The East Palace (동궁)

องค์หญิง!

องค์หญิง!

ที่เจ้าเป็นทุกข์ ก็เพราะรู้เรื่องการนองเลือด ในครอบครัวเจ้าเมื่อ 30 ปีก่อนงั้นเหรอ

เกลียดบุพการีจนถึงขั้น ยอมให้วิญญาณเข้าสิงเลยงั้นเหรอ

แม่ของเจ้ามาหาข้า

ขอร้องให้ข้าช่วยชีวิตลูกสาวนางไว้

และข้าก็ได้รู้ ความจริงเรื่องพ่อเจ้ามาด้วย

นางในต่ำต้อยจะขัดพระบัญชาได้ยังไงล่ะ

นางถูกพระสนมเอกซุกบินบังคับให้ทำเช่นนั้น

พ่อเจ้าแต่งงานกับแม่เจ้าก็เพื่อช่วยชีวิตนางไว้

เพราะฉะนั้น เจ้าอย่าเกลียดชังพ่อแม่ของเจ้าเลย!

อย่าปล่อยให้รัชทายาท เอาความเกลียดชังนั้นไปใช้ประโยชน์สิ

องค์หญิง!

องค์หญิง!

องค์หญิง

องค์หญิงมองอะไรอยู่เหรอ

ดอกสีเหลืองนี้คือดอกของขิงป่าใช่ไหมเพคะ

ใช่แล้วละ

ที่บ้านเกิดของแม่มีดอกไม้แบบนี้เยอะมาก

พอแม่ทูลฝ่าบาท พระองค์จึงนำมา ตั้งเป็นพระนามในวัยเยาว์ขององค์หญิง

ท่านแม่คิดถึงบ้านเกิดเหรอเพคะ

เปล่าหรอก

แม่ไม่มีความทรงจำที่ดีเลย

ท่านพ่อก็มาด่วนจากไปก่อน

ส่วนท่านแม่ก็ล้มป่วยตลอด

เช่นนั้นก็ขอให้

ท่านแม่มาเกิดเป็นลูกข้าในชาติหน้า

ข้าจะเป็นคนปกป้องท่านเอง

เป็นความคิดที่ดีมากเลยจ้ะ

นี่มันอะไร

ฝ่าบาท

เป็นไงบ้างพ่ะย่ะค่ะ เป็นอะไรไหมพ่ะย่ะค่ะ

- เป็นอะไรไหมเพคะ - ข้างนอกมีคนอยู่ไหม

หาอะไรมากดแผลก่อน

ไม่มีคนอยู่เหรอ

ไปตรวจดูข้างนอก เร็วเข้า

พ่ะย่ะค่ะ

มีเรื่องอะไร

เป็นอะไรหรือเปล่า หา

ท่านมองเห็นแล้วเหรอ มองเห็นได้ยังไง

รีบห้ามเลือดก่อนเถอะ

เกือบเป็นเรื่องใหญ่แล้วไหมล่ะ

ดีที่พอองค์หญิงได้สติ วิญญาณรัชทายาทก็หนีไป

ข้ามันโง่เองเจ้าค่ะ

ที่ให้มันใช้ร่างข้า

เพื่อข้ามผ่าน…

เครื่องรางปัดเป่า

ไปหาหมอหลวงกันก่อนเถอะ

ก่อนจะไป…

ท่านแม่ข้าอยู่ที่ไหนเหรอ

ข้าอยากเจอท่านแม่

ข้าต้องบอกนางว่าข้าจะปลดปล่อยปมแค้นของนาง

เพื่อให้นางไปสู่ปรโลกอย่างหมดห่วงสักที

ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก

- ต้องได้สิ - ทำไม่ได้

นางถูกกวีแมกินวิญญาณไปแล้ว

นี่ท่าน…

- พูดอะไร - วิญญาณของท่านแม่องค์หญิง

แตกดับจนสลายไปแล้ว

ไม่ได้นะ

ท่านไปหาแซงกังเถอะ

ข้าไม่เป็นไรหรอก

ท่านต้องช่วยปกป้อง แซงกังลูกข้าด้วยนะเจ้าคะ ต้องช่วยนะ

ข้าขอโทษ

เมื่อคืนองค์หญิงเข้ามาหาข้า

พวกขันทีบอกว่า

นางมีท่าทางผิดแปลกไปจากเดิม

ไม่มีอะไรพ่ะย่ะค่ะ

อย่าทรงใส่พระทัยเลย

ที่สำคัญกว่านั้นคือกระหม่อมต้องออกไปนอกวัง

- หากจะส่งวิญญาณรัชทายาทไปสู่ปรโลก… - ไม่จำเป็นต้องทำ

ไม่ต้องส่งวิญญาณไปปรโลก แต่จงทำลายมันซะ

พระองค์ทรงทราบหรือไม่ว่า

- การทำลายวิญญาณหมายถึงอะไร - ข้าไม่สน

ยังไงเจ้าก็ออกจากวังไปไหนไม่ได้

- ให้องค์หญิงจัดการเรื่องนอกวังแทน - ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ

