Trainwreck: Balloon Boy

112, wat is uw noodgeval?

Ik heb een experimentele vliegende schotel gebouwd.

Hij was niet bedoeld om te vliegen, maar ging toch de lucht in.

We hebben te maken met een zeer ongebruikelijke situatie.

Het gaat om een zelfgebouwde ufo die wordt aangedreven door helium.

Wat is er aan de hand? Wat is dat voor ding?

Mijn eerste reactie was: 'Je neemt me in de maling.'

Hij kan tot 3 km hoog komen.

Het is zo bizar dat je erom wilt lachen.

Oké, dus wat is het probleem?

Maar toen opeens werd het serieus.

Ik denk dat m'n zoontje van zes erin zit. Hij is in de lucht.

Is er ooit zo'n situatie geweest?

Die jongeman maakt de rit van z'n leven.

Mijn hemel.

Het eerste telefoontje bij Sky9 kwam van het gezin.

Typisch de familie Heene.

Drie, twee, één. - Twee, één.

Ik wilde alleen maar een mooi project voor de kinderen.

Mayumi. Je hebt het verdomde touw niet vastgemaakt.

Wat als m'n stomme experiment m'n zoon fataal wordt?

De realiteit was moeilijk te accepteren.

Wat hebben we gedaan?

Het is net een horrorversie van de film Up.

Ik kon er met m'n hoofd niet bij. Het leek wel sciencefiction.

De media duiken er bovenop.

Wie zijn de Heenes? - Ze zijn onhandelbaar. Ze zijn wild.

We krijgen net bevestigd dat dit gezin vorig jaar in een realityserie zat.

Moet je jezelf zien.

Dit gezin is gek. Die vader moet gearresteerd worden.

Concentreer je echt op m'n stem.

Het motto van de sheriff is 'Als je liegt, sterf je.'

We stoppen hiermee.

Laat ze doodvallen. Dit is een hechte, liefdevolle familie.

Hij zit op 30 meter.

Iedereen dacht dat dit voorbij zou zijn als die ballon beneden was.

Het moest een leuk project zijn.

Maar het was nog maar het begin.

In 2009 woonden we in Colorado waar we vanuit Californië naartoe verhuisd waren.

We wilden tornado's achtervolgen en wetenschappelijk onderzoek doen.

Ik heb een grote passie voor dingen die onbekend zijn.

Daar gaat hij.

Ja. - Gefeliciteerd.

Wat vind jij ervan?

Ons Heene-gezin is heel uniek.

Ja. Kijk.

Falcon, zes.

Het is een schaar. - Ryo, acht.

Strippers. - En Bradford is tien.

We gaan samen op avontuur, dingen bouwen.

We zijn altijd op zoek naar een kick.

We zitten midden in orkaan Gustav.

O, jeetje. Nee, toch?

M'n vader liet ons altijd experimenten opzoeken op YouTube.

Moet je zien. - We waren erg geïnteresseerd in ufo's.

We woonden tegenover het Heene-gezin.

Richard zat altijd vol energie, voortdurend aan het ijsberen...

stopte niet met praten.

Maar hij was superslim.

Hij kon alles bouwen, elektrische dingen in elkaar zetten.

Ik vroeg hem altijd: 'Ben je van een TU of zo?'

Vanuit onze slaapkamer konden we de achtertuin van de Heenes zien.

Oké, trek dit omhoog.

Ik keek een keer uit het raam en zag dat hij ergens mee bezig was.

Hetzelfde als de vorige keer. - Het leek op een zilveren schotel.

Begrepen? - Ja.

Trekken.

M'n man Richard wilde al sinds 1979 een vliegende schotel bouwen.

Ik dacht: Wat als iedereen zou kunnen rondvliegen als The Jetsons?

Dat zou prachtig zijn.

Iedereen kan in vliegende schotels naar school en werk.

Dan heb je geen last van al dat verkeer.

We begonnen een vliegende schotel te bouwen...

met een doorsnede van 6 meter en 1,80 meter hoog.

Hij zei: 'We gaan een vliegende schotel bouwen.'

Dus wij dachten: Dat is vet cool.

Oké, Brad, neem station A hier. Ik bedoel B. Ik neem nummer A.

Schiet op. Opzij. - Daar gaan we.

We hadden twee weken nodig om een hele vliegende schotel te maken.

Klaar.

Best cool, hè? - Ja.

We hoopten de lancering te testen op onze trouwdag.

We wilden de schotel vastbinden en op 6 meter hoogte laten zweven.

We konden observeren met de camera's of hij links, rechts, op of neer gaat.

Daar gaan we.

Wat vinden jullie ervan?

Te gek.

Onder de schotel zit een compartiment.

Moet je zien.

Mogen we naar binnen? - Dat lijkt me geen goed idee.

Hij is niet ontworpen voor passagiers.

Het was een compartiment met toegang tot de heliumtoevoer.

M'n vader maakte van vrijwel elk experiment een video...

maar hield tegelijkertijd m'n broertjes in toom.

Ik ben binnen. - Hij is binnen.

Falcon was nogal wild en chaotisch.

Falcon, eruit. - Je bent binnen. Kom eruit.

Hij zorgde niet altijd voor problemen, maar hij kruipt altijd overal in.

Kom eruit.

