The first 172 lines.
เธอคือเทียร่าโรสเหรอ
เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบเพคะ
ราชาแห่งภูตพงไพร
เรียกฉันว่าคีธเถอะ
ดูเหมือนเธอเป็นขวัญใจของภูตพงไพรมากเลย
หม่อมฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งเพคะ
เงยหน้าขึ้นเถอะ
อืม น่าสนใจแฮะ
เทียร่า เธอมีจิตวิญญาณที่แปลกดีนะ
จิตวิญญาณเธอไม่มั่นคงมาก แต่ก็บริสุทธิ์งดงาม
แถมยังมีกลิ่นหอมด้วย
เอ่อ ท่านคีธ
กลิ่นนั้นอาจมาจากสิ่งนี้เพคะ
ไม่ต้องเรียก "ท่าน" เรียกคีธเฉยๆ
แต่ว่า...
เรียกสิ
เอ่อ เพคะ
ช่างเป็นราชาภูตที่เอาแต่ใจจัง
อย่างนี้นี่เอง คุกกี้เหรอ
โอ้ มีพลังเวทของเธอผสมอยู่สินะ
เพคะ
แม้ไม่ใช่พลังเวทที่แข็งแกร่ง แต่สามารถใส่ลงไปในขนมได้เพคะ
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอร่อย
- ท่านคีธ... - คีธเฉยๆ
ถ้าคีธชอบ หม่อมฉันก็ดีใจเพคะ
ดีมาก
ภูตต่างจากมนุษย์ตรงที่พวกเราเป็นอิสระ
จะเรียกกันยังไงก็ได้ตามใจชอบ
ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น
หม่อมฉันเองก็อยากมีชีวิตเหมือนภูตบ้างจัง
อะไร มีเรื่องกลุ้มเหรอ
เปล่าเพคะ
แค่คิดว่ามนุษย์มีข้อผูกมัดมากมาย
จนน่าเหนื่อยใจน่ะเพคะ
ไม่ต้องกังวล
ถ้าเกิดอะไรขึ้น ฉันจะช่วยเธอเอง
ขอบพระทัยเพคะ
ขอบพระทัยมากนะเพคะ ที่สละเวลาให้หม่อมฉันในวันนี้
ฉันต่างหากล่ะ
เพราะต้องให้ท่านหญิงไอชิร่า คอยช่วยเหลืออยู่ตลอด
ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกเพคะ
ว่าแต่แปลกจัง
ที่ท่านอควาสตีดทรงพึ่งพาท่านไอชิร่า ในเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องงาน
หืม
เรื่องเครื่องประดับผมไงพ่ะย่ะค่ะ
ฉันอยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เทียร่าน่ะ
ก็ถึงกับอดนอนเพื่อออกแบบมัน ด้วยตัวเองเลยนี่พ่ะย่ะค่ะ
สังเกตเห็นด้วยเหรอ
ก็กระหม่อมเป็นคนสนิท
ดิฉันอิจฉาท่านเทียร่าโรสเหลือเกิน ที่ได้รับความรักจากพระองค์ถึงเพียงนี้
ฝ่าบาท ทัลโมพ่ะย่ะค่ะ
เข้ามา
ขออนุญาต
เกิดอะไรขึ้น
เทียร่าล่ะ
งั้นเธอก็คือว่าที่ราชินีเหรอ
ยังไม่มีการกำหนดอะไรเพคะ
เพราะหม่อมฉันเป็นแค่คู่หมั้นเท่านั้น
มนุษย์นี่เรื่องเยอะตามเคย
อีกฝ่ายคือว่าที่ราชาไม่ใช่เหรอ
เขาเป็นคนแบบไหน
เพคะ ฝ่าบาทอควาสตีด
เป็นคนใจดีมาก
แถมได้รับความนิยมจากประชาชน
เขายอดเยี่ยมเกินกว่าที่คนอย่างหม่อมฉันจะคู่ควร
หืม
ว่าแต่ตอนนี้กี่โมงแล้ว
หม่อม...หม่อมฉันขอตัวกลับก่อน
ทางออกอยู่ไหนเพคะ
ฉันจะส่งไปส่งเอง
นี่ห้องของหม่อมฉันเหรอ
สมกับเป็นราชาภูต
ใช้เวทมนตร์ย้ายมวลยากๆ ได้สบาย
เทียร่า
นายเป็นใครน่ะ
ออกห่างจากเทียร่าซะ
นายคืออควาสตีดเหรอ
ฉันเหมาะกับเธอมากกว่าผู้ชายพรรค์นี้อีกนะ
โปรดหยุดเถอะเพคะ ราชาภูต
ราชาภูตเหรอ
ผมไม่ทราบว่าท่านคือราชาภูต
ขออภัยที่เสียมารยาทชักดาบใส่ท่าน
ช่างเถอะ ฉันไม่ถือ
เพราะฉันกำลังอารมณ์ดีอยู่
แต่เทียร่าโรสเป็นคู่หมั้นของผม
การใกล้ชิดเกินงามแบบนี้
ผมว่ามันดูไม่เหมาะกับราชาภูตเลยนะครับ
อะไรเนี่ย
เป็นที่รักเหลือเกินนะ เทียร่า
เป็นเพราะคีธทำเรื่องให้ถูกเข้าใจผิดต่างหาก
เอาเถอะ วันนี้ฉันกลับก่อนแล้วกัน
ถ้าลำบากเมื่อไหร่ก็เรียกฉันได้เสมอ
ฉันจะช่วยเป็นการตอบแทนเรื่องคุกกี้
คีธ
คือว่า...
