษณ์ของการเยียวยาและเริ่มต้นใหม่

นายอําเภอจะได้เบาะแสนิรนาม ให้ตรวจดูห้องแล็บลับใต้ดินของคุณ

ไปตรวจก็น่าจะเจอแต่กล่องและแฟ้มคนไข้จับฝุ่น

ความลับของฉันตายสนิท ถูกกลบฝังในที่ที่จะไม่มีใครหาเจอแล้ว

- ถ้าคิดจะมาเย้ย... - ใครเย้ย

เธอทําลายงานทั้งชีวิตของพ่อฉัน

ฉันมาเฝ้าไม่ให้เธอเผาอะไรวอดวายอีก

จุดไฟเผานั่นแค่อุ่นเครื่อง

ฉันตั้งใจจะทําให้มอดไหม้เป็นจุณ

เป็นฉันจะไม่ด่วนเล่นกับไฟนะ แม่หนู

เว้นแต่จะอยากให้ฉันบอกนายอําเภอซานติอาโก

ว่าเธอแอบเข้าวิลโลว์ฮิลโดยผิดกฎหมายยังไง

คนไข้ 1938 คือใคร

ทําไมถึงไม่มีประกาศการตายปลอมๆ

คนนั้นพิเศษกว่าคนอื่นตรงไหน

ไม่รู้เลยว่าพูดถึงใครอยู่

แสดงว่าความลับของคุณ ไม่ได้ตายและถูกกลบฝังหมดน่ะสิ

เวนส์เดย์ แอดดัมส์

ไม่เคยเอาดอกไม้ตายซากมาให้ใครเลย

ใครให้มา

อรุณสวัสดิ์จ้ะ เด็กป่วยทั้งหลาย

เรามาร่วมสุขสันต์วันแห่งผู้วายชนม์ อ้าว เธอนี่

จําสายตาจ้องจะกินเลือดกินเนื้อได้นะ

ขอแช่งให้ติดฝี!

