Metti una notte

Pardon, wilt u gaan zitten en uw riemen vastmaken?

We gaan landen in Rome.

Sorry. Mag ik alleen even naar het toilet, alstublieft?

Ga zitten en maak uw riemen vast, s'il vous plaît.

Kom nou, alleen even naar het toilet. - Dat kan niet. Silence.

We gaan landen.

- Hallo - Hallo.

Hé?

Alles oké daar?

Ik ben verlamd.

Heeft u hulp nodig?

Hij lijkt geschokt. - Ik voel me al beter.

Fijn.

Ga weg bij de deur. - Geen zorgen, het gaat al veel beter.

Wat is er gebeurd?

Ik gleed uit.

Waar is uw rolstoel?

Die is gestolen.

Hoe zijn de dieven ontsnapt?

Ik heb geen idee.

Niet doen. Help me om hem op te tillen.

We moeten dringend een rolstoel hebben. En wat vruchtensap.

Sorry, oom. Ik kwam onaangekondigd langs.

Mij liefdesleven is een puinhoop.

Komt goed. Fijn dat je naar me toe bent gekomen.

Trouwens, toen ik je met die rolstoel zag, kreeg ik een hartverzakking.

Sorry, oom Fulvio.

Ze wilden me niet laten gaan. Die nare, overijverige mensen.

Overijverig? Wat een mooi woord.

Beste Martino, dat is de vondst van de eeuw.

Wat zie je?

Vies water? - Nee, je moet beter kijken.

Ringwormen?

Ja. Bloedzuigers. Wormen.

Luister goed.

Het is paartijd.

Dat is zij.

En dat is hij. Hij is verlegen.

Ze staan bekend om hun zwijgzaamheid, oom.

Deze vondst is... - Sensationeel, ik weet het.

De laatste keer in Stuttgart werd ik als een volslagen idioot behandeld.

Ik laat ze hun woorden inslikken.

De pilav is klaar.

En zo eindigde het. Nadine en ik gingen uit elkaar.

Ach, jullie kenden elkaar al sinds school. Het leven gaat door.

Ja, maar zij was een briljant wetenschapper.

Als ik 's nachts wakker werd keek ik hoe ze ontlasting analyseerde.

Waarom ging je dan bij haar weg?

Ze ging ervandoor met een crimineel. Dat is een goede reden.

Martino Berese, vergeet nooit dat je afstamt van een geleerde familie.

Je moeder, ik, je geniale grootvader, Pal.

Dezelfde man die dit cadeau ontving, van Nobel zelf.

Toe, maak maar open.

Trouwens, Martino, ken je dat verhaal...

Amedeo? - Een kleine man komt uit de nor...

Amedeo. Onze cocktails? - Ja, meneer.

Dit was grootvaders horloge.

Nu is het van jou. - Oom, dat kan ik niet aannemen.

Luister, Martino.

Je hebt nu gewoon iets nodig dat meer... Iets meer...

Iets meer?

Aantrekkelijk, dat is het. Iets aantrekkelijkers.

Vind je? - Natuurlijk.

Laten we toosten. Op de liefde.

Ja.

Iemand belt me. Wie zou het zijn?

Daar komen we wel achter.

Hallo.

Wat? Dat is vreselijk. Vergeet het.

Nee, we kunnen het niet uitstellen. Het is te belangrijk.

Ik heb een idee. Ik stuur je mijn neef, Martino.

Wat? Hij kan mijn auto lenen.

Natuurlijk. Welke, zeg je? Mijn sportauto.

Klootzak.

Hé. Minzoni-school, begin jaren 90.

Wat zaten bij elkaar in de klas. Weet je nog?

Jij had een Take That-agenda. Je bent...

Tea. - Ik heet Martino.

Martino? - Weet je het niet meer?

Je liep hand in hand met een blond kind, in de pauze.

Die eerste zoen op het schoolplein. Nou, ik kon m'n ogen niet van je afhouden.

Sorry, ik herinner me je niet.

Maar dat ligt aan mij. Ik was nooit zo cool.

Gaat het goed? Ben je nog heel?

Ja. Maar, kom op, je kunt niet rijden.

Kijk eens naar m'n tas.

Sorry, ik lijk wel dronken. Mijn oom...

Ik krijg een drankprobleem, weet je.

Ik drink elke zes jaar een cocktail.

Ik kan er niet mee stoppen.

Cool. Iedereen heeft wel een gebrek.

Heb je een... wacht.

Sorry, heeft u een aansteker?

Is dit jouw auto?

Alsof ik een dief ben. Natuurlijk.

Wat een malle auto.

Nou, hij is niet van mij. Hij is geleend.

Dank je. Grappig, eigenlijk.

Terug na jaren Zwitserland en dan loop ik jou tegen het lijf.

Daar ben ik ook geweest.

Er zijn veel klokken daar. Maak jij klokken?

