Tojima Wants to Be a Kamen Rider (東島丹三郎は仮面ライダーになりたい)

98...

99...

100...

ไม่ไหวแล้ว

- 203... - 203...

- 204... - 204...

- 205... - 205...

- 206... - 206...

- 207... - 207...

ไม่เป็นไรนะ

ก็บอกว่า... มันเจ็บ

บ้าเอ๊ย

กี้!

ก่อนจะแปลงร่างเป็นหน่วยจู่โจม

ร่างพื้นฐานของเรา ต้องแข็งแกร่งขึ้นก่อนสินะ

ทำไมพวกนาย ถึงมีพื้นฐานแน่นขนาดนั้นได้ล่ะ

ของแบบนั้น

มันก็ต้องเพราะ ฝึกฝนอยู่ทุกวันอยู่แล้วน่ะสิ

ทุกวันเหรอ

แล้วใช้ชีวิตแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ก็จำชัด ๆ ไม่ได้หรอก

แต่น่าจะเกิน 10 ปีแล้วละ

10...

ถ้านายอยากจะเป็นช็อกเกอร์

มันก็ต้องฝึกร่างกายมาบ้างหรือเปล่า

เรื่องนั้น มันเพื่อ ใช้ชีวิตในวิถียากูซ่าต่างหาก

ไอ้เรื่องที่อยากเป็นช็อกเกอร์น่ะ ฉันไม่เคยคิดจริงจังขนาดพวกนายหรอก

ก็นะ

ช็อกเกอร์มีชะตาที่ต้องถูก ไรเดอร์โค่นล้มอยู่แล้วนี่

ใช่ ฝึกไปก็เหมือนเดิม

หา ว่าไงนะ ไอ้เวร

- ขอบคุณสำหรับอาหาร - ขอบคุณสำหรับอาหาร

กินทุกวี่ทุกวันไม่เบื่อหรือไงนะ

ฉันอยากกินเนื้อจะตายอยู่แล้วเนี่ย

เป็นคนเอาแต่ใจจังเลยนะ

เนื้อเหรอ

ก็ใช่ว่าจะไม่มีหรอกนะ

จริงเหรอ

แล้วอยู่ที่ไหนล่ะ

ไก่เป็น ๆ อย่างงั้นเหรอ

ถ้าหากว่านายเชือดไก่ตัวนั้นได้ละก็

เย็นนี้เราก็จะได้กินหม้อไฟไก่กัน

นี่มันการฝึกแบบร็อกกี้ชัด ๆ

เจ้านี่มันไก่แก่หง่อมแล้วไม่ใช่เรอะ

กินไปก็คงรสชาติแย่พิลึก

เอาเถอะ ลองดูก็รู้เองแหละ

เอาละ ลองจับให้ได้สิ

ไอ้เรื่องแบบนี้ก็อยาก ลองทำสักครั้งมานานแล้ว

เห็นว่าช่วยฝึกกำลังขาและ ปฏิกิริยาตอบโต้ได้ดีเลยละ

รีบ ๆ ทำสิ

เดี๋ยวก็คงจบแล้วมั้ง

คิดงั้นใช่ไหมล่ะ

จะบอกให้ว่าฉันน่ะ

ไม่เคยจับมันได้เลยสักครั้งเดียว

เสร็จละ

โอ๊ย เจ็บ เดี๋ยวก่อน เฮ้ย

เจ็บ ๆๆๆๆ

เจ็บโว้ย

โอ๊ย เจ็บ ๆๆๆ

จริงหรือเปล่าเนี่ย

เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน

เจ้านี่มันจะฆ่าฉันแล้ว

พอได้แล้ว

ช่วยฝึกกำลังขาและ ปฏิกิริยาตอบโต้ได้จริง ๆ ด้วย

ได้เยอะเลยละ

ม่ายยยย

ไม่... ไม่นึกเลย

ว่ายากูซ่าจะโดน ไก่ตัวเดียวเล่นซะยับแบบนี้

ไม่เป็นไรใช่ไหม

โดนข่วนซะยับจนตัวร้อนจี๋เลย

ก็พอไหวแหละ

รู้สึกเหมือนโดนไก่นั่นสั่งสอนจนซึ้งเลย

สั่งสอนเหรอ

มันบอกว่า "แกมันกระจอก"

"เป็นแค่ไอ้กระจอกที่แม้แต่ไก่ยังชนะไม่ได้"

