SHIBOYUGI: Playing Death Games to Put Food on the Table (死亡遊戯で飯を食う。)

ไม่ใช่

ลอบฆ่า?

ไม่ใช่

แกล้ง... ตาย

ไม่ใช่

"อย่าสู้กับฆาตกรโรคจิต"

ต่างหาก

ไม่เข้าใจเลยนะคะ

ประสบการณ์การลงมือกับคนในเกมน่ะ เคยมาหลายครั้งแล้วค่ะ

ถ้าดูจากมุมมองของคนในสังคมแล้ว ฉันก็น่าจะเป็นฆาตกรโรคจิตแล้วนะคะ

ในเกมนี้การฆ่าไม่ใช่จุดประสงค์แต่เป็นการเอาตัวรอด

เพราะงั้นพวกเราถึงได้เชี่ยวชาญแค่เรื่องนั้นไงล่ะ

แต่ว่าฆาตกรโรคจิตนั้นไม่ใช่

เวทีของพวกนั้นต่างจากเรา

อย่าไปสู้ด้วยเป็นอันขาด

แล้วถ้าไม่ว่ายังไงก็ต้องสู้ล่ะ

ถ้ามีแค่วิธีนั้นเท่านั้นที่จะทำให้เคลียร์เกมได้ล่ะ

ในกรณีนั้นจะทำยังไงเหรอคะ

การฝึกจบลงแล้ว

ที่เหลือคิดเอาเอง

ที่โยนลูกสนมานั้น

คือฆาตกรโรคจิตที่ฮาคุชิบอกหรือเปล่านะ

เธอถูกเจ้านั่นติดตามอยู่

หมายความว่าแบบนั้น

บ้าน่า

ไม่มีทางทำพลาดแบบนั้นแน่ ๆ

แต่ว่านอกจากนั้นแล้ว ไม่มีคำอธิบายอื่นที่ทำให้ยอมรับได้เลย

ไม่ใช่

ดันไปคิดเรื่องที่จะเป็นยังไงก็ช่างซะได้

ตอนนี้

สิ่งที่ควรคิดมากที่สุด

นั่นคือ

การเอาตัวรอดของฉัน

อาจัง

ถ้าเป็นหงส์ขาวไม่ได้จะเป็นยังไงเหรอ

เป็ด

ต่อให้โตขึ้น

ก็ยังเป็นเป็ด

แล้วควรทำยังไงดี

ถ้าเป็นอาจังคิดว่าควรทำยังไงล่ะ

ถ้าเป็นอาล่ะก็

ต่อให้โตเป็นผู้ใหญ่แล้วยังเป็นเป็ดอยู่ล่ะก็?

แต่ว่าอา

ชอบเป็ดมากกว่าหงส์ขาว

ใช่แล้ว

งั้นก็เป็นเป็ดเหมือนเดิมก็โอเคแล้วล่ะ

ไม่จำเป็นต้องเป็นหงส์ขาว

ต่อให้ไม่มีอะไร

ที่สามารถทำได้เลยก็ตาม

ถึงอย่างนั้น

เพราะอย่างนั้นแหละ

ไม่มีทางเลือกอื่น

แล้วไม่ใช่เหรอ

อีกไม่นานจะถึงเวลา 17 นาฬิกาของวันที่ 1

ทุกท่านโปรดกลับบ้านด้วย

อีกไม่นานจะถึงเวลา 17 นาฬิกาของวันที่ 1

ทุกท่านโปรดกลับบ้านด้วย

ถึงจะไปยังไงก็เข้าใกล้ดวงอาทิตย์ไม่ได้

กลับกันแล้วยิ่งไกลและเล็กลงไปเรื่อย ๆ

ดวงอาทิตย์ได้กล่าว

เธอคือนกตบยุงสินะ

อย่างนี้นี่เอง

คงจะลำบากน่าดูเลยสินะ

คืนนี้บินบนฟ้า

แล้วลองขอดวงดาวดูสิ

เพราะเธอไม่ใช่นกยามเช้า

คุณโมเอกิ

โล่งอกไปที

ยังรอดอยู่สินะคะ

ในหมู่กระต่ายมีฆาตกรต่อเนื่องอยู่ด้วย

ไม่ใช่เวลามาเล่นเกมแล้ว

กลับไม่ได้สินะคะ

อืม

อยู่ตัวคนเดียวแล้วใจแป้วอยู่ค่ะ

ดีแล้วที่ได้เจอกันค่ะ

กลายเป็นเรื่องยุ่งยากไปแล้ว

แต่เราเอาตัวรอดกันสองคนเถอะค่ะ

อืม

ทีนี้อาจจะเป็นคำขอที่ไร้ยางอายไปบ้าง

ตอนนี้ฉันไม่มีอาวุธค่ะ

ในมือตอนนี้ไม่มีอะไรเลยคงไม่เป็นไรสินะคะ

ไม่เป็นไร

ขอบคุณค่ะ

แค่นัดเดียวก็พอสินะ

ตอนนี้เป็นเวลา 17 นาฬิกาแล้ว

ประตูจะเปิดอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ 6 นาฬิกา

ตอนนี้เป็นเวลา 17 นาฬิกาแล้ว

ประตูจะเปิดอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ 6 นาฬิกา

ได้เจอกับกระต่าย

เป็นผู้หญิงที่เหมือนกับภูตผี

ประสบการณ์ต่างกันเกินไป

ไม่ว่าลองทำอะไรก็เสียเปรียบให้กับยัยภูตผี

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็

ถ้าฆ่าพ่อแม่

ถ้าฆ่าพ่อแม่ได้ล่ะก็

ฉันเอง

ก็จะเป็นเหมือนคุณคาระได้หรือเปล่า

รู้อยู่แล้ว

นกตบยุงจะไปเป็นวาฬ

ได้ยังไงกัน

เรื่องแบบนั้น

เรื่องแบบนั้นน่ะ

รักนะ