Nee, ik ging erheen met mijn ouders. Ik studeerde er en nu ben ik entomoloog.

Ik bestudeer insecten. - Echt? Is dat een vak?

Ja, dat is mijn vak. Mijn leven. - Dat spijt me.

Ik bedoel, ik snap het.

Kijk naar wat er in de wereld gebeurt. We moeten iets doen.

Misschien, op een dag. Wie weet.

Ja. Zeg, zullen we telefoonnummers uitwisselen?

Ik ben blij dat ik je hebt ontmoet.

Geef de jouwe maar.

Geweldig.

En hij heet?

Linda, hij heet Martino. Je oppas.

Martino, dit is Linda, de baas van ons gezin.

Hoi.

En waar is Gaia?

Schat, dat zei ik toch. Gaia had geen tijd.

En jij komt dus uit Zwitserland. - Inderdaad.

Hoe was je vlucht? - Top.

Helaas viel ik ten prooi aan wat overijverige mensen op het vliegveld.

Overijverig, zei je.

Ja. - Mooi woord. Overijverig. Goed.

Is dit de eerste keer dat je oppast? - Ja.

Twee zomers geleden zorgde ik voor mijn kreupele tante.

Als dat telt. - Schat, we zijn laat. Tiktak, tiktak.

Kom, we gaan.

Lulù gaat niet mee.

Ze is Frans, dus ze verdient een extraatje, zegt ze.

De vorige keer nam ze haar eigen brieven mee.

Stel je voor. We gingen niet de cel in of zo.

Maar, wie is Lulù? - Hebben ze dat niet verteld?

Nee.

Hoe dan ook, dag. Gedraag je.

Dag. - Doe voorzichtig.

Zie je het voor je?

Aapje? Die twee verstoppen alsmaar m'n champagne...

Champagne. - Nee, het is goed zo.

Ik doe het rustig aan met alcohol. - Echt?

Proost.

Gelukkig Nieuwjaar.

Schat, het is niet altijd oudejaarsavond als ik een fles opentrek.

Ze is zo maf.

Kom op, aapje. We gaan los tijdens dit feestje.

Doe de arabesk.

Sorry, ik...

Ik moet de telefoon opnemen. Als...

Tea, leuk om van je te horen.

Help me, ik loop gevaar.

In gevaar? Hoe dan?

Je moet naar het huis van m'n ouders gaan en iets halen.

Ik kan niet weg. - Wat? Waar ben je?

Dat kan ik niet zeggen, maar het is een kwestie van leven of dood.

Van leven of...

Muziek.

Bel weduwe Cincotti via de intercom.

Zij slaapt nooit. Ze kan je binnenlaten.

De sleutels liggen onder de mat. Trap C, derde verdieping.

Maar doe zachtjes. Mijn ouders slapen al. Begrepen?

Wat? Zijn ze thuis?

Rechts staat een kast. In de bovenste la ligt een gele enveloppe met geld erin.

Pak hem en kom gauw hierheen. Ik ben in de Mamunia.

Wacht. Dus weduwe Cincotti, deurmat, enveloppe met geld.

Ik zie je in de Mamunia.

Ja, ik stuur het adres per sms.

Martino? - Ja?

Ik ben zo blij dat ik je vandaag heb ontmoet.

Ik heb onze kluns gevonden. Zijn we klaar met dit theater?

Luister, ik blijf zeggen dat borsten belangrijk zijn.

De borsten? - Ja, de borsten.

De tieten. - Ja, die ken ik wel.

Goed zo, jongen.

Een man die dat niet begrijpt, zal vrouwen nooit begrijpen.

Ik zeg dat altijd tegen mijn kleindochter. Linda?

Een man die niet snapt wat borsten betekenen...

is een eikel.

Dansen met die beentjes.

Kom op. Je bent een zwaan. Jippie.

Ik moet gaan. Spoedgeval. Ik kom zo terug.

Je kunt niet weggaan.

Je bent niet alleen. Ik ben zo terug.

Nee, ik mag niet alleen blijven met haar.

Dertigduizend euro op rood.

Wat gaan we doen? - We villen het meisje en eten haar op.

Je bent te nerveus. - Ik zei dat je in de auto moest wachten.

Wat is er? Reageert de weduwe niet?

Ja.

Wacht.

Wie is daar?

Ik ben het, pa. Doe open. - Flikker op.

Nee, hij hoorde me niet. - We moeten klimmen, via de muur.

Klimmen? Lulù.

Stop. Nee. - Duw je me nu of trek je aan me?

Wat doe je? - Stop. Ik ga wel.

Je zit aan mijn billen. - Nee.

Vrouwenbillen zijn stijlvol als ze passen in een mannenhand of een champagneglas.

Lulù.

We gaan, kom.

Toen ik van Marioberg afviel, deed ik me ook zo'n pijn.

Maar dat is een wijk. - Nou, en? Hoog is het in ieder geval.

Zachtjes, ze slapen.