ส่งตรงจากพิลกริมเวิลด์ ขอแนะนําวงมาริอาชีเมย์ฟลาวเวอร์

ไม่ต้องห่วงค่ะแม่ อยู่ตรงนี้ไม่มีใครหาเจอหรอก

หลังโดนไฟไหม้เมื่อเทอมที่แล้ว โรงเรียนส่วนนี้ก็ห้ามคนเข้า

แม่อยู่ที่นี่จะปลอดภัยจากกิเดียนและมอร์นิ่งซอง

ฉันไปหาข้อมูลนายกิเดียนอะไรนี่มา

อาทิตย์ที่แล้วมีคนแจ้ง พบเห็นเขาในโมเต็ลที่บอสตัน

- ใกล้เข้ามาแล้ว - อย่าบอกแม่ฉันแล้วกัน

เดี๋ยวแม่จะยิ่งตกใจ

โห ยังไม่อยากเชื่อว่าพวกเธอเกี่ยวข้อง

กับเรื่องอื้อฉาวมอร์นิ่งซองจริงๆ

แม่ฉันเป็นหนึ่งในสมาชิกคนแรกๆ

กิเดียนใช้พลังไซเรนของแม่เรียกคนเข้าลัทธิ

แม่บอกเสมอว่า ตอนเริ่มแรก

พวกเขาตั้งใจจะช่วยเอ้าท์แคสท์จริงๆ

เป็นชุมชนอย่างแท้จริง

งั้นมันเปลี่ยนไปเมื่อไหร่

ลัทธิส่วนใหญ่ก็เริ่มจากความตั้งใจที่ดี

ตอนยังเด็ก กิเดียนเป็นฮีโร่ของฉัน

ในบรรดาเด็กๆ ฉันเป็นคนโปรดของเขา

แต่แล้วหน้ากากที่เขาใส่ก็หลุด

ฉันเลยได้รู้ว่าเขาฟูมฟักฉัน เพื่อเตรียมให้ทําหน้าที่แทนแม่

แล้วทุกอย่างก็เลวร้ายอย่างไว

ตราบใดที่ไม่มีใครรู้ว่าคุณแม่เธออยู่ที่เนเวอร์มอร์

กิเดียนก็มาทําอะไรแม่หรือเธอไม่ได้

เวนส์เดย์! นึกว่ายังอีกหลายวันกว่าจะกลับมาได้

มาทําอะไรที่นี่

ฉันมาเฝ้าสังเกตเธอในถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติไง

ฉันอยู่ที่นี่ไง จําได้ป่ะ เธออาจจะยังเจ็บแผลอยู่

ความเจ็บปวดช่วยย้ําเตือนว่ายังไม่ตาย

แม่เธอบอกว่าเธอจะไปพักรักษาตัวที่กระท่อม

ไม่มีเวลาพัก ไทเลอร์ยังลอยนวล

นายอําเภอซานติอาโกบอกว่าถ้าเขายังไม่ตาย จากแผลกระสุนก็คงหนีไปไกลแล้ว

เขายังไม่ตาย

แล้วก็ยังอยู่ในเจริโค

เธอเห็นเขาเหรอ

เธอต้องเก็บของกลับบ้านไป

ไปเลยเหรอ ทําไม

เขามีแผนจะฆ่าเราทั้งคู่ ฉันจะแก้ไขเรื่องนี้

แก้กี่โมง เธอทําให้เขาหนีออกมาได้

เขาพูดมีเหตุผลนะ

ฉันไม่กลัวไทเลอร์ เคยเล่นงานเขาไปแล้วด้วย

อีกตั้งอาทิตย์กว่าจะถึงคืนเดือนเพ็ญ รอบที่แล้วเธอก็แค่โชคดี

หมายความว่าไงโชคดี แผลเป็นจากที่ต่อสู้รอบนั้นยังไม่หายเลย

ไทเลอร์จับเธอกดไว้กับต้นไม้

กําลังจะกระซวกคอเธออยู่แล้ว ตอนที่กัลพินยิงเขา

ฉันอ่านรายงานตํารวจ

งั้นก็โชคดีสินะที่ฉันโผล่ไปช่วยชีวิตเธอไว้

เพราะไทเลอร์คิดจะกระซวกเธอด้วย

โดนไปอีกดอก

- บอกความจริงเรื่องนิมิตไปเถอะ - ไม่ต้องมายุ่ง

เธอคุยกับใครน่ะ

ไม่มีใคร

ฉันจะโทษว่าเธอสมองกระทบกระเทือนมาละกัน

อีนิด ฉันพยายามช่วยเธออยู่นะ

ฉันไม่ต้องให้เธอช่วย

เพราะงี้ถึงให้ฉันดูลาดเลาที่วิลโลว์ฮิลเหรอ

ฉันดูแลตัวเองไม่ได้ขนาดนั้นเลยดิ

เงียบแบบตะโกนมาก

- เธอจะไปไหน - ไปอยู่กับฝูง

เธออาจคิดว่าเธอเป็นคนเดียวที่ทําอะไรๆ ได้

แต่ทําทุกอย่างคนเดียวไม่ได้หรอกนะ

โลกเราไม่ได้หมุนแบบนั้น ต่อให้เป็นโลกของเวนส์เดย์ แอดดัมส์

คุณซินแคลร์ชนะขาดลอย

อย่ามาอยู่ในห้องหรือในหัวหนู

ไทเลอร์ประกาศว่าอีนิดกับฉัน จะต้องตายพร้อมกันวันนี้

เขาอาจเป็นฆาตกรโรคจิต แต่จังหวะของเขาก็เข้าทีอยู่

หากเลือกวันสุดท้ายของชีวิตได้

เอล ดิอา เด โลส มูเอร์โตส ก็ต้องติดอันดับแรก

วันแห่งคนตายเป็นเทศกาลที่ฉันชอบที่สุดมาตลอด

ตกแต่งสยอง ล้อมวงในสุสาน

แถมด้วยโอกาสสื่อสารกับญาติที่ตายไป

มีอะไรให้ไม่ชอบ

น่าเสียดายที่ในปีนี้

มีผีหลอกวิญญาณหลอน จากอดีตโผล่มาโดยไม่ได้รับเชิญ

อยากรู้จังว่าจะจัดอนุสาวรีย์วีมส์ไว้ตรงไหน

เพราะถึงยังไง ฉันก็สละชีวิตเพื่อโรงเรียนเรา

ชอบประกาศปริศนาของกู้ดดี้ มากกว่าโดนวิญญาณคุณเกาะหลังแบบนี้

ก็ไม่คาดหวังว่าจะทําอะไรหรูเกินเหตุ