Queen of the Damned

Η ΒΑΣΙΛIΣΣΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ

Έρχεται η ώρα για κάθε βρυκόλακα που...

...η ιδέα της αιωνιότητας γίνεται αβάσταχτη.

Ζεις στη σκιά, τρέφεσαι στο σκοτάδι, ολομόναχος...

...κι αυτό σε φέρνει στη μοναξιά και στη ρηχή ύπαρξη.

Η αθανασία φαίνεται καλή ιδέα...

...ώσπου να καταλάβεις ότι θα την περάσεις μόνος.

Αποκοιμήθηκα ελπίζοντας ότι με το πέρασμα του χρόνου...

...κάποιος θάνατος θα ερχόταν.

Ήμουν εκεί, κι ο κόσμος δεν ακουγόταν όπως τον άφησα...

...αλλά σαν κάτι διαφορετικό...

...σαν κάτι καλύτερο.

Κι άξιζε τον κόπο ν'αναστηθώ καθώς νέοι θεοί γεννιόνταν και λατρεύονταν.

Δεν ήταν ποτέ μόνοι.

Θα γινόμουν ένας απ'αυτούς.

Ίσως ήταν το πρώτο γεύμα μετά εκατό χρόνια ανάπαυσης.

Αλλά ξαφνικά άρχισα να νιώθω καλύτερα παρά ποτέ.

Τόσο ανέβηκαν οι αισθήσεις μου...

...που με οδήγησαν στο όργανο της ανάστασής μου.

Παίζοντας στο παλιό μου σπίτι.

Η φωνή σου...

Ποιος διάολος είσαι;

Η ερώτηση μού έφερε μια τάση να πω την αλήθεια.

Είμαι ο βρυκόλακας Λεστάτ.

Βγήκε μόνη απ'το στόμα μου...

...μια απλή πρόταση που πρόδωσε το είδος μας...

...και τον κώδικα μυστικότητας.

Βρυκόλακας;

Αστείο αυτό!

Πολύ αστείο!

Είστε όλοι...

...τόσο όμορφοι.

- Τα χέρια σου είναι... - Κρύα σαν τον θάνατο;

- Θα μας σκοτώσεις όλους; - Όχι.

Όλα όσα ονειρευτήκατε, θα τα κάνω δικά σας.

Σήμερα είναι η τυχερή σας μέσα.

Ήταν μια τολμηρή κίνηση...

...αλλά από εκείνη τη στιγμή ήταν οι φίλοι, τα παιδιά, το συγκρότημά μου.

Δίνοντας στον κόσμο έναν καινούργιο θεό, εμένα.

Προσοχή, παρακαλώ. Μπορείτε να κάνετε ερωτήσεις τώρα.

Γιατί εδώ στο Λονδίνο;

Πηγαίνουμε όπου μας λένε.

- Πώς περιγράφετε τη μουσική σας; - Σεξ, αίμα και ροκ εντ ρολ.

Είναι ώρα.

Επιστρέψτε μου να παρουσιάσω...

...τον βρυκόλακα Λεστάτ.

Συγνώμη που άργησα. Ήμουν σε αναζήτηση προγεύματος.

Σύντομα, παρακαλώ. Και ένας-ένας.

Ίσως κάνω λάθος, αλλά ξέρω ότι εσείς οι βρυκόλακες...

...γενικώς κρατάτε μυστική την ταυτότητά σας.

Μα γιατί να την κρύβουμε σε μια εποχή σαν την τωρινή;

Επί αιώνες κρυβόμουν στις σκιες.

Καιρός να μοιραστώ τον εαυτό μου με τον κόσμο.

Απόδειξέ το. Κάνε μια επίδειξη των δυνάμεών σου.

Μπορώ να κάνω μια ιδιωτική επίδειξη στο δωμάτιό σου.

Η μόνη σας συναυλία θα είναι στην Κοιλάδα του Θανάτου.

- Γιατί μόνο μία; - Δε θέλω να επαναλαμβάνομαι.

Υπάρχουν φήμες για κρυμμένα μηνύματα στους στίχους σου...

...που αποκαλύπτουν κάποια μυστικά των βρυκολάκων.

Ίσως προσπαθώ ν'αναστήσω λίγους παλιούς φίλους. Τους καλώ να βγουν.

