Spooky in Love (오싹한 연애)

(เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง เหตุการณ์คล้ายคลึงใดๆ ที่เกิดขึ้นในฉากคือเรื่องบังเอิญทั้งสิ้น)

(ทุกฉากที่มีเด็กและสัตว์ ถูกถ่ายทำโดยเป็นไปตามแนวทางที่กำหนด)

ฉันจะเปิดจดหมายรักของฮวากยองดัง

ที่เป็นกวีผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค และเป็นจิตรกรที่น่านับถือด้วยค่ะ

- กระจกร้าวเหรอ - เกิดอะไรขึ้น

หากจดหมายนี้ถูกพบ ขณะย้ายหลุมศพขององค์ชายคังพยอง

งั้นจดหมายรักฉบับนี้ ก็ถูกพบในโลงศพของพระองค์เหรอคะ

ใช่แล้ว

เธอไม่คิดว่ามันโรแมนติกเหรอ

คุณบอกว่าคุณรับผิดชอบคดีที่ค้างคา

ใช่ครับ

มาทำคดีนี้กันไหมคะ

คดีที่ปิดไม่ลงมา 300 ปี

มาร่วมมือกัน

กฎการสืบสวนร่วมข้อที่หนึ่ง

เมื่อออกภาคสนาม

ให้แบ่งปันข้อมูลทั้งหมด และเคลื่อนไหวเป็นทีมสองคน

กฎการสืบสวนร่วมข้อที่สอง

เวลาเดินด้วยกันต้องรักษาระยะห่าง

กฎการสืบสวนร่วมข้อที่สาม

เวลานั่งข้างกัน ต้องนั่งห่างกันอย่างน้อยหนึ่งที่นั่ง

คดีนี้สรุปได้แบบนี้

ตอนเปิดจดหมายรักอายุ 300 ปี

ที่ถูกค้นพบขณะย้ายหลุมศพขององค์ชายคังพยอง

ผีผู้ชายตนนึงได้ปรากฏตัวขึ้น

ให้ตายสิ 300 ปีเลย

นี่อาจเป็นคดีค้างคาที่เก่าแก่ที่สุดก็ได้นะครับ

แล้วผีที่ปรากฏตัวต่อหน้าคุณคือใครเหรอครับ

เขาเป็นจิตรกรค่ะ

เขาวาดภาพเหมือนของฮวากยองดัง ที่จัดแสดงอยู่ที่เยออน

งั้นเราก็แค่ต้องหาศพเขาให้เจอสินะครับ

ไม่ค่ะ เขาไม่อยากให้เราหาศพเขา

แต่อยากให้หาศพคุณฮวากยองดัง

จะไปหาศพคนอื่นทำไม

แถมยังเป็นศพ

ของคนที่เขียนจดหมายรักถึงองค์ชายคังพยองอีก

ประเด็นคือเรื่องที่โดวอนเล่าให้ฉันฟัง

มันตรงกันข้ามเลยค่ะ

เขาเล่าให้ฟังว่าฮวากยองเป็นคนรักของเขา

และองค์ชายคังพยองที่เป็นเชื้อพระวงศ์ ก็ปรารถนาในตัวนาง

ไปสืบมารึยัง

เขาเป็นจิตรกรชื่อโดวอน ที่โตมาด้วยกันกับนางพ่ะย่ะค่ะ

ข้าไม่สนว่าเขาชื่ออะไร

ที่ข้าอยากรู้คืออย่างไร

อะไรและอย่างไร

ข้าต้องทำอย่างไร

ถึงจะกีดกันเขาและทำให้ฮวากยองมาหาข้าได้

มากับข้า นังตัวดี

ทำไมไม่ทำตามที่ข้าสั่ง

กล้าดีอย่างไรมาดูถูกข้า นังสารเลว

- ตายแล้ว - เจ้าเป็นใคร

ตายแล้ว

- เจ้าโง่นั่นทำร้ายชนชั้นสูง - เขาเป็นชนชั้นสูง

เขาทำร้ายร่างกายชนชั้นสูง โธ่ถัง…

- หยุดเถอะเจ้าค่ะ - คุณพระ

- หยุดเถอะเจ้าค่ะ - ให้ตายเถอะ

ทำร้ายร่างกายชนชั้นสูง

ด้วยความช่วยเหลือจากหน่วยสันติบาล

พระองค์ทรงสั่งประหารเขา โทษฐานฝ่าฝืนกฎศีลธรรมได้

เขาทำความผิดร้ายแรงอะไร

ไว้ชีวิตเขาด้วย ไว้ชีวิตเขาเถอะเจ้าค่ะ

หยุดนะ!

หยุด!

ได้โปรดหยุด…

หยุด!

ความหมกมุ่นขององค์ชายคังพยอง กลายเป็นความบ้าคลั่ง

เพื่อแลกกับการไว้ชีวิตโดวอน

ฮวากยองถูกบังคับ ให้เป็นพระชายาคนที่สองของพระองค์

จะรีบไปไหนเหรอ

บังอาจนัก

เจ้าจะต้องชดใช้ที่หลอกลวงเชื้อพระวงศ์

ไม่นะ!

