Unforgettable

We hebben nog een minuut of vijf voordat ik een verklaring afleg.

Kijk nou. Hoe zijn zij er altijd eerder dan wij?

Politiebandradio’s.

Dat was een retorische vraag, David. Ik verwachtte echt geen antwoord.

Je kent me, Curtis. Ik denk dat de meesten er beter uitzien in een plastic lijkzak.

Heb je een peuk voor me?

Nee, ik dacht dat we zoiets als vingerafdrukken gewoon konden gokken.

Ja, ik heb de peuken.

Wat ik jullie kan zeggen is: we hebben te maken met een meervoudige moord.

Er zijn op dit moment geen verdachten in hechtenis.

Kevin, wil jij het woord doen?

De forensische dienst heeft ons een belangrijke aanwijzing gegeven, waar we nu onderzoek naar doen.

Dat was het voor nu.

Sorry. Meer is er niet.

Fijn dat jullie er ook zijn.

Je baas is daarbinnen al aan het rondschuifelen, zich achter de oren krabbend...

...en biddend om goddelijke inspiratie.

- Wat is die aanwijzing? - Wie zegt dat we een aanwijzing hebben?

Jij. Jij zei dat de forensische dienst een aanwijzing had gegeven.

Wat moet ik dan zeggen, Dave?

De schouwarts vindt niks, dus moesten we zijn briljante assistent erbij halen?

Als het geen Count fucking Dracula is.

- Doe eens normaal, Stew. - Praat hij nog steeds niet?

Jij voelt je daar wel thuis, hè, doc. Dat is helemaal jouw soort feestje.

Ze heet Donna Berman, student aan het Seattle Art Institute.

Verdomde zonde.

We hebben die gast daar, we hebben twee lijken achterin.

Hier hebben we meneer Wu, en achterin ligt meneer Chang.

Hoi, Michael.

David.

Is het niet lekker suggestief?

De positie van de lichamen wijst op twee schutters...

...één bij de balie, de ander bij de deur.

De wonden lijken van .45’s. Waarschijnlijk een mislukte overval.

Aan de gaten in de muur en de bloedspetters te zien, zou ik zeggen dat het een Magnum was.

Mijn gok: een .357.

Als het een overval was, zocht de dader niet naar geld.

- Hoe weet je dat? - Kijk.

Goed, ik wil een volledig rapport op mijn bureau tegen 9 uur ’s ochtends.

Om 10 uur heb ik een persconferentie. Duidelijk?

Ja, goed.

- Welterusten. - Tot morgen.

Prima.

Laten we ’m opsteken.

Dank je, ik hoef geen rook.

Zo. Hier. Precies hier.

Deze is helemaal schoongeveegd.

Laten we alles inventariseren, en uitzoeken wat er in die lades zat.

Harold, wil jij de lade inventariseren, alsjeblieft?

Probeer drugs, Doc. Het is verdomme een apotheek.

Een apotheek overvallen door een junkie. Wie had dat gedacht?

Netjes forensisch werk.

Dank je, Stewart.

Als Dick Tracy daarbinnen klaar is, doe dan op slot.

David, ik heb een chocoladereep gevonden. Een PayDay.

Geen vingerafdrukken, maar die bijtafdruk is niet slecht.

Wat?

Denk je dat er een verband is?

Absoluut. Geef die chocoladereep met spoed een DNA-analyse binnen 48 uur.

- Wat moet ik Stratton vertellen? - Niks.

Denk je dat hij niet ziet wat dat kost? Hij ziet het papierwerk wel.

Zeg gewoon dat het routine is. Hij merkt het verschil niet.

Als ik ontslagen word, kom je me dan opzoeken in het daklozenopvang?

Curtis, help me even, alsjeblieft.

Oké? Alsjeblieft.

- Goed. - Dank je.

Dit is een foto van de apotheek van vanavond, en dit is er een uit Mary’s kantoor. Kijk.

Wat wil je zeggen?

De schutter in de apotheek kan mijn man zijn.

Ken je veel gasten die een luciferdoosje zo dubbelvouwen?

Kijk dan.

Het is halfvijf ’s ochtends, fucking vroeg, en ik ben al 18 uur wakker.

- Wat wil je dat ik doe? - Ik wil dat je hem ondervraagt over mijn vrouw.

Dat is alles?

Ja.

- Best, dan. - Ik wil die vent ook pakken.

Ik weet dat het zwaar voor je is, Dave.

Maar soms...

...moet je dingen gewoon laten gaan.

Dat kan ik niet, Don.

Bedankt.

We pakken die gast wel.

- Is dat alles, papa? - Laat eens kijken.

Ja, daar ben ik opgegroeid.

Hier vlakbij zat mijn middelbare school, Garfield High.

- Dezelfde school als Jimi Hendrix. - Wie is Jimi Hendrix?

Zat mama ook op Garfield High?

Nee.

Zij zat op een middelbare school in het noorden, vlak bij de universiteit.

- Was dat waar ze advocaat werd? - Ja.

Ik wil later ook advocaat worden, net als mama.

Ik dacht dat je dokter wilde worden, net als ik.

Nee. Advocaten verdienen meer geld.

- O ja? - Ja.

En jij, Cara? Wat wil jij later worden?

Ik weet het niet. Kunnen we gaan? Het is koud hierboven.

Oké.

- Heb je het leuk gehad? - Ja.

- En jij, Cara? - Het was wel prima, denk ik.