Δε θα θυμώσουν οι άλλοι που αποκαλύπτεις τα μυστικά τους;

Φαντάζομαι πως ναι.

Θα πεις κάτι στους άλλους βρυκόλακες που σ'ακούνε;

Όντως, θα τους πω.

Βγείτε έξω, βγείτε, όπου κι αν είστε!

Θα σας δω όλους στην Κοιλάδα του Θανάτου.

ΓΚΑΣΤΟΝΜΠΕΡΥ, ΔΥΤIΚΗ ΑΓΓΛIΑ

Ο Λεστάτ κρατά αυτά τα κορί- τσια στο κελάρι του, έμαθα.

Και σου δίνουν φαγητό, καλωδιακή ΤV και χόρτο.

Αλλά πρέπει συχνά ν'αφήνεις να σε δαγκώνει στον λαιμό.

- Δεν είναι τόσο άσχημα. - Έχω κάνει χειρότερα.

Ώστε αυτό είναι το σπίτι του Λεστάτ;

Είναι, αυτή τη βδομάδα. Μετακινούμαστε πολύ.

Για ποιο λόγο;

Τι να πω; Ο τύπος είναι...

- Αφεντικό, δε σ'είδα εκεί. - Δε θα μ'έβλεπες, έτσι;

Οι κοπέλες που ζήτησες.

Θες να πάω τις κοπέλες στα σπίτια τους αργότερα;

Όχι, Ρότζερ, ευχαριστώ.

Θα φροντίσω εγώ για όλα.

Θέλεις λίγο;

Θέλεις εμένα;

Πεινάς;

Πεινάς για κάτι άλλο;

Έλα τώρα.

- Δε θες να διασκεδάσεις; - Μην το κάνεις αυτό.

Γαργαλιέσαι;

Γαργαλιέμαι πολύ.

Έλα έξω...

...όποιος κι αν είσαι!

Μια φωνή...

...με καλεί...

...στα όνειρά μου.

Το ίδιο όνειρο που είχα απ'τα έξι μου χρόνια.

Έχω δική μου οικογένεια.

Κι ένα παράξενο όνειρο...

...αυτό που έχει κάθε ορφανό.

Δυστυχώς, πρέπει να φύγεις.

Γιατί να μη μείνω μαζί σου; Παρακαλώ, Θεία Μάχαρετ.

Δε θέλω να φύγεις. Αλλά πρέπει να φύγεις.

Θεία, αιμορραγείς.

Συνεχίζεις μόνη.

- Ήξερα ότι δεν ήμαστε φυσιολογικοί. - Δεν ήθελα αυτό για σένα.

Ήξερα ότι ήμουν δική τους, κι ότι μ'έδιωχναν.

Ήμουν κακή;

Είχα κάνει κάποιο λάθος;

Πάντα θα σε προσέχω.

Θέλω να μείνω μαζί σου για πάντα.

Δε μπορείς.

Τα νέα του ΜΤV.

Ο βρυκόλακας ρόκερ Λεστάτ επέστρεψε με νέο CD.

Προέρχεται απ'τη Nέα Ορλεάνη...

...και εμφανίζεται σαν Γάλλος ευγενής του 18ου αιώνα...

...που κοιμόταν για πάνω από εκατό χρόνια.

Κι ένα μικρό δείγμα απ'το τρίτο singΙe του τέρατος.

ΤΑΛΑΜΑΣΚΑ, ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΑΦΥΣΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΛΟΝΔIΝΟΥ

Όπως όλοι, νόμιζα ότι ήταν αστείο, κόλπο ενός ροκ σταρ.

Αλλά μετά ένας στίχος του, τράβηξε την προσοχή μου.

Μια βόλτα κάνε μέχρι το τελευταίο μίλι...

...και χάρισε μου τη ζωή σου στου ναύαρχου την αγκαλιά.

Κάτι μου θύμισε αυτό.

Έψαξα στα παλιά αρχεία.

Κι είδα ότι υπήρχε τον 18ου αιώνα το παμπ Αγκαλιά Ναυάρχου...

...στην περιοχή Τελευταίο Μίλι.

Είχε σχέση με τη μαύρη μαγεία...

...κι έλεγαν ότι πολλοί είχαν χαθεί εκεί.

Εδώ είναι το Αγκαλιά Ναυάρχου στο παλιό Λονδίνο.

