Love Is Blind: Poland (Love is Blind: Polska)

Dit had de mooiste dag van mijn leven moeten worden…

…maar dat werd het niet. Het liep nogal triest af.

Ik wilde mijn moeder graag blij maken.

Prachtig. - Heel mooi. Echt.

Schitterend. - Ik stond versteld.

We gaan haar niet overtuigen van iets dat ze niet voelt.

Het is nogal overweldigend.

We moeten heel snel iets enorms beslissen. Twijfelen mag.

Zorg dat je die emoties verwerkt.

Oké. - Denk aan wat Zosia zei.

Jullie moeten beiden beslissen.

Ik sluit me ook af voor de anderen. - Weet ik.

Onze geliefden willen het beste voor ons, maar soms zijn ze bang.

Geniet van dingen zoals vandaag. En kies voor wat klopt voor jou.

Bedankt voor je steun, en die van je moeder.

Altijd. Mam is al… Ze steunt je zo erg. Je hebt geen idee.

Je moeder is zo lief.

Gaan. - Bedankt, Daria.

POLAND

DRIE DAGEN LATER

Jullie hebben het al gehad. Hoe voelt het?

Ik zie er geweldig uit. Wel bijblijven.

Ik zie er straks sexy uit.

En jij bent bijzonder. Net een prins.

Fijn dat jullie erbij zijn.

Strijdmakkers. - Precies.

Helaas, mijn familie kon er vandaag niet bij zijn.

Dat was heel belangrijk voor me.

Het leven stelt me op de proef.

Ik heb tijdens dit experiment nogal wat problemen in de privésfeer.

Dat vreet aan je.

Ben je gestrest over de bruiloft? - Ja, wel een beetje.

We kibbelen nog steeds, ruziën soms.

Twijfelen jullie aan je relatie?

Een beetje.

Ik zei: 'Hopelijk verkloot Filip dit niet.'

Ik hoop het.

Dag, heren.

Hallo. - Welkom, Filip.

Ga je gang.

Jemig. Waar ben ik in godsnaam mee bezig?

Ik stap in het huwelijksbootje.

En dat besef je nu pas?

Ik sta hier smokings te passen… - Niemand zei dat het makkelijk zou zijn.

Jeetje. - Gaaf.

Te gek.

The Godfather. Uit Podlasie.

Ik vind dit heel mooi.

Doe dat jasje uit.

Zo ziet het eruit op de dansvloer. - Dat is mijn kerel. Of haar kerel.

Gaaf. - Dat was…

Ik ben voor Daria gevallen.

Ik ga ja zeggen, maar nu ben ik heel nerveus.

Ik weet niet wat er is.

Wat is er?

Hoe gaat het, Mr Johnny Bravo?

Het was… Shit, het gebeurt echt.

Ja. - Het wordt nu heel echt.

Besef je het ineens? - Ja.

Waar ben ik aan begonnen? - Het komt dichterbij.

Het gaat allemaal zo snel. Bizar.

Shit.

Wat ben je mooi vandaag. - Dank je.

Wil je dat ik je voer? - Nee.

Waarom ben ik zo onhandig?

Je zou jezelf niet zijn als het er niet af viel.

Zin in je vrijgezellenfeest?

Geen strippers.

Beloofd?

We zullen zien.

Wat vind je ervan dat de tijd zo snel gaat?

Heel snel. Misschien wel te snel. - In goed gezelschap…

Blij dat ik jou gekozen heb.

Daar heb ik nog geen seconde spijt van.

Zeg: 'Ik heb de beste gekozen.'

PODOLOOG

Ik vond het lastig om over gevoelens te praten. Want…

mijn moeder zei dat ze Kamil niet vertrouwt.

Dat ik gemanipuleerd word.

Dat hij niet oprecht is. Maar tegelijkertijd geef ik om hem.

Ik weet het niet.

Ze zeiden hetzelfde over mijn vorige vriendjes.

Maar dat zag ik niet, ik ging ertegenin. Ik weet het niet. Ik wil het nu niet.

Ik weet het niet.

Je weet dat het niet elke dag mooi en fijn zal zijn.

Je moet ook op slechte dagen van elkaar houden.

Weet ik.

We moeten aan onze communicatie werken.

En aan nog een paar dingen.

Toch?

Natuurlijk. Een relatie is een werkwoord.

Niet huilen.

Laat mij maar.

Waarom moest je huilen? Waar dacht je aan?

Heb ik wat tussen mijn tanden?

Tussen je voortanden past nog wel een stoel.

