Anyway, I'm Falling in Love with You. (どうせ、恋してしまうんだ。)

เดี๋ยวก่อน ชูโกะ

อันตราย

นี่คือการเจอกันครั้งแรก ในรอบสามปีเหรอเนี่ย

อาจจะรู้สึกแสบหน่อยนะคะ

ดูท่าน่าจะเจ็บน่าดูเลย

ไม่มีกระดูกหักตรงไหน และผลซีทีสแกนสมองก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ

นี่มันผิดปกติแล้ว

ทะเลาะกันบนสะพานลอยเนี่ยนะ

แล้วก็ตกบันไดลงมาอีก

งี่เง่ากันเหรอไง

คิซึกิ

แน่ใจนะว่าไม่มีกระดูกหักตรงไหนน่ะ

ไม่เป็นไรใช่ไหม

ก็บอกแล้วไงว่าแค่แผลเล็กน้อย

ทำเวอร์กันไปได้

หนวกหู

ลองนึกภาพตอนที่มิซึโฮะโทรมาบอกว่า

"สองคนนั้นจะตายแล้ว ช่วยด้วย" ดูเซ่

ฉันหัวใจแทบวายเลยบ้าเอ๊ย

พอไปถึงก็เจอกับคิซึกิที่ไม่ได้เจอมานาน

แล้วก็เห็นผู้ใหญ่สองคนที่มีแผลเต็มตัว กลิ้งตะลุมบอนกันอยู่บนพื้น

เป็นใครก็คิดว่า "ไอ้สองตัวนี้มันบ้าไปแล้ว" แหละ

ฉันกะว่าพอหายคาใจแล้วก็จะกลับบ้านแท้ ๆ

แต่ดันมาขับรถคนอื่นตามใจชอบ แถมยังลากมาโรงพยาบาลอีก

ใครมันจะปล่อยให้กลับไปได้เล่า

ไอ้แว่นหัวดื้อเอ๊ย

หนวกหูชะมัด

พวกนายสองคนสร้างปัญหาให้มิซึโฮะจนได้

คาชิวากิ

หืม

เป็นเพื่อนสมัยเด็กที่ชวนให้ปวดหัวดีนะ

ที่เหลือฝากด้วยแล้วกัน

อืม

ว่าแต่ชูโกะไปโผล่ที่โอโมเตะซันโดได้ยังไง

ฉันออกไปตระเวน กินร้านที่สนใจช่วงวันหยุดน่ะ

ตั้งใจหาข้อมูลดีนี่

ฉันเป็นคนผิดเองแหละ

ชูโกะจะโกรธก็ไม่แปลกหรอก

คนที่ว่ายน้ำไม่ได้แล้วอย่างฉัน

มันก็ไม่มีค่าอะไรสำหรับมิซึโฮะ

ฉันคิดแบบนั้นน่ะ

มิซึโฮะไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย

อืม

เธอไม่ใช่คนแบบนั้น

ไม่ว่าฉันจะเป็นแบบไหน เธอก็คงยอมรับได้ทั้งนั้น

แต่ว่าเรื่องนั้นน่ะ...

ตัวฉันในตอนนั้นมันไม่ได้เข้าใจเลย

เพื่อนสมัยเด็กเนี่ยดีจังเลยนะคะ

เอากาแฟหน่อยไหมคะ

ฉันเองก็ดื่มด้วย

คุณนิชิโนะรู้จักกับคาชิวากิ มาตั้งแต่เด็กเลยสินะคะ

ค่ะ

ได้ยินมาว่าคุณหมอคุโรดะ

เป็นเพื่อนกับชิน มาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย

เอ๊ะ

เอ่อ...

ไม่หรอกค่ะ

ฉันเป็นฝ่ายตามติดคาชิวากิเองอยู่ฝ่ายเดียว

ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรอก

อย่างงั้นเหรอคะ

ชินเนี่ยมีความสุขจังเลยนะ

ถ้าหากว่าฉัน...

เป็นแค่เพื่อนกับคิซึกิ แบบเดิมต่อไปก็คงจะดีแท้ ๆ

ชูโกะ

ฉันกลับละ

เอ๊ะ

งั้นฉันจะกลับด้วย

ขอติดรถไปด้วยนะ

มันไกลไม่ใช่เหรอไง

ฉันไม่ต้องการให้ใครมาดูแลหรอก

วันนี้ฉันจะไปค้างที่บ้านพ่อน่ะ

เป็นห่วงชูโกะด้วย

ตามใจแล้วกัน

เดี๋ยวก่อน รอด้วยสิ

ชิน

ขอบคุณนะ

อืม

คราวหน้าคงต้องมานั่งอบรมกันยาวหน่อยนะ

นานแล้วนะ ที่ไม่ได้ฟังคำเทศนาแห่งรักของชินจังเนี่ย

คิซึกิ

ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายจะทำอะไร

แต่ฉันจะไม่ยกมิซึโฮะให้นายอีกแล้ว

คาชิวากิ

คุณนิชิโนะ

กลับไปกับพ่อหนุ่มแว่นแล้วนะ

อ่า

คุโรดะ เมื่อกี้ขอบใจมากนะ

ช่วยได้มากเลย

จ้า ๆ

ไว้คราวหน้าจะเลี้ยงข้าวแล้วกัน

อืม

ขอมื้อใหญ่จัดเต็ม

เธอนี่ตลอดเลยนะ

คาชิวากิทำให้เรายิ้มได้

แล้วก็...

