The first 200 lines.
-«Πώς φαίνομαι, παιδιά;» -«Κούκλος!»
«Ευχαριστώ.»
«Ε, γεια. Είμαι ο Μπόμπι, κι είμαι ο τύπος που μισεί τα αστεία
«αλλά λατρεύει το σέρφινγκ, τα σκυλιά και τα ντράιβ-ιν...»
«Ειδικά τα πίσω καθίσματα.»
«Ε, πάω στην Ελλάδα ως φοιτητής ανταλλαγής
«και απλώς ήθελα να αποχαιρετήσω όλους τους φίλους μου στη σχολή.»
«Με ξέρετε. Είμαι ο Μικ Σβαρτς.
«Είμαι ο αρχηγός αυτής της μικρής ανθρωπολογικής αποστολής.
«Πλάκα κάνω, αλλά τα παιδιά μού ζήτησαν
«να παίρνω όλες τις σημαντικές αποφάσεις εκεί πέρα.»
«Δέχτηκα με μεγάλη μου χαρά γιατί... είμαι ο μόνος κατάλληλος αρχηγός.»
«Έτοιμοι; Είναι εντάξει; Όλα καλά;»
«Γεια. Είμαι ο Λες Σέργουντ και μένω στο Ενσίνο.
«Ε, πάω στην Ελλάδα με τον Μπόμπι και τον Μικ
«και πραγματικά ανυπομονώ για αυτή την εμπειρία.
«Ε...
«Έχω μαζί μου τον πιστό μου υπολογιστή και είναι πλήρως προγραμματισμένος
«με κάθε λογής πληροφορίες για τη χώρα που θα μας φιλοξενήσει.
«Ε, έχω επίσης αναλάβει να τηρήσω μια συμφωνία που κάναμε.
«Όποιος πει βρισιά τεσσάρων γραμμάτων πληρώνει αμέσως από ένα δολάριο στους άλλους.»
«Οπότε, σε όλους τους φίλους μας που έμειναν στη σχολή, άντε γαμηθείτε.»
Πρέπει να είδες πρόσφατα το «Μπεν-Χουρ».
Τι είναι, αμαξάς;
Καλώς ήρθατε στην Ελλάδα, παιδιά.
Με συγχωρείτε, εμείς... Έχουμε κράτηση.
Συγγνώμη, μιλάτε αγγλικά;
Φυσικά και μιλάει αγγλικά. Όλοι εδώ μιλάνε αγγλικά.
-Αγγλικά; -Ναι.
-Εγώ; -Ναι.
Όχι!
Ε...
Πολύ καλά, ευχαριστώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Λες, ξέρεις πώς ξεχωρίζουν τους άντρες από τα αγόρια εδώ, έτσι;
-Πώς; -Με λοστό.
Εντάξει, παιδιά. Έχουμε μόνο μισή μέρα στην Αθήνα.
Θα στείλουμε μερικές φωτογραφίες στο σπίτι
και θα νομίζουν ότι κάνουμε σοβαρή δουλειά, ενώ εμείς θα γυρνάμε τα νησιά.
Πάμε.
Πού στο διάολο βρισκόμαστε;
Χαμένοι. Εκεί βρισκόμαστε.
Μη φοβάστε, ο Λες είναι εδώ.
Γαμώ εσένα και όλο σου το σόι;
Ναι.
Ναι.
-Δεν το εννοούσε. Όλα καλά. -Έι, εντάξει. Εντάξει.
Τι στο διάολο του είπες;
Θεέ μου, ποιος πείραξε τον υπολογιστή μου;
Τι; Δεν καταλαβαίνω. Μιλάτε αγγλικά;
Όχι, όχι.
-Α-Ακρόπολη. -Α, Ακρόπολη.
-Είναι το τελευταίο; -Ναι.
-Σίγουρα; -Σίγουρα.
Εντάξει, πάμε.
Θεέ μου! Είναι απίστευτο!
Πρέπει να καταγράψω τις εντυπώσεις μου από αυτό το μέρος.
Είναι πέρα από κάθε φαντασία.
Γεια!
-Ωχ, όχι! -Βγάλ' μας από δω, Μπεν. Γρήγορα!
Δεν το πιστεύω!
Ο γέρος ξεψύχησε μόλις σε πλησίασε.
Τι του έκανες; Κλάστηκες;
Δεν είναι αστείο, Μικ. Νομίζω πως τον σκότωσαν.
Γιατί;
Δεν ξέρω, αλλά προσπαθούσε να μου πει κάτι πριν πεθάνει.
Μιλούσε σε κάποια παράξενη γλώσσα. Είναι γραμμένο σ' αυτή την κασέτα.
Δεν βγάζει νόημα.
