Better Man

‫« تـرجـمـه: حسین اسماعیلی و امــیــررضــا »

‫شبتون بخیر، دوستان...

‫شبتون بخیر، کونیا

‫نه، شبتون بخیر دوستان

‫خب، رابی ویلیامز کیه؟

‫خب، تابحال خیلی چیزا صدام کردن...

‫خودشیفته، اعصاب خردکن ‫کسخل گه‌خور

‫ولی با اینکه تمام اینا هستم

‫می‌خوام بهتون نشون بدم ‫واقعاً خودمو چه شکلی می‌بینم

‫پس لم بدین، راحت باشین

‫تا جوری سرگرم‌تون کنم ‫که جیگرتون حال بیاد

‫خب، داستان از کجا شروع میشه؟

‫از 1982، در شهر استوک آن‌ترنت

‫ناکجاآباد ته شمال انگلستان

‫میچل

‫شاید کثیف و محروم بنظر بیاد...

‫- تروی ‫- ولی در باطنش...

‫- وین ‫- کثیف و محروم بود

‫میسون

‫چیز چندانی نداشتم

‫ولی حداقل هم‌سن و سال‌هام

‫- کریستال ‫- برام احترام قائل می‌شدن و تحسینم می‌کردن

‫چی؟!

‫فقط بلد نبودن ابرازش کنن

‫- رابرت ‫- ایول! بزن بریم!

‫هی! خیلی‌خب، احمق ‫توپ رو به "نیت" پاس بده

‫و بذار خودش بقیه‌ی کارا رو انجام بده

‫برین توی جاهاتون!

‫هی! کدوم گوری میری؟ ‫تو دروازه‌بانی

‫- ولی آخه... ‫- گند نزنیا

‫من مثل یه کاندوم زرهیم ‫هیچی ازم رد نمیشه

‫هورا! بزنین بریم کونیا!

‫خیلی جرات داشتم

‫ولی نمی‌تونستم یه توپ رو هم بگیرم

‫آماده نبودم. اوه!

‫- آفرین کسخل ‫- یالا!

‫آخ!

‫رابرت ویلیامز، کاپیتان پورت‌ویل

‫واقعاً بی‌مصرفی، مگه نه؟

‫کونی فسقلی!

‫اشکالی نداره، راب

‫نیت، بیخیال

‫آره... آره، برو پی کارت، اسکل

‫خیلی‌خب، بیاین بریم

‫سرتاپا مفت نمی‌ارزی لعنتی!

‫آخه می‌دونین، جایی که من بزرگ شدم

‫باید خودتو کوچیک جلوه می‌دادی

‫ولی آخه، نمایش تو خون منه

‫با قر تو کمرم ‫از شکم مادرم دراومدم

‫که برای مادرم خیلی دردناک بود

‫یکم میرم طبقه‌ی پایین

‫یکی از کافه‌چی‌ها زنگ زد گفت مریض شده

‫شب بخیر، عزیزدلم ‫مستقیم برو بخواب، باشه؟

‫- نذار اشتهاش برای شام خراب بشه ‫- خداحافظ عزیزدلم

‫پدرم حسابی شیفته‌ی

‫خواننده‌های اون دوران بود...

‫دین مارتین، سمی دیویس جونیور ‫و صدالبته، سیناترا

‫براش مثل خدا بودن

‫جوون، اینو می‌شنوی؟ ‫به این میگن عشق خالص

‫ولی ارزون به دست نمیاد

‫باید همه‌چی رو بذاری وسط... ‫هرکاری لازم باشه بکنی

‫چون اگر تونستی به موفقیت برسی...

‫زندگیت بهشت میشه

‫ولی چیزی نیست ‫که بتونی یادش بگیری

‫یا با همچین چیزی به‌دنیا میای...

‫یا بی‌اهمیتی

‫- بریم به وجد بیاریمشون ‫- بریم به وجد بیاریمشون

‫اوه، گندش بزنن!

‫- ببین چیکار کردی... ‫- شرمنده

‫تازه افتاده بودم رو دور

‫- می‌تونم درستش کنم ‫- برو کنار

‫- می‌تونیم بدون تلویزیون بخونیم ‫- اینطوری به درد نمی‌خوره

‫- یا... یا می‌تونیم... ‫- رابرت!

‫فکر کنم وقت حموم کردنه

‫ولی دلم می‌خواد بیشتر بخونیم

‫با مامان‌بزرگت برو دیگه!

