Love Is Blind: Poland (Love is Blind: Polska)

[piosenka Miłość jest ślepa sanah, wersja akustyczna]

Witamy na reunion pierwszego sezonu Love is Blind Polska.

Za nami sezon pełen emocji, nadziei, szczerych rozmów i trudnych decyzji,

które zmieniły życie naszych uczestników.

- Bardzo miło was zobaczyć. - Cześć.

- Cześć. - Hej.

- Hej. -

Od momentu, gdy dołączyliście do eksperymentu, minął prawie rok.

Dziś wracamy do waszych historii.

Sprawdzimy, jak wasze życie wygląda obecnie.

Hm.

Kto dotrzymał obietnic, kto zmienił zdanie,

a kto znalazł prawdziwą miłość.

Nie zabraknie szczerych rozmów.

Może niektóre będą niewygodne,

ale jesteśmy tutaj, żeby odpowiedzieć na wszystkie nurtujące pytania.

Zobaczymy też wcześniej niepublikowane materiały.

- Uuu! -

- Uu. - Nice.

Wszyscy przyszliście tutaj, żeby szukać miłości,

i weszliście do kabin z otwartymi sercami.

I to było naprawdę bardzo odważne.

Pięć zaręczonych par sprawdziło,

czy ich uczucie ma szansę przetrwać poza kabinami.

Nie wszystkim udało się dotrzeć do końca tej historii.

Jedna para zakończyła swoją historię wcześniej.

Na ślubnym kobiercu stanęły cztery pary, a dwie z nich powiedziały sobie „tak”.

Nie ma dzisiaj niestety z nami Marty i Damiana.

O.

Ale wysłali nam filmik, na którym zobaczymy,

- jak spędzili ostatni rok. - Fajnie.

Zobaczmy.

Kto dłużej śpi?

Dzień dobry bardzo, z porannego spaceru z pieskami.

Eee… Pierwszy spacer zawsze biorę ja.

Jeju!

To Fredzio!

Przeprowadziliśmy się tutaj dwa tygodnie po ślubie.

No i postaramy się was przeprowadzić przez nasze życie,

jak to wyglądało przez ostatni rok.

- -

Ooo.

Podaj łapkę.

O, o, o! Podaj łapkę!

Brawo!

To jest miejsce pracy mojego męża. No i do dziś mamy problem.

Czy powinien być tu porządek, bo jest to nasza część wspólna,

czy jednak jest to samotnia Damiana?

- No, nie wiem. Oceńcie sami. - Jest pięknie.

A na górze, jak jestem niegrzeczna, trafiam na kilka dni.

Czyli codziennie. Mam troszkę spokoju wtedy.

Święty spokój to najważniejsza rzecz w małżeństwie.

- Ciao! - Ciao!

Wydaje mi się, że troszeczkę chyba dowcip Marty się tutaj też wyostrzył.

- A Damiana stępił. - Czyli dobre proporcje.

- Wyluzował, no. - Macie z nimi kontakt?

- Mhm. - Tak.

- Tak. - Freddie dalej ma tyle energii.

- A Lola? - Spokojniejsza.

Przesyłamy im dużo miłości i pozdrawiamy serdecznie.

- Tak. - Tak.

- Oczywiście. - A-u?

- - Takie małe chociaż.

- Małe „a-u”, na rozgrzewkę. - Subtelne.

- A-u. -

Marta z Damianem to nie jedyna para, która powiedziała sobie „tak”.

- -

- Daria i Filip. - Dzień dobry.

Wy też, mimo wątpliwości,

zdecydowaliście się zakończyć eksperyment jako małżeństwo.

Czyli, uwaga, teraz najważniejsze pytanie.

Czy wy jesteście razem?

- Tak jest. -

Brawo.

Jak to było, Filip, „w co ty się wjebałeś”?

Yyy… „Wkopałem”, tak? Kulturalnie.

- Teraz mówisz „wkopałem”. - Tak.

Opanowałem słownictwo, idzie to w dobrą stronę.

Czyli już nie uważasz, że to było wkopanie się?

Yyy… Trochę tak, ale z jakim cudownym, pięknym efektem.

- Ooo. -

- To jak minął wam ten czas po ślubie? - Kochanie, zacznij.

Intensywnie, na pewno.

Filip od razu przeprowadził się do mnie,

więc to nie było tak, że gdzieś tam czekaliśmy,

tylko, eee… z hotelu po ślubie powoli zaczął przenosić do mnie rzeczy,

więc musieliśmy też się dotrzeć,

chociaż już wcześniej w eksperymencie mieszkaliśmy razem.