กระหม่อมจะบอกให้องค์หญิงเลิกทำเรื่องนี้ มันอันตรายเกินไป

ไหนเจ้าบอกว่าไม่มีอะไรต้องกังวลไง

มีเรื่องเกิดขึ้นกับองค์หญิงจริงๆ สินะ

และก็…

มีเรื่องเกิดขึ้นกับเจ้าด้วยเช่นกัน

ข้าเรียกองค์หญิงเข้าวัง เพราะนางได้ยินเสียงวิญญาณ

ในเมื่อนางมีประโยชน์

ก็ร่วมมือกับนางซะ

กระหม่อมบอกชัดเจนแล้วว่า องค์หญิงตกอยู่ในอันตราย

เจ้าอย่าห่วงความปลอดภัยขององค์หญิง ให้มากเกินไปนัก

หรือเจ้าลืมตัวตนอันต่ำต้อยของเจ้า

แล้วบังอาจมีใจให้นางอย่างนั้นเหรอ

หามิได้พ่ะย่ะค่ะ

กระหม่อมคิดว่าองค์หญิงเป็นอุปสรรค

เลยอยากจะให้นางถอนตัว

ยิ่งเข้าใกล้ความลับของวิญญาณรัชทายาทเท่าไหร่

ก็ยิ่งรู้ความลับที่อัปยศของฝ่าบาทและราชวงศ์

จนหัวใจขององค์หญิงแบกรับมันไม่ได้แล้ว

ทำไมท่านยังอยู่ที่นี่อีกล่ะ

ข้ากลัวเจ้าจะถูกผีสิงอีกน่ะ

ทีนี้บอกข้าได้แล้ว

เกิดอะไรขึ้น

กับดวงตาของท่านกันแน่

ข้าได้ดวงตาของกวีแมมา

ดวงตาของกวีแมงั้นรึ แล้วจะเป็นยังไงต่อล่ะ

อย่าใส่ใจเลย เจ้าเก็บสิ่งนี้เอาไว้เถอะ

อย่าได้เผลอทำหายอีกล่ะ

แล้วเรื่องวิญญาณรัชทายาท ก็ไม่ต้องสนใจแล้ว

ในเมื่อข้ากลับมามองเห็นแล้ว

ต่อไปข้าจะกำจัดผีตามลำพัง

- ทำไมอยู่ๆ ถึง… - เพราะเจ้าเป็นตัวถ่วง

ไม่รู้เมื่อไหร่จะถูกผีรัชทายาทยึดร่างไปอีก

แค่ดูแลให้เจ้าปลอดภัย ข้าก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว

กูชอน

เป็นเพราะแม่ข้าใช่ไหม

ถ้าเป็นเรื่องนั้น…

ท่านไม่ต้องใส่ใจหรอก

ท่านแม่เป็นเช่นนั้นเพราะพยายามช่วยชีวิตข้าไว้

ท่านไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก

ข้าบอกว่าไม่ใช่ความผิดของท่าน

- ฟังอยู่หรือเปล่า - เป็นเพราะข้าเอง

ในอดีตก็เช่นกัน

มีวิญญาณที่ถูกกวีแมกัดกิน เพราะต้องการพลังหยินในตัวข้า

องค์หญิงควรอยู่ห่างจากข้าจะดีกว่า

เพราะเจ้าไม่รู้ว่าจะเจอเรื่องร้ายอะไร หากอยู่ใกล้คนอับโชคเช่นข้า

ข้าจะไม่ยอม

สูญเสียใครไปเพราะข้าอีกแล้ว

นั่นเครื่องรางปัดเป่า ที่ท่านนำมาจากบ้านเหรอ

เยอะมากเลยนะเพคะ

พวกเจ้าออกไปก่อน

เจ้าค่ะ พระสนมเอก

เมื่อคืนเจ้าผลุนผลันออกไปไหนงั้นรึ

รีบมานี่ เร็วเข้า

มาเร็วสิ

หลานรัก มาสิ

เห็นที…

เราจะต้องกลับมาเป็นย่าหลาน ที่รักกันเหมือนเดิมอีกครั้งแล้วสินะ

แล้วก็…

เรามาช่วยกันปกปิดความลับเมื่อ 30 ปีก่อน

เพื่อปกป้องครอบครัวของเรากันเถอะ

มีคนเริ่มรู้ระแคะระคายเรื่องนี้แล้วเพคะ

องค์หญิงเพคะ

พระพันปีเรียกตัวองค์หญิงเข้าเฝ้าฯ ด่วนเพคะ

พระราชาเสด็จแล้ว

ทุกท่านนั่งลงเถอะ

ทรงเรียกเชื้อพระวงศ์มากันพร้อมหน้าเช่นนี้ มีเรื่องด่วนอันใดรึพ่ะย่ะค่ะ

