Cinderella

Μια φορά κι ένα καιρό,

ήταν ένα κορίτσι, που το έλεγαν Έλλα.

Και έβλεπε τον κόσμο, όχι πάντα όπως ήταν...

...αλλά όπως ίσως θα μπορούσε να είναι.

Mε λιγάκι... μαγεία!

Για τη μητέρα και τον πατέρα της ήταν μια πριγκήπισσα.

Είναι αλήθεια, ότι δεν είχε κανένα τίτλο, ούτε στέμμα ή παλάτι...

...όμως ήταν ο βασιλιάς του δικού της μικρού βασιλείου.

Του οποίου τα σύνορα ήταν ένα σπίτι και ένα λιβάδι...

...στην άκρη ενός δάσους,

που κατοικείτο εδώ και πολλά χρόνια.

Με τον κύριο Χήνο...

...και την οικογένεια όλων των ζώων.

Γεια σας.

Τι κάνετε εκεί; Αφήστε και τα μικρούλια να φάνε.

Kι εσείς είσαστε ποντικάκια του σπιτιού,

όχι του αγρού, έτσι δεν είναι.

Δεν πρέπει να τρώτε το φαγητό του κυρίου Χήνου.

Έτσι δεν είναι, μαννούλα;

Πιστεύεις ακόμα ότι σε καταλαβαίνουν;

Δεν με καταλαβαίνουν, μητέρα;

Ναι.

Πιστεύω ότι μας ακούν και μας μιλάνε,

αν τα προσέξουμε κι εμείς.

Έτσι μαθαίνουμε να τα φροντίζουμε.

Και ποιος φροντίζει εμάς;

Οι νεραϊδονονές, φυσικά!

Εσύ πιστεύεις σ' αυτές;

Πιστεύω στα πάντα.

Τότε κι εγώ πιστεύω στα πάντα.

Ο πατέρας της ήταν έμπορος, που πήγαινε μακριά...

και της έφερνε όλα τα όμορφα αντικείμενα που είχε.

Έλλα!

Γύρισα, όμορφες κοπέλες μου!

Πού είναι οι ομορφιές μου;

Της Έλλα της έλειπε πάρα πολύ όταν έλειπε,

όμως ήξερε, ότι θα επέστρεφε πάντα.

Μπαμπά, καλωσόρισες!

Μεγάλωσες! Για να σε δω.

Τι ήταν αυτό;

Το σφύριγμα; Το βρήκα σε ένα δέντρο.

Νομίζω ότι κάτι ίσως είναι μέσα.

Είναι πολύ όμορφο.

Είναι γαλλικό. Είναι μια "παπιγιόν" (πεταλούδα).

- Μια παπιγιόν. - Tres bien! (πολύ καλά!)

Θέλετε να χορέψετε μαζί μου, δεσποινίς; (ατα γαλλικά)

- Ευχαρίστως (στα γαλλικά). - Ευχαριστώ πολύ.

Kάποιος με πατάει.

Λοιπόν, πάμε.

Αυτή είναι μια πεταλούδα .

Όλα ήταν ακριβώς όπως έπρεπε να είναι.

Ήταν η πιο ευτυχισμένη οικογένεια που υπήρχε.

Και αγαπούσαν πολύ ο ένας τον άλλον.

Aπόδοση/ χρονισμός: Jade

Αλλά η λύπη μπορούσε να έρθει σε κάθε 'βασίλειο'...

...όσο ευτυχισμένο κι αν ήταν.

Κι έτσι ήρθε και στο σπίτι της Έλλα.

- Λυπάμαι πολύ. - Σας ευχαριστώ, γιατρέ.

Πρέπει να είναι πολύ δύσκολο για σας.

Έλα, Έλλα.

Έλλα, κοριτσάκι μου.

Θέλω να σου πω ένα μυστικό.

Ένα σημαντικό μυστικό, που θα σε βοηθήσει

σε όλες τις δοκιμασίες της ζωής σου.

Πρέπει πάντα να θυμάσαι αυτό.

Να έχεις θάρρος, και να είσαι καλή.

