DARK MOON: THE BLOOD ALTAR (DARK MOON　-黒の月: 月の祭壇-)

จาคาร์!

ปล่อยเฮลิเดี๋ยวนี้นะ

ก็ลองแย่งตัวไปดูสิ

จาคาร์

คริส... นี่มันเรื่องอะไรกัน...

ผมมาช่วยเธอไงซูฮา

จากเจ้าแวมไพร์พวกนี้

มีแค่ผมไม่ใช่เหรอที่เชื่อในตัวเธอน่ะ

เธอก็ควรจะเชื่อในผมด้วยเหมือนกัน

ลืมไปแล้วเหรอ ว่าผมต้องตายเพราะใคร

นายมันไม่ใช่คริส

นายเป็นใครกันแน่

แล้วคิดว่าเป็นใครล่ะ

เวรเอ๊ย

ผิดหวังนะเนี่ย ที่พลังของพวกนายทำได้แค่นี้

หรือว่าอยากเจอแบบเดียว กับเมื่อตอนนั้นเหรอ

นายเป็นใครกันแน่

ทำไมถึงเล็งซูฮา

อยู่นี่อย่าไปไหนนะ

ซูฮา มาทางนี้สิ

หมอนี่ เป็นแวมไพร์งั้นเหรอ

ระวังตัวด้วย

ซูฮา

ซูฮา เป็นอะไรไหม

เฮลิ... ฉัน...

เจ้านั่นมันไม่ใช่คริสที่ฉันรู้จัก!

ก็คริสน่ะ ไม่ใช่พวกแวมไพร์สักหน่อย

ขอโทษนะซูฮา

ที่ฉันเป็นแวมไพร์

จะเกลียดฉันก็ได้...

แต่ตอนนี้ให้ฉันพาเธอหนีไปได้ไหม

ฉันอยากพาเธอ ไปอยู่ในที่ปลอดภัยก่อน

เฮลิ!

เฮลิ

ปล่อยนะ

ทำไมถึงคิดจะไปหาเจ้าพวกนั้นล่ะ

ทำไมถึงไม่เข้าใจ

ว่าผมกำลังทำเพื่อเธออยู่

โซลน

หมาป่าเหรอ

ซูฮา

คาน

โซลน

มากันไม่หยุดไม่หย่อน

อย่านะ!

ถ้าคิดจะเข้ามาขวาง

ถึงสลบก็จะลากตัวไปด้วยนะ

เจ้านี่ต้องไม่ใช่แวมไพร์ทั่วไปแน่ ๆ

พวกนาย สู้แบบสุดกำลังไปเลย

ตอนนี้แหละ รีบหนีกันเถอะ

พวกนายเนี่ย ไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ สินะ

ขอบคุณ

โอเคไหม บาดเจ็บรึเปล่า

ไม่เป็นไร

ขอโทษที่โกหกนะ

ตั้งแต่ออกจากบ้านกำพร้ามา

ก็ปิดบังตัวตน จากคนรอบข้างมาตลอด

ยิ่งกับเธอก็ยิ่งไม่กล้าบอกไป

เรากลัวว่าเธอจะเกลียดพวกเรา

มากกว่ากลัวที่คนอื่นรู้ว่าเป็นแวมไพร์ซะอีก

ขอโทษนะ ซูฮา

พูดตรง ๆ ก็ยังสับสนอยู่

เรื่องที่พวกนายเป็นแวมไพร์

โตมาด้วยกันใช่ไหม แล้วทำไมถึงรู้ว่าทุกคนเป็นแวมไพร์ได้เหรอ

ทุกคนโดนกัดตอนยังเด็กเหรอ

ไม่รู้เหมือนกัน

ตั้งแต่จำความได้ พวกเราก็เป็นแวมไพร์แล้ว

บ้านกำพร้าน่ะมันแค่ฉากบังหน้า

แต่จริง ๆ แล้วมันคือสถานกักกัน ที่มีคนคอยจับตามองอยู่ตลอดเวลา

โลกของพวกเรา วนอยู่แค่ในนั้นมานานแสนนาน

ไม่รู้อะไรชัดเจนเลยสักอย่าง

ว่าตกลงเป็นเพราะถูกแวมไพร์กัด

หรือว่าเป็นมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

แถมพวกเรา ยังต่างจากแวมไพร์ตนอื่น ๆ อีก

ที่ไม่แพ้ทั้งแสงแดดหรือไม้กางเขน

งั้นทำไมถึงรู้ ว่าตัวเองเป็นแวมไพร์ได้ล่ะ

ก็จริงอยู่ที่ทุกคนมีพลังพิเศษ

แต่อาจจะไม่ใช่ก็ได้นะ

อาจจะเหมือนกับฉัน...

