The Fifth Cord (Giornata nera per l'ariete)

Zondag 31 december.

Ik ben geen moordenaar.

Nog niet.

Of beter gezegd, het is gewoon mijn bedoeling.

En de bedoeling is volgens de wet alleen maar een misdaad

wanneer het in werking treedt.

Mijn motief is rationeel,

verenigbaar met de grootsheid van mijn doel.

Ik heb bijna al mijn slachtoffers gekozen uit mensen voor wie de dood

alleen maar een bevrijding kan zijn.

Ik ben een man of een vrouw.

Waarom heb ik besloten een dagboek bij te houden,

ook al is het zo opgenomen dat niemand mijn stem kan herkennen?

Zodat ik mijn bewegingen kan bestuderen,

dus ik maak geen fouten.

In het nieuwe jaar zullen vijf mensen door mijn handen sterven,

hoewel ik nog niet heb besloten hoe.

Helene.

- Helene! - Gelukkig nieuwjaar.

- Dit is Isabel. - Gefeliciteerd. Het beste.

- Jij ook. Gelukkig nieuwjaar. - Bedankt.

- Tot ziens. Gelukkig nieuwjaar. - Doei. Gelukkig nieuwjaar.

- En voor jou ook. - Gelukkig nieuwjaar.

Gelukkig nieuwjaar, Helene.

Ik meen het.

Je houdt nog steeds van grappen met een slechte smaak, nietwaar?

Ik wilde je persoonlijk een gelukkig nieuwjaar wensen.

Je houdt je niet aan onze afspraak.

Of ben je het vergeten?

Als ik drink, vergeet ik veel dingen.

- Vooral de onaangename dingen. - Ik heb niet gedronken.

Jammer.

Je zou het soms moeten doen.

Goedenacht. Tot ziens, Andrea.

Goedenacht.

Ga je weg?

Tot morgen, Edouard. Doei.

Walter... alsjeblieft.

Walter...

Laten we hier weggaan, Walter. Laten we gaan.

Walter!

Walter!

De telefoon gaat over.

Ik hoor het.

Waarom beantwoord je hem niet?

Je zei mij nooit te antwoorden, toch?

Het is de derde keer dat ze bellen.

- Je had mij wakker kunnen maken. - Je was dood voor de wereld.

- Ben je hier al lang? - De hele nacht.

Ik heb uren gewacht.

Toen je binnenkwam, kon je niet opstaan, laat staan ​​met mij vrijen.

Ik moest je zelfs uitkleden.

Ben ik je dienstmeisje of je parttime minnaar?

- Eén dezer dagen ga ik ontslag nemen. - Je komt en gaat wanneer je wilt.

Ik vraag je niets, je vertelt mij ​​niets.

Waar ga je een betere baan vinden dan deze?

Ik zal zoeken, daar kun je zeker van zijn.

Misschien heb je genoeg van mij.

Waarom vertel je het niet? Zo kunnen we het nieuwe jaar eerlijk beginnen.

Daar gaan we weer.

- Hallo. - Waar heb jij je verstopt?

Dit is de vierde keer dat ik bel.

Ik had de telefoon losgekoppeld. Hoe gaat het?

Er is geen tijd te verliezen, dat is wat er aan de hand is.

Kom snel hierheen.

Hoi.

Zorg goed voor jezelf liefje. Het is een slechte dag.

HOOFDREDACTEUR

Precies zo, gisteravond, in de tunnel.

Hij ligt nu in het ziekenhuis. Ik heb Vogel gestuurd.

Je had net zo goed de sheriff kunnen sturen.

Zei je dat hij werd gevonden door een jong stel?

Ja, maar we weten hun namen nog niet.

- Daar zorg ik wel voor. - Ja?

Oke.

- Goed? - Het is er allemaal.

Ik krabbelde een paar regels.

"Vanmorgen vroeg John Lubbock,

een jonge leraar Engels aan de Grove International School,

werd grof aangevallen toen hij..."

- Het is niet erg nauwkeurig. - Waarom?

Allereerst is John Lubbock geen Engelsman, hij is Australisch.

En de Grove, zoals de meeste internationale taalscholen,

heeft geen vast personeel en geen docenten.

Ze komen en gaan uit alle verschillende landen, net als op een luchthaven.

Doei. Ik zie je op kantoor.

Ik zei je al, bezoekers zijn niet toegestaan.

Zelfs verslaggevers niet.

- Gewoon even kijken. - Het is onmogelijk. Het spijt me.

Het is waar, meneer Bild.

Goedemorgen dokter.

Niemand kan John Lubbock voorlopig zien.

De politie gaf ons strikte bevelen.

Hoe gaat het met hem?

Zijn vierde halswervel is gebroken. Maar hij voelt zich nu veel beter.

Nog nieuws, inspecteur?

Aanval met de bedoeling om te beroven.

Kan ik even praten met het echtpaar dat hem heeft gered?