Kom op, zeg.

Wat? - Het was een grapje.

Ik weet het.

Je ziet er mooi uit.

Mijn leven is veranderd. Ik denk nu dat ik klaar ben voor de bruiloft.

Ik hoop dat ik met dit experiment een gezin kan gaan stichten.

Ja.

Hop. Wist je dat ik hoogtevrees heb?

Ik weet nog… - Hoezo een vliegtuig?

Nee, ik zei al…

Een vliegtuig? - …dat ik met jou zou springen.

O ja? - Dat heb ik gezegd.

Hoezo een vliegtuig? - Jij durft alles.

Niet doen alsof. - Ik durf alles?

Gaan we echt skydiven?

Wat denk je dat makkelijk is? Een huwelijk of dit?

Dit.

VERZAMEL MOMENTEN, GEEN DINGEN

Het was mijn idee.

Onze relatie is me wat te kalmpjes.

De sprong zorgt voor wat pit, een adrenalinestoot.

Hoi. - Dag.

Hallo. - Ik ben Wojtek.

Marta. - Hallo, Marta.

Damis. - Hoi, Damis.

Ik voel vertrouwen bij jou.

Goede energie? - Ja.

Mooi. - Ik voel me veilig.

Eerst ons voorbereiden op de sprong.

Eerst ga je je outfit uitkiezen voor je sprong. Dat is het leuke stuk.

Jij wordt een eenhoorn. - O ja? Oké.

En er is Spider-Man. Jeetje, hij krijgt een buikje.

Gewoon kiezen. Net als je vrouw. - Ik wil die teddybeer.

Jeetje. - Ik heb 'm.

Kom hier. Draai je om. Eerst je benen. Rechterbeen.

Dat is je been dat in bed bij de muur ligt.

Weet ik. - Nu je handen hierin.

Dichterbij.

Weet ik. - Draai je om.

Hoelang doe je dit al?

Jij hebt een staart. Die zit klem.

Kun je niet ophouden? - Ik spring al sinds 1998.

Heb ik ook een staart? Ja.

Ik verleid je met mijn staart.

Ik ga je staart aanraken.

Kom op zeg, hou op.

Zal ik voorlezen wat er op je rug staat?

Nee. - Soms weigert het systeem dienst.

Geen lolletjes, alsjeblieft.

Precies. - Jouw beurt komt nog.

Met je rug naar me toe. Rechterbeen.

Andere been.

Kom op. - Jemig.

Nu omdraaien.

Wil je mijn staart zien?

Nee, bedankt.

Damians grapjes…

NAGELSTYLISTE

…worden steeds platter. Ik vind ze niet meer leuk.

En nu? - Doe niet zo eng. Vreselijk.

Geef me een kus. - Nee.

Ik wil een kus. - Vergeet het.

Kom op.

Dit is zo tragisch. - Je hebt al…

LANDINGZONE

Ik ga rennen.

Hou op.

Kun je ophouden met jezelf zijn? Serieus.

PARACHUTESECTIE

Dit is een ongewone situatie voor mij.

Toen je in het begin de clown uit ging hangen, dacht ik: Ga weg.

Het zou raar zijn als mijn emoties op hetzelfde level zouden zijn.

Ik zou een psychopaat zijn als ik niets zou voelen.

O shit.

Gegroet, aarde.

Dit is zo gaaf. Shit.

Omhoog, omhoog.

Waarom zo dichtbij?

Te gek. - Bedankt dat je goed voor haar zorgde.

Dat was waanzinnig.

Gilde je? - Ik denk het niet.

Ik hoorde je gillen.

Echt? - Nee.

Misschien in het begin.

O ja? - Ja.

Had jij de hele tijd je bril op? - Ja.

Zo eng om te zien dat je verdween.

Ja. - Zag je me wegvliegen?

Ik maakte me vooral zorgen om jou. Serieus.

Echt? - Ja.

Aapje, dank je dat je met me hebt gesprongen.

Wat blijft je altijd bij van dit experiment tot nu toe?

De onthulling. Dat magische moment. Ik stond versteld.

Zou je iets eraan willen veranderen?

Je leidt me af. - Sorry.

Kunnen jullie rustig doen daarboven?

Kijk hoe luidruchtig ze zijn.

Serieus.

Zou je iets willen veranderen? - Nee.

Je lacht steeds minder. Dat baart me wel zorgen.

Vind je me over tien jaar nog steeds grappig?

Dat weet ik niet.

Dat kan lastig worden.

Met jou.