The Chalk Line (Jaula)

NETFLIX PRESENTEERT

ALCOHOLCONTROLE

Gaat het?

Ik doe wat ik kan.

Wat doe je dan?

VRIJDAG 16 OKTOBER - WEKKER

Paula, kijk uit. Stop, ik zie iets.

Daar is iemand.

Simón.

Hallo?

Alles oké?

Nee.

Wacht. - Hé, wacht.

Kijk uit.

Remmen.

Stop.

Kijk uit. - Stop.

Ben je in orde? - Ja.

Bent u in orde?

Ik bel een ambulance. - Geen tijd, pak de auto.

Ze is er slecht aan toe. - We hadden moeten wachten op de ambulance.

In tegendeel.

Jullie hebben haar leven gered.

De motorfiets lijkt haar niet geraakt te hebben.

Dat was het minste.

Ze was al erg ziek toen jullie haar vonden.

Wat is er met haar?

We onderzoeken het nog.

En haar ouders? - We proberen ze te vinden.

Er zijn geen vermiste meisjes opgegeven.

Hebben jullie met haar kunnen praten?

Zei ze iets?

Niks. - Nee, niks.

WEKKER

Hoe weten jullie dat ze Clara heet als ze niet praat?

Eén van de verpleegsters heet zo.

We merkten dat ze reageerde op die naam.

Heeft ze iets gezegd? - Niks.

Waarom praat ze niet? - Dat weten we nog niet.

Er zijn veel vormen van mutisme en veel mogelijke oorzaken.

Weten jullie hoe het komt dat ze zo ziek is geworden?

We zitten nog met veel vragen.

Het belangrijkste is dat ze volgens de artsen goed reageert op de behandeling.

Ze zal er snel fysiek weer bovenop zijn.

Wat is er gebeurd?

Vanwaar deze plotse verandering? Was er iets met een van de kinderen?

Oké.

Wil je dat we hier blijven?

Rustig.

Clara?

Ja? Heet je Clara?

We zullen hier blijven.

Hoe weten ze hoe oud ze is? - Door een röntgenfoto van haar pols.

En de ouders?

Ze kunnen ze niet vinden.

Zeiden ze verder nog iets?

Nee.

Ze weten niet veel en ze hebben ook niet veel verteld.

Mijn God. Wat zou haar overkomen zijn?

Wat vreselijk.

Is ze mishandeld?

Nee.

Moet ze lang in het ziekenhuis blijven?

Ze is erg ziek.

Haar nieren werken nauwelijks. Ze weten niet of het genetisch is of...

Wat vreselijk.

Daarom moeten ze zo dringend haar ouders vinden.

Ze zouden zulke mensen moeten castreren.

Leg het daar.

Pardon. Voelt ze zich niet goed?

Ze is onder verdoving.

Waarom is ze vastgebonden?

Om veiligheidsredenen.

Simón.

U mag haar niet losmaken.

Clara. - Sorry.

Jullie mogen hier niet zijn.

Alstublieft.

NIEMAND KOMT HET MEISJE VAN OP DE WEG CLAIMEN

DE POLITIE ONDERZOEKT NA TWEE WEKEN NOG WAAR ZE VANDAAN KOMT

Kom op, ik heb haast.

Paula, ik kom nog te laat.

Ik ben al klaar.

Zal ik je oppikken om Clara te bezoeken?

Simón, zal ik je oppikken?

Ja.

Je had toch haast?

Wil jij?

Bedankt.

Wat?

Ik blijf maar aan dat meisje denken.

Haar nieren lijken eindelijk te reageren.

Dankzij jullie gaat het nu veel beter.

En haar ouders? Is er al nieuws?

We weten nog steeds niks.

Stel je voor dat die rechthoek deze tafel is.

Hier is alles oké.

Maar als ze eruit moet komen...

is het alsof ze in een afgrond valt.

Het gaat niet goed met haar in het ziekenhuis.

Ze moet zich veilig voelen als we haar willen helpen.

Het is een enorme verantwoordelijkheid, maar ze krijgt een band met jullie...

en daar willen we gebruik van maken om haar familie te vinden.

Dit is ingewikkelder dan pleegouder zijn. Pleegouders worden opgeleid.

Daar is geen tijd voor. Zij is onze prioriteit.

Vooral omdat ze niet naar buiten mag.

Dat weten we.

Ik ben helemaal eerlijk geweest.

Ik heb jullie de feiten gegeven.

Denk er goed over na. Als jullie akkoord gaan, regelen we alles.

Paula, hebben de artsen dit goedgekeurd?

Ja.

Dat meisje hoort in een ziekenhuis, waar ze professionele hulp krijgt.

Ja, maar daar gaat het niet goed met haar.

Het is maar een paar dagen, we zien wel hoe het gaat.

Hebben jullie er goed over nagedacht? - Ja.

Wij allebei.

Dus het is definitief?

Ze komt vanavond. - Vanavond?

Dan laten we jullie, jullie hebben veel te doen.

Ja.

Simón.

Ze heeft de rechthoek gezien.

Goeiemorgen, Clara.

Wil je?

Wil jij? - Ja.

Is het lekker?

Heerlijk.

Erg lekker.

De yoghurt is heerlijk.

Zoals altijd. - Ja.

Welterusten.

Clara.

Kom je mee?

Het staat op al haar tekeningen.

Ze doet het vast al van jongs af aan.

Ik wil dat je met mij komt spelen.

Wil je niet?

Clara, ik ga de streep uitvegen.

Gloria, niet doen.

Wacht in de keuken.

Dat is niet nodig. - Jawel.

Kom.

Kijk me aan. Hier.

Ik tel tot drie en dan gaan we de krijtstreep wegvegen.

Eén.

Twee.

Niet bang zijn.

En...

drie.

Heb je je pijn gedaan?

Laat haar haar werk doen.

Ademen.

Clara.

Stop.

Clara.

Ik weet dat je me verstaat.

En ik weet dat je kunt praten.

Daarnet zei je 'buma'.

Wat betekent 'buma'?

Alsjeblieft.

Wat zeg je? Ik versta je niet.

Waar is je huis?

Huis, kreide.

'Kreide'? Wat betekent dat?

Kreide. - Kreide.

Waar is je huis? Ver weg?

Dichtbij?

Bij wie woon je?

Mama.

Je woont bij je mama.

Mama.

Bij wie nog meer? Woon je bij je papa?

Clara, bij wie woon je?

Als je niet wilt praten, moet ik de krijtstreep uitvegen.

Clara.

Hallo.

Ik ga je niet verplichten te praten.

Ik weet dat je niet voorbij de streep durft te gaan.

Maar...

Maar dat hoeft niet.

Clara, hier bij Simón en mij...

zal je niks overkomen.

Beloofd.

We blijven hier.

Wat is dat?

Voor mij?

Het is prachtig.

Ik vind je cadeau geweldig.

Wat is er veel. - Niet op de krijtstreep trappen.

We dachten dat ze niet kon praten.

Wij ook. - We waren allemaal verrast.

En wat zei ze? - Random woorden, nauwelijks verstaanbaar.

Volgens de psycholoog zal ze meer gaan praten.

Ze zei 'mama'. Ze zal bij haar moeder gewoond hebben.

En de vader? - Heeft ze niks over gezegd.

Wat gaan jullie doen? Haar leren praten?

Misschien moet ze gewoon zelfvertrouwen krijgen...

Er mist een glas.

O ja. - Nee, ik ga wel.