Έχεις περισσότερη καλοσύνη στο μικρό σου δαχτυλάκι,

από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τους το σώμα.

Και έχει δύναμη η καλοσύνη.

Περισσότερη από όσο φαντάζεσαι.

Και μαγεία.

- Μαγεία; - Αλήθεια.

Να έχεις θάρρος και να είσαι καλή, αγάπη μου.

Μου το υπόσχεσαι;

Το υπόσχομαι.

Ωραία. Ωραία.

Έλλα... πρέπει να φύγω πολύ σύντομα, αγάπη μου.

Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με.

Και βέβαια σε συγχωρώ.

Ο χρόνος πέρασε, και ο πόνος έγινε αναμνήσεις.

Στην καρδιά της, η Έλλα έμεινε η ίδια.

Γιατί θυμόταν την υπόσχεση που είχε δώσει στη μητέρα της.

"Να έχεις θάρρος, και να είσαι καλή".

Ο πατέρας, όμως, είχε αρκετά αλλάξει,

αλλά ήλπιζε για καλύτερες μέρες.

...και μετά γύρισα στο σπίτι...

...και η γυναίκα μου κι εγώ τραγουδήσαμε ευχαριστημένοι.

Kαι αν υπήρξε ποτέ άνθρωπος πιο ευτυχισμένος...

...εγώ δεν τον γνωρίζω.

Έτσι τελειώνει για σήμερα.

Λατρεύω τα χάπι εντ, εσύ;

Είναι ακριβώς αυτά που μου αρέσουν.

Έτσι έπρεπε να είναι πάντα.

Έλλα...

...κατέληξα στο συμπέρασμα, ότι...

...ήρθε η ώρα, ίσως...

...να ξεκινήσει ένα νέο κεφάλαιο.

Όντως, πατέρα.

Θυμάσαι που κάποια στιγμή στα ταξίδια μου,

γνώρισα τον σερ Φράνσις Τρεμέιν;

Ναι. Δεν είναι ο κύριος της Ένωσης των Εμπόρων;

Ήταν. Δυστυχώς ο καημένος πέθανε.

Η χήρα του, μια αξιοσέβαστη γυναίκα, έμεινε μόνη της,

αν και στο άνθος της ηλικίας της.

Ανησυχείς πώς θα μου το πεις.

Αλλά δεν πρέπει.

Αν είναι να οδηγήσει στην ευτυχία σου.

Ναι.

Ευτυχία.

Πιστεύεις ότι ίσως μου επιτρέπεται μια τελευταία ευκαιρία;

Γιατί πιστεύω ότι τα πράγματα γίνονται για το καλό.

Και βέβαια το πιστεύω, πατέρα.

Θα είναι θετή σου μητέρα. Και θα έχεις δύο αδελφές για παρέα.

"Να έχεις θάρρος, να είσαι καλή".

Καλωσορίσατε, κυρίες μου! Καλωσορίσατε!

Είναι πάρα πολύ αδύνατη.

- Είστε πολύ ευγενικός. - Χαίρομαι που σας γνωρίζω.

- Έχεις τόσο όμορφα μαλλιά. - Ευχαριστώ.

Πρέπει να πας να στα χτενίσουν.

Έχετε σίγουρα δίκιο. Θέλετε να σας δείξω το σπίτι;

Τι είπε;

Μάλλον θέλει να μας ξεναγήσει στο αγροτόσπιτο.

Μένουν και ζώα εδώ;

Τι υπέροχα!

Λούσιφερ, έλα.

Η μέλλουσα μητριά της,

ήταν μια γυναίκα με ενθουσιώδη αισθήματα και λεπτό γούστο.

Κι εκείνη είχε πένθος...

...αλλά το 'φορούσε' υπέροχα.

Δεν είπες ότι η κόρη σου είναι τόσο όμορφη.

Έχει μοιάσει...

...της μητέρας της;

Μάλιστα.

Πόσον καιρό έχει ζήσει εδώ η οικογένειά σας;

200 χρόνια.

