The Warrior Princess and the Barbaric King (姫騎士は蛮族の嫁)

เอ๊ะ

อยู่ในน้ำเหรอ

แสงสว่างนี้คืออะไร

ปลายักษ์เหรอ

ไม่สิ มังกร

เซรา

ดีแล้วที่เลือกเธอมา

อะไรนะ

เดี๋ยวก่อน มันหมายความว่ายังไง

ฝันเหรอ

ทำไมกัน

ทำไมมังกรถึงพูดได้

ไม่สิ อันที่จริงก็ไม่เคยได้ยินและเห็น สิ่งมีชีวิตที่ตัวใหญ่ขนาดนั้นมาก่อนด้วย

หรือโมริสุเบริที่ถูกล่า และกินไปเมื่อวานจะมาเข้าฝันเหรอ

หยุดนะ

อิลเดรน ไส้จะไหลออกมาแล้ว

ท่านวูฟเมค

ทั้งเอลฟ์ในเทพนิยาย ดวอร์ฟ พืชพรรณขยับได้อย่างน่ากลัวอีก

ฮึบ

หนวกหูจังนะคะ

ทำไมฉันต้องมาอยู่กับพวกคนเถื่อน แล้วก็อมนุษย์แบบนี้ด้วยล่ะ

ก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่า วันนี้จะมีพิธีปัดเป่าใหญ่น่ะ

เพื่อการนั้น ห้าเผ่าพันธุ์ใหญ่ทุกคน ถึงได้มารวมตัวกันตั้งแต่เช้าไงล่ะคะ

ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่จะยอมรับตัวตน ที่ไม่น่ามีอยู่จริงแบบนี้ได้ยังไง

เมื่อวานก็ด้วย วันนี้ก็ด้วย ฉันรู้แล้วค่ะว่าเป็นพวกคิดไปเองขั้นรุนแรง

แต่โลกนี้จะมีแค่สิ่งที่ยอมรับว่า

มีอยู่แค่นั้นได้ยังไงกันล่ะคะ

อ้าว ยอมมาด้วยสินะ

ท่านนักบุญวิสทาเลเซีย

ครั้งนี้เธอคือต้นเหตุของตะกอน

เลยต้องให้ทำตามขนบธรรมเนียม และเข้าร่วมพิธีปัดเป่าใหญ่ด้วยน่ะ

แต่ว่านะคะ

ถึงจะทำการชำระล้างไปแล้ว

แต่เรื่องที่เธอเป็นคนก่อขึ้น ก็ควรได้เห็นกับตาของตัวเองดีกว่านะ

ชำระล้างเหรอ

ไม่รู้ตัวเลยจริงๆ สินะ

อะไรเล่าเจ้าเอลฟ์

ชื่อที่เธอได้รับมาจากพ่อแม่คืออะไร

หา ชื่อของฉันเหรอ ทำไมต้องบอกด้วยล่ะ

ลองพูดมาเถอะน่า

เอ่อก็... เมื่อเจ็ดปีก่อน ตอนมาเป็นนักบวชประจำทัพ

ก็ได้รับนามสกุลมาร์เซียส มาจากท่านเจ้าอาวาส...

เอ๊ะ

ตอนอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของอาราม ถูกเรียกว่าอะไรนะ

จำได้ว่าตอนอายุ 16 มาเป็นนักบวชประจำทัพแบบเฉพาะกิจ

ก่อนหน้านั้นช่วงอายุ 16 ก็...

จำไม่ได้งั้นเหรอ

ว่าแต่ตอน 16 นี่มันเกินครึ่งชีวิตแล้วนะ

ไม่น่าใช่นะ

ฉันมีความทรงจำเมื่อหกปีก่อนอยู่ ของเจ็ดปีก่อนก็มี

แปดปีก่อน...