ฮวากยองพยายามหลบหนี จากการกดขี่ขององค์ชายคังพยอง

- เพียงเพื่อจะถูกสังหารต่อหน้าโดวอน - ไม่!

ข้าขอโทษ…

องค์ชายคังพยอง ทำถึงขั้นปกปิดการฆาตกรรมฮวากยอง

พระองค์ประทับเกี้ยวเปล่าไปยังภูเขาคึมกัง

และปล่อยข่าวลือไร้สาระ ว่าฮวากยองดังหายตัวไป

ที่ไหนสักแห่งในภูเขา

ไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ แล้ว

เธอถูกฝังอยู่ที่ไหน

มีโอกาสแค่ไหนที่โดวอนจะโกหก

ถ้าเป็นเรื่องคน

โดยเฉพาะคู่รัก เราต้องฟังความทั้งสองฝ่าย

และจดหมายรักฉบับนั้น ก็ถูกพบในโลงศพขององค์ชายคังพยอง

เขาบอกว่ามีหลักฐาน ที่สามารถพลิกสถานการณ์ได้ค่ะ

ฉันอยากให้อัยการมาตรวจสอบดูค่ะ

นั่นคือส่วนที่เกี่ยวกับคนเป็น

ฉันหาข้อมูลด้วยตัวเองแล้ว

โดวอนไม่ได้รับการยอมรับในยุคของเขา

แต่เขาได้รับการยอมรับในภายหลัง จากผลงานฮวาจอบโดของเขา

ที่นี่ที่ไหน

ดูเหมือนเป็นหน้าที่ของซีอีโอชอน มากกว่าของฉันนะ

โดวอนให้ข้อมูลมาผิดเหรอเนี่ย

สวัสดีครับ

เขาถือเคียวทำไม

แล้วเธอมาที่นี่ทำไม

ผมได้ยินมาว่า

คุณมีข้าวของของจิตรกรโดวอน ที่ตกทอดมาจากรุ่นสู่รุ่นครับ

คุณตาครับ

ผมขอดูในนี้ได้ไหมครับ

จดหมายรักฉบับเดียวถูกแบ่งครึ่งเป็นสองส่วน

ใช่ ส่วนหนึ่งส่งถึงโดวอน ไม่ใช่องค์ชายคังพยอง

ไม่ใช่หนังเรื่อง "ผี" เวอร์ชันยุคโชซอน แต่เป็นโรคจิตเต็มขั้น

เป็นถึงเชื้อพระวงศ์

แต่กลับสร้างหลักฐานที่อยู่ปลอมๆ ด้วยเกี้ยวเปล่า

เพราะพระองค์เป็นเชื้อพระวงศ์นั่นแหละ

จึงทนเห็นเธอรักชายอื่นไม่ได้

ฉันอยากให้แน่ใจว่าเราจะหาศพเธอเจอ เธอจะได้ไปสู่สุคติกับโดวอนค่ะ

เธอติดอยู่กับองค์ชายคังพยองมา 300 ปีแล้ว

เธอควรถูกปลดปล่อยค่ะ

อย่าทำแบบนี้สิ

เธอจะถอนตัวตอนนี้เหรอ

เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว ถอยไม่ได้หรอกค่ะ

ความจริงก็คือ…

พวกอัยการรู้เรื่องข้อตกลงครั้งล่าสุดของเรา และพยายามสืบสวน

น้องชายฉันแทบจะปิดเรื่องนี้ไม่ได้ค่ะ

อย่างน้อยก็จนกว่าเรื่องจะเงียบ…

- ผอ.อ๊ก - ยังไงก็ตาม

- ต้องขอบคุณภาพวาดของจูชินโฮที่คุณมอบให้… - สักครู่นะ

ชอนยอรีนี่นา

ชอนยอรีโทรมาทำไมคะ

ว่าไงจ๊ะ ซีอีโอชอน

ช่วงนี้เราคุยกันบ่อยนะ

จ้ะ

ก็ต้องได้อยู่แล้ว

ได้จ้ะ เจอกันพรุ่งนี้นะจ๊ะ

คุณว่าชอนยอรีจะรู้ทันเราจริงๆ ไหมคะ

ไม่หรอกมั้ง

เอาเถอะ เดี๋ยวลองคุยดูก็รู้

ฉันนัดประชุมกับผู้อำนวยการ ของเยออนพรุ่งนี้แล้วค่ะ

ฉันอยากรู้ว่าจะได้เรื่องอะไรอีกไหม

โอเค เสร็จแล้วผมจะรีบไปหานะครับ

ฉันจัดการเองได้ค่ะ

ไม่ได้หรอกครับ

จำกฎข้อแรกที่เราตกลงกันได้ไหม

เมื่อออกภาคสนาม