Και τόσα χρόνια, δεν μπορέσατε να το διακοσμήσετε;

Αναστασία! Σιωπή.

Θα νομίσουν ότι το λες σοβαρά.

Η μητριά της Έλλα, ως κυρία της υψηλής κοινωνίας,

προσπάθησε να επαναφέρει τη ζωή και το γέλιο στο σπίτι.

Για κοίτα ποιοι έχουν δικό τους πάρτυ.

Ζακλίν, Τέντυ, Ματίλντα... λαίμαργε Γκας Γκας!

Τι νομίζεις ότι κάνεις, Λούσιφερ;

Η Ζακλίν είναι καλεσμένη μου,

και δεν επιτρέπεται να φας καλεσμένο.

Τώρα δρόμο. Έχεις αρκετή γατοτροφή για να είσαι ευτυχισμένη.

Εμείς, κυρίες μου, πρέπει να βοηθάμε η μία την άλλη.

Χάνεις το πάρτυ.

Φεύγω αύριο πρωί πρωί.

Μα, μόλις γύρισες.

Πρέπει να πας;

Είναι μόνο μερικοί μήνες, αγάπη μου.

Τι θέλεις να σου φέρω από το εξωτερικό;

Οι αδελφές σου... θετές αδελφές σου,

ζήτησαν ομπρελίνα και δαντέλες.

Εσύ τι θέλεις;

Φέρε μου το πρώτο κλαδί που θα σου αγγίξει τον ώμο.

Περίεργο αίτημα.

Θα πρέπει να το πάρεις μαζί σου στο δρόμο...

...και θα σκέφτεσαι εμένα όταν θα το κοιτάζεις.

Και όταν θα το φέρεις πίσω, θα

σημαίνει ότι θα είσαι κι εσύ μαζί του.

Και αυτό είναι που πραγματικά θέλω:

Nα γυρίσεις εσύ πίσω. Ό, τι και να γίνει.

Θα γυρίσω.

Όσο θα λείπω, θέλω να είσαι καλή

με τη μητριά σου και τις θετές σου αδελφές.

Έστω κι αν μερικές φορές είναι λίγο... κουραστικές.

- Το υπόσχομαι. - Σ' ευχαριστώ.

Πάντα θα είμαι κοντά σου, έστω κι αν λείπω. Να το θυμάσαι.

Και... είναι και η μητέρα σου εδώ, έστω κι αν δεν τη βλέπεις.

Είναι η καρδιά αυτού εδώ του σπιτιού.

Γι αυτό πρέπει να λατρεύουμε αυτό το σπίτι, πάντα για κείνη.

Μου λείπει.

Εσένα;

Πάρα πολύ.

Μη ξεχάσεις τις δαντέλες.

Και το ομπρελίνο μου! Για την επιδερμίδα μου!

Αυτό σημαίνει 'δέρμα', αν δεν το ξέρεις!

Αντίο, Έλλα!

- Σ' αγαπάω! - Κι εγώ!

Αντίο!

Έλλα, αγαπητή μου.

Έλα, τώρα. Δεν πρέπει να στενοχωριέσαι.

Μάλιστα, θετή μητέρα.

Δεν είναι ανάγκη να με λες έτσι.

Το 'κυρία' είναι καλύτερο.

Η Αναστασία με τη Ντριζέλα πάντα μοιράζονταν ένα δωμάτιο.

Τι αγαπημένα κορίτσια.

- Θα σου άρεσε, έτσι; - Θα ήθελα να σου βγάλω τα μάτια!

Μάλλον βρίσκουν το δωμάτιό τους λίγο μικρό.

Το δικό μου είναι το μεγαλύτερο, μετά από το δικό σας.

Ίσως θέλουν να το μοιραστούμε.

Τι υπέροχη ιδέα!

Τι καλό κορίτσι που είσαι!

- Μπορώ να πω... - Η σοφίτα! Μάλιστα!

Η σοφίτα;

Ναι. Μόνο προσωρινά.

Όσο θα διακοσμώ όλα τα υπόλοιπα δωμάτια.

Η σοφίτα είναι τόσο ωραία και ευάερη.