I Want to Love You Till Your Dying Day (きみが死ぬまで恋をしたい)

ไปกันเถอะ

ฉันจะรอ

ถึงยังไงฉันก็จะรอเธอ

ขอให้กลับมาอย่างปลอดภัยนะ

ขอโทษนะ ชีนะ

- ในที่สุดก็จบคาบ - ซวยแล้ว ลืมตำราวิชาปรุงยาไว้ที่ห้อง

ชีนะ

ฉันเห็นรุ่นพี่ที่เพิ่งกลับจากสนามรบ เดินผ่านโถงน่ะ

เอ๊ะ จริงเหรอ

มิมิจังก็คงกลับมาแล้วมั้ง

เขาจะเป็นไรมั้ยนะ

ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นหรอกมั้ง เพราะคุณคาการิ...

ทำไมไม่ไปรับเขาล่ะ ฝากตำราไว้กับเราก็ได้

ขอบใจมากนะ

ยินดีจ้ะ

ขออนุญาตค่ะ

- กินยาแก้ปวดไปก่อนนะ - ขอผ้าพันแผลหน่อย

- ไม่เป็นไรนะ ปลอดภัยแล้ว - ขอน้ำยาห้ามเลือดตรงนี้ด้วย

ไหนขอดูหน่อยซิ

แค่รอยขีดข่วนเองไม่ใช่เหรอ

แค่นี้เนี่ยนะ

ใช้เวทมนตร์ รักษาแผลจุ๋มจิ๋มแค่นี้ไม่ได้หรอก

ฝากที่เหลือด้วยนะ

ค่ะ

ตรงนั้นเลือดหยุดยัง

เอ่อ คือว่า

ฉันมารับมิมิน่ะค่ะ

อ๋อ

- งั้นไปรอที่ห้องด้านในก่อนนะ - อาจารย์แฟรน

- เลือดหยุดแล้วเหรอ - อดทนไว้นะ

- ค่ะ - เดี๋ยวฉันถ่ายพลังเวทให้

สูดหายใจเข้าลึกๆ

หรือฉันควรช่วยพวกเขาอีกแรง

แต่ไม่รู้จะช่วยยังไงดี

แถมไม่มีพลังเวทเลยสักนิด

คุณแฟรน ส่งพัสดุเหมือนเคยครับ

คุณแฟรน

เอ๊ะ เอ่อ ค่ะ

หือ นักเรียนเหรอ

ขอโทษด้วยค่ะ อาจารย์แฟรนยังยุ่งอยู่กับการรักษา

อย่าบอกนะว่าเธอคือทตสึกิ ชีนะ

เอ๊ะ

ใช่ค่ะ

คนคนนี้

- เป็นอาจารย์ที่คอยดูแลพวกพี่ปีสูง - ถ้างั้นคงไม่เป็นไร

ฝากให้อาจารย์แฟรนที บอกเขาว่าเก็บกู้กลับมาเหมือนเคย

ฮึบ หนักชะมัดเลย

โอ๊ย เจ็บจัง

มันคืออะไรกันนะ

อาจารย์แฟรน

ชี... นะ...

ชี... นะ...

มิมิ

มิมิเหรอ

มิมิ

ชี... นะ...

ชี... นะ...

ชีนะ ชีนะนี่

โอ๊ย เจ็บจัง

อ๊ะ ล้อเล่นน่ะ ฉันไม่เจ็บเลย ไม่ได้บาดเจ็บอะไรเลย

คืองี้นะ

มิมิฟื้นตัวเร็วแตกต่างจากทุกคนน่ะ

ขอแค่อาบน้ำให้สะอาด แล้วก็กลับไปหาชีนะได้แล้ว

ทั้งที่เธอบอกให้กลับมาอย่างปลอดภัย

ขอโทษด้วยนะที่ฉันทำตามที่รับปากไว้ไม่ได้

ชีนะ

ชีนะ เดี๋ยวก็เปื้อนหรอก

ขอโทษนะ

ขอโทษนะ

ทำไมล่ะ

ที่ฉันบอกให้เธอปลอดภัยกลับมา

คนที่ไม่เข้าใจคือฉันต่างหากล่ะ

ทั้งที่ความจริงก็คือความจริง แต่ฉันกลับ...