Het zijn belangrijke getuigen. Ik wil niet...

Ik zal geen woord noemen dat het onderzoek zou kunnen schaden.

Het meisje woont niet ver van de tunnel.

Haar naam is Giulia Soavi.

En?

Je zou hem moeten kennen. Hij heet Walter Auer.

Hij is de broer van Lu Auer. Ze is een vriendin van je, geloof ik.

Trouwens,

ik moet misschien even met je praten.

Ik was één van de laatste mensen die het slachtoffer zag, ik weet het.

Ik sta tot je beschikking.

Mevrouw Soavi?

Ik heb de politie al verteld wat ik weet.

- Ken je mij? - Je bent een verslaggever.

Kunnen we een gezellig praatje maken?

Ik heb je al verteld dat ik niets te zeggen heb.

Als je niet weggaat, roep ik mijn vader.

- Giulia. - Kom eraan, papa.

Lu?

Lu.

"Beste Andrea, ik ben tot dinsdag weg.

Ik was blut, dus nam ik wat geld van de gebruikelijke plaats.

Knuffels en kusjes, Lu.

Als je mij wilt bedriegen, ga je gang. Je weet dat ik niet boos zal zijn."

Elsa, kijk! Zou je het leuk vinden om met mij te spelen?

Kijk hoe goed ik ben!

- Wie is daar? - Andrea Bild, verslaggever.

- Wat wil je? - Sorry zeggen.

- Ik was grof tegen je op het feest. - Oké, excuses geaccepteerd. En?

Is er een vuur aan de gang? Als ik sorry zeg, kan ik longontsteking krijgen.

Ik ben aan het werk.

Gewoon voor een moment. Ik zal je niet storen, dat beloof ik.

Andrea, snap het!

Tony is snel gegroeid.

De banken zijn nieuw. Net als de gordijnen.

Ik heb deze tafel nooit leuk gevonden.

Hij heeft altijd een gemeen gezicht gehad.

Ik wil dat Tony onthoudt dat hij een vader heeft.

En jij, een zeer rijke ex-man.

We zijn nog niet gescheiden, ook al heb ik hem al maanden niet gezien.

- Draag je nu een bril? - Voor het werk.

Zoveel veranderingen in een jaar.

Niet vrijen is slecht voor je, weet je.

Je bent onmogelijk als je drinkt.

Waarom vertel je mij niet waarom je hier bent?

Tony slaapt.

Dus wat wil je weten over John Lubbock?

Alles wat je weet.

Geboren in Sydney, 26 jaar oud, geeft sinds oktober les op de Grove.

Hij doet het alleen om zijn collegegeld te betalen.

Hij is een eenling, verlegen, introvert.

Hij gaat veel naar concerten en hij is een zeer goede tennisser.

Maak je geen aantekeningen?

Ik heb de herinnering aan een olifant. Zijn jullie twee vrienden?

Soort van. Het is niet gemakkelijk om vrienden te zijn met John.

Arme John.

Hij heeft echt geen goede start van het jaar gehad.

Eerst Isabel, toen de aanval.

- Isabel Lancia? - Ja.

Ik denk, en ik heb het nooit mis over deze dingen,

dat John haar een beetje glans had gegeven.

Eén van die jeugdige verliefdheden die niet lang duren, maar je toch laten lijden.

Nu lijkt het erop dat Isabel gaat trouwen met Edouard Vermont, zijn beste vriend.

- Het was een vreselijke klap voor hem. - Ik heb niets gemerkt.

Ik ben niet verrast. Je was stomdronken.

Je kunt "zoals gewoonlijk" zeggen. Ik zal niet beledigd zijn.

En John laat nooit iets zien. Hij is te verlegen.

- Tot ziens, meneer Lubbock. - Tot ziens. Bedankt.

Ja?

Water.

De krukken.

Alsjeblieft.

- Wil je hier slapen? - Vanavond niet, ik ben moe.

Riccardo, alsjeblieft.

- Alsjeblieft. - Morgen.

- Niet antwoorden. - Wacht.

Ja?

Ja.

Waar?

Oké, ik kom meteen.

Een dringende oproep. Het zal niet lang duren.

Riccardo.

Kom terug.

Riccardo?

Ben jij dat, Riccardo?

Riccardo!

Oh God. Waar is het?

Waar is het?

De telefoon. Waar is het?

Waar is de telefoon?

Riccardo...

Riccardo!

Riccardo!

Riccardo!

- Het motief, inspecteur? - Het moordwapen?

- Hoe is ze vermoord? - Pardon, inspecteur.

Gewurgd en van de trap gegooid.

- Goedemorgen, inspecteur. - Ook al hier, Bild?

Dokter Bini kreeg rond 23.00 uur een telefoontje.

Een dringende oproep die een hoax bleek te zijn.

Een hoax?

De beller heeft een adres opgegeven dat niet bestaat.