The first 200 lines.
ดูดาวบนฟ้าสิ
เมื่อไรที่ลูกรู้สึกโดดเดี่ยว…
เจ้าป่าผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต
จะคอยนำทางให้ลูกเสมอ
รวมทั้งพ่อด้วย
ด้วยรักและอาลัย เจมส์ เอิร์ล โจนส์
เพื่อนทั้งหลาย ถึงเวลาที่ครอบครัวของฉันจะเติบโต
บ้านที่เราอยู่ร่วมกันนี้ เป็นจริงตามที่พ่อฉันเคยวาดฝันไว้
มันจะวิเศษแค่ไหน หากฉันกับนาลาได้สานฝันของท่าน
และสร้างความยิ่งใหญ่แก่วิถีแห่งชีวิต
นาลา ที่รัก ฉันจะไปแล้ว
ซิมบ้า…
ฉันอยู่นี่นะ
ฉันอยู่ตรงนี้
หน่วยรักษาความปลอดภัยมาแล้วจ้า
ขอเตือนไว้ก่อน เราไม่ใช่อาหารเด้อ
ใช่ ใช่ เราเป็นแค่สองหนุ่ม…
ที่เดินฝ่าดงฝูงสิงโตผู้หิวโหยมาทำงาน
ซึ่งเราก็ชินซะละ แน่จริงก็มาดิคร้าบ
รปภ.ส่วนพระองค์มาถวายบังคมแว้ว ฝ่าบาท
ประมุขแห่งสัตว์สี่ขาทั้งหลาย
และม้าลายสามขาอีกหนึ่งตัว
อ๋อ จริงด้วย สงสารน้าเด้ง
- โดนงาบซะจนเดี้ยง - ใช่
น้าเด้งเหลือสามขา ก็ยังมากกว่าฉันขานึง
- ติ่งนั่นแขนหรือขา - พวก
- ไม่รู้สิ น่าจะแขนมั้ง - พวกนาย
- มองยังไงก็เห็นเป็นขา - นี่พวก จริงจังกันหน่อย
ฉันอยากให้พวกนายดูแลเคียร่าช่วงที่ฉันไม่อยู่
นี่นายเรียกหน่วยรักษาความปลอดภัยมา ลดขั้นเป็นพี่เลี้ยงเด็กงั้นเหรอ
พุมบ้า งานนี้เราต้องคุยกันหน่อย เพราะจริงๆ ฉันไม่ชอบ…
นี่พวก ฉันสัญญากับลูกไว้ว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย
โอย พ่อแม่รังแกฉัน
ปล่อยให้ลูกโตเองบ้างก็ได้
นายบอกอะไรลูกอีก บอกว่าเขาเป็นอะไรก็ได้ที่อยากเป็นรึ
หรือบอกว่าชีวิตยุติธรรม
พวกนายช่วยทำตัวเป็นผู้ใหญ่สักครั้งได้ไหม
อย่าทำให้เคียร่ากลัว และที่สำคัญ ห้ามเล่านิทาน
- ห้ามเล่านิทานเหรอ - เดี๋ยวไหงงี้น
ฉันรู้พวกนายคิดอะไร ฉันโตมากับพวกนาย สัญญาสิ
โอเค รู้อะไรไหม รู้อะไรไหม ได้ ไม่เล่านิทาน
นายสัญญาไปตัวเดียวนะ พุมบ้า
ไม่ บอกไปก่อนแล้วแอบเล่า
ก็ได้ สัญญาไปก่อนว่าจะไม่เล่า
- เราค่อยแอบเล่า - กระซิบกันดังขนาดนี้
- เขาห้ามเราไม่ได้ - มาพูดใส่หูฉันเลยดีกว่า
พ่อคะ
ไง เจ้าตัวเล็ก
พ่อ พายุจะมาแล้ว หนูกลัว
ขอไปอยู่กับพ่อแม่ได้ไหมคะ
ไม่ต้องกลัว ลูกรัก
ทีโมนกับพุมบ้าจะดูแลลูกช่วงที่พ่อไม่อยู่
กล้าหาญไว้ เคียร่า
กล้าหาญไว้
เอายัง ลุงมีนิทานจะเล่าให้ฟัง
