Masters of the Air

‫وایسا، بذار صورتت رو ببینم

‫بعدِ بازجویی، حتما برو بیمارستان. خب؟

‫چشم، قربان

‫می‌خوری؟

‫نه، مرسی آقای دکتر

‫ممنون

‫- قهوه بدم، سرگرد؟ ‫- جان؟ قهوه نمی‌خوری؟

‫ممنون، خانم تَدی

‫- بده‌ش به من ‫- مرسی

‫کاری نکردم

‫از موقعیت ساعت ۵ ابرهای بالا سرمون اومد. ‫ببین، هیچی نمی‌دیدم.

‫شوخی‌تون گرفته؟ ‫ای‌اِی‌ها از غیب نازل میشن

‫هینتون گفت چهارتا چترنجات دیده، ‫ولی من چیزی ندیدم

‫تا چشم‌ کار می‌کرد، فقط ابر بود ‫هیچی دیده نمیشد، ستوان

‫- من هیچی نمی‌دیدم ‫- جزیره بود؟

‫خدای من، به عمرم جزیره ندیدم تا حالا

‫اون‌موقع، نور دیدم. ‫ولی خبری از انفجار نبود.

‫آره، یعنی اون ۱۹۰ تا جنگنده

‫احتمالاً با سرعتِ چمی‌دونم، ۸۰۴ کیلومتر ‫بر ساعت از بغل دست‌مون رد می‌شدند؟

‫چتر نجات؟ کسی چتر نجات دیده؟

‫نه، سرگرد. ‫بد بَلبشویی راه افتاده بود.

‫اصلاً دید نداشتیم. ‫چشم، چشم رو نمی‌دید.

‫« تریاژ بخش یک »

‫می‌خوام زخم‌هات رو به سرگرد نشون بدم، پسرجون

‫بله، قربان

‫برای درمان سرمازدگی باسر، ‫اینجا تجهیزات کافی نداریم

‫غصه نخور، باسر

‫می‌فرستیمت بیمارستان «ردگریو»

‫تا دوباره سرپا بشی

‫بی‌صبرانه منتظرم برگردم میدونِ جنگ، قربان

‫پسر خوب

باید نسبت به محیط آگاهی داشته باشن

‫توی ارتفاع ۷.۵ کیلومتری ‫دمای هوا هم ۵۰ درجه زیر صفره

‫تا فیها خالدون یخ می‌زنن

‫همچین تلفاتی برای تیم، منطقی نیست

‫البته این هم بگم، ‫که یه فرماندۀ دیگه رو هم از دست دادیم

‫- هاگلین؟ ‫- بله

‫موقع فرود، ‫یکی از زخم‌های معده‌ش ترکید

‫همین الآن برای مراجعه به متخصص، ‫راهیِ لندن کردمشون

‫- خیلی‌خب. تشکر، آقای دکتر ‫- بسیارخب

‫وای، خدای من. آخه چرا انقدر احمقـم؟ ‫از سرما یخ زدیم،

‫بعد من با دستِ خالی ‫رفتم سراغِ تفنگم

‫توی اون سردخونه؟ بازم شانس آوردی

‫خب، درس عبرتی شد واسه‌ام

‫- خوبه ‫- آقایون

‫خیلی‌خب. زودتر خوب شو، دیکی. ‫کمک‌خلبانم رو لازم دارم.

‫- ممنون، کرت ‫- مراقب خودت باش

‫من و بکی برنامه گذاشتیم ‫با چند تا از بچه‌ها

‫بریم نوشیدنی بخوریم. تو هم میای؟

‫ممنون، کرت. ‫امشب جایی نمیرم.

‫- باشه ‫- خیلی‌خب

‫- از طرفم به بقیه خبر میدی؟ ‫- حتماً، مراقب خودت باش

‫حالت چطوره، دیکی؟

‫این به سلامتیِ آدامز، اشمالنباخ،

‫پتریک

‫و همۀ افرادِ پُردل‌وجرئت‌شون

‫خوبی تو؟

‫احساسی داری الان؟

‫چیزی حس می‌کنی؟

‫آره، دلم براشون تنگ شده

‫چون من؟ ‫هیچی حس نمی‌کنم

‫می‌تونی یه لطفی بهم بکنی؟

‫- چی؟ ‫- بیا اینجا

‫ازت می‌خوام که بزنی تو صورتم

‫این یه دستوره، بجنب

‫خیلی‌خب

‫ازت می‌خوام بزنی دماغـم رو بیاری پایین

‫- درست همینجا ‫- سرگرد

‫سرگرد سرگرد نکن. ‫الآن سرگرد نیستم، بیخیالِ درجه.

