The Hand That Rocks the Cradle

‏‫متأسفم. باشه. ادامه بده.‬

‏‫خب، بعدش اوضاع واقعاً بد شد.‬

‏‫خانواده‌ای که پیششون پرستار بچه بودم، مجبور شدن اسباب‌کشی کنن.‬

‏‫پس کار تو همینه؟ تو کار مراقبت از بچه‌ای؟‬

‏‫آره. خب، من عاشقشم.‬

‏‫راستش داشتم برای همین درس می‌خوندم. آموزش دوران کودکی.‬

‏‫اما بعد، می‌دونی، با از دست دادن این شغل،‬

‏‫از لحاظ مالی واقعاً سخته.‬

‏‫آره، صددرصد.‬

‏‫اما بعد یه ایمیل از صاحب‌خونه‌ام دریافت کردم که می‌گفت:‬

‏‫«اجاره‌ات رو بالا می‌بریم. روز خوش!»‬

‏‫خوشحالم که امروز اومدی.‬

‏‫می‌دونی، مواردی مثل تو دقیقاً دلیلیه که شرکت من این رویدادها رو برگزار می‌کنه.‬

‏‫پس کار تو همینه؟ دعوا راه انداختن با صاحب‌خونه‌ها؟‬

‏‫شرکت من به انواع مسائل مسکن و املاک رسیدگی می‌کنه.‬

‏‫صاحب‌خونه‌ها رو سر جاشون نشوندن، این کارو می‌کنیم...‬

‏‫این کار رو رایگان انجام می‌دیم.‬

‏‫مثل یه مزیت اضافه‌ست.‬

‏‫اممم...‬

‏‫خب، تو اینجا چیکار می‌کنی؟‬

‏‫منظورت چیه؟‬

‏‫داری از سر و کول بچه بالا میری.‬

‏‫نباید خونه باشی و چای تمشک بخوری؟‬

‏‫خب، خیلی خوب به نظر میاد، اما، امم، دارم مدیریت می‌کنم.‬

‏‫مردم این کار رو می‌کنن.‬

‏‫ال اِی لا (قانون لس‌آنجلس). داره شروع می‌کنه.‬

‏‫سلام، هنری.‬

‏‫توروخدا، بابا. قول میدم مامان خونه است. قول می‌دم.‬

‏‫-سلام، کیتلین. -هی، آلیسون.‬

‏‫امم، قرارداد کجاست؟ بهش احتیاج دارم.‬

‏‫میگه هنوز داره غلط‌گیری می‌کنه.‬

‏‫می‌تونم دوباره بهش زنگ بزنم.‬

‏‫آه...‬

‏‫فکر کنم باید این قضیه رو بعداً پیگیری کنیم.‬

‏‫اوه. همه چی مرتبه؟‬

‏‫آره. اممم...‬

‏‫آره، فکر کنم دارم زایمان می‌کنم.‬

‏‫اوه.‬

‏‫فقط بهم بگو. چطور واقعی نیستن؟‬

‏‫-سوئیچ‌هام کجاست؟ -مامان؟‬

‏‫-مامان، کجایی؟ -میشه اینو یه لحظه نگه داری؟‬

‏‫مامان.‬

‏‫-چی، حیوان‌های کوچولو؟ -آره.‬

‏‫-چون توی یه بازی کامپیوتری‌ان. -پول می‌گیره.‬

‏‫اگه واقعی نیستن، چرا باید پول بگیرن؟‬

‏‫آره، دقیقاً سؤال منم همینه.‬

‏‫بذار یه کم جا باز کنیم.‬

‏‫مامان، این قضیه برای من جدیه.‬

‏‫می‌دونم عزیزم. می‌دونم.‬

‏‫می‌دونم... داری میگی برات جدیه.‬

‏‫حق دارم. ولی باید بریم.‬

‏‫- می‌تونی سوار ماشین شی؟‬ ‏‫- دارم کمک می‌کنم.‬

‏‫باشه. آفرین.‬

‏‫- داری چیکار می‌کنی؟‬ ‏‫- تو داری چیکار می‌کنی؟‬

‏‫بچه‌تو‬ ‏‫ول می‌کنی وسط خیابون؟‬

‏‫نمی‌تونی اینقدر‬ ‏‫سریع اینجا بیای پایین.‬

‏‫خوش‌شانسی کالسکه به ماشینم‬ ‏‫آسیب نرسوند.‬

‏‫- بیا بریم.‬ ‏‫- عوضیِ خنگ.‬

‏‫اوه، بابا دیگه.‬

‏‫- آماده‌ایم که شروع کنیم؟‬ ‏‫- بابا.‬

‏‫- یا خدا.‬ ‏‫- چه خبره؟‬

‏‫- چی شد؟‬ ‏‫- این خانم...‬