สการ์จ้องเราเขม็ง
เขารู้ว่ายังไงก็ไม่รอด
ฉันได้กลิ่นความกลัวโชยมาแต่ไกล
ที่จริงนั่นกลิ่นฉันเองแหละ แต่ใช่เลย
อ้าวพวกลุงฆ่าสการ์
แถมยังกินเขาด้วยเหรอ
บ่องตง มื้อนั้นอร่อยแบบตะโกนเลยล่ะ
แต่พ่อบอกว่าพ่อโค่นสการ์เองนี่
โอเค แต่อย่างที่รู้ พ่อเธอขี้คุยเที่ยวโม้เรื่อย
เขาเป็นสิงห์คุยโต เก็ตป่ะ
หนูกลัวอะ หนูอยากอยู่กับพ่อแม่
นี่ นี่ นี่
ไม่ต้องกลัวนะ เคียร่า
เอางี้ไหม เราร้องเพลงให้เธอฟัง แอนอะวัน…
พุมบ้า หยุด นี่จะร้องเพลงตั้งแต่ต้นเรื่องเลยเหรอ
กับซิมบ้ามันได้ผล ตอนเขาคิดว่าเขาฆ่าพ่อตัวเอง
ตัดมาอีกฉาก เขาก็ร้องเพลงเต้นรำดี๊ด๊าแล้ว
ฉันเปิดปุ๊บติดปั๊บไม่ได้ ขอบิ๊วฟีลแป๊บนึงดิ
ร้องมาตั้งหกปีจะบิ๊วอะไรอีก
ใครๆ ก็ร้องปะ
- ดู - ไม่นะ
น้าเด้งมา ม้าลายสามขา
- หนีเร็วโกยสุดชีวิต - เขารู้แหงว่าเราแอบเมาท์เขา
ขอโทษนะน้าเด้ง แค่พูดขำๆ แค่พูดขำๆ เอง
นั่นราฟิกิต่างหาก
ราฟิกิ ราฟิกิ
สิงโตน้อย ไม่ต้องร้องไห้ไปนะ
พ่อแม่หนู…
ไปแล้ว
ดูข้างนอกนั่น โดโก้
เห็นต้นเบาบับที่พัดไปตามลมนั่นไหม
รากของต้นไม้พันธุ์นี้แข็งแรงมาก ก็เหมือนครอบครัวเธอ
พวกเขาคอยปกป้องเธออยู่
พ่อแม่เธอแค่ไปดินแดนคลอดบุตรตามประเพณี
พอพวกเขากลับมา วิถีของชีวิตจะนำพรมาให้เธอ เคียร่า
เป็นพรที่เธอจะไม่มีวันลืม
โห เขาเก่งแฮะ
เล่าซะเห็นภาพชัดแจ๋ว
เพราะอย่างงี้ไงเขาถึงต้องอยู่สันโดษ
หนูแค่อยากให้พายุผ่านไป แล้วหนูสัญญาว่าจะกล้าหาญ
จะเล่าความลับให้ฟัง
ตอนซิมบ้า พ่อของเธอ อายุเท่าเธอ
เขาก็กลัวฟ้าร้อง ต้องวิ่งไปหลบอยู่หลังเจ้าป่า
แล้วพ่อเลิกหลบเมื่อไหร่คะ
วันหนึ่ง ตอนเกิดพายุใหญ่
มูฟาซา ท่านปู่ของเธอ พาพ่อเธอไปยังยอดบนสุดของผาทระนง
แล้วบอกให้พ่อเธอยืนอยู่ข้างๆ
และส่งเสียงร้องในสายลม
แล้วซิมบ้าก็ค่อยๆ ก้าวไปยืนกับเจ้าป่า
และพวกเขาก็ส่งเสียงคำรามด้วยกันจนพลบค่ำ
แต่หนูไม่ได้กล้าเหมือนพ่อนี่
หนูคงไม่มีวันเป็นเหมือนปู่มูฟาซา
ขนาดนั้นเลยเหรอ
งั้นคงถึงเวลาที่ฉันต้องเล่าเรื่องให้ฟัง
มีลูกสิงโตตัวหนึ่ง เขาโตกว่าเธอไม่มาก
สิงโตตัวนั้นไม่มีสายเลือดผู้สูงศักดิ์แม้แต่นิดเดียว
แต่เขาจะเป็นผู้เปลี่ยนชีวิตพวกเราไปตลอดกาล
เล่านิทานเหรอ ดีนะที่พกจิ้งหรีดมาด้วย
อย่ากินเยอะนะ เราอยู่ในถ้ำ
