Mank

Το 1940, όταν ο Όρσον Γουέλς ήταν 24 ετών,

η RKO Pictures τον προσέλκυσε στο Χόλιγουντ

μ' ένα συμβόλαιο άξιο του συγγραφικού του ταλέντου.

Του δόθηκε απόλυτη δημιουργική αυτονομία, χωρίς καμία εποπτεία,

και μπορούσε να γυρίσει οποιαδήποτε ταινία,

με ό,τι θέμα και όποιους συνεργάτες ήθελε…

Η NETFLIX INTERNATIONAL PICTURES ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ

ΒΙΚΤΟΡΒΙΛ 23

ΡΑΝΤΣΟ ΝΟΡΘ ΒΕΡΝΤΕ

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ - ΒΙΚΤΟΡΒΙΛ - ΞΕΝΩΝΑΣ - ΜΕΡΑ - 1940

Τα καταφέρνω. Μπορώ.

Από δω.

Κανόνισα να μείνεις εδώ, για να μη νιώθεις αποκλεισμένος.

Οι κυρίες θα σκανδαλίσουν τη γειτονιά μένοντας στις δύο κρεβατοκάμαρες.

Εγώ θα μείνω σ' ένα βουκολικό θέρετρο ονόματι, άκου τώρα, "Επ' ώμου".

Εκεί θα κάνω τις διορθώσεις μου.

Η φροϊλάιν Φρίντα, εκτός από νοσοκόμα και φυσιοθεραπεύτρια,

σπούδασε διατροφολογία στην πατρίδα.

- Σωστά, αγαπητή φροϊλάιν; - Μάλιστα, χερ Χάουσμαν.

Εδώ δεν πίνουμε.

Ο ιδιοκτήτης του ράντσου απαγορεύει το αλκοόλ.

Αλλά είσαι από την Πενσιλβάνια. Θα το έχεις συνηθίσει.

Σώθηκες στο παρά τρίχα, που λέμε.

Βάλτε το εδώ, παρακαλώ.

Προσεκτικά. Ευχαριστώ.

Κοίτα.

Θα κάνεις ό,τι μπορείς για να το φτάσεις.

Ώσπου να γράψεις το αρχικό σενάριο, δηλαδή σε 90 μέρες,

θα τρέχεις σαν ολυμπιονίκης.

Ρίτα, έρχεσαι μια στιγμή;

Από δω η κυρία Αλεξάντερ.

Γράφει 100 λέξεις το λεπτό και μαντεύει τι θα υπαγορεύσεις.

- Ρίτα Αλεξάντερ, Χέρμαν Μάνκιεβιτς. - Πώς είστε, κύριε Μάνκιεβιτς;

Καλή ερώτηση.

Μιας και προτιμάς τη νύχτα, η Ρίτα δουλεύει σε ώρα Λονδίνου.

Ο άντρας της είναι στην ηρωική μας RAF.

- Τι πετάει, Ρίτα; Spitfire; - Hurricane.

- Συμπάσχω και προσεύχομαι. - Ορίστε;

Δεδομένης της ταχύτητας και της ικανότητας ελιγμών του Messerschmitt Bf 109…

Ελπίζω να μη χρειαστούμε τη συμπόνια σας.

Αφήστε σ' εμάς την προσευχή. Όπως και τη μάχη.

Θα έχω εβδομαδιαίες συναντήσεις με τον Όρσον για το σενάριο.

Περιμένουμε σπουδαία πράγματα.

Πώς το είπε ο διάσημος συγγραφέας; "Πες την ιστορία που ξέρεις".

Δεν γνωρίζω αυτόν τον συγγραφέα.

Εμπρός;

Ναι. Εδώ είναι.

Λογικά έχεις ό,τι χρειάζεσαι. Αλλιώς, το σημειώνεις εδώ.

- Ναι; Εμπρός; - Τον φέρνουν.

Το παιδί-θαύμα έχει το χάρισμα να εμφανίζεται τη σωστή στιγμή.

Γεια σου, Όρσον. Μόλις μπήκαμε.

- Εμπρός. - Μανκ!

Ο Χάουσμαν λέει ότι είσαι εκεί που σε θέλουμε.

Τυχερός που είμαι.

- Πώς πάει; - "Το μηριαίο οστούν συνδέεται στο ισχίο".

Έτοιμος να κυνηγήσεις τη μεγάλη λευκή φάλαινα;

Σαν τον κάπτεν Έιχαμπ. Μου είπαν ότι έχουμε 90 μέρες.

Ας βάλουμε στόχο τις 60.

Μόλις μου έκοψε έναν μήνα.

Το έκανα σε πέντε μέρες παλιά στο Mercury. Τώρα θα είμαι χαλαρός.

- Εξήντα μέρες. Μετά, το μαγειρεύουμε. - Ωραίο πράγμα το μαγείρεμα.

Μήπως έκοψες 30 μέρες για να το ελέγξει το νομικό τμήμα;

Σ' το είπα. Έχω τον τελικό λόγο στο μοντάζ, σε όλα.