Ale naprawdę super. Eee…

Udało nam się zwiedzić cztery kraje razem, czyli cel był podróżowanie. Więc…

- Super. - Przez te dziesięć…

Przez ten niecały rok… uważamy, że to całkiem fajny wynik.

Wszystkie były naprawdę cudowne. Mieliśmy fantastyczny czas.

- Jak mówił, tak zrobił, nie? - Dotrzymał słowa.

Słuchajcie, zobaczmy,

jak wyglądał wasz ostatni rok, bo mamy materiał. Oglądamy?

- - Pewnie.

Ja tylko chciałbym mieć małą wiadomość do chłopaków z kabin.

Szacunek za podjęcie walki. To ja wygrałem.

- -

- -

Mieliśmy piękne momenty, mieliśmy super podróże,

docieraliśmy się, poznawaliśmy

od razu zamieszkaliśmy razem i to jest cudowne.

Coraz mocniej rzucasz.

Ale ten rok był też pełen ciężkich momentów

i takich, yyy… różnych wyzwań na drodze.

Gdzieś po drodze ja miałam jakieś problemy zdrowotne

i tutaj mój mąż naprawdę stanął na wysokości zadania.

Kiedy ja panikowałam, to czekał ze mną u lekarza

i wtedy ten mocny żart naprawdę się przydał.

Ja miałem też swoje problemy w pracy.

Jak dobrze wiemy, problemy w pracy przekładają się na to, yyy…

jak to się dzieje wszystko w domu, i najważniejsze mieć wtedy osobę,

która jest dla ciebie wsparciem, oparciem

i jest przy tobie w trudnych momentach.

Też mocno chcemy, bardzo pracujemy nad tym wszystkim,

bo jednak nieważne, jak bardzo się kochamy,

związek to praca.

- Misiu, czemu stoisz tyłem? - Bo tańczysz.

- Wstydzisz się? - Nie, wcale.

Były te momenty załamania.

Ale co chyba najbardziej w tym wszystkim doceniam,

że one pokazały nam, że jesteśmy dla siebie.

Wierzymy w to, że będziemy się stawać tylko mocniejsi razem

i że kiedy ta jedna osoba spada w dół,

druga ciągnie ją ku górze.

Ekipa!

Daria, mam nadzieję, że ze zdrowiem już wszystko w porządku.

Tak, troszkę spanikowałam, ale gdzieś coś się pojawiło po drodze

i… kiedy były te badania

i kiedy ja już sobie najgorszy scenariusz wymyśliłam,

to zawsze był ze mną.

Ona już dom pogrzebowy wybierała, tak że… Ale spokojnie, byłem tam.

Tak, to, że wreszcie miałam takie wsparcie i dla niego było to oczywiste,

że on tam ze mną idzie, że on tam czeka, to dla mnie bardzo dużo znaczyło.

- To jest, wiesz, też taki fajny test. - Tak.

Eee… Bo fajnie jest i łatwo jest, jak jest łatwo.

A jeżeli się pojawiają jakieś problemy, to…

super, że Filip dźwignął temat i że było dobrze.

Tutaj mój dziadziuś, który jest pięknie pokazany w materiale…

Po jakimś czasie niestety jego stan zdrowia bardzo się pogorszył.

Teraz nie zawsze nawet nas poznaje, eee…

i tutaj też Filip kolejny raz był wsparciem.

Był ze mną go odwiedzić i jakby też to przeżywał.

Też miałem mały, znaczy nie mały kryzys, do teraz nie mogę dojść do siebie. Eee…

Mój przyjaciel trzy miesiące temu zginął w wypadku w Indiach, eee…

z którym się szkoliłem do lotnictwa i byliśmy bardzo blisko.

Więc takie momenty, no, też pokazały tutaj wsparcie ze strony partnerki.

I właśnie w takich momentach się poznaje, czy tą drugą osobę ma się obok,

czy ona wtedy jest, kiedy jedno spada w dół, drugie ciągnie je ku górze.

Niesamowite, że w tak krótkim czasie tyle razem przeżyliście.

Oczywiście przykro nam z powodu straty przyjaciela,

a dziadkowi dużo zdrówka życzymy.

Daria, a powiedz mi jeszcze,

bo ważnym tematem podczas eksperymentu była rodzina Filipa,

której nie poznałaś, ee… wcześniej.

Czy teraz już udało ci się poznać rodzinę?

Tak.

Tak, poznałam i mamę Filipa, poznałam babcię Filipa, poznałam braci.