No Shortcuts

Lucky?

Stój!

Wciąż masz zapalniczkę taty?

- Tak. - No tak.

W porządku?

Jutro mnie o to spytaj.

Hej, przestań, przestań.

Najtrudniejsze za nami. Udało się.

No nie wiem. Mam dziwne przeczucie.

Zawsze je masz.

To nie znaczy, że się mylę.

Słuchaj.

Wszystko idzie zgodnie z planem.

Do czasu.

Wiesz, co myślę?

Wiesz, co powiem?

Musisz przestać go słuchać.

No tak, możliwe.

Co mówi?

Że coś przeoczyłam.

Okej.

Hej, spójrz na mnie.

Nie musisz już tego robić.

Dziękuję.

Za co?

Że robimy to razem.

No tak, John jest twoją rodziną. Ty jesteś moją.

Jasne?

Jasne?

Poza tym Stany już nie są ważne…

- Dla nas na pewno. - Prawda?

Spadamy stąd, mała.

Dobra, zróbmy to. Naszykujmy się.

- Chodźmy się zabawić. - Jestem gotowa.

To ty się szykuj.

Świetnie wyglądasz.

Co ja robię? Pięć minut. Przyniesiesz mi zegarek?

Tak.

- Dawaj. - Dobra, dobra.

- Dawaj. - Dobra. Jebać to.

- Odnówmy przysięgę. - Dobra.

- Wypijesz z nami? - On…

- Wypiję z wami. - Dobra.

- Dawaj. - Trzy, dwa, jeden.

Zdrowie.

Kurwa.

Dobra. Dziesięć, dziesięć, dziesięć.

Dawaj, idziemy.

Czekaj, zapomniałem… Nie, nie.

Nie, nie, nie.

Ale pięknie.

To prawda.

Widziałaś to… Nie patrz.

Przepraszam!

Dobra, gotowa?

Dziękuję.

- Brawo. - Dzięki.

Widzę to tak.

Przed 9.00 rano nikt się nie zorientuje, że hajs zniknął.

Wtedy będziemy lecieć nad wodami międzynarodowymi.

Zostało nam jakieś sześć godzin dawnego życia.

Coś ci powiem. Było nieźle,

ale będzie dużo lepiej.

Za nasze dawne życie.

Za nasze dawne życie.

Dawaj!

- Boże, Cary. - Dobrze.

Przecież mówiłem.

- Co mówiłem? - No tak…

- Wieczorem? - Dziś pijemy. Tak.

Kolorowy klaun Zwany też piaskunem

Co noc się do mnie zakrada

Sypie srebrny pył i szepcze

„Idź spać, wszystko dobrze”

Zamykam oczy

I zaraz odpływam

W magiczną noc

Odmawiam cicho

Bezgłośną modlitwę

Jak każdy, kto marzy

A potem śnię sny

W których jesteś ty

Jesteś tylko w snach

Cary?

Kurwa. Kurwa. Cary?

Cary.

Cary.

My…

Dzień dobry wszystkim. Agentka Rand.

Dzień dobry.

Macie dokładnie przeszukać cały hotel.

Każdy klub, każdy bar, każdy zakątek kasyna,

każdą restaurację, każde spa, każdy sklep.

Zaczynamy. Do dzieła.

Postarajcie się.

Może ich wykurzymy. Nie wyciągajcie broni.

Mają być żywi.

Kojarzy pan te osoby?

Widziała ich pani?

Małżeństwo zniknęło nagle z domu w Południowej Kalifornii.

Para jest obecnie ścigana przez FBI.

Cary Masterson wraz z żoną, Lucianą Armstrong,

są oskarżeni o kradzież milionów dolarów ze środków publicznych.

Pieniądze zaginęły dwa lata temu w wyniku przekrętu związanego z biopaliwami.

Masterson i Armstrong mogą mieć przy sobie ponad dziesięć milionów dolarów w gotówce.