Δεν παρεμβαίνει το στούντιο. Θα 'χουμε εμείς την πλήρη ευθύνη.

- Εξήντα μέρες και μαγείρεμα. - Έτοιμοι.

Κλείνω. Δουλεύω το Καρδιά του Σκότους.

Για δες. Ένας μικρός Τζόζεφ Κόνραντ.

Αν ρωτήσουν, πες ότι κάνεις προσαρμογή.

Δεν γνωρίζεις καλά αυτόν τον ηλιόλουστο βόθρο.

Αν αεριστείς εδώ στη γωνία,

ένας παραγωγός στη Σάντα Μόνικα θ' αναφέρει έκρηξη.

Όντως, δεν το ξέρω αυτό το χωριό. Όχι ακόμα.

Μοχθώ μαζί σου πνευματικά, Μανκ. Και δεν ακούω γραφομηχανή.

Δεν θα παρέμβουν.

Και μετά κλείνει τα 24.

Παγιδευμένος.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ - ΟΙΚΙΑ ΜΑΝΚΙΕΒΙΤΣ - ΝΥΧΤΑ - ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ

Έλα να σου βγάλω τα ρούχα.

Μ' έδιωξαν πάνω που κατάφερα την τέλεια ισορροπία.

Αρνούμαι να δουλέψω με τους μισούς παραγωγούς,

κι οι υπόλοιποι αρνούνται να δουλέψουν μαζί μου.

- Τι είν' αυτό, δελτίο ιπποδρομιών; - Αν δεν διαβάζεις, δεν μαθαίνεις.

Μείνε ακίνητος.

Ξάπλωσε.

Τσιγάρο, παρακαλώ.

Αν πλησιάσει σπίρτο στην ανάσα σου, θα αναφλεγείς.

Ακόμα και το όνομα του σκύλου είναι απαίσιο. Σαν Γιαπωνέζου υπηρέτη.

Να με θυμηθείς, Σάρα.

Ο Μάγος του Οζ θα καταστρέψει το στούντιο.

Κοιμήσου. Πας στη Νέα Υόρκη αύριο.

Θυμάσαι που έπαιρνες το τρένο από τ' ανατολικά;

Τρύπωνα στο τρένο στο Αλμπουκέρκι κι έμπαινα στο βαγόνι σου γυμνός.

Θυμάμαι που πέρασα τον μήνα του μέλιτος στο Βερολίνο,

με τις πόρνες να κυκλοφορούν,

επειδή δεν είχες λεφτά για καλό ξενοδοχείο.

- Τι μέρες κι εκείνες! - Κι οι νύχτες δεν ήταν άσχημες.

- Σνουτς; - Για τελευταία φορά, τι;

- Τι έτος έχουμε; - Χέρμαν…

- Θα 'πρεπε να έχω κάνει κάτι ως τώρα. - Χέρμι…

Στείλε μου ένα σημάδι, Θεέ μου,

είμαι σαν τον υπηρέτη σου τον Μωυσή, μόνο πιο καλοπληρωμένος.

Κοιμήσου, τρελέ μου.

- Σνουτς; - Τι;

Γιατί με ανέχεσαι;

Δεν ξέρω.

Ο θάμνος στην αυλή…

Αν πιάσει φωτιά απόψε, θα μου το πεις;

Τόσα πράγματα ξέρεις εσύ.

Ιαμβικό πεντάμετρο, λόγια μεγάλων ποιητών.

Είδες πώς υπέγραψε; "Παντοτινά δική σου, Έθελ".

Γίνεται καλύτερο; Όχι απλώς "Έθελ". "Παντοτινά δική σου, Έθελ".

Τόμι, αν φτάσουμε στον πολιτισμό πριν νυχτώσει,

θέλω να βγω από δω μέσα και να βουτήξω στο μαρτίνι.

Δεν θα έγραφε "Παντοτινά" αν δεν το εννοούσε.

Αν εννοούσε απλώς "Έθελ", αυτό θα έγραφε.

Κοίτα τον δρόμο, Τόμι.

Το ξέρω. Διάβασέ το εσύ. Για να δεις τι εννοώ.

Μ' αγαπά, δεν συμφωνείς;

Μανκ; Ο Όρσον Γουέλς είμαι.

Φυσικά.

Ώρα να μιλήσουμε.

Είμαι όλος αυτιά.

Ήταν κάποτε ένα κάστρο σε λόφο,

ανάμνηση πλέον της περασμένης δόξας.

Μονάχος στο ημιτελές μα ήδη ρημαγμένο παλάτι του,

απόμακρος, χωρίς επισκέψεις, χωρίς φωτογραφήσεις.

Βλέπουμε έναν ηλικιωμένο με ρόμπα να καπνίζει πίπα

και να κάθεται μόνος δίπλα στην πισίνα του…

με σκόρπιες σελίδες στα πόδια του.

