The first 200 lines.
วันนี้ไปบ้านฉันไหม
หืม... ไม่เอาดีกว่า
ทำไมกันเล่า
คุณครู
อ๊ะ
มีตัวปัญหามาโวยวายเสียงดังอีกแล้ว
คราวนี้อะไรอีกล่ะ ฉันอยู่นอกเวลางานแล้วนะ
อ๊ะ มีแขกเหรอ
ขอโทษนะครับ
ให้ตายสิ เข้ามาเถอะมา
โทษทีนะมิซากิ ไว้ฉันจะติดต่อไปใหม่
โอเค
โฮคุโตะ อย่าเที่ยวแตะต้อง เด็กตัวกะเปี๊ยกแค่นั้นล่ะ
ใครจะไปทำกันเล่า
คนเมื่อกี้เป็นคนรักของครูเหรอ
เปล่า แค่คนที่กิ๊กกั๊กกันน่ะ
ผู้ใหญ่นี่ช่าง...
ก็คือเธอจะบอกว่า อยากขอยืมเสื้อผ้าสาวน้อยน่ารัก ๆ
จากผู้ชายอกสามศอกอย่างฉัน ที่กำลังจะอายุ 27 อยู่แล้วอย่างนั้นสินะ
อืม
ฉันจะไปมีได้ไงเล่า
เธอสร้างเรื่องนี้ขึ้นมาเอง
ก็หาทางเอาเองแล้วกัน
หนูรู้ว่ามันเป็นคำขอที่เอาแต่ใจ
แต่หนูไม่มีใครให้ช่วยนอกจากครูแล้ว
เมินกันเหรอ
ขอโทษค่ะ หนูจะกลับแล้ว
เอาเถอะ รอแป๊บหนึ่ง
เอ๊ะ
อะไรของยัยนั่นน่ะ ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ มาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ไม่ได้ใส่กระโปรงมาตั้งนานแน่ะ
แถมยังมีที่คาดผมด้วย
นี่น้องสาวฉัน ริโอะ
ค่อยยังชั่วหน่อย ดูเหมือนไซซ์จะไม่มีปัญหานะ
ขะ ขอโทษที่รบกวนนะ
ไม่เป็นไรเลย พี่เล่าเรื่องให้ฟังแล้วละ
ไปเล่าให้เขาฟังว่าไงเนี่ย
พยายามเข้านะ
ขอบใจนะ ริโอะจัง
อ๊ะ จะสายแล้ว
พอยัยนั่นแต่งตัวแบบนั้นแล้ว
ก็ดูเป็นผู้หญิงเหมือนกันนี่นา
ขอบคุณมากครับ
พี่
มิซึกิ
ยินดีต้อนรับนะพี่ชิซึกิ
อ๊ะ
ยัยม้าดีดกะโหลกนี่
ตอนที่ได้ยินจากพ่อกับแม่ ว่าน้องจะมาเรียนที่ญี่ปุ่น
รู้ไหมว่าพี่ตกใจแค่ไหนน่ะ
ขอโทษนะคะ
เอาเถอะ สบายดีก็ดีแล้ว
เอ้า ขอพี่ดูหน้าชัด ๆ หน่อยสิ
พี่...
จะดูก็ได้ แต่ช่วยปล่อยหนูลงที
เอ๊ะ
โทษที ๆ ซอร์รี่นะ
นี่ฉันทำอะไรอยู่กันนะ
จะว่าไปมิซึกิ
ทำไมผมน้องเป็นแบบนั้นล่ะ
หนูตัดมันตอนที่จะมาญี่ปุ่นน่ะ
ทำไมล่ะ พี่ออกจะชอบมันนะ
พี่จะอยู่ญี่ปุ่นนานแค่ไหนเหรอ
พี่มาญี่ปุ่นเพื่อแลกเปลี่ยนความสัมพันธ์ ระหว่างมหา'ลัยแพทย์ญี่ปุ่นกับภาควิชาของเรา
คงจะสักสองสัปดาห์ละมั้ง
สองสัปดาห์...
