Informacioni i lëshimit

It's Okay to Not Be Okay E09 (Next y NF ver )
Një Komentar nga xoc85
🔵🔶 🅽🄴🆃🄵🅻🄸🆇 🔵🔶 asiasubtitulossrt.blogspot.com 🔵🔶

Etiketat

other
Publikuar më: 2020-07-23
Shkarkime: 20
Dëgjim i Dëmtuar: No

Pamje paraprake e titrave në Spanish

200 rreshtat e parë.

Yo...

fui suspendido.

No me pagarán durante mi suspensión

y probablemente me demanden.

Todo está tan mal.

Dijiste antes

que huirías conmigo

cuando yo quisiera.

Quiero

irme de viaje contigo.

Ahora mismo.

Vamos.

CAPÍTULO 9: EL REY CON OREJAS DE BURRO

¿A dónde vamos?

¿Te gustaría salir del país?

Tanto América del Sur como Europa suenan bien.

Vamos a donde haga más calor que acá. ¿África?

A un refugio de vida salvaje en el Serengueti. ¿Quieres?

"¿Qué diablos hice?".

¿Eso...

es lo que estás pensando?

No, para nada.

Te conviene no estar pensando eso.

Me sorprendió que golpearas al tipo ese

y me pidieras irnos de viaje.

No me digas que ahora te arrepientes.

No, claro que no.

No me arrepiento.

Entonces, al Serengueti.

No tengo pasaporte.

¿Eres extraterrestre?

- ¿Quién no tiene pasaporte hoy en día? - Yo.

- Vamos a la isla de Jeju. - No podremos volver hoy.

¿Volver hoy? ¿Es una broma?

Antes me ofreciste llevarme a la montaña o a un campo.

No sería más de un día.

Bueno.

Y esta noche...

Si pasamos la noche afuera, llevemos a Sang-tae.

- ¿Qué haces? - Piensa muy bien tu respuesta.

Detén el auto.

¿Quieres ir durante el día o pasar la noche conmigo?

¡Detén el auto!

¿Pasarás la noche conmigo...

o morirás conmigo?

¡Ko Mun-yeong!

¿Estás loca? ¿Por qué arriesgas tu vida por una broma?

¿Quién dijo que bromeo?

Por favor. Al menos cuenta hasta tres antes de hacer algo impulsivo.

¿Tú contaste hasta tres antes de golpear a ese tipo?

Bájate.

Si me quedo contigo,

me darán ganas de estrellarme contra algo.

¡Carajo! ¡Gang-tae, idiota infeliz!

Quería irse de viaje. ¿Me tomaba el pelo?

¿Estaba jugando conmigo?

¿Qué carajos? ¿Cómo osa jugar conmigo?

¿Cómo me voy a vengar de esto?

Oye, amigo.

Estás raro últimamente.

No había almorzado.

Siempre te saltas comidas

y renunciar es como tu pasatiempo.

Pero hoy le pegaste a alguien y te suspendieron.

Me sorprende que tengas hambre.

Está rico.

Amiguito, debes estar mal de la cabeza.

Vamos a hacerte un chequeo.

- ¿También crees que soy un poco raro? - No un poco, muy raro.

- ¿Qué me pasa, Jae-su? - Es el virus de la locura.

- ¿Un virus? - Ese día

cuando Ko Mun-yeong te lastimó la mano con un cuchillo,

su virus de la locura debe haber entrado en tu torrente sanguíneo

y te arruinó el cerebro.

Casi me convences.

Debería escribir una novela.

- ¿Crees que podrías hacerlo? - ¿Si podría?

Dios, ¿crees que soy tonto?

¿Sabes qué pasaría?

Por favor.

Ganaría el Nobel de Literatura.

Por todos los cielos.

Justamente.

Por supuesto. Premio Nobel de Literatura.

Por el amor de Dios.

Está bien, no ganaría nada. Soy malísimo redactando.

- Jae-su. - Sí, lo sé.

Nunca escribiré nada. Por favor, ya está.

Charla terminada. Olvídalo.

Yo...

quiero divertirme.

Claro. ¿Por qué no?

Ya pasó mucho tiempo. Vamos a dar una vuelta en Alberto.

¿A dónde quieres ir?

- Al Serengueti. - Al Sereng... ¿Qué?

No es ese tipo de persona.

Es muy paciente. No puedo creer que golpeara a alguien.

