The Apartment Job (아파트)

(และภาพของผู้จัดการที่อยู่อาศัย ที่นำเสนอในเรื่องเป็นเพียงสิ่งสมมติ)

- พัคแฮกัง! - พัคแฮกัง!

- พัคแฮกัง! พัคแฮกัง! - พัคแฮกัง! พัคแฮกัง!

- พัคแฮกัง! - พัคแฮกัง!

กองทุนสำรองซ่อมแซมระยะยาวของทรูแวลู จากความเสียสละและความร่วมมือ

ของทุกท่านอยู่ด้านหน้านี้แล้วครับ

เอาละ กองทุนซ่อมแซม…

- รีบเปิดให้ดูสิคะ - อะไรกัน

เร็วสิคะ

- เขาทำอะไรอยู่น่ะ - เป็นอะไรไป

อย่าล้อเล่นสิ รีบเปิดได้แล้วครับ

เถ้าแก่พัคลืมแล้วเหรอว่าผมเป็นจิ้งเหลน

การหาทางสลัดหางทิ้งสำหรับผมก็แค่เรื่องจิ๊บๆ

ผมจะเก็บรักษาเงินไว้อย่างดีเลย

บ้าอะไรเนี่ย

พวกนี้มันอะไรกัน

เงินมันเคยอยู่ในนี้จริงๆ นะ

อะไรน่ะ ลองซูมดูหน่อย

นั่นไงๆ นั่นมันจิ้งเหลนนี่ครับ จิ้งเหลน

คนข้างๆ คือคนของอีชุงวอน

ไอ้หัวหน้าคิมอะไรนั่นนี่นา

จิ้งเหลนร่วมมือกับอีชุงวอนเหรอ

- ตายแล้ว ไม่นะ - เดี๋ยวสิ คนเราหักหลังกันแบบนี้ได้ยังไง

ตาแก่นั่นต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

ไอ้อีชุงวอนนั่น

เคยบอกฉันว่าจะให้เงินสด 500 ล้านวอน ถ้าฉันมอบสมุดบัญชีตัวจริงให้มันค่ะ

ไม่ใช่ว่ามันใช้วิธีเดียวกันล่อคุณตาเหรอคะ

ใช่ๆ

มันเคยล่อฉันว่า จะให้เพนต์เฮาส์ขนาด 265 ตารางเมตร

แล้วทำไมถึงไม่มีใคร ยื่นข้อเสนออะไรให้ผมเลยครับ

นี่แกน้อยใจเรื่องนั้นเหรอ

เงินเราถูกขโมยไปหมดแล้ว

- น้อยใจสิครับ - พี่ครับ

จับสัญญาณมือถือจิ้งเหลนได้แล้ว

ไอ้เวรนั่นอยู่ไหน ฉันจะได้ขับรถไปชนมันให้กระเด็น

เดี๋ยวก่อนค่ะ

ไม่รู้สึกว่ามันแปลกๆ เหรอคะ

คนที่หนีไปกับอีชุงวอนจะเปิดมือถือไว้ทำไมคะ

คนที่ซ่อนตัวเก่งอย่างกับผี

จะเปิดเผยตำแหน่งตัวเองโจ่งแจ้งแบบนี้เหรอ

นั่นสิ ถ้าคิดจะหนีจริงคงทิ้งมือถือไปนานแล้ว

ดู สัญญาณเสถียรตลอดด้วย

จริงเหรอ

ไม่ได้กำลังหนี แต่กำลังเรียกอยู่สินะ

เรียกเหรอ

เรียกอะไร

มันกำลังเรียกผมอยู่ครับ

โดยใช้จิ้งเหลนเป็นเหยื่อล่อ

เห็นๆ อยู่ว่าเป็นเหยื่อล่อแล้วจะงับทำไม

นี่เป็นกับดักนะคะ

ผมรู้ว่าเป็นกับดัก

แต่ครอบครัวของผมอยู่ที่นั่นครับ

ไว้ชีวิตด้วย ไว้ชีวิตผมเถอะ ท่านประธาน

ท่านประธาน ผมมีเรื่องจะบอกครับ

ท่านประธาน

ท่านประธาน

ถึงจะต้องตาย ผมก็มีเรื่องอยากบอกครับ

ความจริงแล้ว

ขาซ้ายผมเป็นตะคริวอย่างแรง

จนขาบิดไปหมด…

ให้ตะคริวหายก่อนค่อยไปไม่ได้เหรอครับ

เอาน้ำลายป้ายจมูกสิ

ป้ายแล้ว แต่มันไม่หาย

ร้องเหมียวๆ ก็แล้ว แต่มันก็ไม่หาย!