ไม่ๆ

โอ๋นะ

ไม่

นี่ มาร์เซียส

ผลกระทบจากตะกอนน่ะ

แค่ชีวิตรอดกลับมาได้ ก็ถือเป็นปาฏิหาริย์แล้วละนะ

แค่เสียความทรงจำไปนิดหน่อย ก็ถือว่ามีโชคมากแล้ว

แต่เจ้าตัวอาจจะไม่คิดแบบนั้นก็ได้นะ

จะพูดแบบนี้ก็คงไม่ดี

แต่ความทรงจำที่เอาแต่เกาะพระเจ้าน่ะ

ลืมมันไปอาจจะมีความสุขกว่าก็ได้ค่ะ

เมื่อกี้พูดว่ายังไงนะคะ

ลืมความทรงจำที่ ศรัทธาต่อพระเจ้าคือความสุขเหรอ

คงปล่อยผ่านไปไม่ได้หรอกนะคะ

งั้นก็คิดอะไรสักอย่างให้ออกซะสิ

แต่อาจจะเข้าข่าย "คิดมากไปก็เหมือนไม่ได้คิด" ก็ได้ค่ะ

พูดไปเรื่อยเลยนะ ไอ้เด็กบ้านี่

ฉันก็แค่พูดความจริงค่ะ ยัยแว่นกระเต็มหน้า

ความงามไม่เกี่ยวกับศรัทธาหรอกนะคะ

เพิ่งเจอกันไม่นานก็คุ้นเคยกันขนาดนี้แล้ว

จะว่าเข้ากันได้ดีหรือเข้ากันไม่ได้ดีล่ะ

จะปล่อยไว้แบบนั้นเหรอ

คงไม่ถึงขั้นฆ่าแกงกันหรอก

ไว้ค่อยหยุดก่อนจะเป็นแบบนั้น

เอาเลยๆ

เข้ามาหาเรื่องเองแต่อยู่ในสภาพนี้แล้วเหรอ

คนที่หาเรื่องก่อนคือเธอไม่ใช่รึไง

ยัยเด็กคนเถื่อน

อย่ามาดูถูกนักบวชประจำทัพ ของกองพิชิตบูรพานะ

เห็นแบบนี้ แต่ก็ฝึกกับกองทัพมานะคะ

เจ็บนะ

ถึงก่อนหน้านี้จะเคยโดน ลอบโจมตีมาหลายครั้งแล้วก็เถอะ

แต่ถ้าจะมาบอกว่า สูญเสียความทรงจำไปยังดีกว่าน่ะ

ยัยเด็กคนเถื่อนก็เหมือนกัน

ถึงฉันจะเกลียดแนวคิดของศาสนาโคโมเนรามาก

แต่ก็เคยได้รับอาหารช่วยเหลือมาก่อน

จะว่าไป ฉันลืมบอกเลยค่ะ

อาจจะพอรู้กันอยู่แล้วก็ได้ แต่ยัยเด็กคนเถื่อนนี้...

โอ๊ย เจ็บ

รู้ผลแล้ว

ยัยคนเถื่อน

รู้ผลแล้วสินะ

เอาเป็นว่าไปอุ้มมาร์เซียสก่อนเถอะ

งั้นพวกเธอสามคนก็ไปที่แม่น้ำกันเลยนะ

ยังมีเวลาก่อนจะเริ่มพิธีปัดเป่าใหญ่อยู่

ไปอาบน้ำล้างเหงื่อกันก่อนก็ได้

นั่นสินะ

ชำระล้างร่างกายก่อนพิธีปัดเป่าใหญ่ก็ดีนะ

แต่ว่า...

