Swapped

Η ΜΑΓΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Για σταθείτε ένα λεπτό.

Με λένε Όλι.

Κι αυτό δεν είναι ό,τι χειρότερο έχω ζήσει.

Ούτε κατά διάνοια.

Αυτό συνέβη πολύ καιρό πριν, όταν ήμουν μικρός.

Από τότε που θυμάμαι,

άφηνα την περιέργειά μου να με παρασύρει.

Γεια, μπαμπά.

Διψάς;

Όλι, μην εμπιστεύεσαι ποτέ κανένα άλλο πλάσμα.

Μικρέ μου Όλικινς!

Σου έφτιαξα καινούργιο καπέλο.

Έφυγε εκτός.

Εκτός νησιού;

Μαμά, είδα απίστευτα πράγματα.

Ήταν φοβερά.

Είδα κάτι φύλλα που είχαν μάτια.

Κι ένα γιγάντιο ψάρι με λέπια ουράνιου τόξου μού χαμογέλασε.

Πολύχρωμο ψάρι;

Δεν με νοιάζει! Δεν φεύγεις εκτός.

-Γιατί; -Επειδή είναι επικίνδυνα.

Και ανησυχούμε.

Σιγά το πρόβλημα. Εγώ απλώς εξερευνούσα.

Τα Πούκου δεν είναι περίεργα.

Τι λέμε;

Κρύψου σήμερα, για να ζεις αύριο.

Ακριβώς.

Γι' αυτό κι έχουμε τέτοιες μύτες,

για να παίρνουμε μυρωδιά τις απειλές.

Ό,τι μυρίζουμε δεν είναι απειλή.

Τελείωσε. Θα του πω την Ιστορία.

Καλού! Όχι.

Την Ιστορία;

Τη γνωστή Ιστορία εννοεί; Θέλω να την ακούσω.

Είναι μικρός για… τον λύκο. Θα βλέπει εφιάλτες.

Όχι. Στον Λοντ την είπαν.

Οι γονείς του Λοντ είν' αλλιώς.

Αν είναι δυνατόν, έλα τώρα.

-Τι στο καλό; -Πρέπει να μάθει!

Γιαγιά!

Με τον άνεμο να σφυρίζει ανατριχιαστικά μέσα από τις χαράδρες,

ο σκοτεινός ήρθε μια μαύρη νύχτα χωρίς σύννεφα.

Ο μεγάλος καταστροφέας που άναψε την κολασμένη πυρκαγιά

και λαμπάδιασε την Κοιλάδα.

Πω πω. Θα είναι φοβερή.

Μαμά, το πας λίγο πιο ήρεμα;

Όχι!

Όλα ξεκίνησαν πριν από πολύ καιρό,

τότε που η Κοιλάδα ήταν ένα διαφορετικό μέρος.

Τα Πούκου δεν ζούσαν πάντα σε νησί όπως τώρα.

Ζούσαν ανάμεσα σε άλλα ζώα,

με τον φόβο του άγριου λύκου που στοίχειωνε την Κοιλάδα.

Όμως μετά όλα άλλαξαν.

Κάτι τεράστια πλάσματα ήρθαν στην Κοιλάδα,

τα Ζο,

οι μεγαλειώδεις κινούμενοι οπωρώνες.

Με την απέραντη σοφία και την καλοσύνη τους,

τα Ζο έδωσαν κάτι στα πλάσματα.

Είχαν στα κλαδιά τους έναν μαγικό λαμπερό λοβό,

που είχε την τρομερή δύναμη

να μεταμορφώνει το ένα πλάσμα σε ένα άλλο.

Με τους λοβούς μπορούσαν να καταλαβαίνουν το ένα το άλλο,

και αυτό τα έφερε όλα κοντά.

Όμως ο λύκος, πικραμένος που είχε χάσει τον έλεγχο της Κοιλάδας,

μισούσε αυτό που συνέβη,

και έκλεψε το δώρο των Ζο για να μεταμορφωθεί σε τέρας.

Για να γίνει ο Πυρόλυκος!

Για να καταστρέψει τους λοβούς, επιτέθηκε στα Ζο!

Σφαγίασε τα τέσσερα πρώτα!

Και έτρεψε τα υπόλοιπα σε φυγή.

Οι βράχοι που έριξε

έκαναν ένα φράγμα.

Έδιωξε τα υπόλοιπα Ζο από την Κοιλάδα για πάντα.

Χωρίς τα Ζο,

βύθισε τα πλάσματα της Κοιλάδας

ξανά σε μια ζωή γεμάτη φόβο και δυσπιστία.

Και ο Πυρόλυκος κυβερνά ακόμα την Κοιλάδα

μέχρι και σήμερα.

Πολύ καλή, έτσι;

Έτσι κι έτσι…

"Έτσι κι έτσι"; Τι θα πει αυτό;

Δεν έχει αίμα; Ξεκοιλιάσματα;

Αν ξέσκιζε τους Κουκουναροσκαντζόχοιρους

κι έτρωγε τα σπλάχνα τους;

Αυτό θα ήταν φοβερό.

Από σένα έχει πάρει.

