Love Is Blind: Poland (Love is Blind: Polska)

In dit experiment hebben vijf stellen zich verloofd zonder elkaar te zien.

Wil je met me trouwen? -Heel graag.

Het is nog zo onwerkelijk. -Voor mij ook.

Je bent nog mooier dan ik dacht.

Je laat niet veel aan de verbeelding over.

Het heeft niets om het lijf.

Filip.

Het was best raar.

Nadat ze elkaar eindelijk hebben gezien, gingen ze op vakantie…

…naar Griekenland, om hun relatie verder te verkennen.

In de pods ging het alleen om het vuur in hun hart.

Nu kunnen ze ontdekken of een fysieke band ook op gaat bloeien.

Verloofd, maar ze moeten elkaar nog leren kennen.

Hun bruiloft komt eraan, en er blijft één vraag staan.

Is liefde echt blind?

Lieverd.

Mijn schoonheid.

Zullen we?

Nu? Meen je dat?

Een avontuur.

Ik voel me een beetje ongemakkelijk. -Ik ook.

Echt? -Komt goed.

Je ziet er mooi uit. -Jij ook.

Wat is het hier mooi. -Ja, hè?

Hoe is het? -Als ik gestrest wordt, zeg het dan.

Het gaat snel voorbij.

Gaat het nu beter? -Ja.

Ben je gekalmeerd? -Ja, maar die eerste ontmoeting was erg.

Ik dacht: waar is die Filip die ik ken uit de pods? Waar is die energie?

Oké, maak maar open. -Goeie schop.

Je kunt hier wel zitten. -Jij kan een kleurtje gebruiken. Grapje.

Ben je van nature zo bruin? -Ja.

Echt? -Ja.

Als we kinderen krijgen dan zijn ze melkwit en lichtbruin.

Ik had onze eerste ontmoeting anders voorgesteld.

Zag je hoe gestrest ik was? -Ja.

Maar ik had meer 'wauw' van jou verwacht.

Ik was…

Daarom deed ik zo…

Ik was bang dat je me misschien niet leuk vond.

Nee, joh.

Misschien had je mijn type niet verwacht.

Want ik… -Je bent zo mooi.

Ik zat erover in. Ik heb geen typisch Pools uiterlijk.

Daar zit ik totaal niet mee. -Echt niet?

Ik ben zo iemand die tussen de regels door leest.

Ik zeg die woorden graag, en hoor ze ook graag.

Ik hou van je. -En ik van jou.

Geef je me een macaron?

Vanavond.

Nee, deze. Die roze.

Ik dacht dat je mijn ding bedoelde.

Ik zou mezelf niet zijn als ik die dingen niet kon zeggen.

Ik ben blij dat ik mijn innerlijk kind bij haar eruit kan laten.

Dat die niet wordt tegengehouden.

Ik dacht tot op het laatst dat je me zou dumpen.

Waarom dacht je dat?

Vanwege het aanzoek. Het ging niet zo soepel.

Ik had het me anders voorgesteld.

Echt? -Ja.

Ik zou het opnieuw doen.

Maar dan rustig. -Nu heb je al…

Rustig. Ik zou het kalm doen.

Ik vond het heel moeilijk alles te combineren.

Ik hoorde alleen je stem, en nu zie ik je ook.

Ik was benieuwd of je me wel leuk zou vinden.

Dus dat deed je niet.

Je zei dat je basketbalde. Ik dacht dat je langer was.

Hoe lang ben je? -1,81 meter.

Echt?

Ik had jou korter geschat. -Nee, even serieus.

Filip is heel anders dan mijn vorige dates.

Qua uiterlijk zou ik anders niet voor hem zijn gegaan.

Op ons? En op ontspanning. -Ja, en een fijne vakantie.

Zullen we rondkijken? -Goed.

Er is een bank hier.

Ik ben optimistisch hoor, maar dan weet je het.

Ik slaap desnoods in de tuin.

Kijk, er is een bank. -Als het moet, slaap ik daar.

Nee ik, als het nodig is. -Dank je.

Dat is fijn.

Ik vind het moeilijk me open te stellen.

Krzysztof is nu nog een vreemde.

Ik vind het niet leuk als iemand me zo snel aanraakt of mijn grenzen over gaat.

Ik heb meer tijd nodig.

Ik dacht dat je een player was.

Ik hou niet van zulke mensen.

Als je dat dacht, waarom praatte je met me?

Ik weet niet wat je tegen die ander zei.

Met wie je het op het laatst uitmaakte.

Ik geloof dat ik zei dat ik op twee mensen verliefd was. Om gek van te worden.

Maar dat hoort bij het experiment.

Ik bedoel, had je haar iets beloofd… -Nee.

Anders zou ik niet blij zijn.

Het was heel emotioneel.

