The first 200 lines.
De producenten van deze film delen mee
dat de Dierenbescherming er officieel vrij zeker van is
dat er zich in Nieuw-Zeeland geen roofdieren bevinden
die een mens zouden kunnen doden.
HOOFSTUK ÉÉN ONZE VERSIE VAN BIGFOOT
Kom op, waar zit je nou?
Brave kat.
Daar gaat ie.
Mildred, wil je iets eten?
Mama, wees nou stil.
Ik versta je niet.
Mag ik wat toast? -Ja hoor.
En die wil je graag in driehoeken, zonder korst.
Nog één dingetje, Mildred. -Ik ben even bezig.
Wat zijn de toverwoorden? -Alsjeblieft.
Dat is er eentje, ik wil meer toverwoorden.
Mam, ik probeer Jonesy te vangen met een zelfgemaakte val.
Kan dit ook straks? -Waarom wil je onze lieve kat vangen?
Om te oefenen. -Waarvoor?
De Panthera pardus die hier rondwaart. Jij kent 'm onder z'n nom de plume:
De Panter van Canterbury. -Panthera pardus, nom de...
Nom de plume. -Je kent wel een berg woorden, hè?
Ik ben een erkend boekenwurm. Dus ik ken inderdaad 'n berg woorden.
Maar ken je de toverwoorden? -Mam.
Zeg nou maar, dan maak ik toast-driehoekjes.
Ik hou van je.
Ga door.
Met heel m'n...
hart.
Was dat nou zo moeilijk? -Ja, nu je het vraagt.
Eerlijk waar.
Zo ja, brave poes.
Zo gaat ie goed.
Toe maar, Jonesy.
En...
Het eten staat klaar.
Jonesy?
Heel fijn.
Mam?
Als je me weer laat schrikken, plas ik in m'n broek.
En dan moet jij alles schoonmaken.
Mam?
Mam?
Ik heb goed nieuws, maar ook slecht nieuws.
Het slechte nieuws: jullie hebben een nieuwe broodrooster nodig.
Gelukkig heb je geen nieuwe moeder nodig.
De broodrooster is ontploft. Dat maak je niet vaak mee.
Je weet dat je eerst zo'n knop moet indrukken?
Die knop was stuk.
Je moeder kreeg een schok en ze werd helemaal wiebelig.
Ze kwam met haar hoofd op het bankje terecht, en ze raakte in coma.
Ze is niet dood, maak je geen zorgen.
Maar ze leeft niet helemaal, ze is in een soort droom...
Ik weet wat een coma is. Komt het wel weer goed?
Even goed luisteren, Mildred.
Ik praat nu even niet van dokter tot kind.
Snap je? Ik praat nu van ziel tot ziel.
Komt het weer goed? Ja of nee.
Ja, maar ze heeft een bloeding in haar hersenen.
Ze moet minstens een week blijven, tot ze stabiel is.
Een week?
We zouden morgen gaan kamperen. Ik heb alles geregeld.
Ze heeft eindelijk even vrij genomen. -Dat kamperen moet even wachten.
Eerst even alles op een rijtje. Waar is je vader?
Hallo. Ik ben Strawn Wise, de biologische vader van Mildred.
De goochelaar.
Illusionist. Goochelaar klinkt zo goedkoop.
Mag ik binnenkomen? -Heb je een ID bij je?
ID? -Identificatie-document.
Ik zou het u graag laten zien, maar er is één probleem.
U hebt het namelijk in uw bezit.
Heb ik het? -Jazeker.
Hoe bedoel je? -U hebt mijn ID.
O ja, waar dan?
Kijk maar.
Ik moet zeggen dat ik goochelaars meestal heel gênant vind...
maar jij kunt er wel wat van.
Toegang goedgekeurd.
Ik heb haar trouwens geen knuffel gegeven. Die kan ze wel gebruiken.
Pardon? -Ik heb je dochter niet geknuffeld.
Waarom niet? -Je hoort wel van die verhalen.
Je kunt tegenwoordig niet zomaar andermans kind aanraken.
Zelfs niet knuffelen. -Ik begrijp het, denk ik.
Oké, ik ben weg. Ze zit daar. Met een boek, zoals gebruikelijk.
Ik woon rechts hiernaast, mocht je iets nodig hebben.
Mildred, ik ben het. Strawn, je vader.
Voor jou heb ik dat hele eind gevlogen.
Heel naar, van je moeder. Maar ze wordt nu officieel beter.
Heb je officieel van een officiële arts gehoord dat ze officieel beter wordt?
Bedoel je dat? -Nee, ik bedoel...
Het komt wel goed.
Dat weet ik zeker.
Vrij zeker.
Hé, wil je iets waanzinnigs zien?
Ik vroeg of je iets waanzinnigs wilt zien.
Duurt het heel lang? -Nee.
Oké dan, laat maar eens iets waanzinnigs zien.
Toe maar, kies een kaart uit.
Nu goed kijken, niet zeggen welke het is.
Stop 'm maar weer terug.
Gaat ie.
Is het deze kaart? -Nee.
Sorry, ik dacht even dat je nee zei.
Dat dacht je waarschijnlijk omdat ik daadwerkelijk nee zei.