พอลองคิดดู

ตัวฉันใน 44 ปี ที่ผ่านมา

ก็แค่มีชีวิตไปวัน ๆ

ไม่ได้คาดหวังอะไร

เก่งแต่เรื่องการยอมแพ้

ผลสุดท้าย

แม้แต่ลูกน้องที่เคารพ ในตัวฉันก็ปกป้องไว้ไม่ได้

ตัวฉันในตอนนี้ไม่เหลืออะไรเลย

ฉันเอง ก็ไม่เหลืออะไรเหมือนกันนะ

ฉันเองก็ไม่มี

ไม่ใช่ พวกนายน่ะยังมีอยู่

สิ่งสำคัญยิ่งกว่าการมีชีวิต

มันเปี่ยมล้นอยู่ตรงนี้เลยละ

นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันขาด

ถึงจะพูดไม่ค่อยเก่ง

นี่... เฮ้ย

ร่างกายแบบนั้น

จะออกไปข้างนอกเหรอ

ฉันในตอนนี้

เหมือนกับกบที่โดนงู กลืนเข้าไปครึ่งตัวแล้ว แต่ก็ยังไม่รู้ตัว

ไม่สิ แล้วจะไปไหนน่ะ

จะไปฝึกให้ตายกันไปข้าง

อะไรของมัน

อ่อนแอ

อ่อนแอ อ่อนแอ อ่อนแอ

ลูกพี่บ้าบออะไร

ยากูซ่าบ้าอะไรกัน

มาทำเป็นเก่ง...

เพราะแบบนั้นแหละ ถึงได้แพ้แม้แต่ไก่ตัวเดียว

ฉันจะฝึกให้แหลก จนกว่าจะเจอสิ่งที่ขาดหายไป

ถึงจะบอกว่าจะฝึกให้ตายกันไปข้างก็เถอะ

อีกสามชั่วโมงก็คงไม่กลับมาหรอก

เป็นอะไรหรือเปล่า

น้ำลายฟูมปากแล้ว

ร้อย... เก้าสิบ... เจ็ด

ร้อยเก้าแปด...

ร้อย... เก้า... สิบ...

ยัง... ยังหรอกน่า...

บ้าจริง...

จะมาหยุดอยู่แค่นี้

จะมาหยุดอยู่... แค่ตรงนี้ได้ยังไง

สีหน้าเริ่มดูดีขึ้นแล้วนี่

ใช่

นี่

ขอลงนวม...

เบา ๆ หน่อยได้ไหม

เบา ๆ นะ

เบา ๆ

จะทำได้ไหมนะ

เร็วเป็นบ้าเลยแฮะ

แต่ว่า

ตรงนี้แหละ

เต็มแรงเลยนี่หว่า

มองหมัดไม่เห็นเลยใช่ไหม

ด้วยหมัดนี้แหละ

ฉันจะจัดการไอ้ไก่นั่นให้ได้

ไม่ใช่ช็อกเกอร์เหรอ

ที่นี่เหรอ

ไม่นึกเลย

ว่าช็อกเกอร์จะมา จัดอีเวนต์กันโต้ง ๆ แบบนี้

ไปกันเถอะ

แล้วว่าแต่ ยูคาริส

ทำไมถึงแต่งตัวแบบนั้น

สำหรับฉันน่ะ นอกจากมิตสึบะแล้ว ก็เห็นผู้ชายคนอื่นเป็นแบบนี้หมดแหละ

ใส่ชุดแบบนี้ต้องเข้าไปได้แน่ ๆ

ไปเถอะ

จะไปรอดไหมเนี่ย

งาน... งานจะเริ่ม

ในอีก 10 นาทีนะคะ

รับทราบแล้วครับ

เนอะ อย่างที่บอกเลย

การปลอมตัวของฉันน่ะสมบูรณ์แบบ

ไปกันเถอะ

ขอโทษด้วยนะคะ ที่ให้รอกันมาอย่างยาวนาน

จากนี้ไป

จะขอเริ่มการแข่งขัน

จิวเวลไนท์คอมแบทเกิร์ลส์คัพ ครั้งที่สาม

- ณ บัดนี้ค่า - ณ บัดนี้ค่า

เอาละ ถ้าอย่างนั้น

เรามาแนะนำทีมกันเลยดีกว่านะคะ

ก่อนอื่นก็เป็นทีมผู้ชนะจากกลุ่มเอ

ทีม "ปรมาจารย์เวหา" ค่ะ

ตามมาด้วย

ผู้ชนะจากกลุ่มบี

ทีม "จอมทัพภูตพราย" ค่ะ

นี่เป็นรอบชิงชนะเลิศ ของผู้กล้าที่ฝ่าฟันรอบคัดเลือก

อันดุเดือดมาได้เลยนะคะเนี่ย

การต่อสู้อันเร่าร้อนแบบไหน ที่เราจะได้รับชมกัน

น่าลุ้นจังเลยนะคะ

ได้ยินข่าวลือมาด้วยนะคะ

ว่าถ้าชนะเลิศการแข่งนี้

จะทำให้พลิกชีวิตไปเลยนะคะ

เพราะอะไรกันนะ

เพราะมีเงินรางวัลให้หรือเปล่านะ

แต่ว่าคงไม่ใช่แค่นั้นหรอก