Your Mother and I

Ik heb geen honger.

Wat kan ik doen?

Nou, begin hier maar mee.

Wat is dat?

O, ja. Dat heb ik je toch verteld?

Je moeder en ik zorgden voor de overgang op energie uit zon, wind en water.

Nee.

Mag ik die kaas?

Nee, de cheddar. Juist.

Ik dacht dat ik dat had verteld. Waar zit ik met mijn hoofd?

Dankzij je moeder en mij is de wereld minder afhankelijk van olie...

en is het tijdperk van wind en zon aangebroken.

Best goed.

Ben je onderhand klaar?

We moesten alleen voor andere elektriciteit kiezen.

Na een tijdje wist iedereen dat we de kosten maar moesten dragen.

Want het was ontzettend duur om alle steden stroom te laten genereren.

Al die zonnepanelen en windmolens waren er toen nog niet.

Ik zei: 'Waarom laten we de gebouwen zelf...

niet hun eigen elektriciteit genereren?'

Wie is er nu niet gek op windmolens?

We zijn begonnen in Salt Lake City en zo verdergegaan.

Ik ben klaar. - Ja?

Jack, Munster, cheddar en pecorino.

Het is... - De enige manier.

Jij snapt het.

Daarna volgde een drukke periode.

Je moeder en ik deden projecten zoals die overstap...

gevolgd door kleinere, korte klussen.

We maakten alle wegen rood.

Dat was voordat jij bent geboren. Wegen waren echt ons ding.

Dus lieten we ze rood verven.

Leerachtig rood dat overal bij paste.

De wegen waren ooit grijs. Bizar, nietwaar?

Je moeder vond geel ook mooi, een soort zachte oker.

Dat waren wij, je moeder en ik.

Proost.

We waren enorm bevlogen.

En van dat soort dingen werd je moeder nogal opgewonden.

Rond die tijd ben jij verwekt.

Ze was een soort tsunami.

Pap. - Wat?

Ga ik te ver?

Wil je niet weten wanneer je bent ontstaan?

Ik dacht van wel.

Nee, lieverd.

Zure room in de salsa? Dat kan echt niet.

Jeetje.

We waren dus op dreef.

Door ons stopte de genocide.

Het idee was om een leger op te richten...

met 20.000 soldaten onder de vlag van de VN...

dat wereldwijd binnen 36 uur kon worden ingezet.

Niet met blauwhelmen die alleen toekijken.

Deze gasten moesten stoer zijn.

We waren het zat dat iedereen duimen draaide...

terwijl honderdduizenden mensen elkaar vermoordden in Rwanda en Bosnië.

En in Armenië en zo.

De VN stuurde 12 Belgische soldaten.

'Leuk, hoor, maar er is een genocide gaande in Rwanda.

Achthonderdduizend doden in een maand en jullie sturen 12 Belgen.'

We legden het voorstel neer bij de VN.

Binnen een jaar was het leger er.

En jeetje, wat was je moeder weer hitsig.

Toen was de bevruchting en daarom heet je Johnna.

Nu weet ik het weer.

Je moeder en ik werden betrapt...

op het toilet bij de VN na de stemming.

Pap. - Marmer en koper, overal mensen.

Op het meest ongelukkige moment loopt Kofi zelve binnen.

Hij was verbaasd om ons op de wastafel te zien.