‏‫همین‌طور با سرعت اومد پایین.‬

‏‫- چه آدم احمقیه.‬ ‏‫- بابا.‬

‏‫چیه؟ اگه واقعیت داره، می‌تونی بگی 'لعنتی'.‬

‏‫اونجا باید تابلوی ایست باشه.‬

‏‫- آره، خب، لس‌آنجلسه.‬ ‏‫- معنیش چیه؟‬

‏‫- مردم تو لس‌آنجلس ترمز نمی‌کنن.‬ ‏‫- اوه...‬

‏‫نه، باید تابلوی ایست باشه.‬

‏‫ممنون.‬

‏‫باشه. گوجه‌فرنگی‌ها...‬

‏‫باشه، امروز اینا رو نمی‌خریم.‬

‏‫بریم اون سیب‌ها رو ببینیم.‬

‏‫هوم.‬

‏‫کیتلین.‬

‏‫- پالی. آره.‬ ‏‫- پالی. درسته.‬

‏‫وای. چطوری؟‬

‏‫خوبم. آره، خوبم.‬

‏‫مشکلت با صاحب‌خونه‌ات چی شد؟‬

‏‫ام، من یه نامه براش فرستادم،‬

‏‫ولی در مورد، می‌دونی،‬ ‏‫قانون افزایش اجاره حرف زد،‬

‏‫که متأسفانه شامل نمیشه.‬

‏‫خب، اشتباه می‌کنه.‬

‏‫- کاری که باید بکنی اینه که--‬ ‏‫- اشکالی نداره.‬

‏‫می‌دونی، من دارم می‌گذرونم.‬

‏‫پستو گرفتم.‬

‏‫ام، آره، روغن پالم داره.‬

‏‫این بده؟‬

‏‫خب، پنجاه درصد چربی اشباع شده‌ست، پس...‬

‏‫فکر کردم چربی‬ ‏‫الان چیز خوبیه.‬

‏‫این... انواع مختلفی داره. می‌تونی پسش بدی؟‬

‏‫حتماً. فقط فکر کردم برای پاستا، خوب میشه...‬

‏‫مامان.‬

‏‫-خب، برنامه‌ات چیه، در مورد...؟‬ ‏‫-مامان؟ مامان.‬

‏‫من دارم حرف می‌زنم، اما، باشه؟‬

‏‫- می‌تونیم بریم؟‬ ‏‫- تازه رسیدیم.‬

‏‫- من گرسنمه. مامان.‬ ‏‫- می‌ریم غذا می‌خوریم، باشه؟‬

‏‫ام...‬

‏‫اگه یه روزی به پرستار بچه احتیاج داشتی،‬ ‏‫حتی فقط برای یه بعدازظهر‬

‏‫که بتونی واقعاً، می‌دونی،‬ ‏‫از بازار کشاورزها خرید کنی...‬

‏‫-پس تو تو کار مراقبت از بچه ای؟‬ ‏‫-آره. خب...‬

‏‫من قبلاً هم گفته بودم، منظورم اینه،‬ ‏‫ولی خیلی وقت پیش بود.‬

‏‫یادم هست، آره.‬

‏‫بذار ببینم شماره‌ت رو دارم یا نه.‬

‏‫باشه.‬

‏‫منظورم اینه که،‬ ‏‫اون سختی‌های زیادی کشیده.‬

‏‫حرف زدن باهاش خیلی راحت‌تر از،‬ ‏‫مثلاً نیمی از مامانای مدرسه اِماـست.‬

‏‫اون واقعاً یه آدم معمولیه.‬

‏‫اما اون تجربه کار با بچه‌ها رو داره؟‬

‏‫آره. آره، ازش یه معرفی‌نامه می‌گیرم.‬

‏‫-مامان، خیلی کوتاه نباشه.‬ ‏‫-می‌دونم. بفرمایید.‬

‏‫-و گفتی که یه استراحت می‌خوای.‬ ‏‫-می‌خوام.‬

‏‫می‌تونم... این دفعه یه کم راحت‌تر‬ ‏‫باشم و، امم...‬

‏‫به خودم برسم،‬ ‏‫مثل کاری که همه همیشه اصرار دارن.‬

‏‫باشه.‬

‏‫باشه.‬

‏‫درسته.‬

‏‫فکر می‌کنی چطوره؟‬

‏‫عالیه.‬

‏‫نمره کامل گرفتی.‬

‏‫اوه. خب، مرسی.‬

‏‫-الو.‬ ‏‫-سلام، روسانا؟‬

‏‫-بله.‬ ‏‫-سلام. اسم من کیتلین هست.‬

‏‫من... شماره‌تون رو از پُلی مورفی گرفتم.‬

‏‫-اوه. سلام.‬ ‏‫-سلام. آره.‬

‏‫ما داریم به استخدام کردنش به عنوان پرستار بچه‬ ‏‫فکر می‌کنیم‬

‏‫و داشتم کنجکاو می‌شدم‬ ‏‫راجع به تجربه شما باهاش بدونم.‬