‫- مسخره‌بازی درنیار، پسر ‫- مسخره‌بازی؟ مسخره‌بازی نیست

‫- بس کن... ‫- نیویورکی نیستی تو مگه؟

‫بزن دیگه

حال کردم، کرت

‫حال داد

‫خیلی‌خب، میتبال

‫باید فرمانده جدیده رو ببینم

‫اول وقتِ فردا

‫وارد فردا شدیم دیگه

‫خماری، سرگرد؟

‫نه، قربان

‫ایشالا چند ساعتِ دیگه

‫هنوزم مَستی، پس

‫قهوه سر حالم آورد، قربان

‫از نظرِ سرهنگ هاگلین شما ‫صلاحیت فرماندهیِ اسکادران هوایی رو نداشتید

‫- خب، بنظر منم مهارت‌های... ‫- منظورت مهارت‌های خلبانی‌شـه؟

‫خب، من سرهنگ هاگلین نیستم

‫همینطوره

‫- قهوه میارید برام؟ ‫- بله، قربان

‫ممنونم

‫سلام، پسرها

‫سلام، باکی

‫خب؟

‫تنزل رتبه گرفتم

‫چی؟

‫شدم فرماندۀ گردان ۴۱۸اُم

‫شرمنده، جک. ‫دوباره پسرها برگشتن پیش خودم.

‫تا وقتی‌ که بمب‌افکنم رو پس بگیرم

‫آره، هاردینگ پیگیره

‫چی؟ من فرماندۀ گردانم؟

‫- ای حرومزاده ‫- نظر من نبود

‫هاگلین پیشنهادت داد

‫پس هردوتون حرومزاده‌اید

‫فرماندۀ گردانِ لعنتی

‫با این دید بهش نگاه کن:

‫لی‌مِی میگه در مقایسه با بقیه، ‫ما بی‌نظم‌ترین...

‫گردان‌ بمب‌افکنیم، ‫شاید تو بتونی نقطۀ عطفِ ما باشی

‫دلم نمی‌خواد گندکاری‌های ‫شما رو جمع کنم، باکی

‫- بفرمایید، سرگرد ‫- ممنون

‫امروز صبح خیلی زود بیدار شدی

‫جداً؟

‫قبلِ من رفتی به دیدنِ هاردینگ؟

‫من دوزاریم زود میُفته، باک

‫فقط بهش گفتم ‫لیاقتِ فرمانده شدن رو داری

‫که به عنوان فرماندۀ گردان ‫عملکرد بهتری خواهی داشت

‫نیازی به تشکر نیست

‫قبل از اینکه تنزل رتبه داشته باشم، ‫یه درخواست دیگه هم کردم

‫می‌خوام برای خونواده‌های بچه‌هایی که ‫از دست دادیم نامه بنویسم

‫به نظرم خودم بنویسم ‫خیلی بهتر از اینه که یه غریبه بنویسه

‫من هم کمکت می‌کنم

‫لطف می‌کنی

‫می‌دونی...

‫تهِ تهِ همۀ این داستان‌ها

‫اگه قراره فقط دو تا خلبان ‫توی آسمون باقی بمونن...

‫یکیش منم و اون یکی دیگه هم تویی، باک

‫روش حساب نکن

‫« قسمت دوم »

‫هر کسی که بی-۱۷ سوار شده ‫قدرِ خدمۀ زمینیِ ما رو می‌دونه ‫(سه هفته بعد، جولای سال ۱۹۴۳)

‫توی کارشون خبری از شکوه و افتخار نیست

‫بخاطر تعمیر کردنِ روزنه‌های ضدهوایی ‫و بازسازیِ کاربراتور

‫هیچ تقدیر و تشکری ازشون نشد

‫فرماندهان خدمۀ ما توی هر مأموریتی، ‫مسئولیت نگه‌داری از هواپیما رو

‫در آسمون داشتن

‫بدین معنا که مسئولیتِ ‫جون ده‌ها نفر به گردن‌شون بود

‫سرجوخه کن لمنز یکی از ‫بهترین فرماندهانِ خدمۀ ما بود

‫۱۹‏ سال داشت

‫لمنز!

