Doc

Eerder in Doc.

Dr. Larsen kan zich de laatste 8 jaar niets herinneren.

Wist je dat hij dit ging doen?

Als ik dat had gedaan, had ik hem laten opsluiten.

Toen ik je echt nodig had, was je er niet voor mij.

Ga mij bij Joan aangeven!

Dat ga ik niet doen. -Omdat je nog steeds van me houdt.

Een deel van jou houdt nog steeds van mama. -Een deel van mij zal dat altijd blijven doen.

Neusbloedingen? Naproxen? Een injectie uit Mexico?

Wij moeten uw behandeling vertragen.

Nee, het werkt!

We kunnen een nieuwe stagiair gebruiken. Je gaat ze interviewen.

en selecteer de beste kandidaat.

Over 2 maanden vindt er een officiële evaluatie plaats.

Sommigen van jullie zullen het niet overleven.

Waar is het condoom?

O ja, ik ga het halen.

Je weet toch dat je het laken kunt laten liggen?

Het punt is, ik wil je naakt zien?

Juist ja.

Ah, vertel me gewoon dat je er eentje gevonden hebt!

Een...

Ik snap het!

Kom hierheen.

Wow, wow, wat is er net gebeurd?

Het is nog niet gebeurd... -Ik kan het niet zien.

Wat?

Mila! Ik ben blind.

Ik ben blind!

Wat ben je aan het doen?

Beignets van dat favoriete restaurant in New Orleans.

Hoe?

Internet en een creditcard, lieverd.

Oh!

Je probeert echt om weer in mijn gunst te komen.

Mmm!

Werkt het? -Zeker wel.

Mmm. Mmm...

Hoe voelt het met je? Heb je symptomen? Nieuwe herinneringen?

Ik kan me herinneren dat Jake tegen me zei dat hij van me hield.

En toen kuste ik hem.

Je kuste hem ter nagedachtenis aan hem of...

In de wachtkamer. Gisteren.

Oké, wow. Dus, eh, wat nu?

Oh, ik... het vonnis is nog niet geveld.

Wat is dat?

Ik zit in de fase van boetedoening wat betreft schuldgevoelens.

Het is een proces.

'Oké, ik ben er voor je als je me nodig hebt.

Het gaat goed met me.

De resultaten zijn niet wat ik gehoopt had.

Helaas is uw bloedplaatjesaantal aanzienlijk gedaald

terwijl je weg was. -Dat weet ik.

Ik voelde de achteruitgang, dus testte ik mijn eigen bloed

een paar dagen geleden.

Eh, we hebben dit gesprek gehad.

Laten we het dus niet nog een keer doen.

Hoe lang duurt het voordat ik te uitgeput ben om te bewegen... of,

als ik echt geluk heb, een echte leukemie krijg?

Eén tot drie jaar, afhankelijk van hoe ik op de behandeling reageer?

Ergens daarbinnen.

Je hebt regelmatig bloedtransfusies nodig,

bloedplaatjes... en we moeten binnenkort met de medicijnen beginnen.

Ja, natuurlijk.

Nieuwe symptomen? Zwakte, trillingen...

Nee.

Dus, dit gaat lastig worden... op een gegeven moment.

Heb je kinderen?

Ik heb een zoon, Ethan.

Zal hij bereid zijn te helpen?

Hij belt me ​​niet terug, dus ik zeg nee.

Oké, je hebt nog even de tijd om het uit te werken.

Maar geen reizen meer naar ontwikkelingslanden, oké?

U heeft een stabiele levensstijl nodig, dichter bij de behandeling.

Ik aanvaardde de functie van Hoofd Interne Geneeskunde bij Westside.

Nou, eh...

dat is een stuk vermoeiender dan ik zou adviseren.

Je blijft bij de medicijnen;

Ik blijf bij de keuzes die ik in mijn leven maak.

En denk aan HIPAA.

Ik wil niemand op Westside

denkend dat ik minder ben dan...

van vitaal belang.

Dus ze laat iedereen gewoon concurreren

en ze gaat gewoon iedereen ontslaan?

Meer zoals een Romeinse keizer die gladiatoren maakt

een soort gevecht op leven en dood.

Eén ding is zeker;

Het komt wel goed met Amy Larsen.

Waarom zeg je dat?

Dokter Ridley is haar mentor.

Opnieuw schudt de CMO de kaarten.

Ochtend!

Ochtend!

Hallo, ik ben Hannah Clark. Ik ben stagiaire.

Amy Larsen.

Ik ook.

Dokter Clark?

Welkom bij Thunderdome.

Vandaag begint onze gloednieuwe stagiaire Hannah.

Ik ben onder de indruk van je keuze daar,

Dat geldt in mindere mate voor de manier waarop u met Dr. Larsen omgaat.

Eh, het spijt me van... -Ik zal je besparen

de vernedering om weer tegen mij te liegen.

Je wist dat ze een niet-goedgekeurde

experimentele behandeling van een patiënt.

Die patiënt heeft gecodeerd; jij hebt geholpen bij het beheren van die code

en toch is mij hierover niets verteld.

