The Art of the Steal

Απόδοση Διαλόγων: grgrs ~ Morgan La Fey

Oι έμπειροι απατεώνες ορκίζονται ότι θυμάσαι μόνο

δυο μέρες από την παραμονή σου στη φυλακή...

Την ημέρα που μπαίνεις...

- Μάνα μου... -...και τη μέρα που βγαίνεις.

ΦΥΛΑΚΕΣ ΒΡΟΝΚΙ

Αλλά εγώ θα σας πω, αυτοί οι τύποι,

ποτέ δεν έχουν πάει σε πολωνική φυλακή,

γιατί, φίλε, δεν ξεχνάς ούτε δευτερόλεπτο της διαμονής σου

στο ποινικό σύστημα της Βαρσοβίας.

Ωχ, μάνα μου...

Και ποτέ δεν σταματάς να σκέφτεσαι τι έκανες και κατέληξες εκεί,

και τι θα κάνεις, όταν βγεις.

Και σε ποιον θα το κάνεις.

Φαντάζομαι ότι χρειάζεται μια προδοσία πριν συνειδητοποιήσεις

ότι το πραγματικό νόμισμα στον κόσμο δεν είναι τα χρήματα...

Είναι η εμπιστοσύνη.

Γεια. Μάλλον εγώ θα πάω στην πάνω κουκέτα, ε;

Γιατί αν δεν έχεις εμπιστοσύνη...

Ωχ, μάνα μου.

Τότε τι έχεις;

ΒΑΡΣΩΒΙΑ

Λοιπόν, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα "μια τελευταία μεγάλη δουλειά",

αλλά η Πολωνία παραλίγο θα το πετύχαινε.

Κάναμε μια ομαλή μετάβαση χρησιμοποιώντας

μια κλασική βάση για την απάτη μας.

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεσαι είναι ένα σημάδι.

Ο Στας Μπαρτόβιακ (Το Σημάδι) ήταν όπως όλοι οι άλλοι,

πλούσιος, διεφθαρμένος και οπωσδήποτε επικίνδυνος.

Ο Στας λοιπόν παίρνει ένα Γκωγκέν κλεμμένο από μια γκαλερί στο Όσλο

από δυο τύπους που σπάνε τη βιτρίνα και αρπάζουν.

Έτσι, φυσικά, θέλει να επιβεβαιώσει τη γνησιότητα του πίνακα.

Αυτό που δεν ήξερε όμως...

ήταν ότι ο άνθρωπος στον οποίο στράφηκε

ήταν ο Νίκι Καλχούν - Ο Άνθρωπος Ιδέα -

Και ο Νίκι Καλχούν είναι ο ετεροθαλής αδελφός μου.

Μια ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο που

γεννάει ιδέες και ο δικός μας ήταν ο Νίκι.

Ο Πάντι Μακάρθι, ήταν το Ρολοντέξ μας,

ο τύπος που ξέρει κάθε τύπο που πρέπει να ξέρεις.

Και ο Γκι Ντε Κορνέ ήταν ο πλαστογράφος μας.

Ο καλύτερος καλλιτέχνης που έχω γνωρίσει ποτέ.

Ένα φεγγάρι, αν ρωτούσατε οποιονδήποτε στο παιχνίδι μας,

ποιος είναι ο καλύτερος οδηγός εδώ γύρω,

και σας το εγγυώμαι, θα ακούσετε

το όνομα Κραντς Καλχούν (Ο Οδηγός)

Και αυτό δεν έχει καμιά σχέση με το πόσο γρήγορα οδηγώ

και πολλή σχέση με την εμπιστοσύνη.

Διότι χωρίς αυτήν, έχετε αναρχία.

Μου αρέσει αυτό το σακάκι.

Τα ρούχα λένε πολλά για τον άνθρωπο.

Γι' αυτό είναι και ρητό.

Δεν ξέρω, Νίκι. Πάρε για παράδειγμα το Γκι.

Το μόνο πράγμα που μου λέει το

φανταχτερό λευκό κολάν του είναι...

ότι δεν έχει κάνει περιτομή.

Δεν καταλαβαίνετε τη μόδα. Χοντρομπαλάδες.

- Κοίτα τα χάλια σου. - Χοντρομπαλάδες;

Οι γυναίκες τρελαίνονται γι 'αυτά...

Παιδιά! Εκεί είναι!

Θα σε δω στο εργαστήριο, Κραντς.

Μην αγγίζεις την τέχνη, παλικάρι. Όλα έχουν συναγερμό.

