Tiny Times 2 (小时代2：青木时代)

(โลกพ่ายแพ้กาลเวลา ใครเล่าจะรอดพ้นคำพิพากษาอันโหดร้าย)

(ดัดแปลงจากนิยาย "ไทนี่ไทมส์ 1.0" ของกัวจิ้งหมิง)

เป็นไงบ้าง

ถอยไปหน่อยสิยะ

ถ่ายเน้นตรงขาฉันสิ

รู้แล้ว

พอเรียนจบแล้ว ฉันจะต้องได้เป็น

ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์ สุดเซ็กซี่และเก๋ไก๋

หนานเซียง ตาเธอแล้ว

ฉันหวังว่าวันจบการศึกษา

ฉันจะจัดนิทรรศการศิลปะเล็กๆ ได้

แบบงานเล็กๆ ในหมู่เพื่อนกันเอง

- พูดได้ดีมาก - ท่าเต้นของฉันจ๊าบมาก

ไม่เห็นเหรอว่าคนดูชอบฉันมากแค่ไหน

กู้หลี่

อะไร

อ๋อ พิธีจบ

ฉันไม่อยากรับช่วงต่อ บริษัทพ่อฉันทันทีหรอก

ฉันไม่ชอบอะไรที่ได้มาง่ายๆ

พอขึ้นปีสาม ฉันอาจจะไปเรียนต่างประเทศ

ส่วนจะเรียนที่ไหน

ฉันคงต้องเอามาเทียบกัน และวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียดูก่อน

ส่วนฉัน

ฉันหวังว่าพอฉันเรียนจบแล้ว

ฉันจะได้งานดีๆ ทำ

ได้เงินเดือนเยอะๆ

มีเจ้านายที่ใจดี ใส่ใจคนอื่น และมีอารมณ์ขัน

อะไรเนี่ย บ้าผู้ชายเหรอยะหล่อน

พอแล้วๆ

กู้หยวน

ฉันน่ะ ฉันอยากให้กู้หลี่

เป็นภรรยาและแม่ที่ดีในอนาคต

และก็เป็น...

โทษทีนะ

แบบอย่างที่ดีให้ทุกคน

- เมียและแม่ที่ดี - รางวัลยอดหญิงครั้งที่ 38 จ้ะ

ศรีภรรยาไปโน่นแล้ว

ทุกเช้าไปซื้อปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้

ตอนเย็นซักเสื้อผ้าให้

ฝันไปเถอะย่ะ

เดี๋ยวนายโดนซักแน่

เจี่ยนซี

พ่อ ใครๆ ก็มีอดีตมืดดำกันทั้งนั้น

แต่ถ้าพ่อยังเอาวิดีโอนี้ มาจี้ปมหนูอยู่ล่ะก็

หนูจะไปขุดรูปเก่าๆ ของพ่อ ที่ใส่กางเกงขาก๊วย

เอาไปขยายแล้วเลี่ยมกรอบทอง

- แล้วเอาไปติดไว้ในลิฟต์บริษัท - ทำไมไม่ชอบล่ะ

เสียงลูกดูมีความสุข

- แล้วก็น่ารักด้วย แต่ตอนนี้... - พอแล้วน่า

หนูไปเรียนแล้วนะ

ใกล้สอบปลายภาคแล้ว เสาร์อาทิตย์นี้หนูคงไม่มาค้างบ้าน

คิดถึงน้อยๆ หน่อยล่ะ

เงินไม่เคยหยุดเคลื่อนไหว เซี่ยงไฮ้ไม่เคยหลับใหล

บนถนนเล็กๆ ที่สุดแสนจะธรรมดา

ในค่ำคืนฤดูฝนร้อนอบอ้าว

ผู้คนต่างพากัน นั่งดื่มเบียร์เย็นๆ คลายร้อน

แต่ก็มีคนอีกประเภทที่เกิดมา

ในบ้านราคาแพงแสนแพง

มีชีวิตอันสวยหรูและฟุ่มเฟือย ประหนึ่งโรยด้วยกลีบกุหลาบ

เท้าพวกเขาไม่เคยสัมผัสดิน

เป็นคนที่เกิดมาเพียบพร้อม ชีวิตล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ

แล้วก็มีคนประเภท

ที่แหวกว่ายอยู่ใน บ่อช็อกโกแลตเข้มข้นร้อนๆ

แต่แยกไม่ออกว่ามันมีรสขมหรือหวาน

คนรวยเหล่านี้อยู่บนยอดของพีระมิด

ทุกๆ วันของพวกเขาก็เหมือนสูตรสำเร็จ ที่ใส่ใจในทุกรายละเอียด

อาหารถูกจัดมาเสิร์ฟ ในอัตราส่วนที่ดีที่สุด

เพื่อคงรูปร่างที่สมบูรณ์แบบไว้

ชีวิตที่สว่างสดใส มีชีวิตชีวา ไม่มีที่สิ้นสุด

พวกเขาเป็นเจ้าของ ที่ดินที่ดีที่สุดในเซี่ยงไฮ้

เป็นที่น่าอิจฉาสำหรับใครหลายๆ คน

แต่การอยู่บนจุดสูงสุด ก็ทำให้ชีวิตมีแต่ความอ้างว้าง

บางคนก็รู้สึกทั้งสิ้นหวัง และมีหวังในทุกๆ วัน

เหมือนเวลาดื่มน้ำ ที่เอายาไปละลายผสมไว้

ภายใต้หน้ากากสีสันสดใส

จะพบแต่ความขมขื่นที่ยากจะเข้าใจได้

บางคนก็เหมือนกับน้ำเปล่า ใสๆ ไม่ซับซ้อน

ดื่มหน่อยไหม

ไม่มีสี ไม่มีรส เข้าถึงได้

ขอบใจนะ

ส่วนพวกเรา นักศึกษาหน้าตาเคร่งเครียด

ท่ามกลางความร้อนระอุของฤดูร้อน

อย่างเดียวที่เราดื่มได้ก็คือ

กาแฟที่ขมเหมือนยาจีน แก้วแล้วแก้วเล่า

ของเหลวรสชาติขมขื่นนี่แหละ

ที่ช่วยให้เราผ่านพ้น ค่ำคืนแห่งการอดหลับอดนอนมานักต่อนัก

เพราะช่วงปลายภาคสุดท้ายก่อนจบ

ได้เริ่มขึ้นแล้ว

หนานเซียงวุ่นอยู่กับ การเขียนภาพทุกวัน

แต่งตัวเหมือนช่างทาสี

นางขนเอาดินเหนียวมาที่หอ เพื่อทำงานปั้น

แถมเป็นกังวลทุกวันว่ากู้หลี่ จะผลักนางตกจากระเบียงหรือเปล่า

ถังหว่านหรูก็เพี้ยนยิ่งกว่าเดิม

ความพลุ่งพล่านของนาง ทำให้ฉันรู้สึกว่า

นางพร้อมจะ คว้านท้องตัวเองตายได้ทุกเมื่อ

ในขณะที่ชาวบ้านชาวช่องกำลังสติแตก

มีนางหนึ่งที่ยังใจเย็นอยู่

นางเก็บวิชาของทั้งสองเอก ครบหมดภายในสามปี

ดังนั้น ที่พวกเราหัวปั่น กับปลายภาคก่อนจบ

สำหรับนางคงเหมือน สไปเดอร์แมนแข่งกีฬาคนพิการ

ไม่มีอะไรน่าห่วงเลย

ใช่แล้ว

นางเป็นเพื่อนเก่าแก่ ที่ฉันทั้งกลัวและรัก

กู้หลี่

หลินเซียว อย่าเรียกฉันว่า "เพื่อนเก่าแก่" จะได้ไหม

เดี๋ยวคนเข้าใจผิดกันพอดี

จะไปปลูกข้าวเหรอยะ

กู้หลี่ หรี่เสียงหน่อยได้ไหม

อย่างเธอคงเดาอัตราแลกเปลี่ยน เงินดอลลาร์สหรัฐฯ ได้อยู่แล้ว

ทำไมเธออ่านหนังสือในห้องนอน

คนที่ไม่มีความตั้งใจแบบเธอ

ถ้ามีเตียงอยู่ในรัศมี 100 เมตร

เธอจะทำอย่างอื่นนอกจากนอนได้เหรอ

ก็คนทั้งมหาวิทยาลัย เป็นบ้ากันไปหมดแล้วไง

ไปคาเฟ่ที่พวกเราชอบไปกันไหมล่ะ

เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันไปเคลียร์ให้

นั่งสิ ฉันสั่งให้พวกเธอหมดแล้ว

นี่ ป้าเจ้าของร้าน หน้าเหี่ยวลงเยอะเลย

ลูกค้าน้อยเนอะ สงสัยพักนี้ขายไม่ดี

เมื่อกี้ฉันจับมือเขา

สากเหมือนใยบวบเลย

แขนเธอก็สากเหมือนกระบองหงอคงนะ

มีอะไรแนะนำบ้าง

ขึ้นราคาสูงลิ่ว เพื่อปรับปรุงคุณภาพคาเฟ่

ลูกค้าที่ลด...