Laat dit een les zijn dat ik alles zal weten wat er gebeurt

in mijn ziekenhuis en niet

zelfs voor een seconde overdenken

het ondervragen van de stagiaires of verpleegkundigen om te bepalen

hoe ik dit ontdekte.

Nee, natuurlijk. Dat zou ik nooit doen.

Ik heb geen idee wat je wel of niet zou doen en tot nu toe,

Ik ben niet bepaald onder de indruk van uw oordeel.

Ik begrijp.

Het was een vergissing en het zal niet meer gebeuren.

Je hebt volkomen gelijk, het zal niet meer gebeuren.

Omdat jij haar supervisor bent

en er wordt van u verwacht dat u die taak onpartijdig uitvoert.

Ik weet niet hoe het momenteel met je relatie staat,

maar als jullie beiden van plan zijn om hier te blijven,

en duidelijk zou geen enkel ander ziekenhuis haar op dit moment willen opnemen,

Het is meteen afgelopen. Begrepen?

Begrepen. -Goed.

Dokter Barrett.

Ja. -Vindt u het goed als ik meega?

Natuurlijk.

Oh mijn God, wacht

U bent een "40-jarige arts met gedeeltelijke retrograde amnesie"?

Ik heb de casestudy gelezen!

Eh, ik ben nogal een toeristische trekpleister.

Het spijt me, ik... -Eh, nee, het is gewoon ongemakkelijk

elke keer dat ik mijn situatie moet uitleggen.

Goedemorgen. Oké, ben je klaar voor je eerste dag?

Absoluut. En...

Ik heb je een koffie gebracht. -Oh.

Zoals de barista dat zegt.

Ik hoop dat het geen al te vleiende zet is.

Nee, helemaal niet. Dat was eigenlijk mijn zet.

vroeger.

Dus, jullie zijn er vandaag allebei bij.

Eh, Hannah, kun je ons ontmoeten in kamer 618?

We zijn er zo. - Eh, zeker. Oké.

Ik wil dat je vandaag binnen de lijntjes schildert, oké?

Ik ben bang dat Matt een Klatskin-tumor heeft.

Zijn scans laten zien dat het de galwegen in zijn lever blokkeert

en waardoor er zich gifstoffen in zijn hersenen ophopen.

Er zijn twee manieren om hiermee om te gaan.

De eerste is een relatief veilige bestralingsbehandeling

die we kunnen gebruiken om de tumor te verkleinen.

Hoe ziet dat eruit?

Hij zou een paar maanden in coma liggen.

Een paar maanden? Mijn God. -Om genoeg tijd te hebben

zodat de tumor krimpt.

Maar dit proces brengt aanzienlijke schade aan de lever toe.

Zijn levensverwachting na die behandeling

zou 5 tot 10 jaar duren.

Maar hij zou toch gezond zijn?

De leverschade zou betekenen dat er dagelijks medicijnen nodig zijn,

regelmatige buikvochtafnames, waarschijnlijk procedures

om de verwijde bloedvaten in zijn slokdarm aan te pakken en,

Uiteindelijk heeft hij mogelijk een levertransplantatie nodig.

En dit is werkelijk de enige optie?

Nee. De riskantere optie zou een grote operatie zijn

die vandaag de dag nog uitgevoerd zou kunnen worden.

En wat zijn de complicaties daarvan?

Als hij hier doorheen komt, kan hij volledig herstellen.

Maar de kans dat hij op de operatietafel sterft, is groot.

Dit is een onmogelijke keuze.

Wij geven u even de tijd om erover na te denken.

Ik ben zo terug.

Hoi Seth, ik ben Dr. Heller.

Ik ben het eens met Dr. Larsen en Dr. Clark.

Ik kan het niet zien! -Ik weet het.

Laten we eens kijken waarom.

Eh, Cathy Harper. Seths moeder.

Hoi.

Seth, wat was je aan het doen toen dit gebeurde?

Niets, gewoon studeren.

Ik bedoel, ik gaf bijles aan een meisje in mijn studentenhuis.

Oké. Heb je de afgelopen 24 uur drugs of alcohol gebruikt?

Geen alcohol, maar het was tentamenweek dus...

Ik nam een ​​heleboel Adderall en toen kon ik niet slapen

dus ik nam een ​​Ativan en daarna had ik meer Adderall nodig

om wakker te blijven... -Oh God, Seth!

Mam, iedereen doet dit.

Mogelijke diagnose?

Ik denk dat het een hypoperfusie is van de visuele cortex

maar op zijn MRI is niets te zien.

Eh, dat komt omdat het 4 uur duurt

zodat het zichtbaar wordt op een scan.

Klopt. Behandeling?

Verapamil 10 mg en Mag Sulf, IV, werken in ruim twee minuten.

We behandelen het voordat we het zien, want tijd bestaat uit neuronen.

Zal ik ooit weer kunnen zien?

Natuurlijk. Ze kunnen dit behandelen.

Eh, we moeten snel werken.

We hadden het over trouwen,