Δηλαδή σου ακούγονται όλα ελληνικά;
Πολύ αστείο. Όχι, δεν είναι ελληνικά.
Ακούγεται παρόμοια, αλλά σίγουρα δεν είναι ελληνικά.
Άσε τον Μικ να ακούσει. Αν είναι ακαταλαβίστικα, θα τα μεταφράσει.
Έι, όχι εθνικά αστεία, εντάξει;
Πρέπει να είναι ρωσικά.
Η KGB;
Ναι, πρέπει να είναι η KGB.
Έλα τώρα. Γιατί;
Ποιος άλλος θα σκότωνε κάποιον για μια άθλια κασέτα;
Ευχαριστώ, κύριε Μπόσγουελ.
Εντάξει, μίλησα με τον πολιτιστικό ακόλουθο.
Είπε ότι αν υποψιαζόμαστε εγκληματική ενέργεια,
καλύτερα να μην πάμε στην πρεσβεία σε περίπτωση που μας παρακολουθούν.
Πάντως, μου έδωσε τη διεύθυνσή του.
Είπε πως έζησε δύο χρόνια στη Μόσχα και μπορεί να μεταφράσει ρωσικά.
Με κυνηγάνε.
Σε παρακαλώ, πάρε αυτή την κασέτα.
Μην το πεις σε κανέναν.
Κανείς δεν πρέπει να μάθει...
...αλλιώς θα το ανακαλύψει η KGB.
Η ζωή σου θα κινδυνεύσει σοβαρά.
Ό,τι κι αν συμβεί, δεν πρέπει ποτέ να ακούσεις αυτή την κασέτα.
Αν μου συμβεί οτιδήποτε, πήγαινε την κασέτα στον...
-Στον... -Σε ποιον;
Σε ποιον να πάμε την κασέτα;
Το μόνο που ακούω τώρα είναι: «Ω, σκατά. Τον πέτυχαν. Τον πέτυχαν.»
Είπες τη μαγική λέξη. Μας χρωστάς ένα δολάριο.
Δεν μετράει, ήμουν υπό πίεση.
Εννοώ,
φαίνεται πως ο γέρος τα τίναξε
πριν φτάσει στο ζουμί.
Υποθέτω πως όποιο όνομα προσπαθούσε να πει θα πρέπει να είναι στην άλλη κασέτα.
Ναι, αυτή που δεν μου έδωσε.
Δεν σου την έδωσε;
Όχι. Υποθέτω πως σκόπευε να το κάνει, αλλά πανικοβλήθηκα και άρχισα να τρέχω.
Μετά δύο τύποι με κοστούμια έτρεξαν προς το μέρος του και άρχισαν να ψάχνουν τις τσέπες του.
Λοιπόν, δεν είμαι κανένας μάγος ούτε μυστικός πράκτορας,
αλλά η υπόθεση μιλάει από μόνη της.
Πιστεύετε ότι είναι η KGB;
Όχι, νομίζω ότι είναι το MTV.
Αστείο ήταν, αγόρι μου.
Φυσικά και είναι η KGB.
Ποιος άλλος θα σκότωνε έναν Ρώσο για μια κασέτα;
Αυτό ακριβώς τους είπα, κύριε.
Λοιπόν, όπως το βλέπω εγώ,
και να θυμάστε, δεν είμαι κανένας μάγος ούτε μυστικός πράκτορας,
είμαι απλώς ένας καταραμένος ακόλουθος που λέει ανοησίες, μια εβδομάδα πριν τη σύνταξη,
κάποιο ρωσικό μυστικό βγήκε λαθραία από τη χώρα,
και η KGB το έμαθε.
Ίσως κάποιος που λέγεται Οβίντοφ να είχε σχέση μ' αυτό, ίσως και όχι.
Αλλά η KGB είναι γνωστή ότι κλείνει στόματα
όσο εύκολα τα κάνει να μιλούν.
Αλλά, τελικά, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι.
Εσείς δεν έχετε εκείνη την άλλη κασέτα.
Από την άλλη όμως, αν την έχετε...
...ας σας δώσω μια μικρή συμβουλή, αν και είναι για τα σκουπίδια.
Μην τα βάλετε με αυτούς τους τύπους.
Παίζουν για να σκοτώσουν.
Φέρτε μου εκείνη την άλλη κασέτα
κι εγώ θα κανονίσω να γυρίσετε στην πατρίδα με στρατιωτικό αεροπλάνο.
Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα, παιδιά.
Έχετε το τηλέφωνό μου. Πάρτε με.
Αν συμβεί κάτι, αν πάει κάτι στραβά,
αν δείτε οτιδήποτε ύποπτο ή αν τύχει να βρείτε την κασέτα, τηλεφωνήστε.
Δεν θα ήθελα να πάθετε κανένα άσχημο ατύχημα
σε μια τόσο όμορφη χώρα.