‫بگیر که سیب‌زمینی داغ رسیده

‫وای که چقدر داغه لعنتی

‫باید یکی از این‌ها واسه خودت بگیری

‫چطور شده؟

‫همونطوری که خواستی نمک و فلفل زدم برات

‫- محشره ‫- دیگه چیزی نمی‌خوای؟

‫اینجا رو نگاه کنید

‫این هواپیما نشتی داره

‫- می‌بینید؟ ‫- آها، آره

‫فردا که بچه‌ها پَریدن، ‫می‌خوایم آسفالت رو تمیز کنیم

‫با چی قراره تمیزش بکنیم؟

‫- آتیش! ‫- آتیش

‫- چی؟ ‫- آتیش

‫- دوست دارید کمک کنید؟ ‫- آره، لطفاً

‫- چی شد؟ ‫- مانور بود

‫خیلی زود وارد عمل شد و کُند پیش رفت

‫دیگه بیخیال شد

‫کارِ کی بود؟

‫یکی از افراد خدمۀ تازه‌واردِ گردان ۳۴۹اُم

‫بارنهیل

‫کمتر از سه هفته، ‫۶‏ بمب‌افکن رو از دست دادیم

‫همچنان منتظریم از ‫پادینگتون بمب‌افکن‌های جایگزین برسن

‫امیدوارم تا هفتۀ آینده ‫یکی دوتا از این بمب‌افکن‌ها از راه برسن

‫خیلی‌خب

‫هردوتاشون واسه تو، بیل

‫ممنون، قربان

‫در نهایت، از مجموع ۳۵۰ نفری ‫که داشتیم، ما ۶۶ نفر...

‫از خدمۀ نظامی رو از دست دادیم

‫تا زمانی‌ که خدمۀ جایگزین از راه برسن،

‫باید با هرچیزی که داریم، ‫سَر و تهِ همه‌چیز رو به‌هم بیاریم

‫اگه امشب دستور مأموریت صادر شد، ترنر

‫بعضی از اعضای خدمه‌ات رو باید

‫- با گردان ۳۴۹اُم بفرستیم ‫- بله، قربان

‫- شما هم همینطور، باک ‫- بله، قربان

‫تموم شد. مرخصید

‫بله، قربان

‫برو که رفتیم. فاتحه‌تون خونده‌ست، پسرها

‫- عمراً بتونی ‫- ببینیم و تعریف کنیم

‫- عجب دل‌وجرئتی. بنداز ‫- یالا، عزیز. بجنب، بنداز ببینم!

‫اینم از این

‫ریدی با این شانست، کوئین

‫گندش بزنن

‫منظورم شانست با تاسـه

‫آره، بهتره اینطوری باشه، چون اگه ‫من ببازم، همه‌ رو با خودم می‌کشم پایین

‫- یالا، شروع کن ‫- خیلی‌خب

‫خودش گفت

‫آلیس از دالاس

‫- آلیس، قصرِ ما ‫- آلیس شیرزنِ ماست

‫- شیرزن! ‫- معلومه که آره

‫تامی، تامی

‫سرگرد

‫- سلام لیل ‫- سلام جان

‫- سرگرد ‫- سرگرد دای

‫شش تا ویسکی و یه آبجو زنجبیلی لطف می‌کنید؟

‫- الساعه، رفیق ‫- شما آمریکایی‌ها رو تحسین می‌کنم

‫توی روز روشن میرید واسه پرواز، ‫و همه‌چیز براتون شفاف و واضحـه

‫منظورت رو نمی‌فهمم، سروان

‫بهش فکر نکن، برادر. ‫رده بالاها خودشون می‌فهمن.

‫بحث فلسفی شد

‫ما شب بمباران می‌کنیم، ‫چون صرفاً واسه‌مون مهمه که هدف‌مون حتماً آلمانی باشه

‫ولی بمباران توی روز، حکم خودکشی رو داره

‫اون روزی رو می‌بینم که ‫آمریکا استراتژی‌های خودش رو

‫بخاطر تلفاتی که بی‌بروبرگرد ‫ادامه خواهد داشت، تغییر میده

مسئله ریاضیاتـه