The first 200 lines.
رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
MoviePovie. Com
ورزش.
تئاتر با عواقب واقعی.
خب، به NTN و مسابقات قهرمانی USFF خوش اومدید.
تو این روز قشنگ، جایی که سن آنتونیو سیویورز
یه فرصت دیگه دارن تا تاریخساز بشن.
فقط نگاه کن به اون جمعیت.
میدونی، فقط اتفاقاتی که تو زمین میافته نیست.
ماجرا درباره هوادارا و خاطرههاست.
این فقط یه بازی نیست.
و امروز یه روز خاصه.
برای سیویورز و کوارتربک ستارشون، آیزایا وایت.
اون یه سال رویایی داشته. این مرد...
خب، پسر، آمادهای؟
انگشتا رو بند کفش.
اینو یادت باشه.
میریم. بزن بریم.
خب، بریم.
بزن بریم.
- همهچیز یا هیچچیز. - و حالا شروع کردن.
- دارن وارد زمین میشن. - بیا، آیزایا.
بیا، آیزایا.
بیا، آیزایا. بیا، آیزایا.
بیا، آیزایا.
- اوه! - بزن بریم!
داره نگاه میکنه. تحت فشاره.
تو هواست. این...
- تاچداون! - آره!
- تاچداون! - اوه! آره!
- فصل رویایی آیزایا وایت... - بزن بریم!
- بردیم! - کارو تموم کردیم.
- کارو تموم کردیم! تمومش کردیم! - تمومش کردیم.
سیویورز با یه روش دراماتیک همهچیزو میبرن.
و، اِ، یه لحظه صبر کن...
یه نفر تو زمین افتاده.
اون... اون آیزایا وایته.
آیزایا وایت افتاده،
و به نظر نمیرسه به این زودی بلند شه.
این اصلاً خوب به نظر نمیرسه.
از یه قهرمان بالقوه به یه نفر که انگار
باید با برانکارد از زمین ببرنش.
دیدی، کم؟
مردای واقعی این کارو میکنن.
اونا فداکاری میکنن.
بیجربزه، بیافتخار.
بردیم.
آره.
USFF بدون حمایت
اسپانسر ما، گُلد بار بتس، وجود نداشت،
جایی که شرطت مثل طلاست.
بردیم.
نوبت تویی؟
- آیزایای بعدی تویی؟ - آره!
- «آیزایا، دارم میام.» - آیزایا، دارم میام!
آره، بگو «آیزایا، دارم میام.»
آیزایا، دارم میام!
- نوبت تویی؟ - آره!
- «حالا نوبت منه.» - حالا نوبت منه!
تویی کی؟
- من اونم. - تویی کی؟
- من اونم! - آره، بزن بریم، پسر.
سیویورز.
بذار بفهمن. بذار بفهمن.
منم اونم!
و حالا، چهارده سال بعد،
آیزایا وایت تازه
هشتمین قهرمانیش رو با سیویورز برد
بعد از چیزی که فکر میکردیم مصدومیت پایاندهنده به کارش بود.
اون سلسلهها ساخت.
چقدر سریع آیزایا وایت از...
- نه یکی، نه دو، نه سه... - معجزهست
- هنوز داره بازی میکنه. - هشت انگشتر. -هشت.
- لحظههای حساس. لحظههای پر فشار. - یه نژاد خاص.
اون بزرگترین برندهست
که این لیگ تا حالا دیده.
و حالا زنده میریم با یه صحبت
از صاحب سیویورز.
فقط میخوام بگم تبریک به سیویورز.
یه سال عالی.
برای همه زحماتشون.
و البته، تبریک به زِی
و همه طرفدارای دوآتیشه سیویورز.
حمایت شما بخش بزرگی از موفقیت تیمه.
سیویورز بهترین بازیکن لیگ رو دارن...
اونا یه سلسله دورش ساختن.
داستانش داستان آمریكاست.
ولی سؤالم اینه:
بدنش چقدر دیگه میتونه دووم بیاره؟
فکر کنم، ته دلم، یه بار دیگه.
اون بهترین بیچونوچراست.
چرا اصلاً داریم این بحث رو میکنیم؟
تو اوج برو کنار.
تو ۴۵ سالگی.
آیزایا وایت برمیگرده
برای یه سال دیگه؟
یا بازنشسته میشه؟
اگه بازنشسته شه، فکر میکنی کی جاشو میگیره؟
میدونم گفتنش گناهه،
ولی اگه دنبال آیزایای بعدی باشی،
اون کامرون کیده.
بااستعدادترین کوارتربک
- تو سن خودش، بهطور کامل. - استعدادش از حد گذشته.
پویاترین بازیکنی که تا حالا دیدم.
