Zazie dans le Métro (Zazie dans le métro)

Een restauratie

Wat een stank hier.

Die lui wassen zich nooit.

Nog geen elf procent van de Parijse woningen zou een badkamer hebben.

Maar je kunt je toch ook zonder wassen?

Nou die hier staan, nemen de moeite niet.

Aan de andere kant is dit geen selectie van de grootste viezeriken uit Parijs.

Ze staan hier toevallig bij elkaar.

Mensen op Gare de l'Est zullen niet meer stinken dan die op Gare de Lyon.

Nee, er is geen verklaring voor. Maar toch, wat een stank.

Wat stinkt er zo?

Dat, mevrouwtje, is Barbouze, een parfum van Fior.

Het zou verboden moeten zijn de lucht zo te verpesten.

Jeanne.

Ik ben Zazie. Jij bent toch m'n oompje? - Ja, ik ben je oompje.

Wat ruik je lekker. - Barbouze van Fior.

Mag ik iets achter m'n oren? - Het is een mannengeur.

Dag, broertje. - Dag, Jeanne.

Wat lief dat je op haar wilt passen. - Maak je om haar geen zorgen.

Ik zie jullie overmorgen voor de trein van 6.60 uur in de vertrekhal.

Natürlich.

Alles goed met je vrouw? - Ja. Ga je niet mee?

Geen tijd.

Als ze een vlam heeft, vergeet ze haar familie.

Dag, lieverd.

Dag, Gaby.

Dag, mama. Ze is hoteldebotel.

Kom op, we gaan.

Nemen we de metro? - Nee.

Waarom niet? - We nemen de tax van Charles.

Ik heb een bekentenis die als een steen op de maag ligt. Afijn, een lang verhaal.

M'n jeugd bespaar ik u.'

Ik zei toch dat ik niet vrij was?

Ik ben bezet. Ik wacht op m'n makker.

Daar is ie, m'n makker Gabriel.

Dag, kleine meid.

Wat een lelijke bak. - Je hoeft niet mee te rijden.

Stap in. En geen kapsones. - Kapsones? Ammehoela.

Ze is wel grappig, je nichtje-

Verdorie.

Nee, mevrouw.

Staking

Kom, kom.

Rotzakken. Dat ze mij dit flikken. - Dat lappen ze jou niet alleen.

Kan mij dat schelen.

Ik had zo'n zin om met de metro te reizen. Verdomme.

Leg je er bij neer. - Wanneer is hij voorbij?

Geen idee. Ik doe niet aan politiek.

Ze willen brood op de plank.

Staakt u weleens? - Dat moet wel om het tarief te verhogen.

Met zo'n vieze kar zou u juist het tarief moeten verlagen.

Wat is Parijs toch een prachtige stad. Kijk, Zazie, het Pantheon.

Larie. - Is het niet het Pantheon?

Nee, nee, nee, dat is niet het Pantheon. - En wat mag het dan zijn volgens jou?

Weet ik veel. - We vragen het een voorbijganger.

Dat zijn allemaal eikels. - Helemaal waar.

Ik weet het al. Het was de Madeleine. - Kan zijn, maar nu is het verleden tijd.

Maar dat, kleintje, is een mooi staalt je van architectuur. Dat is de Invalides.

Jij bent op je hoofd gevallen. Dat is de kazerne van Reuilly.

Kramen jullie voor de grap onzin uit of zijn jullie echt stom?

We willen je aan het lachen maken.

Eigenlijk doen we het soms eksepres en soms niet.

Als jullie mij voor de gek houden, zeg ik dat jullie ouwe lullen zijn.

Hoorde je dat? - Dat is de nouvelle vague.

De nouvelle vague is... - Ja, ja we weten het.

Zazie als je echt graag de Invalides wilt zien...

...en het echte graf van de echte Napoleon, breng ik je erheen.

Napoleon, ammehoela. Die imbeciel met z'n hoed boeit me niet.

Wat interesseert je dan wel? - Ja, wat vind je leuk?

DE METRO.

De metro, de metro. Maar daar heb je je metro.

De metro, de metro, de metro is ondergronds.

Hier gaat ie bovengronds. - Dan is het geen metro.

Luister. Soms gaat hij een stukje bovengronds en dan weer ondergronds.

Kul. Je zegt nooit de waarheid. - De waarheid.

Alsof jij weet watdattis.

Alsof iemand weet watdattis. Dat alles is allemaal pocherij.

Het Pantheon, de Invalides, de kazerne van Reuilly, de Madeleine, allemaal bluf.

Wat een ellende.

Wat een ellende.

En dat? Wat is dat? - Dat? Geen idee.

Hallo.

Niet doen. - Kom, zeg Mado gedag.

Hallo. Wat een schatje.

Ben je blij dat je naar Parijs bent gekomen om meneer Turandot te zien?

Ouwe malloot. - Kom.

Niet te geloven.

Charles, je bent zo'n melancholicus. - Een melancholicus? Ammehoela.

Verdomme nogantoe.

In mijn huis geen klein loeder...

...dat allerlei vuile taal uitkraamt.

Ze verpest de hele buurt ermee.

Binnen twee dagen...

...zit ze aan al die ouwe snoepers die mijn klant zijn.