เดี๋ยวก่อนๆ

ความจริงแล้ว ผมเป็นโรคกลัวที่แคบนิดหน่อย

จริงๆ นะ ผมอุตส่าห์เอาชนะ โรคกลัวความสูงมาได้แล้ว

- แต่ปรากฏว่ากลัวที่แคบด้วย - หนวกหูจริง

จริงนะ พูดจริงๆ

เป็นนักธุรกิจประสาอะไรถึงไร้สัจจะขนาดนี้

ไหนบอกว่าแค่เอาเงินมาวางไว้ก็พอ

ตอนนี้ลูกน้องของเรา 30 คน อยู่หน้าห้องคุณพัคแฮกังครับ

ถ้าจำเป็นพวกเขาคงสะเดาะประตูบุกเข้าไป

พวกนั้นน่ากลัวมากด้วยสิ

มีแต่พวกโหดเหี้ยม

คุณต้องสตาร์ตเครื่อง พวกนั้นถึงจะเลิกงาน

มองทางนี้สิครับ

ผมจะทำครับ

ไว้ชีวิตผมเถอะครับ

เพราะงั้นปล่อยพวกเด็กๆ ไป

คุณตาของเราไม่ค่อยรู้เรื่องธุรกิจเลยนะ

ถ้าอยากทำธุรกิจใหญ่

การเล่นนอกกติกาคือพื้นฐาน

เล่นตามกฎเหรอ

แบบนั้นก็ถูกมองเป็นไอ้โง่ให้คนหลอกทันที

จับจุดอ่อน

ข่มขู่ หลอกใช้

แล้วก็หักหลัง

นั่นคือเคล็ดลับเด็ดของการทำธุรกิจครับ

ถ้างั้น หรือว่า

ไอ้นี่…

ใช่แล้วครับ เคยเห็นในหนังบ่อยๆ ใช่ไหม

เทคอนกรีตลงไปให้สูงถึงตรงนี้

ปล่อยให้แข็งแล้วเอาไปทิ้งลงทะเล

ตู้ม

พัคแฮกังน่าจะมาถึงได้แล้วนะ

พัคแฮกังไม่มาหรอก

ไม่มาหรอก ให้ตายก็ไม่มา ไม่มีทาง

ถ้าไม่ใช่คนโง่หรือซื่อบื้อจะมาที่นี่ทำไม

ฉันฉกเงินกองทุนแล้วเผ่นหนีมานะ

พวกนั้นจะมาช่วยฉันทำไม

พัคแฮกังจะมาครับ

ไม่มาหรอก ไม่มา

ให้ตายก็ไม่มา ไม่มีทาง

พัคแฮกัง มา!

อีชุงวอน!

ผมพูดถูกใช่ไหมครับ

ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเข้ามาแล้วต้องตาย

ก็ยังดันทุรังคลานเข้ามาจนได้

ปรบมือ

จิ้งเหลน ไม่เป็นไรใช่ไหม

ไอ้บ้าเอ๊ย

ไอ้บ้านี่ มาทำ…

จะมาที่นี่ทำไม

ทำแต่เรื่องไร้สาระอยู่ได้

โทษฐานที่แตะต้องครอบครัวฉัน

วันนี้ฉันจะให้แกชดใช้อย่างสาสม

คนที่ชดใช้คือคุณพัคแฮกังต่างหาก

ชดใช้ที่มาแตะต้องเงินของผม

คุณพัคแฮกังนี่เป็นคนดีจริงๆ นะครับ

และเพราะแบบนั้นเลยต้องมาตายอยู่ที่นี่

ไปกันสองคนคงไม่เหงาหรอกเนอะ

คุณพัคแฮกัง

ชาติหน้าเราอย่าทะเลาะกัน และอยู่ด้วยกันดีๆ นะครับ

ผมคงคิดถึงคุณมาก

ไปก่อนนะครับ

เถ้าแก่พัค บ้าไปแล้วเหรอ

จะรับมือหมดนี่คนเดียวได้ยังไง

ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามออกมา

ปิดหู ปิดตา แล้วรออยู่เฉยๆ

เดี๋ยวก่อนนะ ผมจะลองใช้ฝีปากเกลี้ยกล่อมพวกมันดู

ทุกคนครับ!

