KILL BLUE (キルアオ)

ขอบคุณมากครับ

ผมได้อะไรดี ๆ ไปเยอะเลย

ไม่เป็นไร...

สุดยอด แน่ใจนะว่าเป็นเด็ก ม.ต้นจริง ๆ...

ขนาดคนในชมรมเบสบอลมหาวิทยาลัย ยังเทียบไม่ติด...

ระดับเหนือกว่าเบสบอลม.ปลายไปไกลลิบเลย

ตอนได้ยินทีแรกยังขำ ๆ แต่พอมาเห็นกับตาแบบนี้

ใช่คนเหมือนกันแน่เหรอ

ระดับนี่จะเรียกยูนิคอร์น ก็ไม่แปลกเลย...

"Kill Blue"

"ตอนที่ 5 ปลายทางข้างหน้าคือยูนิคอร์น"

"วันที่ 5 เดือนพฤษภาคม วันเสาร์"

เอ้อ สัปดาห์หน้าก็จะเข้าสู่ช่วง สอบกลางภาคแล้ว

ดังนั้นหนึ่งสัปดาห์จากวันนี้ไป จะงดกิจกรรมชมรมกัน

ขอให้นักเรียนทุกคน กลับไปทบทวนบทเรียนมาให้ดี

ถึงเวลานี้จนได้...

เป็นการสอบแรกตั้งแต่ขึ้นชั้นม.ต้น เลยแอบตื่นเต้นไงไม่รู้

แล้วโอกามิคุงเป็นไง...

เฮ้ย น่ากลัวอ้ะ

อืม

นี่นายโกรธอยู่รึเปล่า

เปล่านี่ ฉันไม่ได้โมโหอะไรแบบนั้น

แต่เราจะสอบแล้ว ดีล่ะมาไล่เชือดกันเลย ..อะไรแบบนั้น

จิตสังหารนายรุนแรงมาก แล้วหน้าตาแบบนี้มันนักฆ่าแล้วมั้ง

ลูกพี่ครับ อย่าให้ความแตกเพราะเรื่องแบบนี้สิครับ

เอ่อ แบบว่า... ฉันเพิ่งเคยสอบกลางภาคครั้งแรก

ต้องทำยังไงดีเหรอครับ อาจารย์

เอ่อ ทุกคนก็เพิ่งสอบครั้งแรกนะ...

มาพยายามด้วยกันนะครับ คุณโนเร็น

ตีเนียนเข้ากลุ่มเฉย

ปกติโอกามิคุง ก็ทบทวนบทเรียนมาตลอดอยู่แล้ว

ทำตัวตามปกติไปก็ไม่น่าห่วงอะไรนะ

ขอบคุณอาจารย์ที่ช่วยชี้แนะครับ

ถามจริงเป็นไรของนาย คึกขนาดนั้น...

อรุณสวัสดิ์

อ๊ะ โนเร็น

อรุณสวัสดิ์

ช่างจ้าซะเหลือเกิน

หน้าผ่องใสมาเชียว ไปทำไรมา

คือเรื่องนั้นน่ะนะ

พอเข้าช่วงสอบแล้ว ทุกคนก็อยู่ในโหมดตั้งใจเรียนนี่

ไม่มีเวลาว่างให้ก่อเรื่อง...

หรือก็คือไม่มีใครมาสารภาพรักกับฉันไง

อ๋อ...

ได้นอนหลับสบาย ไม่มีเรื่องปวดหัว

ถ้าอยู่ในช่วงสอบตลอดทั้งเทอมก็คงจะดี

เธอเองก็ชีวิตลำบากเนอะ...

ชักจะน่าเป็นห่วงขึ้นมาแล้วสิ...

เอ่อ โทษที...

หือ

หน้าสยองเว่อร์ ผิวแห้งมาแต่ไกล

อ๋อ.. อรุณสวัสดิ์..

แล้วขอบตาคล้ำเป็นแพนด้า นี่อดนอนมาเหรอเนี่ย

อ้าว ไปทำอะไรมาน่ะ โอกามิคุง

หน้าผ่องใสกับหน้าแห้งกรัง

เจ้าคู่รักคู่นี้มันอะไรเนี่ย สุดจะขั้วตรงข้าม

ขอบตาคล้ำสุด

ผมว่าควรจะนอนพักเยอะ ๆ นะ โอกามิคุง

คือแบบ... สมองมันก็รู้ว่าควรจะนอนนะ...

เฮ้ย เช้าแล้วเหรอ

แต่ก็ทนอยู่เฉย ๆ ไม่ทบทวนไม่ได้...

มันอะไรกันนะ ความรู้สึกนี้...

เหมือนพวกนักมวยที่มักจะหักโหมซ้อมหนัก

ทั้งที่รู้ว่า การพักผ่อนก่อนขึ้นสังเวียนมันสำคัญ

ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร

แต่ว่าง่าย ๆ คือ หักโหมเกินไปว่างั้น

เอาไหม ช่วยให้ใจสงบได้นะ

ไม่เอา

ก็บอกแล้วไง... ว่าลูกพี่จะโหมหนักเกินไปแล้ว

หนวกหู ไม่ต้องมายุ่ง

ถ้าทำได้ผมก็ไม่อยากยุ่งแหละ...

