Mind Thief

ฉันเขียนเรื่องนี้ได้

ฉันเคยทำมาแล้ว

ฉันขายได้ตั้งหลายเล่ม

และพวกนักวิจารณ์ที่ไม่ชอบ มันก็แค่อิจฉา... ชัดๆ

ได้เวลาลงมือเขียนแล้ว

จะเป็นไรไปถ้าสำนักพิมพ์กำหนดวันวางแผงแล้วล่ะ?

กดดันเหรอ? ขนมกรุบจ้า

นั่นแหละสาเหตุที่จุกเสียด

ทุกอย่างอยู่ที่นี่หมดแล้ว

อยู่ตรงหน้าฉันนี่เอง

ฉันแค่ต้องเรียบเรียงมันให้ถูกลำดับ

แต่เธอกำลังเผชิญศึกหนักเลยทีเดียว

ดังนั้น เด็กๆ จึงถูก...

ฝังชิปสดๆ แทบจะผ่าตัดใส่...

ทั้งที่ความจริงถูกปั่นหัวให้เชื่อความทรงจำปลอม...

แต่ได้อย่างไร?

เรื่องนี้ทำให้เหยื่อเป็นไปไม่ได้ พวกเขาใช้อะไร?

...เด็กๆ แยกแยะระหว่างความจริงกับ...

ช่างเป็นการล้างสมองที่แยบยลเสียจริง

เฮ้ คริส

เอ่อ นายลืม...

คริส นายลืมกระเป๋าไว้... ไว้... ข้างนอกนั่น

ลงมาข้างล่างนี่หน่อยสิ เอาไหม?

เตือนไว้ก่อนนะ

แฮโรลด์กิน... ฉันว่าน่าจะเป็นเอนชิลาด้าบูดที่... คาซ่า... ก็รู้ ว่ามันไม่ได้บูด มันไม่ได้บูดหรอก

เขาไม่ถูกกับของเผ็ด

ฉันจะ... อืม... โอเค

ไม่มีเวลามานั่งกังวลไร้สาระหรอก

ฉันจะเขียนหาทางออกจากมุมอับนี้ให้ได้เหมือน...

โธ่เอ๊ย หลอกตัวเองชัดๆ

ฉันติดอยู่ในเขาวงกตของอุปมาอุปไมยที่อ่อนแอและมุกตลกสิ้นคิด

เหยื่อของบทที่ 17

เอาล่ะ ออกไปเผชิญธรรมชาติและเขตที่อยู่อาศัยผสมพาณิชย์เท่าที่ฉันจะรวบรวมได้...

และไม่มีอะไรจะหยุดปากกานี้จาก...

อะไรวะเนี่ย?

นี่ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว

เลิกเก็บเฟอร์นิเจอร์ข้างทางสักที

นี้น่าจะแก้ปัญหาได้

สมองฉันตีบตันสุดๆ

แย่ละ สำนักพิมพ์ต้องส่งจิน่ามาช่วยแก้ปัญหาให้แน่ แบบทรมาน เหมือนส้วมตันเลย

อืม เอาของดีมาให้ฉันซิ

ฉันไม่มีทางเหยียบเรือดำน้ำนั่นเด็ดขาด ถ้ารู้ว่านายแฝงตัวอยู่กัวเตมาลา

นายทำถูกแล้ว

ประเทศชาติต้องการนาย

ฉันไม่รู้ว่าต้องกดปุ่มไหนบ้าง

- โอเค งั้น... - ก็ฉันกดอันนั้นแหละ

- ดูนั่นสิ - นกตัวเดิมกับคราวก่อนเลย

ตอนต่อไป ตอนพิเศษสุดๆ ของ "น้ำตาแห่งชัยชนะ"

ต้องออกไปจากที่นี่! เร็วเข้า!

มันจะระเบิดแล้ว!

เธอโกหกเรื่องไวรัสยานุส

มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดหรอก

เวลา 13:00 น. กรุณาพลิกตัว

ลืมไปเลยว่าให้กุญแจเธอไว้

เจอสมุดจดเธอแล้ว

อยู่ข้างถ้วยไอศกรีมพอดีเลย

เธอกำลังสติแตก อาการนี้น่ะ

ฉันดูออก

นี่มันดีนะ

เล่มแรกไม่ได้เขียนยากขนาดนี้เลย

ฉันต้องการต้นฉบับ

และเธอจะได้มันแน่ - ทันทีที่ฉัน... - บทที่ 17

เขียนอย่างอื่นก่อนแล้วค่อยวนกลับมาไม่ได้เหรอ แบบปักหมุดค้างไว้ก่อนน่ะ?