ทำให้เราเจ็บปวดได้เหมือนกัน

เอ่อ...

อาคารซี

สามศูนย์สอง

อยู่ไหนน่ะ

หืม

คือว่า

อาคารซีอยู่ทางโน้นน่ะค่ะ

ฉันจะไปที่ ภาควิชากายวิภาคศาสตร์อยู่เหมือนกัน

ไปด้วยกันไหม... คะ

อืม ช่วยได้มากเลย

ขอบคุณมากครับ

หืม

ไม่... ไม่เป็นไร

ทาง... ทางนี้เลยค่ะ

คาชิวากิ

โอเคไหม

ก็แค่ง่วงสุด ๆ เท่านั้นน่ะ

งั้นเหรอ

ไม่คิดเลยว่างานต้อนรับ จะกลายเป็นปาร์ตี้คาราโอเกะทั้งคืน

เด็กมหาลัยเนี่ย มันก็คงจะประมาณนี้สินะ

นี่ ขอถามหน่อยได้ไหม

หืม

ทำไมคาชิวากิถึงอยากเป็นหมอเหรอ

อ้อ บ้านฉันเป็นโรงพยาบาลในจังหวัดฟุกุโอกะ ที่สืบทอดกันมาสามรุ่นน่ะ

เลยคิดว่าคงต้องไปสืบทอดกิจการแหละนะ

ก็แค่เหตุผลน่าเบื่อน่ะ

ฟังดูน่านับถือดีนี่

ไม่หรอก

เพราะเป็นคุโรดะจะบอกให้ก็ได้

สมัยที่อยู่ชั้นประถม

แม่ของเพื่อนสมัยเด็กเขาป่วยแล้วก็เสียไป

ยัยนั่นที่มักจะหัวเราะเหมือนคนบ้าอยู่ตลอด

กลับมีใบหน้าเศร้าแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

ฉันลืมสีหน้านั้นไม่ลงเลยสักวัน

ฉันคิดอย่างจริงจังว่า อยากเป็นหมอที่รักษาได้ทุกโรค

และจะไม่ยอมให้ยัยนั่นต้องเจอกับเรื่องน่าเศร้า

แบบนั้นอีกอย่างเด็ดขาด

เหตุผลฉัน

มันน่าเบื่อกว่าของเธอซะอีก

ก็แค่เหตุผลที่เอาตัวเองเป็นหลักน่ะ

เอ่อ ถ้างั้นก็พอเท่านี้ก่อน

ส่งรายงานภายในคาบหน้าด้วยล่ะ

คาชิวากิ

โต้รุ่งอีกแล้วเหรอ

หัดดูแลตัวเองหน่อยสิ

สำหรับหมอแล้ว ร่างกายก็ถือว่าเป็นต้นทุนนะ

อือ

อ๊ะ ชิน

มิซึโฮะ

คิซึกิ

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่

ตอนที่กลับไปบ้านเกิดรอบก่อน

คุณป้าเขาฝากนี่มาให้น่ะ

หลังจากนี้ฉันว่าจะไปที่บ้าน

งั้นเหรอ ขอบใจนะ

ชิน สบายดีไหม

แล้วเจอกันนะ ชิน

อ่า งั้นเหรอ

เด็กคนนั้น

คือเพื่อนสมัยเด็กที่คาชิวากิพูดถึงสินะ

วันนี้คาชิวากิก็ไม่มาเหรอ

หมอนั่นจะเก็บหน่วยกิตถึงไหมเนี่ย

ไปก่อนนะ ชินคุง

ไว้จะมาค้างใหม่นะ

คราวนี้คบกับคนคนนั้นเหรอ

เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น

เอ้านี่

สมุดโน้ตวิชาชีววิทยาทั้งสองคาบน่ะ

คาชิวากิ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ นายจะขึ้นปีสามไม่ได้นะ

ช่างมันเถอะ

แล้วก็เอาสมุดโน้ต ที่ทิ้งไว้ก่อนหน้านี้กลับไปด้วยแล้วกัน

ฉัน...

ไม่รู้แล้วว่าจะเรียนไปเพื่ออะไร

ถึงฉันไม่พยายาม

มันก็คงไม่เป็นไรหรอก

ไปเข้าเรียนให้ครบด้วย

คิดจะทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่เหรอ

นายบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าจะเป็นหมอเพื่อเพื่อนสมัยเด็ก