Oké.
Is het deze kaart? -Ik ben bang van niet.
Is het die kaart?
Ik wil best liegen en zeggen dat het 'm is.
Deze? -Nee, sorry.
Deze dan? -Nee, geeft niks.
Wel verdomme.
Kijk niet zo verbijsterd en vertel op:
Is het die kaart?
Goed, voordat ik je vertel of dat al dan niet de goeie kaart is...
wil ik één ding zeker weten.
Zeg het maar.
Heb je stiekem via de achtertuin die kaart op het raam geplakt...
voordat je aan de voorkant aanbelde?
Nee, dit is nou magie. Ik heb m'n magische krachten gebruikt.
Is dat zo, of is dat niet zo?
Toe nou, ik word echt niet boos. Als je me maar de waarheid vertelt.
Oké, je hebt gelijk. Maar dat is toch de goeie kaart?
Ja toch?
Nee dus.
Dat is 'm wel. -Dat is niet de goeie kaart.
Natuurlijk wel. -Wat jij wilt.
Ik geef het op, dat is 'm. Bravo, een spectaculaire truc.
Is dat sarcastisch bedoeld?
Mag ik je kamer zien?
Ik kom niet vaak in de slaapkamer van een meisje van elf.
Maar dit had ik niet verwacht. -Wat had je dan verwacht?
Een roze poppenhuis? Veel plaatjes van paleizen, eenhoorns en prinsesjes?
Zoiets, ja.
Wat had jij op je elfde in jouw kamer? -Veel posters van David Copperfield.
Hou je van David Copperfield? -M'n grote favoriet.
Ook de mijne. Het is een beetje een obsessie.
David Copperfield was vroeger m'n hele leven.
Oké, dan hebben we toch iets gemeen.
Dat is een goed begin. -Ja, heel goed.
Stel je voor, we hebben hetzelfde lievelingsboek.
Nee, ik bedoelde David Copperfield, de illusionist uit de jaren '90.
Ik bedoelde David Copperfield, de roman van Charles Dickens...
uit de jaren 1840.
Nooit van gehoord.
Dan hebben we dus toch niets gemeen.
BELONING BEWIJS PANTER 50.000 DOLLAR
Wat is dit?
Dat is de Panter van Canterbury. Een beetje onze versie van Bigfoot.
Hij is al vaak gezien, maar er is geen sluitend bewijs.
Daarom loven ze 50.000 dollar uit voor videobeelden waarop hij te zien is.
Ik weet niet wat de Nieuw-Zeelandse dollar waard is. Is dat veel?
Ja, dat is een hoop geld. Dat zouden mama en ik goed kunnen gebruiken.
We zouden gaan kamperen, om 'm te zoeken.
Maar helaas.
Nou ja, misschien kan ik wel met je meegaan.
Meen je dat?
Ja hoor. Misschien vergeet je die ellende met je moeder dan even.
Ik weet alleen niets van kamperen. Ik heb het nog nooit gedaan.
Maar we kunnen het best even proberen.
Weet je het zeker?
Bij nader inzien lijkt het me toch niet zo'n goed idee.
We vertrekken bij zonsopgang.
Hé. Gewoon bij mij blijven, komt allemaal goed.
Jij weet de weg toch?
Hallo daar.
Ik weet wie jij bent.
Strawn Wise, de goochelaar. Ja toch?
Illusionist, maar inderdaad.
Ik wist dat jij het was.
En wie is dit schatje? -M'n biologische dochter, Mildred.
Je biologische dochter dus.
Hoi Mildred, ik ben Reginald. -Zo zie je er ook uit.
Die naam past bij je. De ideale naam-gezicht-verhouding.
Ik keek vroeger vaak naar je op tv. -Ach, wat leuk. Fijn om te horen.
Na de nachtdienst, vier uur 's ochtends. -Jawel, primetime dus.
Jammer dat we het niet meer hebben. -Niemand kan het meer zien.
Het is er niet meer. Hier niet, nergens niet.
Het programma is halverwege het eerste seizoen geschrapt.
Ik ben niet meer op tv.
Die andere vent heeft alle aandacht zeker ingepikt?
Wie, David? -Ja.
Die vond ik maar niks. Hij vond zichzelf wel heel geweldig.
Dank je, heel aardig van je.
Kun je nog leviteren? -Jazeker kan ik dat.
Waar wacht je nog op? Toe dan.
Wat? Nu, hier?
Ja. Kom op Strawn, even leviteren voor een ouwe fan.
Kost levitatie veel tijd?
Ik vraag het maar even. We hebben nog een heel eind te gaan.
Ik voel de kracht.
In m'n voeten, om precies te zijn.
De levitatiekracht, om precies te zijn.
Dat is echt waanzinnig.
Zie ik dat nou goed? Hij leviteert echt.
Nee hoor, hij leviteert niet. -Hoe bedoel je?
Hij staat op de bal van één voet en tilt allebei z'n hielen op...
waardoor jij het vanaf jouw gezichtspunt als levitatie ervaart.
O ja, je hebt gelijk.
En bedankt, Strawn. Door jou geloof ik nu niet meer in magie.
Hartelijk dank.
No comments yet. Be the first to leave one.