มันคือกุญแจของโครงสร้างทั้งหมด

ทุกอย่างโยงไปที่บทที่ 17 และทุกอย่างก็แตกแขนงมาจากบทที่ 17

มันอยู่บนกระดานหมดแล้ว

แต่มีแต่บันทึกมาเป็นเดือนแต่ไม่มีหน้ากระดาษเลย มันทำให้ฉันเครียด

ทำให้สำนักพิมพ์เครียดด้วย

จิน่า ฉันอยากนั่งลงแล้วเขียนต้นฉบับใจจะขาด เชื่อฉันสิ

อืม เธอกำลังติดวงจเดิมๆ หรือเปล่า?

สร้างความเปลี่ยนแปลงบ้าง ไม่ใช่แค่เรื่องงานเขียน แต่เพื่อตัวเธอเองด้วย

เธอต้องก้าวต่อไปนะ

ไม่รู้มาก่อนเลยว่านายมีสระว่ายน้ำด้วย

เปล่า ตึกข้างๆ ต่างหากที่มี

เจ้าเล่ห์นักนะ

แบบนี้ก็นับว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงนะ

การเดินเตร็ดเตร่เพื่อให้ผิวเสียเล่นก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นนะ

ขอบใจนะ

- ฉันอาจจะได้แรงบันดาลใจใหม่ๆ มาแล้วก็ได้ - ฮ่า! หนุ่มสระน้ำ

จะว่าไป ผู้ชายตัวโตใส่สูทเต็มยศกระโดดลงสระน่าจะเหมาะกว่า

- นี่อยู่ในหนังสือเล่มใหม่เหรอ? - เปล่าๆๆ

มีบางอย่างถูกโยนลงสระ

อีกนาทีต่อมา หมอนี่ก็เดินมา กระโดดลงไปหยิบ แล้วก็เดินจากไป

- ใส่สูทเนี่ยนะ? - ใช่

แล้วเขาได้อะไรมาล่ะ?

มันคล้ายๆ กล่องใส่ซิการ์น่ะ

นิโคตินนี่มันร้ายจริงๆ

- นานแค่ไหนแล้วล่ะ? - อืม...

147 วันกับอีกหกชั่วโมง แต่ใครจะไปนับล่ะจริงไหม?

เรื่องประหลาดดี แต่ฉันว่าหนุ่มสระน้ำคงไม่ได้อยู่ในเรื่องหรอก

เราควรช่วยไหม?

นายก่อนเลย

พิธีกรรมผสมพันธุ์ของมนุษย์ยุคหินเหรอ?

ผสมพันธุ์กับอะไรล่ะนั่น?

บริหารสะโพกดีนะ

ส้นสูงสวยดีนี่

หมายถึง ชุดมันดูตลกดีนะ แต่ส้นสูงสวยดี

เธอดูมุ่งมั่นสุดๆ เลยนะ

คิดว่าในกล่องนั้นมีอะไรอยู่ข้างใน?

ปกติเขาเอาศพออกจากห้องกันนะ

นั่นมันห้องเก่าของไอ้โรคจิตไม่ใช่เหรอ?

- เขาชื่อเนธาน - ช่างหัวมันสิ

ต่อให้เขาหกล้มใส่กรรไกรตายก็เถอะ

ก็น่าจะทำใจได้ตั้งนานแล้วนะ

ดีใจที่เขาไปซะได้

ดูเหมือนนายจะมีเพื่อนบ้านใหม่แปลกๆ ซะแล้วสิ

สองเดือนแล้วนะเนี่ย เพิ่งเคยเห็นคนขึ้นไปข้างบนนั้นครั้งแรกเนี่ยแหละ

ฉันยังไม่เห็นตอนเนธานย้ายออกเลยด้วยซ้ำ

บล็อกไอ้โรคจิตนั่นซะ

การเปลี่ยนแปลงของนายเริ่มต้นได้ด้วยการไม่รับสายนั่นแหละ

- เนธาน - เฮ้ คริส

เอ่อ ฉันเพิ่งเอาลังของนายไปวางไว้หน้าประตูบ้านนะ

- เมื่อไหร่? - เอ้อ, เมื่อกี้เอง

แล้วนายไม่คิดจะเคาะประตูหน่อยเหรอ?

เนธาน!

- เฮ้ คริส - เฮ้

เฮ้ ฮ่าๆ ของทุกอย่างน่าจะอยู่ในนั้นนะ

- เหงาเหรอ? - ใช่

ช่วยให้ผ่านช่วงเวลาแย่ๆ ไปได้น่ะ

ไม่ๆ ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก มันเป็นของนาย

เอ่อๆ ไม่เป็นไรหรอก

ก็นายชอบเล่นมันตลอด และเอ่อ...

ฉันก็คิดถึงเจ้าตัวเล็กนี่เหมือนกัน

อยากเข้ามาข้างในไหม?

ฉัน... รู้ไหม ฉัน... ฉันเข้าไม่ได้ ฉันต้อง... ฉันต้องไปแล้ว

พวกนายสองคนอยากหาห้องสักห้องไหมเนี่ย?

เออ ใช่

คือแบบ ฉัน... ฉันให้เธอรอเก้อไม่ได้

แผลเย็บเป็นไงบ้างล่ะ?