‫بیا عزیزدلم. بیا

‫احمق... یالا، چشم آبی...

‫- ننه‌جون؟ ‫- اوهوم؟

‫اون... "چیزه" چیه؟

‫منظورت چیه؟

‫بابا گفت باید با اون چیزه به‌دنیا بیای...

‫- و شاید من باهاش به‌دنیا نیومدم ‫- اوه

‫باور کن، اون چیزه هرچی که هست ‫تو بیشتر از سهمت داری

‫برای دلخوش کردنم اینو میگی

‫معلومه که نه

‫حاضر نیستم یه تار موهات رو هم عوض کنم

‫چی شده عزیزدلم؟

‫نمی‌خوام بی‌اهمیت باشم

‫اوه، عزیزدلم، چیزی به عنوان ‫آدم بی‌اهمیت وجود نداره

‫یادت باشه...

‫این شاید حس خوبی داشته باشه

‫ولی این...

‫مهم اینه

‫تو کافی هستی

‫اولین باری که تونستم

‫مرکز توجه بودن رو تجربه کنم ‫نه سالم بود

‫و هنوز حسش رو یادمه...

‫حس وحشت تمام و کمال و خالص بود

‫اون خوش‌هیکله رو دیدی ‫که آلت گنده‌ای داره؟

‫بعد از اجرا، میرم

‫به اونجاش دست می‌زنم

‫قراره گند بزنم، مطمئنم

‫خب که چی؟ هیچکس متوجه نمیشه

‫بابام متوجه میشه

‫تو فقط برو روی صحنه، آهنگ ‫کوفتیت رو بخون و بیا پایین

‫این کافی نیست! ‫راحت می‌فهمه آماده نیستم

‫حالا چیکار کنم؟

‫نمی‌دونم. من که فقط دارم ‫بخاطر سوسیس این‌کارو می‌کنم

‫تا سه ثانیه‌ی دیگه

‫لو میرم

‫همه می‌بینن که من زشت ‫احمق و بی‌استعدادم

‫توی هیچ کاری مهارت ندارم

‫ولی یه مهارت هست

‫که بیشتر از تمام بچه‌های دنیا ‫تمرینش کردم

‫بریم به وجد بیاریمشون

‫و اون چیزی نیست جز خودنمایی کردن

‫یه کف مرتب برای ورود قشنگم نمی‌زنین؟

‫آخه می‌دونین، فکر می‌کردم برای مشهور شدن

‫باید خیلی خیلی مهارت داشته باشی

‫ولی معلوم شد فقط کافیه ‫خودنمایی کنی و یکم پررو باشی

‫یه کف مرتب ‫ برای شرکت‌کننده‌ی بعدی‌مون بزنین...

‫- پیتر ویلیامز ‫- احتمالاً خجالت می‌کشه

‫خیلی ممنون

‫می‌دونین فرق بین

‫"اوه" و "آه" چیه؟

‫خب، تفاوتش حدوداً 8 سانته

‫معمولاً مردم حرفام رو نمی‌فهمن

‫اوه، شیطون!

‫اوه، اوه، اوه! به باسنم خیره نشین

‫زنده‌باد!

‫ایول رابرت!

‫اوف!

‫« دزدان دریایی پنزانس »

‫بی‌مصرفی!

‫مایه‌ی آبروریزی هستی!

‫هیچ اهمیتی نداری لعنتی!

‫خودتو ببین...

‫ازت متنفرم لعنتی

‫بابام اون شب 5 پوند برنده شد

‫شوخی می‌کنی!

‫ولی براش اندازه‌ی 5 میلیون ارزش داشت

‫خیلی ممنونم

‫تماشاچی‌های معرکه‌ای بودین ‫و من پیتر ویل...

‫کانوی. من پیتر کانوی هستم!

‫نه تنها اسمش رو عوض کرد

‫زندگیش رو هم عوض کرد

‫یه روز رفت مسابقه‌ی فینال ‫ جام حذفی رو تماشا کنه

‫متاسفانه، دیگه برنگشت

‫تماشاچی‌ها اونو فرا خوندن

‫و اون ما رو ول کرد ‫تا یک قدم به خدایانش نزدیک‌تر بشه

‫نگران نباش، مامان ‫اوضاع‌مون ردیف میشه

‫بریم به وجد بیاریمشون