Inside a Girls' Dormitory (Dortoir des grandes)

Meisjesslaapzaal (1953) Ondertitels door BuStEl.

De hemel wenkte hem.

Miremont College.

Wat kom je hier doen?

Is hier iemand?

Is hier iemand?

Is hier iemand? - Handen omhoog!

Ben jij degene die zo roept? - Goeiedag, chef.

Je hebt nogal haast om eraan te beginnen. - Ik wist wel dat ik u hier zou vinden.

Wat nieuws? - De zaak van het Noordstation.

Daarom bellen we u om hulp. Iedereen zwemt.

Ik zwem hier ook uitstekend.

Bedankt voor uw vertrouwen. Ik ben al bang om eraan te beginnen.

Bovendien is het een zaak voor jou. - Waarom voor mij?

Omdat je een bepaalde opleiding hebt gehad. En kijk eens om je heen.

We bevinden ons in een luxueuze omgeving.

Kennis van de rede, te sterk...

Zuurstof en stijl.

Ik heb het niet over de rust van de ouders.

Heb je de krantenartikelen al gelezen? - Natuurlijk, de moord van gisteravond.

Afkomstig uit het noorden? - Dat zie je aan haar naam.

Een rare naam. - En een vreemd meisje.

Iedereen heeft zijn eigen verhaal over haar.

Een geweldig meisje en een onmogelijk meisje.

Hier is het dossier en haar foto.

Iedereen is het erover eens: ze was een dondersteen.

En jij vindt dat ook, hè?

Ik ook, natuurlijk. Helaas is zij het slachtoffer.

Hoe oud was ze? - 18 jaar.

Ze werd 's ochtends dood gevonden in haar bed, de tweede naast de deur.

En ik zat erop, zei ik. Dat was maar een grap.

Ze zijn met achttien in die slaapzaal.

Zeventien werden wakker, de achttiende lag gewurgd en vastgebonden.

En geen van de zeventien heeft iets gezien of gehoord.

Zijn het kalebassen? - Denk daar maar niet over na.

Ze zijn slim, allemaal jong, koppig en leugenachtig.

Leugenachtig? Hoe weet u dat? - Ik voel dat aan.

Ik heb ze gisteren ondervraagd.

Ik stelde vragen over de ontdekking van het lijk.

Ze hadden overal een antwoord op. Precies alsof ik

vroeg wat ze liever hadden: de zee of de bergen.

Bent u niet uit uw vel gesprongen? - Ik was woedend als geen ander.

En daarna?

Ze keken me met een afschuwelijke blik aan.

Ik heb ze huisarrest gegeven.

De kleintjes liet ik gaan, de groten blijven hier, desnoods.

De prijsuitreikingen gaan nog niet door?

Nee, nog niet.

Door het raam kijken verandert niets.

Hoeveel tuinmannen zijn er? - Slechts één.

Hij is vorige week vertrokken voor zijn dienstplicht, 20

kilometer hier vandaan. Ik heb dat laten controleren, hij is schoon.

Zeg eens chef, je hebt de meisjes geteld, maar

je hebt ze toch naar de begrafenis laten gaan.

We konden niet anders. Ik kon ook geen lijfwachten inzetten.

Hoe weet jij dat? - Ik ben ze tegengekomen.

Je hebt ze dus gezien? - Ja, allemaal keurige meisjes.

Ze zien er allemaal lief uit. Heb je wel iedereen gezien?

Ik heb de moeder niet gezien. - Ze is knap, 36 jaar en gescheiden.

Ze is erfgename van haar dochter. - De dochter was dus rijk.

Ja, haar vader liet haar bijna alles na.

Heb je “Da Costa” gezien? - Wie is dat? Die strenge?

“Een beetje”? Je bent nogal mild.

Bovendien trouwt hij met de moeder, zij is twaalf jaar ouder dan hij. Snap je dat?

Bekijk zijn vingerafdruk en identiteit, we weten nog niet wie het is.

Er lag een tube slaappillen op het nachtkastje.

Die was niet aangeraakt, ze was nog vol.

Wat zat er nog meer in? - Van alles wat.