Ik was niet bevriend met haar, maar ik hoorde wel veel dingen.

Ik wil wel…

De slechterik zijn? -Ja, hoor.

Ben je er zo een?

Ik wil niet met iemand zijn die de verkeerde bedoelingen heeft.

Soms kun je niet iedereen gelukkig maken.

Ik haat het als mensen verkeerde intenties hebben.

Ik deed niet alsof.

Oké. We gaan het zien.

Als er geen vertrouwen is, wordt het lastig.

Ik vertrouw je. Ik wil niet dat ik ergens toe gedwongen word…

…en zo. -Ik ook niet.

Nu zijn we de hele tijd samen.

Je ogen zijn toch niet zo donker als de mijne.

Misschien in de zon?

Klootzak.

Wat?

Sorry, zei ik dat hardop? -Noem me niet zo.

Zo kun je me niet noemen. -Het floepte eruit.

Ik ben je prinses, weet je nog. -Je moet die titel nog verdienen.

Ga weg. Zei ik dat of dacht ik dat? -Jezus.

Zo ben ik.

Ik doe bijdehand, zo toon ik dat ik je leuk vind.

Ik ga een keer te ver. En dan is het te veel, snap je?

Ik ben daar benieuwd naar. Waar liggen je grenzen?

Ja. -Want we zijn allebei zo.

We gaan het zien.

Ik laat me soms meeslepen.

Helaas hebben Jacek en ik dezelfde humor.

Ik ben bang dat dat uit de hand gaat lopen.

Ik wil ook niet te ver gaan.

Soms floept het er zo natuurlijk uit.

Het is hier zo mooi.

Ik hoor je stem uit de pods zo graag.

Ik zou mijn oude patronen graag kwijt willen, maar ik ben bang…

Ik wil gewoon mijn hart volgen en eindelijk waarderen wat ik heb.

Ik zei al, met mij is het een miljoen procent, of niets.

Dat houdt in?

Dat ik heel veel van mezelf zal geven.

Twijfel je of ik dat ga doen?

Ja.

Het kan geweldig worden.

De stad. Geweldig.

Nu alleen nog een groot bord.

Toch?

Met: 'Ik hou van je, Jela.'

Ik bedoel het bord. -Kom op.

Ooit. -Jeetje.

Oké.

Het werd wat gênant. Kom, we gaan terug. -Daar gaan we.

Het is maar duidelijk.

Terugnemen gaat niet.

Kon dat maar. Nee, geintje.

Niet nu. Ik bedoel de omstandigheden.

Prachtig.

Kom hier.

Ik stel me open.

Ik sta te kijken over wat er nu met me gebeurt.

Ik vind mezelf leuk zo. Ik vond mezelf al leuk.

Maar deze zachte Jela is ook mooi. -Ja, toch?

Prachtig.

Ik laat hem zien dat ik om hem geef. Dat betekent al heel veel.

Ik denk dat het zegt dat ik erg verliefd op hem ben.

Ik kan zo voor hem vallen.

LERAAR EN NEUROLOGOPEDIST

Je hebt me bedot. Je zei dat je niet zo bijzonder was.

Ik heb een vraagje.

Hou je van wodka?

Soms.

Ik niet. -Bij speciale gelegenheden.

Ik heb het nooit geproefd. -Niet?

Heb je chronische ziektes?

Ik denk het niet.

Genetische ziektes? -Doe eens rustig.

Ik wilde zelfs vragen… -Mijn opa wordt dit jaar 95.

Wat goed, zeg.

iPhone of Android?

Maakt niet uit. Ik heb nu Android. -Oké.

Dus toch niet op de bank?

Voorlopig niet. Maar je weet maar nooit.

Dit is raar.

Ik voel me wat ongemakkelijk.

Wil je knuffelen?

Ik weet niet hoe, dus het is niet ongemakkelijk.

Kom hier.

Hoe voel je je? -Goed.

Zie ik er zo goed uit? -Zeker.

Team? -Team.

Denk je dat dit helpt? -Ja, morgen ben je net zo jong als ik.

Zit je in over mijn leeftijd? -Kom op, dat was een grapje.

Je leeftijd stoort me niet.

Natuurlijk niet.

Proost.

En in het Noors?

In het Pools. Na zdrowie. -Skål.

Ga je het niet zeggen? -Oké. -Skål.

Sorry. -Ik heb mijn voortanden nog.

Het spijt me.

Je zit in mijn comfortzone. -Comfort, wat zou het. Kom op.

Wacht maar tot we getrouwd zijn.

Ons eerste ontbijt samen.

Onze eerste nacht samen. -Heel prettig.

Prachtig weer, en een prachtige partner.

Hem aanraken, en de zijne voelen, voelt heel natuurlijk.

Ik voel me heel goed bij Damian. Geen spoortje ongemakkelijkheid.