Πωπω! Τέλειες οι φόρμες σας.

Παίδες, θα ήθελα να σας συστήσω τον καθηγητή Ο'Κόνορ.

Δόκτωρ, αυτά είναι τα παιδιά.

Όπως είπα, ο Δόκτωρ "O" από δώ, είναι πραγματικά διακριτικός.

Πολύ διακριτικός, κύριοι.

Πωλ Γκωγκέν. "Παραλία στην Ταϊτή", 1893.

Ο πίνακας έχει κλαπεί. Αλλά είναι αληθινός;

Θα δούμε. Χρειάζεται μια σάρωση της πυκνότητας.

Τι είναι η σάρωση της πυκνότητας;

Δεν είμαι πολύ σίγουρος και εγώ ο

ίδιος, αλλά ο Δόκτωρ ξέρει καλύτερα.

Εντάξει, τέλεια. Που λέτε, ένας τύπος

μπαίνει σε ένα μπαρ με μια μαϊμού.

- Τι είναι αυτό; - Τι;

- Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. - Τι;

Περισσότερα κόκκινο. Περισσότερα κόκκινο.

Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.

Μην το κάνεις αυτό, Γκι, σε παρακαλώ.

Με σκοτώνεις.

Είναι πανομοιότυπα. Απλά άλλαξε τις κορνίζες!

Η δουλειά μου... πρέπει πάντα να είναι τέλεια!

Να πάρει, Γκι! Έλα τώρα, είναι πανομοιότυπα!

Απλά άλλαξέ τα!

Η δουλειά μου πρέπει να είναι τέ-λει-α!

Έχεις πέντε λεπτά.

Οπότε λέω, "Ψάχνω το Μάριο."

Και αυτό το παιδί λέει, "Υπάρχουν χίλιοι Μάριοι στη Νάπολη."

Και του λέω, «Ναι, αλλά αυτός ο συγκεκριμένος είναι εγκληματίας».

Και μου λέει, "Δύο χιλιάδες!"

Γκι. Γκι.

Γκι! Θα σκοτώσουν το Νίκι και το Πάντι,

αν δεν επιστρέψω εκεί εγκαίρως!

Γκι, έχεις δέκα δευτερόλεπτα. Όλα και όλα. Δέκα!

Εννέα, οκτώ, επτά, έξι, πέντε. Βάλ' το μέσα!

- Τρία, δύο, ένα. Τώρα! - Ωρεβουάρ!

Γαμώτο!

Κάθαρμα!

Οπότε, φυσικά, λέω στην Τουρκάλα πόρνη, "Θα πάρω δύο."

Λοιπόν, είναι κανείς σας Ουκρανός;

Όχι; Εντάξει τότε.

Να πάρει!

Εντάξει, εντάξει... Πάμε!

Αυτός είναι ένας πραγματικός Γκωγκέν, αγόρια. Ανεκτίμητος.

Δεν το πιστεύω αυτό.

Υπάρχουν εκατομμύρια δολάρια σε πίνακες

και εμείς δεν κάνουμε τίποτα.

- Άσ' το, παλικάρι. - Εδώ είναι η Πολωνία!

Μπορούμε να κάνουμε ό, τι διάολο θέλουμε.

Νίκι, αγόρι μου, ο Γκωγκέν αξίζει περισσότερο

από πέντε δωμάτια με πίνακες εδώ μέσα

και υπάρχει συναγερμός σε όλους τους.

Πλάκα μου κάνεις; Δεν υπάρχει κανένας συναγερμός.

Υπάρχει συναγερμός.

Κ. Μπαρτκόβιακ, μάτωσε το δάχτυλό σας;

Γύρνα πίσω!

Παιδιά, ας χωριστούμε!

Τρένο για το Βερολίνο. 10 π.μ. Πρωί πρωί με τη δροσούλα!

Σκατά!

Πιο γρήγορα!

Πάμε, πάμε!. Τι κάνεις εδώ; Τι πας να...! Λάθος δρόμος!

Αυτή η τράκα αποδείχτηκε το τυχερό μας.

Και οι μπάτσοι εμφανίστηκαν πριν ο Στας προλάβει να τον σκοτώσει

Σας είπα το άλλο με τις...

τρεις πόρνες και το χτυπημένο πεπόνι;

Απλά θέλουμε να επιστραφεί ο πίνακας.

Ένας πίνακας, μία σύλληψη.

Θα μπορούσε να είσαι εσύ ή κάποιος άλλος.