แพงโคตร

กาแฟใส่ทองหรือไง

อเมริกาโน่แก้วหนึ่งครับ

ตั้งแต่ที่ทะเลาะกันไปล่าสุด

คู่นี้ก็เย็นชาใส่กัน

แต่ฉันไม่กลัวเขาจะเลิกกันจริงๆ หรอก

ขนาดตอนที่สัญญารักกัน ยังเหมือนทะเลาะกันเลย

- เธอคิดไหม ว่าเราเป็นเนื้อคู่กัน - ทำไม

คงไม่ใช่เพราะเราแซ่กู้ เหมือนกันหรอกนะ

เพราะว่า...

ทั้งโรงเรียน

คนที่เข้าใจหนังสือเล่มนี้

มีแค่เธอกับฉัน

นี่เป็นข้อสอบเลขระดับสูง สำหรับนักศึกษาปีหนึ่ง

ถ้านายได้สัก 60 คะแนน ฉันจะพิจารณาคำขอของนาย

แค่ 60 เองเหรอ

เอา 90 ไปเลยสิ

เหมือนในหนังเรื่อง "นายและนางคู่พิฆาต"

เหมือนคู่ดูโอ้วงฟีนิกซ์เลเจนด์

ฟ้าผ่ายังแยกคู่นี้จากกันไม่ได้เลย

กู้หยวน

จริงๆ ฉันต้องสัมภาษณ์คุณไล่กวงฉิน บรรณาธิการบริหารของข่าวสารรายเดือน

แต่คณบดีโทรมา

บอกว่าจะให้เธอไปสัมภาษณ์แทน

นี่ใช้เส้นเหรอ

ฉันเหมาะจะสัมภาษณ์กว่านาย

ฉันก็แค่พูดตรงๆ ให้เห็นภาพ ไม่ได้ใช้เส้นสายอะไรเลย

อย่าลืมสิ

ฉันช่วยเธอทำกฤตภาค ของข่าวสารรายเดือนนะ

ตั้งแต่ปี 2004 ยัน 2007

แล้วไง

คนใช้ฉันที่ชื่อลูซี่ ก็ตัดเล็บให้หมาฉัน

ฉันต้องพูดอะไรไหม

ยัยบ้า

ขี้แพ้

เอาน่าๆ

อย่างกับนายไม่รู้จักกู้หลี่งั้นแหละ

ยัยนี่ปากจัด

แต่ใจอ่อนเป็นสายไหมเลยนะ

แล้วทำไมเธออยู่คนเดียว เจี่ยนซีล่ะ

เมื่อวานฉันโทรไปแล้ว

เขาบอกว่ายุ่งเรื่องสอบ ไม่มีเวลาให้ฉันหรอก

ไม่มีเวลาให้เธอ

งั้นเธอก็ต้องหาเวลาให้เขา

สมัยนี้พวกผู้ชายมีกิ๊กกันเยอะนะ

ระวังด้วย

- บอกแล้ว - บอกแล้ว

- ว่าอย่าโทรมาอีก - ว่าอย่าโทรมาอีก

- ตอนนี้ไม่สะดวกคุย - ตอนนี้ไม่สะดวกคุย

จะเอาเท่าไร

ส่งเลขบัญชีมา

เดี๋ยวจะให้คนโอนไปให้

ฉีเฉิง ฉันขอเตือนนะ

อย่าโทรมาอีก

มาทำอะไรที่นี่

รอคุณเลิกเรียนไง

ฉันไปซื้อของมา เจอชุดที่น่าจะเหมาะกับคุณ

ก็เลยซื้อมาให้

เอ้า

รู้เหรอว่าผมใส่ยี่ห้ออะไร

รู้ขนาดเหรอ

แม่คุณบอกฉันหมดแล้ว

ฉันรู้หมดแหละ ไม่ใช่แค่ขนาดเสื้อผ้าหรอก

ทำไมต้องเชื่อฟังแม่ผมนักล่ะ

แม่อยากให้คุณแต่งงานกับผม คุณอยากงั้นเหรอ

ไม่มีคนที่ชอบหรือไง

มีสิ

แต่ถึงฉันจะชอบเขา ฉันก็ไม่จำเป็นต้องแต่งงานกับเขา

ตรรกะคุณล้ำลึกไป

โง่ๆ อย่างผมไม่เข้าใจหรอก

ไปคุยกับไอน์สไตน์เถอะ

จะไปหาโจวฉงกวงไม่ใช่เหรอ

อะไรเนี่ย ฉันไม่เห็นเข้าใจ

วันนี้มีเทศกาลแข่งเรือมังกร

ฉันเลยคิดว่าถ้าจะมีของขวัญ ที่เหมาะกับสถานะสูงส่ง