ระหว่างนั้นต้องห้ามโดนจับได้ เรื่องที่ไปเรียนโรงเรียนชายล้วนเด็ดขาด
เป็นไงบ้าง เริ่มชินกับโรงเรียนที่ญี่ปุ่นหรือยัง
เอ๊ะ
อ่า อืม สนุกมากเลยละ
มีอะไรเหรอ
เปล่าหรอก
แค่คิดว่าน้องโตขึ้น จนตัดสินใจอะไรๆ เองแล้วน่ะ
พี่...
ก็ใช่ไหมล่ะ
ไม่งั้นน้องคงไม่แอบตัดสินใจ ระหว่างที่พี่ไปฝึกงานเป็นอินเทิร์นหรอก
แล้วได้เจอหรือยังล่ะ นักกีฬากระโดดสูงอะไรนั่นน่ะ
ถะ ถามจนได้
อื้ม หนูดีใจมากเลยล่ะที่มาญี่ปุ่น
งั้นหนูต้องกลับแล้วละ
ไว้รอบหน้าจะพาเที่ยวในโตเกียวนะ
พี่ไม่ชอบขี้หน้าซาโนะ มาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว
ไม่พูดอะไรเกินความจำเป็นดีกว่า
โรงเรียนโอซากะสินะ
แล้วทีนี้นะ อาชิยะฟังฉันทีสิ
นั่นสินะ
อะไรเนี่ย สองคนนั้น ไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่รู้สิ พวกเราเองก็ตกใจเหมือนกัน
รุ่นพี่น่ะเย็นชามากเลย
ฉันอุตส่าห์รวบรวมความกล้า ไปบอกอรุณสวัสดิ์
แต่เขาตอบมาแค่ "อือ อรุณสวัสดิ์" เท่านั้นเอง
ทำเอาฉันท้อเลย
ฉันเข้าใจนะ
เวลาโดนคนที่เราแอบรักทำตัวเย็นชาใส่เนี่ย
มันจะทำให้วันนั้นรู้สึกแย่ไปทั้งวันเลย
ฉันน่ะ
ก็ไม่ใช่ว่าชอบผู้ชายหรอก
ฉันชอบแค่รุ่นพี่นัมบะเท่านั้นแหละ
คนที่เข้าใจความรู้สึกนี้ คงมีแค่พวกเราสองคนสินะ
โทษทีนะ เรื่องนั้นฉันเองก็ไม่เข้าใจหรอก
อะไร ๆ เห็นคุยกันกระซุบกระซิบ มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
นาคัตสึ
ให้ฉันร่วมวงด้วยคนสิ
รอดตัวไปที
ไม่ได้หรอก ตรงนี้ให้แค่ผู้ชายน่ารัก ๆ นั่งเท่านั้น
ไปตรงนั้นเลยไป แบร่
แล้วฉันไม่น่ารักตรงไหนกัน
นายนี่ไม่มีเซนส์ด้านความสวยความงามเลยนะ
ว่าไงนะ
- หน็อย นากาโอะ - รีบหนีไปดีกว่า
เหอะ
ซาโนะ ไปไหนมาเหรอ
ไปคุยกับที่ปรึกษามานิดหน่อยน่ะ
งั้นเหรอ
ซาโนะตั้งใจจะลงแข่งรอบคัดเลือกสินะ
ฉันไปก่อนนะ
พยายามเข้านะ
จนกว่าจะถึงตอนนั้น เขาน่าจะกระโดดได้แล้วสินะ
ไม่สิ ต้องได้แน่นอนเลย
ต้องได้แน่
มิซึกิ
พะ พี่
นี่มันหมายความว่ายังไงกัน
ที่นี่มันโรงเรียนชายล้วนนะ
พี่ ฟังก่อนนะ
ไม่จำเป็นต้องฟังแล้ว
พี่จะพาน้องกลับไปด้วยซะ
พี่
จะ เจ็บนะ
หยุดนะ มิซึกิ
ไม่เอาหรอก
ช่วยปล่อยมือสักทีจะได้ไหมครับ
หา
หมอนี่ดูท่าจะไม่ชอบนะ
นายเป็นใครน่ะ
ซาโนะ
ซาโนะงั้นเหรอ
นายเองเหรอ ไอ้คนชื่อซาโนะ อิซึมิ ที่มาล่อลวงมิซึกิน่ะ
เขาไม่ได้ล่อลวงสักหน่อย
ท่าทางเหมือนกันเลย สมแล้วที่เป็นพี่น้องกัน
งั้นช่วยกระโดดให้ดูเดี๋ยวนี้เลยทีสิ
พี่...