Je kletst, je kletst, dat is het enige wat je kunt.

Aan tafel. - Ah, bouillon.

Laten we niet overdrijven.

Wel, kleine meid.

We zijn moe en we hebben slaap.

Wie is we?

Jij natuurlijk.

Hoe laat ga je thuis naar bed?

Thuis is toch niet hier?

Dat klopt. - Zeg je dat zomaar?

Of meen je het?

Hoor je hoe bijdehand die ukken van tegenwoordig zijn?

Waarom gaan ze nog naar school? - Ik ga tot m'n 65e naar school.

Hoe bedoel je? - Ik word schooljuffrouw.

Geen verkeerd beroep. Je krijgt pensioen.

Pensioen, ammehoela. Daarom word ik geen juf.

Maar waarom wil je dan schooljuffrouw worden?

Om kinderen te pesten.

Over honderd jaar zijn er nog kinderen om te treiteren.

Ik zal gemeen zijn. Ik laat ze de vloer likken en de spons opeten.

Ik schop ze met mijn laarzen onder hun kont.

En met mijn sporen haal ik hun billen open.

Weet je, volgens de krant...

...is het moderne onderwijs anders.

De aanpak van nu is zachter...

...vriendelijker...

...en begripvoller.

Dat staat toch in de krant, Albertine?

Ja. Pakken ze je hard aan op school? - Dat moeten ze niet proberen.

Bovendien zijn er over twintig jaar geen juffen meer.

Die zijn dan vervangen door de film, de televisie...

...computers en dat soort dingen.

Dat stond laatst ook in de krant. Nietwaar, Albertine?

Inderdaad.

Dan word ik astronaut. Je moet met je tijd meegaan.

Dan kan ik marsmannetjes pesten. - Ze heeft wel ideeën.

Zullen we naar de film? - Ik moet zo werken.

Tante en ik kunnen alleen gaan. - Geen sprake van.

Albertine gaat nooit zonder mij uit. - Goed.

Je hebt een zachte huid.

Ze viel meteen in slaap.

En morgenochtend? - Als ze mij maar niet wekt.

Kinderen worden vroeg wakker. Je kent me. Ik moet bijkomen.

Ik heb m'n tien uur slaap echt nodig.

Je kletst, je kletst. Dat is alles wat je kunt.

Kletsen, ammehoela.

Herhaal nog eens wat je zei.

Ik zei: Kletsen, ammehoela.

Wat wil je daarmee zeggen, als ik vragen mag?

Daarmee wil ik zeggen dat 't me niet zint dat dat kind hier is.

Of jou dat nu wel of niet zint...

...kan me niets schelen.

Nog even en je praat even onfatsoenlijk als je nichtje.

Het zou verboden moeten zijn om zo dom als jij te zijn.

Weet je wat dat betekent, sukkel? - Zo kan ie wel weer.

Wat kan wel weer?

Je begint echt grof te worden. - En jij begint me de keel uit te hangen.

Zo'n kleine meid wil ik niet in mijn huis hebben.

Wat voor een kleine meid? - Zo'n kleine sloerie.

Verdorie, zo kun je toch niet slapen.

Wat is dit voor gekkenhuis?

Je kletst, je kletst.

Dat is alles wat je kunt.

Die is naar de filistijnen.

Je krijgt wel een andere van mij. - Wat lief. Maar geen varkensleer, hoor.

Wat zou je graag willen? Boxcalf?

Haaienleer?

Russisch leer?

Hagedissenleer?

En krokodillenleer?

Dat is duur.

Maar sterk en chic.

Je tante is de goedheid zelve.

Wat kwam de kroegbaas doen? - Dat is de huisbaas.

Een uitzonderlijke huisbaas. Een echte vriend, de goedheid zelve.

Goedheid, ammehoela. - Ik hoorde het wel.

Doorlopen en wees niet zo grof. - Dat ben ik niet, dat is zij.

Hij klikt, dat is gemeen.

Je bent je lippenstift vergeten.

Verdorie.

Hé, kleine meid.

Zazie.

Zazie, kom hier. Hoor je me? Kom onmiddellijk hier.

Waar ga je heen?

Kom onmiddellijk naar beneden.

Ik zeg dat je naar beneden moet komen.

Zazie.

Zazie, kom hier.

Help. - Je gaat mee naar huis.

Ik ken die meneer niet. Ik wil niet met hem mee. Hij zegt rare dingen.

Die meneer zegt rare dingen. - Wat zegt hij dan?

Ze is weggelopen. Ik breng haar naar haar ouders.

Wat zei die gemene meneer? - Dat durf ik niet te zeggen.

Wat wou hij?

Het is niet waar.

Walgelijk.

Wat wou hij?

Daar zou ik nooit op zijn gekomen. Dat is toch niet te geloven.

Wat een viezerik. - Wat zei hij?

Dat begrijp ik niet.

Ze begrijpt het niet.

Dat verbaast me anders niet.

Nou, mijn man die haalde het in z'n hoofd...

Ik weet niet hoe hij erbij kwam.

In ieder geval, ik zeg tegen hem dat als hij...

Ik zeg aan mijn lijf geen polonaise. Ga maar naar de...