เราต้องแบ่งปันข้อมูลทั้งหมด และเคลื่อนไหวเป็นทีมสองคน

อีกอย่าง หลังจากนั้นเราจะไปกินเลี้ยงทีมกัน

- กินเลี้ยงทีมเหรอ - ใช่

ทำงานเหนื่อยๆ ก็ต้องกินเลี้ยงทีมสิ

จะไปกินหนังหมูกันอีกแล้วเหรอ

ถ้าอย่างนั้น ผมเอาเสื้อไปเผื่ออีกตัวดีไหม

อันที่จริง ซีอีโอชอน

มีบางอย่างที่ผมอยากถามคุณ หลังจากได้รายละเอียดมากกว่านี้

คุณได้งานศิลปะพวกนั้น มาไว้ในโรงแรมเรย์นาได้ยังไงครับ

เรามีทีมศิลปะที่ดูแลเรื่องนั้นค่ะ

ปกติพวกเขาจะทำธุรกิจ ผ่านแกลเลอรีชอนที่อาฉันดูแลอยู่ค่ะ

ทำไมเหรอคะ

มีปัญหาอะไรรึเปล่า

เปล่าครับ ผมไม่ได้บอกว่ามีปัญหา กับเรย์นาหรือแกลเลอรีชอน

แค่มีชื่อเรย์นาโผล่มาในคดี เกี่ยวกับการจัดจำหน่ายงานศิลปะน่ะครับ

(การเข้าซื้อและบันทึกการทำธุรกรรม ของงานศิลปะที่จัดแสดงในโรงแรม)

นี่คืองานศิลปะทั้งหมด ที่จัดแสดงอยู่ทั่วโรงแรมใช่ไหมคะ

ใช่ครับ ผมส่งไฟล์ให้คุณทางอีเมลด้วยครับ

นอกจากนั้นแล้ว

ช่วยสืบข้อมูลผลงานศิลปะ

ที่เรย์นาซื้อมาจากแกลเลอรีชอน ตลอดสิบปีที่ผ่านมา

มูลค่าตลาดในตอนนั้น และราคาที่เราจ่ายไปได้ไหม

ฉันขอรายงานโดยละเอียดค่ะ

เก็บเป็นความลับด้วยนะคะ

ได้ครับ

อะไรอีกล่ะ ฉันยุ่งอยู่

นั่งสิ

มีอะไร

การสืบสวนโรงแรมเรย์นา ที่เธอพูดถึงคราวก่อนเป็นยังไงบ้าง

อยากรู้ไปทำไม

ฉันแค่สงสัยน่ะ

อยากรู้เรื่องอะไรงั้นเหรอ

บอกมาว่าใครสืบเรื่องนี้ก่อนที่มันจะถูกสั่งยกเลิก

ก็ได้ นายก็รู้ว่าฉันเก็บความลับจากนายไม่ได้

มันเคยเป็นคดีของนัมจีฮุนจากหน่วยสาม

แต่เขาต้องวางมือตามคำสั่งเบื้องบน

ตอนนี้เป็นคดีของฉันแล้ว

ถ้าเงินหายไป ก็น่าจะเป็นเรื่องฟอกเงิน

ถ้าภาพวาดหายไป ก็น่าจะเป็นการติดสินบนไม่ใช่เหรอ

ตอนนี้ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

แต่ทำไมหัวหน้าอัยการอ๊กถึงเอาตำแหน่งตัวเอง

- มาเสี่ยงเพื่อเกี่ยวข้องด้วยล่ะ - นั่นสิ

ฉันก็ว่ามันแปลกๆ เลยกำลังสืบอยู่

ฉันรู้แล้วว่าเงินหายไปไหน

ใช่เรย์นากรุ๊ปไหม

นายทำตัวน่าสงสัยจริงๆ นะ

พูดถึงเรย์นาไม่หยุดเลย

นายจะขุดพวกเขาเหรอ

ฉันจะไปขุดพวกเขาทำไม

แค่คดีที่ปิดไม่ลงก็งานล้นมือแล้ว

สรุปว่าเงินไม่ได้เข้ากระเป๋าเรย์นาเหรอ

มันไปที่อื่น

อยากไปดูด้วยกันไหมล่ะ

ไม่ละ ฉันต้องไปที่อื่น ไปก่อนนะ

นี่

เธออ่อนไหวกว่าที่ฉันคิดนะ

ฉันสนใจเรื่องนี้เพราะมันเกี่ยวกับบรรพบุรุษฉัน

แต่ทำไมเธอถึงอิน กับจดหมายรักอายุ 300 ปีนักล่ะ

ใช่ไหมล่ะคะ

มันควรจะเป็นจดหมายรัก

แต่กลับดูเหมือนคนเขียนรู้ว่า พวกเขาถูกลิขิตให้แยกจากกันหรือตาย

มันทำให้ฉันประทับใจมากค่ะ

คิดว่าฮวากยองดังถูกฝังไว้ที่ไหนเหรอคะ