Σ' αγαπάμε. Θέλουμε απλώς να είσαι ασφαλής.

-Το ξέρω. -Κοίτα τριγύρω, μικρέ.

Σ' αυτό το μέρος με τα Πούκου,

δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς.

Γι' αυτό σήμερα γιορτάζουμε,

είμαστε ευγνώμονες για τα πίπλετ.

Είμαστε πολύ τυχεροί που τα έχουμε όλα αυτά.

Λάβετε θέσεις, έτοιμοι, δώστε το πίπλετ!

Ένα Τζάβαν;

Δεν πρέπει να είμαστε περίεργοι.

Όλι!

Σε μυρίζω κάπου εδώ γύρω.

Έλα, πού είσαι;

Μπαμπά, χαλάρωσε. Είν' ακίνδυνο.

Είναι έξυπνο. Κοίτα.

Έμαθε το κόλπο.

Του έμαθα να τρώει.

Βρε Όλι.

Τι πήγες κι έκανες;

Ναι, αυτό ήταν ό,τι χειρότερο έχω ζήσει.

Τι λένε; Η περιέργεια σκότωσε τη γάτα.

Δεν ξέρω από γάτες,

μα η περιέργειά μου κατέστρεψε τα Πούκου.

Τα Τζάβαν τρώνε τα πάντα.

Και αυξάνονται κάθε χρόνο.

Μόνο παίρνουν.

Και οι μερίδες ανάγκης;

Έχουν τελειώσει.

Η αποθήκη είναι σχεδόν άδεια.

Πώς θα βγάλουμε τον χειμώνα;

Πρέπει να βρούμε κι άλλα πίπλετ, ειδάλλως…

Ειδάλλως τι;

Θα πεινάσουμε.

Μπαμπά.

Ήμουν στην επιφάνεια με παραλλαγή.

Και…

Και βρήκα αυτό.

Γιατί τάισα το Τζάβαν; Γιατί;

Τι πρόβλημα έχω;

Λειτουργεί;

Μπαμπά, λειτουργεί!

Ακούστε με όλοι!

Βρήκα τη λύση!

Ναι!

Ωραία.

Κοίτα ποιος ήρθε.

Ένας ήρωας.

Έλα, για πάμε.

Σακί με πούπουλα. Για έλα.

Τι περιμένεις; Έλα!

Για πιάσε με!

Λαμπερός λοβός;

Από… την Ιστορία;

Είναι αλήθεια.

Όχι.

Δεν θα το κάνω αυτό. Όχι.

Δεν χρειάζομαι μαγικούς λοβούς.

Εσείς φταίτε για όλα, παλιοχαζά Τζάβαν!

Όλι!

Έλα τώρα.

Όλι! Μ' ακούς;

Όλι!

Το κεφάλι μου.

Όλι!

Εσύ είσαι;

Ναι. Είμαι εδώ κάτω!

Παιδιά, εδώ είναι. Τον βρήκα.

Είναι στην τρύπα! Σε μια πολύ σκοτεινή τρύπα.

-Τι κάνεις εκεί; -Φράκαρες, αγάπη;

Πονάει αστράγαλος, πόδι, χέρι, πλευρά;

Μην πεις το κεφάλι!

Δεν πονάει το κεφάλι.

Νιώθω λίγο περίεργα.

Άντε, βγες τότε.

Έρχομαι.

Τζάβαν!

Τι; Πού;

Στάσου. Όπα, είμαι ένα…

Όχι, είμαι ένα…

Τζάβαν!

Όχι, μαμά! Βοήθησέ με!

Μαμά, εγώ είμαι!

Όλι;

Βοήθησέ με.

Φοβάμαι, μαμά.

Η φωνή του Όλι… ακούγεται από εκείνο το πουλί;

Άρα αυτό σημαίνει…

Έφαγε τον Όλι!

Το Τζάβαν τον έφαγε!

Όχι! Όλι!

-Κάλι! -Έφαγε τον Όλι!

To Νησί των Πούκου;

Τζάβαν!

Γεια σου!

Κάντε πίσω! Φύγετε μακριά μου!

Σταθείτε!

-Άιβι; -Μείνε πίσω!

-Ναι, Λίλι; -Είναι λίγο περίεργος;

Λίγο; Κοίτα τι του έκανες, Άιβι.

Κάντε πίσω!

Βάιολετ, άσε τις υπερβολές.

Μια χαρά είναι.

Τι λέει, μεγάλε. Πώς είσαι;

Κάνε πίσω. Κι εσύ, μείνε πίσω.

Ωραίο ευχαριστώ. Εγώ σε έσωσα.

Εμείς σε σώσαμε.

Αν το "εμείς" θα πει εγώ,

ολομόναχη, χωρίς βοήθεια, ως συνήθως,

τότε, ναι, εμείς σε σώσαμε.

Κάνε πίσω! Μην κάνεις βήμα. Κι εσύ!

Θα αμυνθώ!

Ας αφήσουμε το ξύλο.

-Του προκάλεσες εγκεφαλική βλάβη. -Δεν του προκάλεσα βλάβη.