เรื่องนี้เริ่มต้นในดินแดนอันไกลโพ้น…
เมื่อนานมาแล้ว
แผ่นดินอีกฝั่งของแสงตะวัน
ณ ที่นั้น ทุกสิ่งกำลังจะตายเพราะแล้งน้ำ
ผ่านมา 20 วันเพ็ญแล้วไม่มีน้ำแม้แต่หยดเดียว
ในที่สุดเมื่อฟ้าเปิดอีกครั้ง
โชคชะตาจะนำทางเรา
มูฟาซา: เดอะ ไลอ้อน คิง
มูฟาซา
มูฟาซา มาดูนี่สิ
แม่ แสงตรงโน้นคืออะไรฮะ
ที่นั่นพิเศษมาก
ไกลโพ้นสุดขอบฟ้า
พ้นเมฆก้อนสุดท้ายบนท้องฟ้า…
คือดินแดนที่เราเรียกว่า "มีเลเล่"
มีเลเล่เหรอ
มันแปลว่า "ชั่วนิรันดร์"
ลูกนึกภาพ อาณาจักรที่มีสัตว์น้อยใหญ่…
อุดมสมบูรณ์…
ทุ่งหญ้าเขียว ท้องฟ้ากว้างไกลสุดสายตา
เราจะได้ไปที่นั่นไหม
ได้สิ มูฟาซา
เรากำลังจะไปที่นั่น
แต่เราไปตอนนี้เลยก็ได้
แค่หลับตาลง
แล้วให้ความฝันพาเราไป
ที่เลยขอบท้องฟ้าไป
ปุยเมฆสุดท้ายนั้นยังไม่เท่า
ที่ที่เราได้พึ่ง
นึกภาพแดนที่กว้างใหญ่
สมบูรณ์แหล่งน้ำพืชพรรณร่มเงา
ไม่ใช่แค่ฝัน
สักวันต้องถึง
เรียกขานกัน มีเลเล่
ยั่งยืนเรื่อยไป
มีเลเล่
ข้างในเธอนั้น ข้างในตัวฉัน
นี่ไง
- สัตว์ล้วนหลากหลาย - วิถีของชีวิตนั้นกว้างไกล
- ให้เราทั่วหน้าพึ่งพากันได้ - ต่างมาพึ่งพากันได้
มีให้พอทุกอย่าง
- รู้สึกได้ไหม - รู้สึกได้ไหม
- เราเคียงข้างไป - ไม่ร่อนเร่จากนี้ไป
- อุ้มชูสืบสานชาติพันธุ์เอาไว้ - ดังสายน้ำคงที่
- ไม่ใช่ความฝัน เห็นได้หรือไม่ - มุ่งสู่ฝั่งเวิ้งว้าง
- และยามเจ้าโต หาให้พบได้ไหม - เห็นมันหรือไม่
เรียกขานกัน
มีเลเล่
ยั่งยืนเรื่อยไป
มีเลเล่
เรียกขานกัน
มีเลเล่
ยั่งยืนเรื่อยไป
มีเลเล่
ข้างในเธอนั้น ข้างในตัวฉัน
สุขใจ
มีเลเล่
ว้าว
นี่อะไร
ฝน ฝน
ในที่สุด ฝนก็ตก
พ่อ วิ่งไปตรงแสงกัน
ลูกวิ่งเร็ว
พ่อไม่มีทางชนะ
ไม่มีใครวิ่งเร็วกว่าลูกแล้ว
รู้ฮะ
มูฟาซา ลูกสิงโตที่เร็วสุดในโลก
ขอบคุณฮะ
มูฟาซา…
พอได้แล้ว
มูฟาซา ขึ้นมา เร็ว
มูฟาซา รออยู่นั่น พ่อมาช่วยแล้ว
- พ่อฮะ - มูฟาซา
มูฟาซา
แม่จะดักลูกที่โค้งน้ำ
ตามเสียงแม่มา
ตามเสียงแม่มา
แม่
มูฟาซา หน้าผานั่นสูงเกินแต่ลูกปีนข้ามได้ที่เขื่อน
สู้เขา มูฟาซา นายต้องทำได้
ไปตามเสียงของแม่นะ
ทำตามที่พ่อบอก มูฟาซา
ฟังพ่อกับแม่
อาเฟีย ลูกอยู่นั่น
- แม่ - ลูกอยู่นั่น
- แม่ฮะ - มูฟาซา
No comments yet. Be the first to leave one.