Αν πάθουμε κανένα, δεν θα φταίει η KGB.
Θα φταίει η CAB.
Τι είναι η CAB;
CAB, βλάκα. Ταξί. Κατάλαβες; CAB.
Ναι, πολύ αστείο, Μικ.
Καμιά φορά είσαι εντελώς ξενέρωτος.
Ο άνθρωπος είπε: «Ό,τι κι αν γίνει, μην ακούσετε την κασέτα.»
Αχ, τα περίφημα τελευταία λόγια.
Δεν νομίζω ότι ήξερε πως θα τον σκότωναν
πριν προλάβει να σου πει το όνομα.
Γιατί μας νοιάζει καν;
Ήρθαμε εδώ για να γίνουμε φοιτητές ανταλλαγής, όχι κατάσκοποι.
-Α, ναι; -Ναι.
Μισό λεπτό.
Μπορείς απλώς να κάθεσαι εκεί σαν να μη συνέβη τίποτα και να λες,
«Ένας άνθρωπος μόλις σκοτώθηκε γι' αυτή την κασέτα, αλλά εγώ θα συνεχίσω τα σχέδιά μου
«γιατί ήρθα εδώ για τη διασκέδαση και τις γυναίκες.»
-Μπορείς να το πεις αυτό, Μπόμπι; -Κάπως έτσι, ναι.
Τι νομίζεις ότι έχει αυτή η κασέτα; Το πρόγραμμα γυμναστικής της Τζέιν Φόντα;
Άκου, ας μιλήσουμε για πιο σημαντικά πράγματα,
όπως η ελευθερία, το καθήκον, η πατρίδα.
-Δεν γεννήθηκα εδώ, Μικ. -Και λοιπόν;
Αν οι Ρώσοι θέλουν τόσο πολύ αυτή την κασέτα, θα τη χρησιμοποιήσουν εναντίον της χώρας μας.
Αυτές είναι βλακείες και εντελώς φασιστικό.
-Λες; -Ναι;
Σκάσε.
Εντάξει.
Λοιπόν, σε ρωτάω, Μπόμπι. Με ποιες αξίες μεγάλωσες;
Με ποια όνειρα;
Σπορ αυτοκίνητα.
Αχόρταγες ξανθιές.
Λοιπόν, τι διαλέγεις, ρε κάθαρμα;
Το καθήκον σου προς την πατρίδα, το καθήκον σου ως ελεύθερος άνθρωπος,
την απόλυτη και ανιδιοτελή θυσία σου
για χάρη πιθανότατα εκατομμυρίων αθώων ανθρώπων,
ή απλώς τις γκόμενες;
Δύσκολη επιλογή, Μικ.
Έλα, φίλε, τι διαλέγεις;
Τις γκόμενες.
Κι εγώ το ίδιο. Απλώς έλεγχα.
-Αλλά τι κάνουμε με την κασέτα; -Τη δίνουμε στον Μπόσγουελ.
Την πετάμε στον ωκεανό.
-Πριν την ακούσουμε; -Αφού την ακούσουμε, φυτουκλά.
Ναι, αλλά αν είναι επικίνδυνη και μας τρελάνει;
Μην ανησυχείς.
Δεν έχεις μυαλό.
Εντάξει, βάλε την.
Παιδιά;
Ε! Μικ;
Με ακούτε, παιδιά;
«Αγαπημένε μου φίλε και αφοσιωμένε συνάδελφε,
μέχρι να ακούσεις αυτή την κασέτα,
θα πρέπει να έχεις μείνει τόσο άναυδος όσο κι εγώ όταν πρωτοανακάλυψα
την απόλυτη, ισχυρότερη παραισθησιογόνο ανακάλυψη στην ιστορία.
Δεν είναι, φυσικά, τίποτε άλλο παρά μια λευκή διαμορφωμένη συχνότητα.
Δουλεύω πάνω σ' αυτό από την τελευταία μας συνάντηση στο Όσλο.
Όμως τώρα φοβάμαι ότι τα πειράματά μου πρέπει να τελειώσουν άμεσα.
Προχθές το βράδυ έμαθα ότι το μυστικό μου δεν είναι πια μυστικό.
Βρήκα έναν άντρα στο διαμέρισμά μου.
Άκουγε τα αποτελέσματα της ανακάλυψής μου.
Όπως ξέρεις, φίλε μου, είμαι άνθρωπος φιλήσυχος.
Όμως και μόνο η σκέψη ότι κάποιος,
οποιοσδήποτε με κακές προθέσεις, θα έβαζε στα χέρια του την εφεύρεσή μου,
με γέμισε τρόμο και πανικό.
«Σκότωσα τον άνθρωπο.»
No comments yet. Be the first to leave one.