Αφηγητής:

"Ένας μεγιστάνας του Τύπου

συνέχιζε να διοικεί την καταρρέουσα αυτοκρατορία του,

προσπαθώντας μάταια να επηρεάσει, όπως παλιά,

τη μοίρα ενός λαού που είχε πάψει προ πολλού να τον ακούει…"

Όχι. "Είχε πάψει να τον εμπιστεύεται".

Μέσα από τα δέντρα, βλέπουμε τον βοηθό του να σπρώχνει το αμαξίδιο του γέρου

στον περιποιημένο κήπο.

Αφηγητής: "Εκεί, τον περασμένο μήνα,

έφτασε, όπως για όλους, ο θάνατος στον…"

Ώρα για το τσάι μας, κυρία Α.

Ξέρω ποιος είναι.

Ή… ποιος υποτίθεται ότι είναι.

Γιατί θεωρείς ότι υποτίθεται πως είναι κάποιος;

Ελάτε τώρα.

Όλοι οι αγγλόφωνοι θα τον αναγνωρίσουν.

Ακριβώς αυτό θα έλεγε κι εκείνος.

- Τον γνωρίζετε; - Ίσως.

Τον ήξερα παλιά.

- Γράφατε σε κάποια εφημερίδα του; - Όχι, προς Θεού.

Τον γνώρισα όταν χρηματοδοτούσε τις ταινίες της φιλενάδας του.

Ξέρετε τη Μάριον Ντέιβις;

- Καλύτερα απ' οποιονδήποτε. - Αλήθεια;

Πώς είναι;

Γιατί πίσω από κάθε σεμνοπρεπή, καθωσπρέπει Αγγλίδα μαθητριούλα

κρύβεται μια συνεπαρμένη κινηματογραφόφιλη

που δεν θυμάται τίποτα για τη Μάχη του Χέιστινγκς;

Χέιστινγκς. 14 Οκτωβρίου 1066, δέκα βαθμοί Κελσίου.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ - ΣΤΟΥΝΤΙΟ PARAMOUNT - ΜΕΡΑ - 1930 (ΦΛΑΣΜΠΑΚ)

ΤΣΑΡΛΙ ΕΛΑ ΘΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ

ΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΜΑΝΚ

Μανκ;

Μου είπαν ότι ο Μάνκιεβιτς είναι εδώ.

Πράγματι. Είμαι ο πολλά υποσχόμενος αδερφός, ο Τζο.

- Δεν ήξερα ότι ο Χέρμαν είχε αδερφό. - Ούτε κανείς άλλος.

Να μαντέψω.

"Θα βγάλουμε εκατομμύρια.

Οι ανταγωνιστές είναι ηλίθιοι", στοπ.

Πώς το ήξερες;

Το στέλνει σε όσους είναι ικανοί να βάλουν τρεις λέξεις σε μια πρόταση.

Πάμε.

Είναι μεσημέρι κι έχουμε προθεσμία. Ίσως είναι απασχολημένος.

- Δεν θα τον διακόψω απ' τη δουλειά. - Δεν εννοούσα αυτό.

ΙΔΙΟΦΥΪΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ ΜΑΚΡΙΑ!

Ελάτε! Ξέρετε ότι μπορώ να το καλύψω.

Παιδιά.

Είναι μεγάλο το στοίχημα.

- Γράμματα. Αυτό είναι! - Να πάρει ο διάολος!

Τα διπλά ή τίποτα. Κι αυτήν τη φορά, αλλήθωρε κοπρίτη,

να πέσει στο πάτωμα.

- "Αλλήθωρε". - "Κοπρίτη";

Κάποτε στοιχηματίσαμε ένα τάλιρο για τη διάρκεια της πτώσης ενός φύλλου.

- Πήγα στη διοίκηση για να το καλύψω. - Για πέντε δολάρια;

Πέντε χιλιάρικα.

Έλα.

Κορόνα, βρε μπάσταρδο!

Χάρηκα για τη συνεργασία, κύριοι.

Γεια σου, Τσάρλι.

Όλοι θυμάστε τον καμαρότο του Algonquin, τον Τσάρλι Λέντερερ,

τον φτωχό μα κάπως ταλαντούχο συγγραφέα,

που ήρθε απ' τα ανατολικά.

- Τους ξέρεις όλους σχεδόν. - Κύριε Κάουφμαν.

Λέγε με Τζορτζ.

- Κύριε Πέρελμαν. - Χάρηκα.

- Προτιμάτε το "Σίντνεϊ" ή το "Ες Τζέι"; - Ακούει σε όλα. Ο μέγας Τσαρλς Μακάρθουρ.

Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω.

Ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές, ο Σέλι Μέτκαλφ.

- Κύριε Μέτκαλφ. - Άσε τα "κύριε" για τους εκλεκτούς.

Και ο μη εκλεκτός αδερφός μου, ο Τζο.

Να πει ο Σάικλον "Δεν με πειράζει η ζέστη όσο η ανθρωπότητα".

Και ο μοναδικός Μπεν Χεκτ.