Σ'αυτό το σημείο υπάρχουν αποθήκες...

...βιομηχανίες κρέατος κι ένα ιδιωτικό κλαμπ.

Νομίζω ότι είναι άντρο βρυκολάκων.

Κι ο Λεστάτ μας οδηγεί σ'αυτό.

Ποιος τράβηξε αυτή τη φωτογραφία;

Είσαι ακόμα μαθητευόμενη. Περιορίζεσαι.

Το Ταλαμάσκα έχει κώδικα.

Το ξέρω. "Μελέτα το σκοτεινό βασίλειο, αμέτοχος."

Και κράτησε δώδεκα αιώνες.

Καταγράφουμε, παρατηρούμε, και δεν εμπλεκόμαστε.

Έπρεπε να το δω η ίδια.

Ο Ντέηβιντ είναι ενήμερος;

Γεια σου, Ντέηβιντ.

Γιατί δεν έρχεσαι στο γραφείο μου;

Πραγματικό άντρο βρυκολάκων. Στη μέση του Λονδίνου.

Ένας λόγος παραπάνω για να το έχεις πει πρώτα σε μένα.

Ξέρουμε για τον Λεστάτ.

Αυτό που κάνει είναι άνευ προηγουμένου.

Γιατί το κάνει;

Δεν απορείς γιατί το κάνει; Δεν πρέπει να μάθουμε γιατί;

Έλα να σου δείξω κάτι.

Τι βλέπεις;

Μέσα 15ου αιώνα. Φλωρεντία.

Αυτός είναι και στους δυο πίνακες.

Τα δείγματα χρωμάτων δείχνουν ότι...

...είναι αυθεντικοί.

Κι οι δυο φιλοτεχνήθηκαν στην εποχή τους.

Τον λένε Μάριους.

Τον ερευνώ επί χρόνια.

Μου είχε γίνει έμμονη ιδέα.

Ο πιο κοντινός στον αρχικό βρυκόλακα.

Ο ίδιος ο Μάριους υπάρχει απ'τον 4ο αιώνα π.Χ.

Πιο παλιός απ'τον Λεστάτ.

Αυτός έφτιαξε τον Λεστάτ.

Πώς το ξέρεις;

Έχω το ημερολόγιό του.

Θέλω να το δω.

Ορκίσου ότι δε θα ξαναπάς σ'αυτό το μέρος.

Ήτανχειμώνας του 1788...

...και βρέθηκα σ'ένα νησίμε τον άνθρωπο που μ'έκανε...

...αν μπορείς να τον πεις άνθρωπο.

Λεστάτ, καλωσήρθες.

Ποιος είσαι;

Σε γνωρίζω;

Είμαι άγνωστος για τη φύση, μα μπορείς να με λες Μάριους.

Είμαι μεγάλος άρχοντας. Θα στείλουν στρατό να με βρει.

Δε θα σε βρουν, Ντε Λιονκούρ.

Είσαι πάρα πολύ μακριά.

Είσαι αδύναμος...

...στο κατώφλι του θανάτου.

Ελάχιστα ακούγεται η καρδιά σου.

Το μέλλον πλησιάζει. Εποχή πολύ μακριά απ'τη δική μου.

Θα βοηθήσεις να καταλάβω αυτή την εποχή.

Γι'αυτό σε διάλεξα.

Με διάλεξες για τι πράγμα;

Πιες...

...και ζήσε.

Ήσουν αρκετά γενναίος για μια νύχτα, παιδί μου.

Πιες...

...και μάθε.

Καλό δεν είναι;

Όχι άλλο. Όχι άλλο, Λεστάτ.

Μη φοβάσαι.

Μόνο το σώμα σου πεθαίνει.

Κι άλλο!

Εντυπωσίασα τον πλάστη μου με τη δίψα μου για πράγματα.

Άρχισε να με μορφώνει για το άγνωστο.

Μ'έμαθε για τον κόσμο μας και την κρυφή ιστορία του...

...και για τον εαυτό μου.

Φτάνει, παιδί μου.

Όταν τρέφεσαι, σταματάς πριν τη στιγμή του θανάτου.

Ποτέ την τελευταία σταγόνα. Σε μολύνει και σε σκοτώνει.

Να σέβεσαι τη λεία σου.