این بچه گیشهست. میتونه حسابی بازی کنه.
پتانسیل بیحدومرز.
خیلی از کوارتربکا با کلی سروصدا وارد میشن،
ولی خیلیاشون میسوزن.
وقتشه «یا عمل کن یا خفه شو».
اون میتونه کسی باشه که
همه رکوردها رو بازنویسی کنه.
ولی تو این سطح،
اگه اون وسواس رو نداشته باشی،
مهم نیست چقدر استعداد داری.
آیا اون چیزی که لازمه برای تحمل وزن بزرگی رو داره؟
کم، چه حسی داره برگشتن به زادگاهت
بعد از فصل فوقالعادهای که تو زمین فوتبال داشتی؟
منظورم اینه، تو یه بازیکن غیرثبتنامی بودی،
و بعد موقعیت شروع رو گرفتی.
این یعنی خانوما
حتماً دارن دنبالت میان.
نه، اِ...
- من متأهلم. - خیلی هم خوشحال.
- اِ... - حتماً اینو بنویس.
اون فقط باید بدونه.
همیشه برگشتن به خونه خوبه.
- غذای خونگی. - آره.
اِ، خانواده برام همهچیزست.
آره، عاشقشه.
مطمئنم خانوادت خیلی بهت افتخار میکنن و هیجان دارن
که ببینن تو کمباین بهزودی چطور عمل میکنی.
عصبی هستی؟
بیشتر هیجان دارم.
برای فرصتی که بتونم نشون بدم
و فقط همهچیزو به چیزی که بابام بهم یاد داد برگردونم.
«بیجربزه، بیافتخار.»
گوش کن، ما میدونیم باباش
اینجاست با ما، تو روحش.
اون همهچیزو درباره بازی به کم یاد داد.
همیشه میگفت، «از حالا میتونم ببینم.
«کم داره از تونل میدوه با آتیش و دود،
و جمعیت داره اسمشو فریاد میزنه.»
چرا من از تونل ندویدم، ایوت؟
چون داشتی دهنت رو میدویدی. حالا ساکت شو.
کم، خیلیا دارن میگن
تو میتونی کوارتربک بزرگ بعدی باشی.
حالا، اگه اینو با یه راهنمایی ترکیب کنی،
میتونی بهترین بعدی باشی.
هدفت اینه؟
خب...
بابام بهم گفت
که همیشه میتونم بهترینِ همهوقتا باشم، پس...
اگه خدا بخواد...
میخوام بهترین باشم.
به خاطر شما مووی پووی
هی، کم!
چی شده، مربی؟
خوش اومدی به خونه.
هی، وقتی کارت تموم شد قفل کن. باید برم.
باشه، قبوله.
ممنونم ازت.
ممکنه از چند هفته تا چند سال طول بکشه
تا مغز از همچین ضربهای بهبود پیدا کنه.
هیچ کاری نمیتونه بکنه جز استراحت.
هی.
همهچیز درست میشه.
فکر میکنی هنوز برای کمباین آماده باشیم؟
یه نظر دوم میگیریم.
همهچیز درست میشه.
قول میدم. درسته؟
همهچیز روبراه میشه. درسته؟
تو هر کاری ریسک داره.
ولی اگه یه ضربه مغزی دیگه بخوره
قبل از اینکه خوب بشه، میتونه کارشو تموم کنه.
من بهعنوان دکترش نمیتونم بگم
برای بازی فوتبال امنِ براش.
و بهعنوان یه هوادار؟
به USFF خوش اومدید
کمباین فدراسیون فوتبال،
جایی که میتونیم کلاس درفت بعدی رو ببینیم،
همراه با هر مدیرکل، مربی و صاحب تیم.
خوشحالیم که پتانسیل
انتخاب شماره یک کلی
کامرون کید اینجاست.
اگه کسی شک داشت که
این حمله به هر نحوی روش تأثیر گذاشته،
دیگه ساکت شدن.
اون یکی از روشنترین آیندهها رو تو این کلاس درفت داره،
- بدون شک. - راسته
که داری از درفت میکشی بیرون؟
آره، راسته که امشب از مامانت میکشم بیرون.
منظورم اینه، این بچه،
نگاش کنی، خیلی بااستعداده.
فاجعهست اگه استعدادش هدر بره.
اشتباه نکنید.
این بچه یه دوران کالج عالی داشت، هیچ شکی توش نیست.
نمیخوام جلوتر از خودم بدوم،
ولی باید بگم... ممکنه داریم شروع
بهترین کوارتربکی که تا حالا این بازی رو کرده، ببینیم.
- نیازی به کوتاه کردن ندارم. این... - داری، رفیق.
No comments yet. Be the first to leave one.