ข้าไม่มีเวลามาเพลิดเพลิน กับน้ำชาหรือเครื่องว่าง

เมื่อ 30 ปีก่อน

ที่เหล่าโอรสของพระราชาองค์ก่อนสิ้นพระชนม์

ข้าอยากรู้ว่าทำไมมีเพียงฝ่าบาทที่รอดชีวิตมาได้

การที่ข้ารอดชีวิต

ทำให้พระองค์ไม่พอพระทัย ตลอดเวลาที่ผ่านมาอย่างนั้นรึ เสด็จแม่

ข้าแค่ถามว่าเจ้ารอดพ้น คำสาปของผีในสระมาได้ยังไง

ก็เท่านั้นเอง

ข้าไปหลบภัยที่วัดของพระ ผู้มีชื่อเสียงด้านการไล่วิญญาณ

- แต่เสด็จแม่ทรงทราบอยู่แล้วนี่ - ไม่ใช่หรอก

เจ้าไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้น

เพราะไม่มีผีในสระตั้งแต่แรกแล้ว

การตายของเหล่าองค์ชายเมื่อ 30 ปีก่อน ไม่ใช่ฝีมือของผีในสระ

แต่ว่ามันเป็น…

การวางยาพิษด้วยน้ำมือของมนุษย์แน่นอน

นำตัวเข้ามาเดี๋ยวนี้!

องค์ชายอินฮา หมดสติทันทีที่เข้ามาในวัง

และพบของบางอย่างอยู่ในห้องนั้นด้วย

กล่องใส่ขนมที่องค์ชายอินฮาเสวยเข้าไป

และอีกสิ่งหนึ่งก็คือ

กล่องขนมที่องค์หญิงเอามาให้ข้า

ว่ากันว่าแม่ของนางก็สิ้นใจ เพราะกินอาหารในกล่องลายดอกบัวแบบนี้

นี่เป็นหลักฐานว่าการตายของเหล่าองค์ชาย ไม่ใช่เพราะผีในสระ

แต่เป็นเพราะการวางยาพิษอย่างไม่ต้องสงสัย

ฝ่าบาทคิดเห็นเช่นใดกับเรื่องนี้

ท่านจะบอกว่า…

ข้าคือคนที่สังหาร พี่น้องของตัวเองอย่างนั้นรึพ่ะย่ะค่ะ

เมื่อทุกคนถูกฆ่า ผู้เดียวที่รอดชีวิตย่อมต้องเป็นคนร้ายสิเพคะ

เพราะเหตุนั้น ฝ่าบาทจึงได้ครองบัลลังก์ ที่ตัวเองมิอาจเอื้อมได้ มิใช่เหรอเพคะ

พระพันปีสามารถรับผิดชอบคำพูด

ที่ตัวเองกล่าวมาได้หรือไม่

เดี๋ยว จะทำอะไรน่ะ

ฝ่าบาท

ท่านบอกว่าเป็นยาพิษ

เดี๋ยวเวลาผ่านไปก็รู้ความจริงเอง

อ้อ…

- หัวหน้าขันที - พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

เจ้าพาตัวองค์ชายอินฮาออกไปนอกวังเดี๋ยวนี้

จะส่งออกไปนอกวังงั้นรึ

เพราะข้าสงสัยอะไรบางอย่างน่ะ

หยุดตรงนี้!

พระพันปี

พอองค์ชายอินฮาออกจากวัง ก็ฟื้นคืนสติทันทีเพคะ

อะไรนะ

และทรงฝากข้อความ มาทูลพระองค์ด้วย

แล้ว… แล้วเขาว่ายังไง

บอกว่าผีพยายามจะฆ่าองค์ชายเพคะ

และจะกำจัดสายเลือดกษัตริย์ให้สิ้น

เป็นไปไม่ได้

เขาต้องถูกวางยาพิษแน่

ยาพิษอย่างนั้นเหรอ ท่านพูดเรื่องเหลวไหลอะไรกันพ่ะย่ะค่ะ

ท่านจะบอกว่าข้าเป็นคนสังหารลูกชายแท้ๆ ด้วยมือของข้าที่เป็นพ่องั้นเหรอ

พวกเขาทุกคนถูกผีในสระฆ่าต่างหาก

ผีซังกุงพิเศษที่พระพันปีทรงสั่งให้สังหารยังไงล่ะ

ไม่ใช่นะ

ข้ายังสองจิตสองใจเพราะเห็นท่านประชวรอยู่

แต่ตอนนี้คงไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

ท่านทรงสั่งให้สังหารซังกุงพิเศษ ที่ตั้งครรภ์อยู่อย่างโหดเหี้ยม