เอ่อ ก็ไม่มีอะไรหลุดออกมานะ งั้นมั้ง

แล้วใคร... ใครย้ายเข้ามาห้องเก่าของนายเหรอ?

เพื่อนเก่าคนหนึ่งน่ะ

พอดีมีเรื่องฉุกเฉินนิดหน่อย

- หมายถึง "สาวส้นสูงชุดลายเสือ" น่ะเหรอ? - ใครนะ?

ก็คนที่เพิ่งแบกเรือไทแทนิกครึ่งลำขึ้นไปห้องนายไง

งั้นเหรอ

ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมนายต้องรีบย้ายออกกะทันหันขนาดนั้น

เอ่อ ฉันแค่ต้อง...

ฉันแค่ต้องไปอยู่ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่

- ฉันเป็นห่วงนะ - รู้ ฉันรู้

- ฉันยังเป็นห่วงอยู่เลย - รู้แล้วๆ

และฉัน... ขอบใจนะ

โอเค แต่ฉัน... ฉันไม่เป็นไรแล้ว และสัญญาว่าจะไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก

ฉันได้ยาตัวใหม่มาแล้วล่ะ

- ไม่รู้มาก่อนเลยว่านายมียาเก่าด้วย - ฟังนะคริส ฉันไม่เป็นไรจริงๆ

ถ้านายไม่เป็นไร แล้วทำไมนายยังทำตัวหายหัวไปอีกล่ะ?

อย่าคิดมากน่า โอเคไหม?

ถึงเวลาที่เหมาะสม เดี๋ยวฉัน...

ฉันจะเล่าให้ฟัง... จริงๆ นะ

เอาเป็นว่าตอนนี้ฉันต้องไปก่อนนะ

ดีใจที่ได้เจอนะเนธาน บายจ้า

โอเค ไปกันเถอะ อืม

ต้นไม้บ้าเอ๊ย

หวังว่าสบายดีนะ

ฉันเห็นคุณย้ายเข้ามาห้องเก่าของเพื่อนฉัน

ฉันชื่อคริส

ลาน่า

แล้วคุณรู้จักเนธานไหม?

- ฉันอยู่แถวนี้เอง - เปล่าหรอก

เพื่อนฉันเพิ่งย้ายมา ฉันอยู่ถนนสตีนเบ็ค

ฉันไม่เคยเห็นเลยว่าตอนนี้ใครอยู่ห้องนั้น

เพื่อนฉันชื่อวอลเตอร์น่ะ

เขาไม่ค่อยได้ออกไปไหนหรอก

ช่วงนี้ต้องนั่งรถเข็นน่ะ

เสียใจด้วยนะ เกิดอุบัติเหตุเหรอ?

เขาตกจากหน้าต่างน่ะ

แย่จังเลยนะ

มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นแถวนี้เยอะจริงๆ

เอาไปเขียนเป็นหนังสือได้เล่มนึงเลย

ฮัลโหล คริสพูดครับ

เธอรู้จักเนธานนี่นา

บ้าเอ๊ยอะไรเนี่ย?

นี้น่าจะแก้ปัญหาได้

อย่าเพิ่งตายนะเว้ย

ฉันยังไม่เคยไปวิชิตาเลยนะ

คุณทำถูกแล้วที่รัก

ลูกสาวของคุณต้องการคุณ

เวลา 13:00 น. กรุณาพลิกตัว

รับสายสิ รับสิ รับสิ!

เรามีข่าวอัปเดตเรื่องเหตุการณ์ในสระน้ำด้วยล่ะ

การกลับมาของหนุ่มสระน้ำเหรอ?

เปล่า

- เจ๊ลายเสือ - ใครนะ?

คนที่แบกของขึ้นไปห้องเก่าของเนธานไง

- จริงดิ? - มีของตกลงไปในสระอีกแล้ว และเธอก็โดดตามลงไปทันที ทั้งชุดลายเสือเลย

ซิการ์อีกแท่งเหรอ?

ไม่เชิงหรอก

นายทำอะไรลงไปเนี่ย?

- ฉันดำน้ำลงไป - แล้วไงต่อ?

ทายซิ

- ในนั้นมีข้อความลับซ่อนอยู่ด้วย - อะไรนะ?

ฉันเพิ่งส่งให้ไป เช็คกล่องข้อความดูสิ

รักนะเพื่อนยาก แต่บางที...

ให้ตายสิ นี่มัน... เรื่องสายลับชัดๆ

ฉันค่อนข้างมั่นใจว่านี่คือจุดส่งของลับ

จุดส่งของลับคืออะไรเหรอ?

ตอนที่สายลับไปที่สุ่มเพื่อแลกเปลี่ยนข้อความกันแบบนี้ไง

นึกว่าจะเตรียมตัวมาดีกว่ากระโดดลงไปทั้งชุดซะอีกนะ

เออ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

บางทีพวกเขาแค่ทำตามคำสั่งมั้ง