ต่อให้พวกเธอไม่อยู่ก็เตรียมงานกันได้

ยังไงก็ไม่มีประโยชน์อยู่แล้วนี่

ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า

ฉันเองก็ว่าจะไปพักสบายๆ ที่บ้านหลาน ระหว่างทำพิธีปัดเป่าใหญ่เหมือนกันละ

วัยได้แล้วด้วย

ท่านพี่เลเซีย

ก็ตามนั้นละ เซซี ฝากพาพวกเซราไปทีนะ

ค่ะ

คงจะได้ยินสิ่งที่ยัยนักบุญนี้ พูดไปนิดหน่อยแล้ว

ฉันมาจากอินเดรนจริงๆ แหละค่ะ

เป็นหนึ่งในกองบุกเบิกบูรพาเมื่อหกปีก่อนค่ะ

จริงด้วยสินะ

ทั้งท่าทีเกลียดชังขุนนาง

และการเรียกฉันว่าอัศวินไม่ใช่นักรบ เหมือนคนอื่นๆ ก็ทำให้สงสัยอยู่บ้างละ

แต่การชำนาญวิธีใส่หมวกและชุดเกราะ

คงเป็นความรู้จากที่อื่นไม่ใช่กองบุกเบิก

อย่าสืบสาวไปมากกว่านี้เลย

ฉันไม่ใช่ประชากรของประเทศนั้นแล้วค่ะ

เพราะฉันคือเซซีที่อาศัยอยู่ดินแดนนี้ และเป็นผู้ติดตามท่านเวออลเท่านั้นค่ะ

ฉันปฏิบัติกับคุณ ในฐานะผู้หญิงที่ท่านผู้นั้นเลือกค่ะ

ได้โปรดอย่ามองฉัน ด้วยสายตาที่มองประชากรอินเดรนนะคะ

แน่นอนอยู่แล้ว

ไม่ นั่นสินะ ฉันจะระวัง

- เซซี - อะไรเหรอคะ

การใช้ชีวิตที่บ้านเกิด

สำหรับเธอมันคือความทรงจำ ที่ลืมไปแล้วมีความสุขมากกว่ารึเปล่า

ไม่รู้สิ

ฉันจำเรื่องในอดีตไม่ได้แล้วค่ะ จะเป็นยังไงก็ช่างสิคะ

เพราะยังไงก็เป็นคืนวัน ที่ไม่อาจย้อนกลับมาอีกแล้ว

ในฐานะนักบวชประจำทัพ ช่างเป็นเรื่องน่าอับอายนัก

ก็เข้าใจความรู้สึกนะ ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่ถ้าไม่ทำก็ไม่กลับเป็นแบบเดิมนี่

จริงอยู่ว่าความทรงจำตอนนั้นมันเลือนราง

ดูจากสภาพนั้นแล้ว ก็คงเอาแต่บ่นจนตายไม่ใช่เหรอคะ

ว่าไงนะ

เอาน่า ใจเย็นก่อนมาร์เซียส

อีกอย่าง ทำไมฉันต้องออกมากับ คนที่เมื่อกี้เพิ่งจะซัดกันไปด้วยล่ะคะ

เพราะฉันไม่อาจห่างจากท่านเซราฟินาได้

เลยต้องจำใจมาร่วมทางกับยัยเถื่อนคนนี้ไงล่ะ

เพราะเธอตัวเหม็นไง

เมื่อกี้ว่าไงนะ

บอกว่าฉันตัวเหม็นงั้นเหรอ

พูดว่าตัวเหม็นค่ะ

อาจจะไม่รู้ตัวเองก็ได้

ทั้งกลิ่นคาวเลือด เหงื่อ กลิ่นเหม็นอับ แล้วก็แทรกด้วยเครื่องหอมจางๆ

ไม่ได้ล้างตัวมากี่วันแล้วคะเนี่ย

หลังจากท่านเซราฟินาถูกจับเป็นเชลย

ก็อาบน้ำสี่วันก่อนจะโดนพวกคนเถื่อนจับตัว

เกินครึ่งเดือนแล้ว

มาร์เซียส

คือจะว่ายังไงดีล่ะ

ฉันเข้าใจสถานการณ์ แล้วก็ขอโทษด้วยที่ฉันไม่ได้บอกด้วยตัวเอง

ยกโทษให้ที

ค่ะ

จะว่าไปแล้วสองสามวันมานี้ ฉันก็เหงื่อออกเยอะมากเลยเหมือนกันนะ

ได้จังหวะพอดีเลยละ

ฉันจะเตรียมดาบให้พร้อมใช้งานเผื่อไว้นะ