ลองนึกถึงพ่อแม่ที่อยู่บ้านเกิดดูสิครับ ทุกคน

พ่อแม่ของทุกคนภูมิใจในตัว…

เข้าไปอยู่ข้างใน เข้าไป

พ่อแม่คงไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นพวกคุณอยู่ในคุก…

ช่วยเงียบทีเถอะ

พร้อมแล้วใช่ไหม

หัวหน้าคิม

เดี๋ยวจัดการศพของพัคแฮกัง กับตาแก่นั่นให้เรียบร้อย

ส่วนพวกเด็กๆ ที่รอดชีวิต ก็อัดเงินไปให้เยอะๆ นะ

ครับ

เงินล่ะ

ยังอยู่บนรถบรรทุกเหมือนเดิมครับ

กลิ่นเงินโชยมาถึงนี่เลย

ขอให้ไปสู่สุคตินะครับ

คุณพัคแฮกัง

ไปกันเถอะ

แต่ยังไงฉันก็ควรช่วยเถ้าแก่พัค…

- พี่! - พี่!

ทำไมเพิ่งมากันป่านนี้วะ

ก็พี่บอกให้รอ 30 นาทีแล้วค่อยมานี่ครับ

แล้วจิ้งเหลนล่ะครับ

อยู่ในถังเหล็ก

หน้าหล่อๆ ของจิ้งเหลนเละหมดแล้ว

เด็กๆ ไอ้พวกนั้นแตะต้องครอบครัวของเรา

ถ้างั้นเราต้องทำยังไงนะ

- ฆ่าให้หมดครับ - ฆ่าให้หมดครับ

เอาละ งั้นไปกันเลย!

ผมกันตรงนี้ไว้แล้ว

แต่ข้อมือไม่เหมือนเมื่อก่อน…

นี่ เจ้าเบิ้ม แกผอมลงเหรอ

เมื่อกี้ทีเดียวเอาไม่ลงนะ

ปกติทีเดียวผมก็เอาลงแล้ว

แต่ตอนสุดท้ายพี่แฮกังดันเตะโดนผมครับ

นี่ หัวเราะแล้วยิ่งเจ็บว่ะ

ว่าแต่จิ้งเหลน

ตอนที่เราเห็นข้อความนั้น เรานึกว่าแกหักหลังจริงๆ นะ

ฉันถึงกับขึ้นดาดฟ้ากับพวกแกมาแล้ว

ถ้าหักหลังพวกแก คิดว่าฉันจะไม่รู้เหรอว่าสักวันต้องถูกจับได้

ฉันไม่ได้โง่สักหน่อย

นี่โมโหใส่พวกเรา ที่ช่วยแกมาจากประตูนรกเหรอ

ไม่ใช่แบบนั้น

ขายังสั่น หัวใจก็ยังเต้นรัวไม่หยุดเลย

ว่าแต่เราจะทำยังไงดีล่ะ

เป็นเพราะฉัน เงินเลยถูกชิงไปหมดแล้ว

เงินหายค่อยหามาคืนก็ได้

แต่ถ้าเสียคนไปครั้งหนึ่งก็คือจบ

ฉันจะไม่ยอมเสียใครในครอบครัวไปอีกแล้ว

งั้นฉันก็

เป็นคนในครอบครัวเถ้าแก่พัคเหรอ

ถ้าเคยหลั่งเลือดด้วยกัน ก็เป็นครอบครัวสิ ไม่ใช่เหรอ

เรากินข้าวด้วยกันมาตั้งกี่มื้อแล้ว

กินข้าวผมอร่อยขนาดนั้นแล้ว ยังจะสงสัยอีกเหรอ น่าน้อยใจจริงๆ

ขอบคุณนะ ขอบคุณ

ฉันมันก็แก่แค่อายุ แต่ไม่เคยทำหน้าที่ผู้ใหญ่ได้ดีสักครั้ง

ตลอดชีวิตที่เหลือจากนี้

ฉันจะทำหน้าที่เป็นพ่อของพวกแก

ให้พวกแกพึ่งพาฉันได้ในยามที่ลำบาก

แล้วเวลาที่ฉันลำบาก

ฉันก็จะได้พึ่งพิงพวกแกแบบนี้…

พึ่งพิง…

ไปไหนกันหมดวะ

ผมไม่เป็นไร

ผมก็มีตรงนี้…

ไม่สิ โตๆ กันหมดแล้ว ทำไมถึงเอาแต่ชกต่อย

ใช้การพูดคุย เกลี้ยกล่อมโน้มน้าว หรือเจรจากันไม่ได้เหรอคะ

ให้สมกับเป็นปัญญาชนน่ะ

คำที่ฉันเกลียดที่สุดก็คือคำว่าปัญญานี่แหละ

จริงๆ เลย