Έχεις ιστορικό στην Ευρώπη, που σημαίνει ότι θα φας 20 χρόνια.

Ας κάνουμε μια συμφωνία, ε;

Ο πίνακας και ένα εξιλαστήριο θύμα.

Για το Νίκι, φαντάζομαι ήταν απλά μαθηματικά.

Εκείνος αντιμετώπιζε 20 χρόνια και εγώ θα την γλίτωνα.

Δεν μπορώ να τον κατηγορήσω γι' αυτό.

Αλλά μπορώ να τον μισώ για αυτό.

Ωχ, μάνα μου!

7 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

5,5 ΜΕ ΚΑΛΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Και έτσι, γύρισα σπίτι.

Και δεν μπορούσα να γυρίσω στη "ζωή".

Η εμπιστοσύνη είχε εξαφανιστεί.

Η ομάδα είχε εξαφανιστεί.

Και όλοι πήραν τους χωριστούς δρόμους τους.

Και γνώρισα μια κοπέλα.

Κάποια στην οποία μπορούσα να βασιστώ.

Λόλα η "Χάρη" -

Και ακόμα κι να μην μπορούσα, φίλε, σου λέω,

αυτή δεν ήταν το χειρότερο άτομο

με το οποίο μοιράστηκα το κρεβάτι μου τελευταία.

Αλλά θα μπορούσα να βασιστώ στο Φράνσι.

Φράνσι ο Μαθητευόμενος -

Ο Φράνσι ήταν ένας νεαρός που έπιασα

να κλέβει τάσια από το φορτηγό μου.

Οι περισσότεροι μάλλον θα είχαν φωνάξει

τους μπάτσους, αλλά εγώ του έδωσα δουλειά.

Γιατί κάθε τόσο πρέπει να κάνεις ένα άλμα πίστης.

Γεια σου, Κραντς. Ετοίμασέ τα.

Ο μόνος τρόπος να γεμίσουμε κόσμο αύριο είναι αν πέσεις σήμερα.

Όχι, δεν πρόκειται να συμβεί, όχι ξανά.

Με πονάει που το λέω, Κραντς,

αλλά ο μόνος λόγος που αυτός ο κόσμος είναι εδώ

είναι η ελπίδα ότι θα σπάσεις το κεφάλι σου.

Πρέπει να τρακάρεις τη μηχανή σου.

Αυτό κάνεις εσύ.

188 ράμματα, 26 σπασμένα κόκαλα.

Δώδεκα κατεστραμμένες μηχανές. Τρεις φορές σε κώμα.

Δύο φορές ανακυρήχθηκε νομικά νεκρός.

Θα σου δώσω 700 δολάρια.

Ο ένας και μοναδικός, Κραντς Καλχούν!

Άσε με να σου το πω όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται

γιατί δεν πιστεύω τα ίδια μου τα αφτιά.

Περιμένεις να σκόπιμα να πέσω, να

ρισκάρω τη ζωή μου, για 700 δολάρια;

- 1200. - 700.

- 1100. - 600.

- 800. - Σύμφωνοι.

Κάλεσε το ασθενοφόρο.

Κυρίες και κύριοι,

ας δώσουμε στο γερο-Κραντς μια στιγμή ησυχίας

καθώς ετοιμάζεται να προχωρήσει πέρα,

πέρα, πέρα στο δαχτυλίδι της φωτιάς!

Πώς τα πήγε; Πες μου τουλάχιστον 1000.

Όχι, 800. Οπότε απλά μην το κάνεις, Κραντς.

Θα σου δώσω εγώ 800 δολάρια για να μην γίνεις χαλκομανία.

Αν έχεις 800 δολάρια, σε πληρώνω πολλά.

Απλά μην το κάνεις, φίλε.

Θα είμαι εντάξει, Φράνσι. Εξάλλου...

"Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς."

Ποιος το είπε αυτό;

- Ο Βιργίλιος. - Μάλιστα.

ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΕΜΠΕΚ

Με συγχωρείτε, κύριε. Θα συγκαταθέσετε

οικειοθελώς να σας ψάξουμε;

- Από δω, παρακαλώ. - Ατυχία, αρχηγέ.

Σας ευχαριστώ.

Οι κανόνες του παιχνιδιού, το ίδιο όπως την τελευταία φορά.

Θα μιλήσεις όταν σου πω να μιλήσεις

και όταν δεν σου λέω, δεν μιλάς.

Μη με γαβγίζεις. Δεν είμαι το σκυλί σου.