Cara! Lindy! Hierheen.

Dag, papa. We gaan vanavond schaatsen.

Krijg ik geen kus?

Sorry.

- Ik hou van je. - Ik hou ook van jou.

- Tot volgende week? - Oké.

Ik moet gaan.

Kijk eens wat papa voor me heeft gekocht.

- Ik zit voorin. - Nee, hoor.

Jij achterin, jij voorin.

- Sheila. - Je bent het vergeten.

De Wahlic Foundation, voor het diner, we hadden een date?

Ja, dat heb ik gedaan.

De logische volgende stap voor mij was een overstap.

Mijn oorspronkelijke theorie over het overdragen van intelligentie was vrij simpel.

De gevolgen spreken voor zich...

...hulp aan mensen met een verstandelijke beperking of leerproblemen.

Natuurlijk, wie wil er nou niet een stukje van Einsteins denkkracht.

Tot nu toe heb ik succesvolle overdrachten gedaan van neuro-elektrische impulsen.

Natuurlijk is het onmogelijk om in de geest van laboratoriumratten te komen.

Ik bedoel, labratten.

Maar mijn bevindingen laten zien dat ze meer reageren op de herinnering aan...

...bepaalde gebeurtenissen dan op andere.

Voor ons zouden dat dingen zijn als...

...je eerste date, je eerste kus, of je eerste auto-ongeluk.

Gebeurtenissen of trauma’s in ons leven die zo ingrijpend zijn...

...dat je ze nooit meer vergeet.

Pardon.

Wat mag het zijn?

Een Maker's Mark.

- Een Maker's Mark en een spa, alstublieft. - Met ijs.

Ik had al jaren niet meer aan mijn eerste date gedacht.

- Sorry? - Je speech.

Eerste date, eerste zoen.

Je luisterde. Ik dacht dat ik iedereen in slaap had gekletst.

Het lag niet aan jou. Volgens mij drinken mensen op dit soort diners meestal net wat meer dan normaal.

Ze willen waar voor hun geld. Dank je.

En jij?

Ik ben eigenlijk heel benieuwd naar je werk.

- O, ja? - Ja.

Ik ben blij dat ik je even heb kunnen ontmoeten. Ik ben David.

Martha. Ben jij neurowetenschapper?

Nee, op school was ik stiekem microbioloog.

- Dus je hebt echt geheugen overgebracht? - Bij labratten, ja.

- Echt? Hoe dan? - Pardon.

Ze gaan nog even naar Cutter's voor een afzakkertje. Ben je klaar?

- Ja, ik ben zo bij je. - Oké.

Sorry.

Ik moet gaan.

Ik zou graag meer over je werk horen. Mag ik je bellen?

Natuurlijk, als je wilt.

Of je komt gewoon langs op de universiteit. Ik ben daar elke dag.

- Top. Morgen? - Morgen?

In de ochtend kan ik wel.

- Om 9 uur? - Perfect.

Top, dank je wel.

Ik kijk ernaar uit om met je te praten. Welterusten.

Hoe is hij?

- Hij is alleen maar geïnteresseerd in het werk. - Ja hoor.

Dat zei hij tenminste.

- Je weet toch wie het is? - Nee, ik heb hem nog nooit gezien.

Het is Dr. Krane. De lijkschouwer die zijn vrouw heeft vermoord.

Ze hadden die vent bijna op heterdaad te pakken toen hij haar schedel indeukte.

Als de politie die zaak niet had verprutst, zat hij nu al op death row.

Hij leek me een aardige vent.

Dat zal best. Maar als je met hem uitgaat, doe dan wel een helm op.

Goedemorgen.

Hoi, Dr. Krane.

- Je bent vroeg. - Ik kon niet wachten.

Heb je nog tijd?

Zeker.

- Zal ik je helpen? - Nee.

Misschien is het makkelijker als ik het gewoon even laat zien.

Top.

Goedemorgen, Zelda.

Klaar?

Dierendefensie weet van je?

Zoals je weet, Dr. Krane, mediëren neuropeptiden...

David.

Neuropeptiden spelen een rol bij het opslaan en terughalen van herinneringen in de hersenen.

In theorie zitten iemands gedachten en herinneringen in het hersenvocht.

- De liquor. - Precies.

Maar als je CSF zou injecteren, zou je niks zien. Waarom niet?

Omdat er geen starter is, geen primer.

Ik begon na te denken over neuroactieve middelen, zoals noradrenaline en adrenaline.

Die verhogen de gevoeligheid van de hersenen tijdens het ophalen van herinneringen.

Heel goed.

Dus dat is je starter.

Precies.

Dit is het. Mijn overdrachtsformule.

Het is een combinatie van noradrenaline, een GABA-remmer...

...en nog wat andere stoffen.

Als het wordt geïnjecteerd, ervaren de hersenen die nieuwe geheugenimpulsen...

...alsof ze van henzelf zijn.

Om die impulsen op te wekken, heeft de hersenen een externe prikkel nodig...

...zoals iets wat je ziet, hoort of ruikt en dat bekend is uit het geheugen van het andere brein.

Deze rat kent het doolhof niet, zoals je net zag.

Dit is CSF van een rat die het doolhof wél kent.

Als we deze CSF in deze rat injecteren, zou hij het doolhof perfect moeten kunnen lopen.

- En de kat is... - De externe prikkel.

Die zorgt ervoor dat de herinnering duidelijker naar voren komt.