Hij zat overal aan, ook al mocht dat niet.

Hij wilde zich verstoppen onder de vliegende schotel.

Stiekemerd.

TESTDAG DONDERDAG 15 OKTOBER

Wij bevestigen dit. Jij moet...

Je moet hem vastbinden. - Oké.

Ik concentreerde me op het bevestigen van de schotel...

zodat deze stevig vast zat.

Ik ga de flessen halen.

De heliumslang is aangesloten. Hij loopt vol.

Kijk eens. Het werkt. Hij blaast op.

Ja, ma. Is dit niet geweldig? - Ja.

Ik voel me net een kind.

Hier hebben we op gewacht.

Drie, twee, één. - Twee, één.

Ik trek de pin eruit. - Wauw.

Mijn hemel.

Ik kijk ernaar en daar gaat hij. Op zes meter afstand

Mayumi, de touwen.

Je hebt het verdomde touw niet vastgemaakt. - Jawel.

Nee.

Dat was geen 6 meter De touwen braken en hij vloog weg.

Hij blijft maar stijgen.

Mayumi, waarom zat hij niet vast?

Ik was zo verdomd boos.

Het waren honderden dollars... weg.

Tijdens het filmen, keek ik rond en zag ik Falcon niet.

Papa.

Ik probeerde hem te vertellen dat Falcon in de schotel zat.

Falcon zat daar in het schip.

En ik was doodsbang.

Dat is m'n broertje. Dit ding is de lucht in en je kunt niets doen.

Papa, Falcon zit erin. - Waarin?

In het schip. - Hij was net nog hier.

Nee, hij zit erin.

Wat? - Hij zit erin. Ik zag hem erin kruipen.

Niet waar. - Ja.

Hij was net hier.

Wacht. Waar is Falcon?

Ik ren door de tuin. Ik ga naar de garage.

Falcon. - Hij verstopt zich altijd.

Falcon. - Nee.

Ik ga naar binnen. Ik schreeuw. Misschien is hij naar de wc.

Ik ren door de woonkamer. Ik ga naar boven. Ik roep hem.

Falcon.

En hoe meer plekken we langs gaan waar hij kan zijn...

kunnen we wegstrepen.

Wat hebben we gedaan?

TIJD IN DE LUCHT

Ik hoorde al het geschreeuw en de chaos in hun achtertuin.

M'n zoon Brennan rende terug en zei...

'Pa, ze zeggen dat Falcon in de ballon zit en de lucht in ging.'

M'n hart ging enorm tekeer.

Ik raakte in paniek.

Ik dacht: Dit gebeurt niet echt.

Ik dacht alleen maar: Mijn hemel.

De wind voerde hem rechtstreeks naar een vliegveld.

Hij gaat recht op het luchtverkeer af.

Ik moet de FAA bellen.

Ik belde ze en zei: 'M'n zoon zit in een experimentele vliegende schotel.'

Vervolgens zei ze tegen me: 'Als u een noodgeval hebt, moet u 112 bellen.'

Dus belde ik 112.

Is hij in de lucht? - Ja.

Wanneer zag u hem voor het laatst? - Zo'n 15, 20 minuten geleden.

Hoe krijgen we hem naar beneden? - Is er iemand bij u?

De telefoniste vroeg mij aan de lijn...

om te verifiëren wat hij tegen haar zei.

Ze vroeg me steeds dezelfde vraag.

Is het een experimenteel vliegtuig?

Het is een vliegende schotel.

Je hebt hem gehoord. Waarom moet ik het uitleggen? Doe iets.

We moeten m'n zoon redden.

Waarom snap je het niet?

Ik zit in m'n patrouillewagen...

Bijna klaar om uit te klokken en op hertenjacht te gaan...

toen ik op de politieradio berichten hoorde over een vermiste zesjarige jongen...

die de lucht in zou zijn gegaan in een vliegende schotel...

en ik dacht: Wat is hier in hemelsnaam aan de hand?

Dus ik ging zo snel mogelijk naar het Heene-huis.

Richard en Mayumi waren radeloos.

We doorzochten het huis grondig.

Niet twee, maar zelfs drie keer.

En andere mensen waren op zoek naar andere plekken waar de jongen kon zijn...

maar de hartverscheurende gedachte bekroop me...

dat dit weleens heel ernstig kon zijn.

Ik ben Kim Christiansen. We gaan zo naar de economie...

maar eerst aandacht voor een zeer ongebruikelijke situatie.

Het gaat om een kind...

in een zelfgebouwd helium-aangedreven luchtvaartuig in de vorm van een ufo.

De vader van het kind vroeg ons infocentrum in paniek...

om onze helikopter te gebruiken.

De nieuwsredacteur zei dat we een vliegende schotel moesten vinden...

met een zesjarige jongen erin.

Ik was in shock en ging zo snel als ik kon naar het vliegveld.

En we vlogen als een gek richting het zuidoosten...

om dit arme jongetje in dit vaartuig te vinden.

We zijn in niemandsland op zoek naar een vlekje in de lucht.

Daar. We vlogen er voorbij. - We dachten dat we hem zagen.

We gaan terug. - Omhoog en rechts. Daar ben je.

Je ging er voorbij. - Daar is hij.

Eindelijk. Sorry, jongens, het was een speld in een hooiberg...