มันอยาก... ดื่มเลือดน่ะสิ

สัญชาตญาณ มันเรียกร้องหาแต่เลือดตลอด

ไม่อยากจะกินอะไร นอกเหนือจากนั้นเลย

ถึงไม่กินก็ไม่ตาย

แต่ในหนึ่งปีมีแค่วันเดียวกัน

ก็คือวันเกิด วันนี้วันเดียวเท่านั้น

แล้วยังเป็นเลือด ของสัตว์ที่เพิ่งตายด้วย

พวกเราไม่เคยทำร้ายมนุษย์

หรือดื่มเลือดมนุษย์เลยสักครั้ง

เพราะพวกเราสัญญากันไว้แล้ว

ฉันพูดจริง ๆ นะ เชื่อฉันเถอะ

ไม่สิ ไม่ต้องเชื่อก็ได้

ฉันจะพยายาม เพื่อให้เธอคิดแบบนั้นเอง

ทำไมถึงมาช่วยฉันเหรอ

ทั้งที่ฉันพูดทำร้ายจิตใจนายแท้ ๆ

เพราะคิดว่าต้องทำน่ะสิ

คิดว่าต้องปกป้องเธอให้ได้

ตั้งแต่ตอนที่ได้เจอเธอครั้งแรก

ก็ราวกับเป็นโชคชะตาเลย

ก่อนจะเจอเธอ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นใคร

หรือต้องใช้ชีวิตยังไง

แต่ตอนนั้นเป็นครั้งแรกเลย ที่รู้สึกถึงคำตอบ

ว่าฉันเกิดมาเพื่อปกป้องเธอ

และหลังจากนี้ไป ก็ต้องอยู่เพื่อปกป้องเธอ

เฮลิ

ลองกัดคอฉันดูไหม

จะทำอย่างนั้นได้ยังไง

ฉันเชื่อในตัวเฮลินะ

ซูฮา ไม่เป็นอะไรใช่ไหม

แค่เอาปากมาแตะเองนี่

แล้วเฮลิล่ะ

สีหน้าดูไม่ค่อยดีนะ

อยากดื่มเลือดของฉันเหรอ

ถ้าบอกว่าไม่ ก็คงจะโกหก

แต่ฉันไม่อยากทำลาย ความเชื่อใจของเธอ

ไม่อยากทำให้ผิดหวัง

ไม่อยากทรยศเธอ ที่เชื่อในตัวฉันแม้จะรู้ความจริงแล้ว

ฉันไม่ผิดหวังเลยสักนิด

เฮลิไม่เคยทรยศฉันเลยสักครั้ง

จนถึงตอนนี้ ฉันเกลียดแวมไพร์มากกว่าอะไร

เพราะเป็นตัวอันตราย ที่คอยทำร้ายมนุษย์

แต่เวลาที่ฉันตกอยู่ในอันตราย

เฮลิก็มาช่วยตลอดเลยนี่นา

ฉันดีใจมากเลย

ต่อให้รู้ว่าเป็นแวมไพร์ ก็ไม่เกลียดหรอก

ขอโทษนะที่เมื่อกี้พูดอะไรไม่ดีออกไป

ทั้งที่เฮลิไม่เปลี่ยนไปเลย ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน

ดีแล้วละ ที่เราได้รู้จักกันมากขึ้น

จากนี้ก็ช่วยเป็นเพื่อนฉันต่อไปนะ

ขอบคุณนะ

เฮลิ

จาคาร์

จาคาร์เหรอ

อืม เจ้านั่นหายตัวไปแล้ว

ซูฮาปลอดภัยไหม

อื้ม ทางนั้นล่ะ

บาดเจ็บกันนิดหน่อย แต่ทุกคนปลอดภัยดี

งั้นเหรอ