ห้ามพูดขอโทษแบบนั้น

ทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วย ทั้งที่มิมิออกจะดีใจ

มิมิดีใจมากเลยนะ

ชีนะ

อ้าว

ชีนะ อย่าร้องไห้สิ

เธอเจ็บแก้มเหรอ

เอ่อ ชีนะ ชีนะล่ะก็

รอนานมั้ย

ทำอะไรกันอยู่สองคนน่ะ

ในการต่อสู้ครั้งนี้ คลาสอายุ 15 เองก็มีคนบาดเจ็บสาหัสค่ะ

มิหนำซ้ำ แนวรบก็ขยายวงกว้าง แถมศัตรูก็เพิ่มกำลังรบขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ

เราคงพึ่งพาแต่พลัง ของมิมิคนเดียวไม่ได้แล้วล่ะครับ

เราต้องเพิ่มกำลังพลสถานเดียว

มีใครพอจะส่งไปแนวหน้าไหมครับ

มีนักเรียนหลายคนที่มีศักยภาพ

แต่ยากที่จะบอกว่าตอนนี้ พวกเขามีพลังมากแค่ไหน

ต่อให้จะจัดซ้อมรบ พวกพี่ปีสูงสุดก็ติดพันศึกจริงอยู่สินะคะ

ใช่ครับ

ถ้าอย่างนั้น...

สดชื่นขึ้นเยอะเลย

ดีแล้วจ้ะ

ตอนนี้ยังไม่เลิกเรียนซะด้วย ทำไงดีล่ะ

ตอนนี้เป็นคาบอะไรเหรอ

คณิตศาสตร์ล่ะมั้ง

เอ๋ คณิตศาสตร์เหรอ

ไปฆ่าเวลาที่ไหนสักแห่ง จนถึงมื้อเที่ยงกันเถอะ

- ได้เหรอ - อื้ม

ไชโย

ได้โดดเรียนกับชีนะด้วย

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันโดดเรียน

ต้องยืมสมุดจดของเซรันซะแล้ว

อ้าว

ไม่มี

ไม่มี

อะไรเหรอ

อ๊ะ เจอแล้ว

ดอกไม้กระจุยกระจายเลย

อุ้มเด็กคนนั้นไปเตียงนั้นที

สิ่งที่ฉันสามารถทำได้

มิมิ

ไปสวนหย่อมกันเถอะ

สวยจัง

- ว้าว - เด็ดดอกที่อยากเด็ดได้เลยนะ

จริงเหรอ

งั้นเอาดอกนี้

ห้ามเด็ดดอกไม้ในกระบะนะ

สวยจังเลยเนอะ

ดูนี่นะ

เธอจะทำให้ใหม่เหรอ

มงกุฎดอกไม้

ทำไมถึงเอามันไปด้วยล่ะ

ก็พอพกไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุม มันทำให้นึกถึงช่วงเวลาสนุกๆ น่ะ

ในสนามรบเหรอ

อื้ม

มิมิจำชื่อดอกไม้ได้เยอะแยะเลยนะ

เอ่อ นี่คือดอกไอวี่ใช่มั้ย

แล้วก็ดอกยิปโซฟิลากับดอกบลูสตาร์

ได้โปรดเบ่งบานอย่างสดใส

ให้ยาวนานที่สุดด้วยเถอะ

ต่อให้ต้องเจ็บปวดแค่ไหน ก็ยังหัวเราะได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หากชีวิตในสถานที่แห่งนี้ของฉัน มีความหมายอยู่จริงล่ะก็

ฉันแน่ใจว่ามันต้อง...

ไปทางนี้แล้วกัน

ไม่ใช่ทางนั้นหรอกนะ คุณคาการิ

ก็บอกให้เรียกมิมิไง

ที่นี่เหรอ

เธอไม่ค่อยรู้ทางในโรงเรียนเลยสินะ

อื้ม แต่ถ้าเป็นชั้นใต้ดินก็รู้ดีเลยล่ะ

เหรอ

เชิญค่ะ

ขออนุญาตค่ะ

อาจารย์โอมิจะคุยเรื่องอะไร กับฉันและคุณคาการิแค่สองคนคะ

ลิซซี่ เซรัน