The first 108 lines.
"กำเนิดใหม่ เจไดคนที่เก้า"
"ตอนที่ 6: แสงแห่งพลัง"
นางอึดกว่าที่เห็นนะเนี่ย
เห็นงั้นนางก็กำลังฝึกเป็นเจได
เด็กใหม่ที่ทำไลท์เซเบอร์ตัวเองหล่น แต่ก็ยังเป็นเจได
ก็นะ นางพกไว้หลายเล่มอยู่
เจ้าคิดว่าต่อไปนางจะมามุกไหน
พวกเจไดชอบทำตัวเป็นฮีโร่ช่วยคนบริสุทธิ์
ข้าไม่คิดว่านางจะสู้กลับ
คงเอาแต่หนีไปเรื่อย
อยากหนีเท่าไหร่ก็หนีไป แต่หนีไม่รอดหรอก
พวกเจไดมันล้วนโง่เขลา
เอาแต่ทำผิดซ้ำซาก
นายท่าน ซ่อมบำรุงปืนใหญ่ผลึกไคเบอร์ เสร็จเรียบร้อยครับ
ข้าว่าสิ่งที่จำเป็นตอนนี้ คือผลึกไคเบอร์ขนาดยักษ์
ขอร้องล่ะ ช่วยถอยไปเถอะ
อีชาเหรอ
อีชาถูกจับเป็นตัวประกันอยู่เหรอ
ไม่นะ…
โฟร์ไนน์ส เจอปลายทางของนาวามหรือยัง
ฮี อิซลานนี่
มันต้องกำลังตามหาผลึกศักดิ์สิทธิ์ในวิหารนภาแน่
รีบแจ้งให้อีธานรู้เรื่องนี้ด้วย
มีอะไรเหรอ
ดูนี่ เพิ่งส่งมาจากโฟร์ไนน์ส
มันเป็นไปไม่ได้
พวกเจ้าเองสินะที่เอาตัวพ่อข้าไป
ทีนี้จะฆ่าข้าแล้วสินะ
คนตัดสินใจไม่ใช่เรา
เฮ้ย เสียของเปล่าๆ ว่าไหม
พวกมันอาจยังมีประโยชน์กับเราอยู่
อย่างน้อยพาไปสักตัวดีกว่า
อย่าเชียวนะ
ทำไมล่ะ
งานก็ตั้งเยอะ เงินก็จ่ายนิดเดียว
ก็ได้
แต่ไงก็ต้องยอมรับ
เงินก็คือเงิน จริงไหมล่ะ
รีบไสหัวไปซะ ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจ
เจ้าจะพาข้าไปหานาวามเหรอ
ยังหรอก มีแวะนิดหน่อย
เดี๋ยวต้องไปจับตัวซีม่าอีกรอบ
ท่านพ่อเหรอ
มีข่าวว่ามันไปอาละวาดอยู่ที่สักฐานนึงของนาวาม
ลุยเดี่ยวกวาดทั้งฐานจนราบ
เจได… ซิธ… ไม่ต่างกันเลย
ทิ้งไว้แต่ร่องรอยแห่งการทำลายล้างทั้งคู่
ไม่ ผิดแล้ว เจไดต่อสู้เพื่อความยุติธรรมต่างหาก
งั้นขอถามหน่อย
เจ้าฆ่าไปเท่าไหร่แล้ว เพื่อสิ่งที่เรียกว่าความยุติธรรม
พลังก็คือพลัง
มีแค่แข็งแกร่งหรืออ่อนแอ
ไม่มีมากไปกว่านั้น
ไม่เกี่ยวกับความยุติธรรมหรือความชั่วเลย
แค่นั้นสินะ เจ้าว่าพลังคือสิ่งเดียวที่สำคัญเหรอ
ดูสภาพตัวเองตอนนี้สิ
ความถูกต้องของเจ้าช่วยอะไรได้บ้าง
พอทีเหอะ
เลิกหมกมุ่นกับคำสอนเจไดคร่ำครึ
รู้ไหมถ้าเจ้าทำงั้น บางทีเจ้าอาจทัดเทียมพวกข้าก็ได้
เจ้าคิดจะสู้กับข้าเหรอ
ไม่มีอะไรถูกใจข้าไปกว่าได้สู้กับศัตรูเก่งๆ
นั่นแหละเหตุผลที่ข้าเลือกงานนี้
แล้วนั่นก็เป็นเหตุผล ที่ทำให้เจ้ากลายสิ่งน่าผิดหวังไปเสียได้
เขาหมายความว่าไงน่ะ
ข้าเต็มที่กับการทำตามคำสอนเจได
แต่ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังทำอะไรอยู่
เป็นอะไรไป คาร่า
จูโร
ข้ายอมจำนนต่อด้านมืด
ข้าทำให้ท่านผิดหวัง
คาร่า เหตุใดเจ้าถึงคิดเช่นนั้นล่ะ
เพราะพอถึงคราวแล้ว ข้าควบคุมความรู้สึกของตัวเองไม่ได้
แล้วไลท์เซเบอร์ของข้า ก็กลายเป็นสีแดง
ไลท์เซเบอร์ทุกเล่มที่พ่อของเจ้าสร้างขึ้น
จะสะท้อนความคิดและอารมณ์ของผู้ใช้ได้
ตัวอย่างเช่น
สีแดงเป็นสัญลักษณ์ของความโกรธ ความเกลียดชัง และความหวาดกลัว
การเป็นเจไดไม่ใช่ว่า เจ้าต้องไร้ความรู้สึกเหล่านั้น
ตราบใดที่ไม่ปล่อยให้มันคุมเจ้า
เจ้าก็จะไม่ตกสู่ด้านมืด
แต่ข้าฆ่าคนพวกนั้นไปแล้ว…
ข้ากลัวว่ามันจะเกิดขึ้นอีก
ข้าสู้ต่อไม่ได้แล้ว
ข้าไม่อาจเสี่ยงอีกแล้วจริงๆ
ถ้าเช่นนั้น เมื่อผู้เดือดร้อนขอให้เจ้าช่วย
เจ้าจะปฏิเสธพวกเขาเหรอ
แล้วข้าควรทำยังไงล่ะ
น่าเสียดายที่คำถามนั้น ข้าเองก็ไม่มีคำตอบเหมือนกัน
ถ้าขนาดท่านยังไม่รู้ว่าควรทำไง แล้วข้าจะไปรู้ได้ยังไง
จงเชื่อมั่นในพลัง
หากทำเช่นนั้นได้ มันจะนำทางเจ้าไปสู่คำตอบที่เจ้าตามหา
พลังนั้นไหลเวียนอยู่ในทุกสรรพชีวิต
ตราบใดที่เรายังเดินตามเส้นทางที่มันชี้นำ
เราจะพบหนทางแท้จริงของตน
คาร่า ข้าหวังว่าคำตอบที่เจ้าค้นพบ
จะนำเจ้าไปสู่ทางออกใหม่
ที่แตกต่างจากวิถีชีวิตแบบเดิมของพวกเรา
จูโร
จูโร…
เจออะไรบ้างยัง
เราต้องรู้ว่ามันกำลังจะไปไหน
เข้าใจไหม
อาละวาดซะจนราบขนาดนี้
แต่ไม่ฆ่าใครเลยสักคนงั้นเหรอ
ทำไมต้องยุ่งยากนัก
คงเสพติดความเมตตาอยู่มั้ง
- โง่ชะมัด - จริง
No comments yet. Be the first to leave one.