เอ่อ คือว่า...
ทัลโมบอกฉันแล้วล่ะ
เธอถูกเหล่าภูตพงไพรพาตัวไปสินะ
เอ่อ ใช่เพคะ
ขอประทานอภัยที่ทำให้เป็นห่วง
ฉันไม่โกรธเทียร่าเพียงเพราะเรื่องแค่นั้นหรอก
ไม่จริง เขาต้องโกรธแน่นอน
เทียร่าคิดว่าฉันโกรธอยู่สินะ
ให้ตายสิ อิจฉาชะมัด
เอ่อ ท่านอควา
เรื่องนั้นแหละ
สาเหตุที่ทำให้ฉันโกรธ
เรื่องชื่อ
ชื่อเหรอเพคะ
ท่านอควา
เมื่อกี้ดิฉันเรียกชื่อคีธแบบห้วนๆ
อย่าบอกนะว่าท่านอควา ก็อยากให้ดิฉันเรียกแบบนั้น
แต่จะทำแบบนั้นได้เหรอ
แต่ถ้าอยู่กันแค่สองคนละก็
อะ...อควา
ถูกต้อง
ทำได้ดีมากเลยค่ะ
ขอบพระคุณนะคะ อาจารย์
ถ้าอย่างนั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อน...
อ้าว ฝ่าบาทอควาสตีด
เรียนเสร็จแล้วสินะ
เพคะ
ท่านเทียร่าโรสเป็นคนเก่งมาก
เนื้อหาที่วางแผนไว้สำหรับหกเดือน
เลยจบภายในเดือนเดียวเพคะ
ที่เหลืออีกหนึ่งสัปดาห์
เป็นการบรรยายเกี่ยวกับภูตแล้วก็จบคอร์ส
งั้นเหรอ เทียร่าเก่งมากเลยนะเนี่ย
ขอบพระทัยเพคะ
หม่อมฉันจะพยายามเต็มที่เลย
จริงสิ หลังจากนี้ขอเวลาฉันหน่อยสิ
เอ๊ะ หม่อมฉันเหรอเพคะ
อืม
ฉันอยากให้เธอมาดูการทำงานของฉันใกล้ๆ
แล้วทำความเข้าใจมันน่ะ
แต่หม่อมฉันเป็นแค่คู่หมั้น
ไม่ควรรู้สถานการณ์บ้านเมืองมากเกินไป...
ไม่มีปัญหา
ถึงจะเป็นราชินีแล้ว
ก็คงไม่ได้มายุ่งกับงานของฉันโดยตรง
แต่การรู้ไว้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร
เข้าใจแล้วเพคะ
หม่อมฉันจะพยายามช่วยท่านอควาให้เต็มที่เลย
โหมงานหนักทุกคืนเลยนะคะ
ทำไมวันนี้ไม่หยุดพักหน่อยล่ะคะ
ก็ดิฉันยังช่วยงานท่านอควาไม่ได้เลย
ท่านก็พยายามเต็มที่แล้วไม่ใช่เหรอคะ
แต่ดิฉันไม่รู้เลย
ว่าท่านไอชิร่ามาที่ห้องทำงานบ่อยๆ
แม้จะมาคุยเรื่องงานก็เถอะ
ท่านไอชิร่าอายุแค่ 14 เอง
แต่กลับทำงานได้เป็นอย่างดี
ต้องทำยังไงถึงจะเป็นประโยชน์กับเขา
ต๊าย กลิ่นหอมจังเลย
ขนมเวทมนตร์ของท่านเทียร่าโรส
ต้องทำให้ฝ่าบาทหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งแน่ค่ะ
ขอบใจจ้ะ จะลองพยายามดู
เทียร่า อรุณสวัสดิ์
กำลังทำขนมอยู่เหรอ
พวกเราเอามาให้
ว้าว ลูกไม้กับดอกไม้เหรอ
ฟีลีเน่ อ้าปากหน่อยสิ
ดอกไม้ที่ภูตพงไพรให้มามันกินได้น่ะจ้ะ
อร่อยจัง
ได้รสหวานจากธรรมชาติ ไม่ขมเลยสักนิด
ใช่ไหมล่ะ
เอ๋ เทียร่าอบมาให้เลยเหรอ
เพคะ
หม่อมฉันอยากให้ทั้งคู่ที่ทำงานหนักได้รับประทาน
ได้ยินแล้วดีใจจัง
เราพักเบรกกันหน่อยเถอะ
เพคะ
No comments yet. Be the first to leave one.