Brieven van kleine neefjes, foto's van acteurs of kampioenen.

Pikante boekjes, zoals ze zeggen.

Er waren ook nepbanden, waarschijnlijk om stoer te doen.

De beveiliging hier is niet best. - Dit is het vaste publiek van het paleis.

Heb je de mooie auto's buiten niet gezien?

Van hun ouders? - Bijna allemaal.

Ze zijn brutaal, ze zagen mij zelfs als de moordenaar.

Ze bellen allemaal naar de minister, alsof dat iets oplost.

Je hebt geluk dat je niet meer rookt. Hoe hou je dat vol?

Ik kan altijd weer beginnen.

Bedankt. - Je bent toch niet boos?

Nee, maar ik maak me wel zorgen.

Pas op voor de directrice. - Is ze verdacht?

Wees voorzichtig met haar. - Hoe is ze?

Minderwaardig en gek. Ze is waarschijnlijk ook nog autoritair.

Ik vraag me af of je dit aankan. - Moet ik dan terug naar Parijs?

Is het omdat ik je plaagde over het roken?

Ik meen het, je hebt een knappe kop.

Je neemt me in de maling. - Nee, ik meen het echt.

De meisjes zullen om je heen hangen. - Ik blijf professioneel.

Er zitten echt mooie tussen, zulke meisjes zijn gevaarlijk.

Hebben ze met jou geflirt? - Onnozelaar!

Ze toonden me niets dan minachting. Maar bij jou zal het anders zijn.

Als je erin trapt, ben je gezien. Dan kan je fluiten naar je baan.

Zeg dat je getrouwd bent, dan blijven ze op afstand.

Maak je geen zorgen, ik kan het wel aan.

Daar heb je er al één. Ik ben ermee klaar. Veel succes.

Bedankt.

Hou me op de hoogte. - Ik heb geen advies nodig.

Natuurlijk niet. Ik laat alles aan jou over.

Onthoud goed dat dit je eerste opdracht is.

Ik reken op je.

Mevrouw Hazard-Habran, de directrice wacht op u.

Raak me niet aan. - Je hebt toch wel twee minuten tijd?

Je hebt niet het recht mij te tutoyeren. Ik heb informatie over jou gekregen.

Dus, jij weet wie ik ben? - Wie zou je anders zijn?

Wat is je naam? - Emma Lestandier.

Ik denk dat jij nu de beste van je klas bent.

Nu wel.

Hoezo, nu wel? Omdat Michèle altijd de eerste was?

Ik dacht dat ze mooi en rijk was. - Ze was ook de eerste.

Ze had alles. Mevrouw de directrice zal ongeduldig worden.

Dan gaan we maar. Dus jij bent niet rijk? - Zie je dat?

Geef gewoon antwoord. - Ik ben niet arm.

Hoe ben je hier dan geraakt? - Ik ben de beste.

Hoezo? Wat bedoel je?

Volgens het reglement krijgt elk jaar een arm maar

verdienstelijk meisje een volledige gratis opleiding.

De bedoeling is toch goed?

De bedoeling kan goed zijn, maar het resultaat is triest.

Je verwerft gewoontes waar je van af moet en je begint ze te haten.

Haat je je medestudenten? - Nog niet.

Mag ik binnenkort eens in je klas komen? - Ik ben niet gehaast.

Het lijkt hier wel vakantie, maar bij mij heeft dat het omgekeerde effect.

Op vakantie kom ik weer tot leven. Hier is het dan...

Zien we elkaar nog? - Natuurlijk.

Onfeilbaar, we zijn onfeilbaar.

Het werk van onze leerlingen weerspiegelt geenszins de vooruitgang

die wij afleiden uit het aantal lichamelijke oefeningen, integendeel.

Ik zal je eraan herinneren dat het lichaam een gezonde geest nodig heeft.

De statistieken bewijzen dat.

Er slaagt elk jaar 7% van onze leerlingen.

Dat is slechts een detail, gewoon een toevallig klein misdrijf.

Alles is weer normaal. De opleidingen gaan gewoon door.

Statistisch gezien is dat niet één op de drieduizend.