จะให้ห้ามคนที่โหมเรียนเกินตัว พูดเองยังงงเองเลย

วันนี้ผมมีงานที่อื่น

ไปหากินข้าวเย็น ที่ร้านหม่าม้าเอาแล้วกันนะครับ

หา จะกินที่ไหนมันก็เหมือนกันเหอะ..

เอาเถอะครับ คิดซะว่าไปเปลี่ยนบรรยากาศก็แล้วกัน

วันนี้เลิกงานได้แล้วนะ

เอ๊ะ เลิกไวจัง

ก็ตอนนี้อยู่ในช่วงสอบไม่ใช่รึไง

ไม่ต้องห่วงหรอก

เห็นแบบนี้ แต่หนูก็ตั้งใจเรียน เป็นทุนเดิมอยู่แล้วนะ

เอาเถอะน่า

ยิ่งถ้าเป็นช่วงนี้ ก็ไม่ค่อยมีลูกค้าอยู่แล้ว

ค่ะ

งั้นหนูกลับก่อนนะคะ

โอกามิคุง

ไปไหนของเขากันนะ

ยิ่งเดินลึกเข้าไปในย่านอโคจรเรื่อย ๆ

อุ๊ยตาย จูโซจัง

สวัสดีจ้ะมิ

หวัดดี ชื่อเกโคตะจัง...ใช่ไหม

ไม่ได้เจอกันนานนะฮามาจิ

ร้านเปิดรึยัง

เปิดทำการเรียบร้อยละเตง

แหม ขยันทำงานเหมือนปลากระดี่

ฉันว่าจะมาหาอะไรกินที่นี่น่ะ

- "บาร์ จาบามิ" - เคียวสึเกะ...เอ๊ยไม่ใช่

หม่าม้าอยู่ไหม

อยู่แน่เป็นแช่แป้ง

หม่าม้านางิสะ มีแฟนหนุ่มตัวน้อยคนนึง เข้าร้านจ้า

หมายความว่าไง

แหม เห็นกี่ครั้งก็น่ารักจัง แทบจะอยากหม่ำเลย

ผัดพิลาฟของหม่าม้า ก็ยังอร่อยเหมือนเคยนะ

อุ๊ยตายละ เกโคจัง ขอชาอู่หลงหน่อยจ้ะ

ค่ะ มาแล้วค่ะ

แล้วทีนี้ คนรอบข้างจะพากันลือว่าแอบมีลูกลับ ๆ

ก็เลยอ้างว่าเป็นญาติห่าง ๆ แทนน่ะ

โธ่ ตอนที่รู้ว่า ตัวหดลงนี่เล่นเอาตกใจเลย

อุ๊ยตาย นุ้งเหมียวน้อย ยินดีต้อนรับ...

ตายละ เด็กหน้าตาจิ้มลิ้มคนนั้นใครเอ่ย

นี่ลูกพี่เองครับ...

เพราะฉันไว้ใจหม่าม้า แถมถ้าเกิดอะไรขึ้นก็หวังพึ่งได้อีก

ช่วยได้เยอะเลยล่ะ

วางใจได้เลยนะ จูโซจังตัวจิ๋ว

อันที่จริง ก็ตั้งใจปกป้องมากกว่าแต่ก่อนด้วย

โอ๊ย เหนื่อยจะตายแล้ว

นี่ฟังหน่อยสิหม่าม้า

วันนี้เด็กใหม่เขาทำงานพลาด...

เอริ

ไหงมาอยู่นี่ล่ะ

เอริจัง ยินดีต้อนรับ สั่งเหมือนเคยใช่ไหม

อื้ม รบกวนหน่อย

ให้ตายสิ พวกวัยรุ่นสมัยนี้...