น้องมาญี่ปุ่นก็แค่เพื่อ ดูว่าเขาเก่งแค่ไหนใช่ไหมล่ะ
งั้นถ้าได้เห็นสักครั้งแล้ว ก็จะได้พอใจสักที
ไม่ได้นะ
ตอนนี้ซาโนะ มีอาการข้างเคียงจากอุบัติเหตุ...
อาการข้างเคียงเหรอ
หมายความว่ายังไง
ฉันเข้าใจสถานการณ์แล้ว
งั้นก็เอาแบบนี้
ถ้าอิซึมิคุงกระโดดข้ามบาร์ได้ ระหว่างที่ฉันอยู่ในญี่ปุ่น
ฉันจะยอมให้มิซึกิอยู่ที่ญี่ปุ่นแล้วกัน
วะ ว่าไงนะ
เข้าใจไหม อย่าลืมซะล่ะ
- อาชิยะ - เอ๊ะ
ช่วยพายูจิโร่ไปเดินเล่น แทนฉันสักพักที
ฉันจะตั้งใจซ้อมจนกว่าจะถึงวันแข่ง
อือ
ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลยสักอย่าง
มิซึกิ
นาคัตสึ เพิ่งกลับจากชมรมเหรอ
อือ เป็นอะไรไป ดูไม่ร่าเริงเลยนะ
เอ๊ะ
เปล่าหรอก ไม่มีอะไร
งั้นเหรอ
อืม ไม่เป็นไรหรอก
พี่ ถ้าพายูจิโร่ไปเดินเล่นเสร็จแล้ว ช่วยไปกับฉันหน่อยได้ไหม
เอ๊ะ
เอ้า สุกแล้วละ
ฉันเพิ่งเคยมากินโอโคโนมิยากิครั้งแรกเลย
งั้นเหรอ ๆ วันนี้ฉันเลี้ยงเอง
กินเยอะ ๆ เลยนะ
อื้ม
อร่อยจัง
ใช่ไหมล่ะ นี่เป็นร้านที่ฉันยกนิ้วให้เลย
นายมาที่นี่บ่อย ๆ เหรอ
ก็นาน ๆ ทีละนะ
แต่เพิ่งเคยมากับคนอื่นครั้งแรกนี่แหละ
ก็จะว่าโฮมซิกหรือยังไงดีล่ะ
ตอนที่เพิ่งมาโตเกียวแรก ๆ มีแค่ฉันคนเดียวที่มาจากโอซาก้าน่ะ
ก็เลยค่อนข้างรู้สึกโดดเดี่ยวเลย
ในเวลาแบบนั้น ฉันก็จะมาที่นี่เพื่อบอกตัวเอง
ว่าฉันไม่ได้ตัวคนเดียวนะ ด้องเข้มแข็งเข้าไว้
โอโคโนมิยากิเป็นรสชาติ ที่ทำให้ฉันนึกถึงบ้านน่ะ
นาคัตสึ
หืม
ขอบคุณนะ
ต้องพยายามไม่ทำเขาตื่น...
ฉันได้กลิ่นของกิน
ซาโนะ ตื่นอยู่เหรอ
กินโอโคโนมิยากิไหม ฉันเอามาฝาก
กินสิ
คือว่านะ ซาโนะ
ฉันอาจไม่ใช่คนที่ควรมาพูดคำนี้ แต่ว่า...
อะไรเหรอ
พยายามเข้านะ
พูดไปจนได้
แค่จะพูดคำนี้คำเดียวออกมา ฉันต้องใช้เวลาฮึบอยู่ตั้งนานแน่ะ
ก็นะ ถ้าไม่ได้ยินคำนั้นจากนาย ก็คงไม่มีเหตุผลให้ฉันกระโดดหรอกนะ
No comments yet. Be the first to leave one.