‏‫اوه، امم...‬

‏‫اون فوق‌العاده است.‬

‏‫واقعاً شد بخشی از خانواده ما.‬

‏‫شنیدنش عالیه.‬

‏‫ببخشید. اون‬ ‏‫چند وقت برای شما کار کرد؟‬

‏‫-خدایا، دو سالی می‌شد.‬ ‏‫-آها.‬

‏‫باشه. وای. این عالیه.‬

‏‫این یه... این یه مدت خیلی طولانیه.‬

‏‫آره. واقعاً با بچه‌ها عالی بود.‬

‏‫سلام.‬

‏‫خب، اینا رو بشور، بعد‬ ‏‫خراب‌ها رو مستقیم بذار تو ماشین ظرفشویی.‬

‏‫-یه دور استریل داره.‬ ‏‫-باشه.‬

‏‫و فقط شیشه‌ای‌ها.‬

‏‫درسته. حواسم به میکروپلاستیک‌ها هست.‬

‏‫دقیقاً. آره، می‌دونم ما دیگه فایده‌ای نداریم،‬ ‏‫اما خب، امیدوارم برای اونا یه فکری بشه.‬

‏‫اوه، باشه. بفرمایید.‬

‏‫-اوه، وای.‬ ‏‫-آره، من خیلی ذخیره کردم.‬

‏‫پس از چپ به راست،‬ ‏‫از قدیمی به جدید چیدیم.‬

‏‫-پس می‌تونی از سمت چپ برداری.‬ ‏‫-و شیر خشک نه؟‬

‏‫برای... اوه. نه، اون چیزا فقط شکرن.‬

‏‫پس وقتی اون رو خورد... می‌دونی.‬

‏‫-فهمیدم. آره.‬ ‏‫-باشه.‬

‏‫جوزی.‬

‏‫جوزی، این پرستار جدیدته، پالی.‬

‏‫- می‌خوای سلام کنی؟‬ ‏‫- سلام.‬

‏‫سلام.‬

‏‫مامان گفته قند ممنوعه.‬

‏‫مامان گفته قند ممنوعه.‬

‏‫سلام عزیزم.‬

‏‫سلام عزیزم.‬

‏‫خب، فکر کنم... باید برم چندتا کار انجام بدم.‬

‏‫عالیه. آره.‬

‏‫اممم...‬

‏‫- ما حواسمون هست.‬ ‏‫- درسته.‬

‏‫باشه.‬

‏‫خداحافظ.‬

‏‫خدای من!‬

‏‫- سلام.‬ ‏‫- سلام.‬

‏‫- غذا رسید.‬ ‏‫- عالیه.‬

‏‫- جوزی خوابه، پس من دارم می‌رم خونه.‬ ‏‫- عالیه. باشه.‬

‏‫اوه، شام می‌خوری؟‬

‏‫- آره.‬ ‏‫- منظورم اینه که زیاده.‬

‏‫لطفاً بمون.‬

‏‫- بمون.‬ ‏‫- باشه.‬

‏‫میرم یه بشقاب دیگه بیارم.‬

‏‫بفرمایید.‬

‏‫اوه، من مشروب نمی‌خورم.‬

‏‫خوبه. اممم، عزیزم.‬

‏‫عالیه. ممنون. باشه.‬

‏‫بسیار خب. این خوب به نظر میاد.‬

‏‫- اما، مرغ می‌خوای؟‬ ‏‫- هر چی دلت می‌خواد بخور، شروع کن.‬

‏‫باشه.‬

‏‫به فضا نیاز دارم!‬

‏‫اما...‬

‏‫می‌تونی فضا داشته باشی، ولی نمی‌تونی اونجوری باهام حرف بزنی...‬

‏‫خدای من! ولم کن!‬

‏‫نباید یه ثانیه بهش فرصت بدی؟‬

‏‫آره.‬

‏‫فکر می‌کنه من یه آدم کنترل‌گر و توبیخ‌کننده هستم.‬

‏‫چون همهٔ پدر و مادرهای دیگه از بچه‌های خودشون می‌ترسن.‬

‏‫این رو زیاد دیدم.‬

‏‫اما باهوشه، ولی خیلی لجبازه.‬

‏‫از وقتی نوزاد بود، اگه یه ثانیه هم می‌ذاشتمش زمین،‬

‏‫جیغ می‌کشید.‬

‏‫- جیغ می‌کشید.‬ ‏‫- خیلی سخت به نظر میاد.‬

‏‫آره، اون سال اول، خیلی سخت بود.‬

‏‫هی، می‌دونی چیه؟ بذار معطلت نکنم. واقعاً.‬

‏‫- اگه باید بری...‬ ‏‫- اوه. نه، فقط، اممم...‬

‏‫این دختره.‬

‏‫ما یه جورایی داشتیم حرف می‌زدیم.‬

‏‫اوه، واقعاً؟ ازش خوشت میاد؟‬

‏‫هنوز مطمئن نیستم.‬

‏‫راستش، اممم...‬