- ตายละ บ่นเป็นคนเฒ่าคนแก่เชียว - ไอ้หมอนั่น... ดันทำอะไรไม่เข้าเรื่อง

ที่ดูขอบตาคล้ำนี่เป็นเพราะแบบนั้นเอง

หนวกหูน่า ว่าแต่มาดื่มอยู่ในที่แบบนี้จะดีเหรอ

แล้วใครดูโคสึเอะ

ไม่ต้องห่วงหรอก

นาน ๆ ทีมาดื่มแล้วค่อยกลับ ลูกไม่ว่าอะไรหรอก

เด็กคนนั้นเขาเข้าใจอยู่แล้ว

งั้นเหรอ จริงด้วยสินะ

โต้รุ่งทบทวนหนังสือเหรอ ไม่เห็นเป็นไรเลย

ไปสอบทั้ง ๆ แบบนั้น แล้วสอบตกไปเลยก็ได้

นี่เธอ... ก็ไม่ได้จะขอให้ปลอบใจดี ๆ แต่นี่ก็แรงจัง

อ๋อ ไม่ได้จะหมายความแบบนั้น

ก่อนที่คุณจะมีร่างกายแบบนี้

การทำภารกิจให้ลุล่วงคือทุกสิ่ง

จะพลาดไม่ได้เลยนี่นา

อย่างตอนที่มาดื่มที่นี่กันเมื่อก่อน

คุณก็ดูไม่ผ่อนคลายเอาซะเลยนะ

แต่ว่า... คุณไม่เห็นต้องทำแบบนั้น กับการเรียนก็ได้มั้ง

เป็นเด็กม.ต้น พลาดนิดพลาดหน่อยไม่เห็นเป็นไร

ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ไม่ใช่แค่กับการเรียน

ไปลองล้มเหลวในเรื่อง ที่เมื่อก่อนห้ามพลาดให้เยอะ ๆ เลยสิ

แล้วอีกอย่าง ถ้าไม่นับเรื่องที่ตอนนี้คุณอดหลับอดนอน

ฉันว่าตั้งแต่คุณเริ่มไปเรียนม.ต้น

สีหน้าก็ดูดีขึ้นเยอะเลยนะ

ไปก่อนนะ หม่าม้า

อาหารอร่อยมาก

จ้า ไว้เจอกันใหม่

เอ้านี่ อย่ามัวยืนเหม่อ ไปส่งเธอถึงสถานีรถไฟไป๊

เออ...

เอ๋

เดินเข้าร้านพี่สาวครอสเดรส

แล้วเดินกลับออกมา พร้อมพี่สาวคนสวยเฉยเลย

โอกามิคุง นี่นายเป็นใครกันเนี่ย...

"สอบกลางภาค วันที่ 1 1.สังคม 2.คณิตศาสตร์ 3.วิทยาศาสตร์"

ผลสุดท้าย เราก็สอบตก...

ก็ไม่ถึงกับสอบตกหรอก แต่ก็มีตอบผิดไม่ก็ลืมคำตอบ

ผลการสอบก็เลยแค่พอถูไถ

แต่ก็ถือว่าการสอบคราวนี้

มันก็ประมาณนี้แหละ

ต้องจำไว้ไปปรับปรุง แก้ตัวใหม่ที่ปลายภาค

จะว่าไป...

ส่วนฉันก็แค่มากินราเม็งเฉย ๆ แหละนะ

หรือว่าโอกามิคุง จะไม่ธรรมดาจริง ๆ

เพราะงั้นเลิกตามตื๊อแฟนชาวบ้านได้แล้ว

- แทนที่จะเรียกว่าพิลึก จะว่าไงดี... - ไสหัวไป

เรียกว่าเหมือนอยู่กันคนละช่วงวัย คล้ายกับคุณลุงหรือปะป๊ามากกว่า...

เป็นเด็กม.ต้นเหมือนกันจริง ๆ เหรอ

"ห้องวิชาคหกรรม"

ทำแบบนี้...

เย็บด้ายทะลุผ่านเนื้อผ้า กับกระดุมสัก 3-4 ครั้ง

อย่าลืมเอานิ้วโป้งสอดตรงนี้ เว้นที่ว่างเอาไว้ด้วย

เสร็จแล้วก็หมุนด้ายติ้ว ๆ แล้วพันตรงช่องว่าง

นี่เรียกว่าก้านด้ายนะ

จากนั้นผูกด้ายเป็นวง รัดให้แน่น

สุดท้ายก็ผูกปมด้าย

เท่านี้ก็เรียบร้อย

เห็นไหม ง่ายจะตาย

โอ้โห นี่คือวิธีเย็บกระดุมเหรอเนี่ย

เดี๋ยวถ้าชินแล้วก็ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที

ดีไม่ดี ถ้าซ่อมกระดุมเองก็ทำให้เรา ผูกพันกับเสื้อตัวนั้นมากขึ้นนะ

อย่างนี้นี่เอง

เหมือนตอนโมดิฟายรถหรือมอเตอร์ไซค์ ก็ยิ่งผูกพันสินะครับ

นายนี่พออินแล้วชอบเปรียบเทียบอะไร ไม่เหมือนเด็กม.ต้นเลยนะ

ถ้างั้นก็มาลองทำดูกัน

มีตรงไหนไม่เข้าใจก็มาถามได้เลยนะ

อุ้ส

มีวิธีใช้แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย

นึกว่าเข็มมันเอาไว้ อาบยาพิษอย่างเดียวมาตลอดเลย...

เรื่องนั้น... ก็จริงว่ะ

ตอนหัวหน้าเย็บยังดูเหมือนง่ายแท้ ๆ

อะไรล่ะนั่น ทำอีท่าไหนถึงเป็นงั้นได้น่ะ

โนเร็น

เพราะฉันก็ด้วย

พอลองดูจริง ๆ ละถึงรู้ ว่าฉันเย็บปักห่วยแตกมาก

เอาเถอะ ก็เข้าชมรมมาเพื่อฝึกให้เก่งอ่ะนะ

เดี๋ยวจะลองไปถามพวกรุ่นพี่ดู

ฉันไปด้วย