Zie je, de rust is even teruggekeerd.

Absoluut.

Ik verwacht uw dochter volgend schooljaar. Tot ziens, mevrouw.

Bent u meneer Marco? - Ja, mevrouw.

Je bent nog een tiener. - Laten we niet overdrijven.

Kom maar dichterbij.

Ik hoop dat je getrouwd bent. - Al twee keer.

Hoe bedoel je, twee keer? - Ik bedoel, ik heb twee kinderen...

en een derde op komst, dat is zeker.

Je gezinssituatie bevalt me, maar je hebt een dringendere taak.

Er loopt hier een misdadiger rond en ik wil dat je die opspoort.

Ja, mevrouw. - Dan kan je meteen vertrekken.

Uit eigen initiatief. De commissaris heeft me niet gemeld dat je onervaren bent.

Wat de commissaris betreft...

Het is goed zo. Ik heb geen commentaar nodig.

Je opdracht is vrij moeilijk, je moet de moordenaar...

zien te ontmaskeren buiten onze school.

Daarbuiten? - Hier is geen moordenaar aanwezig.

Ik weet het niet, ik ben hier nog maar net. - Je bent hier toevallig als passant...

Mijn personeel is buiten verdenking gesteld.

Wat jij zoekt is een zwerver. - Een zwerver is prima, niet?

En onthoud dat de grootste families van Frankrijk hun kinderen hierheen sturen.

Ik heb daar onderscheidingen voor gekregen.

Ik zal het onthouden.

Je bent niet zo onbegrijpelijk als je op het eerste gezicht lijkt.

Tot ziens, inspecteur.

Kom morgen in uniform, dat lijkt me het beste.

Ik heb een wit hemd meegenomen. - Dat is goed voor overdag...

met een das, dat zou je goed staan.

Je kan op mij rekenen. - Hallo? Hallo?

Hallo, met wie spreek ik?

Ah, jij bent het, Claude, goeiedag. - Wat doe jij hier?

Laat me met rust, je hebt geen recht mij pijn te doen.

Het lijkt hier wel een adviesbureau.

Ben je niet beschaamd om af te luisteren? - En jij dan? Jij doet dat de hele dag.

Noem jij dat een job? Natuurlijk wordt dat een blauwe plek.

Dat zal wel meevallen. Heeft iemand gezegd dat ik kwam?

Ik wist drie dagen geleden al dat je zou komen.

Chantal had een brief gelezen uit de zak van de commissaris.

Hem terug in zijn zak stoppen was erg moeilijk.

We hebben er een wedstrijd van gemaakt.

Hier heb je de vragenlijst.

We hebben alles voorzien. - Hoe zie je...

Désiré Marco, streep de onnodige woorden door.

Klein, dik, dikbuikig, vlekkerig... Ik begrijp dat je dat gokt.

Voor: dikbuikig, onnozelaar, vlekkerig, enzovoort enzoverder.

Ik heb niet alles gewonnen, maar ook niet verloren.

Ik val zeker niet op jou.

Zeg eens... - Ja?

Je hebt me daarnet betrapt, maar dat was omdat ik dat wilde.

Hé, je mag daar niet parkeren.

Heb je het niet gehoord? Je mag daar niet parkeren!

Heb je me niet gehoord? - Wat gehoord?

Je mag daar niet parkeren. - Ik wil een kamer huren.

Het is volzet. Als ik een kuisvrouw had...

dan had ik misschien nog een slaapzaal. - Juist daarom, kijk naar mijn badge.

Ik had het kunnen weten, je hebt een nationaal kenteken.

Jij bent de toekomstige ster van het hoofdbureau?

Wie zegt dat? - Commissaris Broche...

We hebben op dezelfde school gezeten. Ik geef je zijn kamer.

Je hebt nogal wat cliënteel. - Dat kun je wel zeggen, ja.

ÉMILE? - Ja?

7750 en 1250, hoeveel is dat? - 9000 frank.

Ik wist het niet zeker. - Wat wil je drinken?

Een wit wijntje? - Ja.

Is dat kaviaar? - Het staat erop geschreven.

Dat meen je niet.