To pieniądze, których nigdy nie odzyskano po tym, jak FBI rozbiło szajkę paliwową.

…mogli zdefraudować ponad 200 milionów dolarów.

Nie wiadomo, jak ta młoda, niepozorna para przejęła pieniądze,

których FBI nie jest w stanie namierzyć od ponad dwóch lat.

Służby proszą wszystkich o pomoc w namierzeniu uciekinierów.

Panie Barr. Agentka specjalna Rand. Rozmawialiśmy przez telefon.

Tak, agentka Rand.

To agent Cruz.

Proszę go zaprowadzić do ochrony,

dać mu dostęp do kamer monitoringu

i systemu rozpoznawania twarzy z ostatnich 24 godzin.

Dostęp do tego oprogramowania jest ograniczony.

- Kto tak twierdzi? - Stan Nevada.

Używa się go, by namierzyć i zidentyfikować znanych oszustów

i osoby, które popełniły…

…przestępstwo w kasynie.

Czyli już pani wie.

- Cruz. - Tak jest.

Ściągnij nagrania z tych kamer.

Wszystko począwszy od 16.00 wczoraj. Za pięć minut chcę mieć numer pokoju.

Jeśli pan Barr lub jego pracownicy będą robić problemy,

skuj ich i wsadź do furgonetki.

- Tak jest. - Dziękuję panom.

Gotowy?

Gdzie mundurowi?

Przetrzepują kasyno.

A ty gdzie jesteś?

Kibluję tutaj.

POLICJA

Ewidentnie się spieszyli.

Ale jej rzeczy wciąż tu są.

On swoje zabrał.

Zostawił ją.

Celowo się rozdzielili czy zerwali?

Wiem tylko, że go nie ma. Pieniędzy też nie ma.

Mason, odbiór.

Jestem na sali. Nikt jej nie widział.

Cruz?

Na razie nic.

Chwila. Tamto. Powiększ.

Zatrzymaj.

To było pięć minut temu.

Dajcie wszystkie ujęcia z tego piętra sprzed pięciu minut.

Masz coś?

Nie wiem, ale pokojówki raczej nie chodzą tu w bluzach.

Zaraz tam będę. Chodź.

Cholera.

Panie Barr, ile mamy tu wyjść?

Główne wejście. Po jednym na prawo i na lewo.

Łącznie trzy.

To ona.

To ona! Ruchy!

Ej, ty!

Widzimy dziewczynę. Wbiegła do kasyna.

Zamknijcie wyjścia.

Ruchy!

Gates.

Lucky!

Gates, widzimy się w lobby. Widzę ją.

Ktoś widział rudą dziewczynę w koszulce na ramiączkach?

Kurwa.

Co jest?

Przepraszam… Zaraz skończymy.

To miejsce jest ogromne.

Co tu jest?

Strefa załadunku.

- Otwórz. - Nie mam klucza.

Otwórz te cholerne drzwi.

Robi się.

Hej, mówi Barr. Potrzebuję klucza do strefy załadunku.

Może mi pan pomóc?

Wszystko dobrze?

Tak…

mój chłopak jest beznadziejny, gdy pije.

Mam dzwonić po policję?

Nie.

Ale byłabym wdzięczna, gdyby mnie pan stąd zabrał.

Proszę.

Zaraz skończę załadunek i odwiozę cię w bezpieczne miejsce.

Dziękuję.

Dawaj.

Idą. Chwila.

Dawaj.

Dawaj.

Dawaj, dawaj, dawaj, dawaj, dawaj, dawaj.

Myślisz, że wciąż tu jest?

Nie ma szans.

WYJĄTKOWA POŚCIEL

Musisz coś dla mnie przerzucić.

Dla nas.

Nie mówisz serio.

To była łatwa fucha. Podbierałem małe sumy.

Bardzo się pilnowałem.

Wiedziała o tym?

Sam to zrobiłem.