Es como cuando te tiras un pedo.

Si lo aguantas 99 veces

y luego por fin lo sueltas, podría matar a alguien.

No tienes... no tienes modales.

No hables de pedos en la mesa.

Me haces perder el apetito.

Lo siento. Me disculpo.

Come... come de tus guarniciones.

Pero ¿por qué terminó golpeando a alguien?

En mi época, yo también les pegaba a los tipos que te molestaban a ti.

Seguro se enojó por lo mismo.

Cuando era joven, estaba enamorado de Sun-deok.

Pero me rechazó tres veces.

Eso... eso es toda una sorpresa.

Pero... pero ¿cómo lo rechazó?

"No me gustas. ¡Lo digo en serio!".

Así lo rechacé.

Era raro ya de joven.

Había un 50 y 50 de chance,

o era un genio o un estúpido, así que lo rechacé y listo.

Te arrepientes, ¿no?

Santo Dios, ¿cómo lo sabes?

Me arrepiento tanto.

Come todo lo que hay en el plato.

¿Viste eso?

Aún siente algo por mí.

No delires. Toma tu sopa.

Director.

Perdón por molestarlo mientras come.

Pero ¿puede venir conmigo?

¿Qué pasa?

- Tú sigue comiendo. - Bueno.

¿Por qué no pueden darle el alta?

No es que no podamos darle el alta.

- Hay procedimientos... - No me importa.

- Vamos. - Cálmese, por favor.

- El director vendrá... - ¿Cómo pretende que nos calmemos?

Su exesposo...

La trajimos aquí para que el infeliz no la encontrara.

Pero el desquiciado logró encontrarla.

Ven conmigo a Estados Unidos.

Puedes recibir tratamiento allí.

No, no quiero ir. Ve tú solo.

¡Deja de quejarte! ¡Vamos!

Si tiene que irse...

¿Qué? ¿Qué quiere?

Los temas administrativos se tratan allí.

Tiene que pagar antes de retirarse.

- Tenemos que pagar. - Vamos a pagar, ¿sí?

- Vamos, mamá. - Santo Dios.

CLÍNICA PSIQUIÁTRICA OK

Rápido. Vamos.

La señorita Lee A-reum no está lista para irse.

¿La va a dejar irse?

¿Qué podemos hacer para detenerla?

Su familia no quiere que se quede.

- Ven aquí. - ¿Qué pasa?

Silencio.

Jeong-tae. Presta atención.

Bien.

Verás, A-reum...

¿Qué pasa con ella?

Bueno, el asunto es que A-reum...

¡No! A-reum...

Oye, Jeong-tae.

No puedes dejar que se sepa que A-reum y tú están juntos.

Así que haz lo posible para controlarte.

- Intentaré encontrar la forma. - Carajo.

Jeong-tae.

Mañana, alguien que puede ayudarte llegará por el oeste.

¿Qué? ¿Un fantasma del oeste?

Alguien que puede ayudarlo llegará por el oeste.

Una persona, no un fantasma.

Ronca, le rechinan los dientes y se tira pedos.

Lo hace todo a la vez. Parece una bendita orquesta.

Apuesto a que cada agujero que tiene Lee Sang-in en el cuerpo se abre

cuando se va a dormir.

Dios, eso es muy gracioso.

Si no lo soportas, usa nuestro cuarto.

- Está vacío. - ¿Puedo?

- Y tengo que pedirte un favor. - ¿Un favor?

Se trata de Sang-tae. ¿Mañana podrías...?

Claro.

- Pero no terminé. - No tienes que explicarme.

Te ayudaré sea lo que sea.

Eso es la lealtad.

Gracias.

¿A quién prefieres? ¿A mí o a Sang-tae?

- ¿Hace falta que conteste? - ¿Qué?

Nos vemos.

También te quiero.

- "Esos dos tipos...". - Esos dos tipos...

- "...se están apoderando de la casa". - ...se están apoderando de la casa.

- "Son dos granujas". - Son dos granujas.

Los odio.

Odio a Dooly y a sus amigos.

Ni siquiera es su casa y hacen lo que se les da la gana.

Me agrada Ko Gil-dong.

¿"Ko Gil-dong"?

Deja que otros entren a su territorio.

Es un buen chico.

- ¿Tú qué opinas? - Me agrada.

A mí... a mí también me agrada Gil-dong.

Komentet

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left