The Witcher

BİR NETFLIX DİZİSİ

Colin!

Colin, herkes nerede?

Merhaba!

Merhaba!

Bana bu gecelik kalacak yer lazım!

Tüccarım.

Parasını veririm.

Merhaba!

Merhaba!

Bana bu gecelik...

Kira!

- Bağışla canımı! - Bugün olmaz.

Merhamet et...

Onu alın. Beni bırakın.

Yalvarırım!

Yennefer.

4.000 ölü Temerya'lı asker,

5.000 ölü Kaedwen'li, onlardan da en az 20.000 kişi.

İmgelemlerinde bulamazsın onu.

O öldü.

Yennefer.

Yennefer...

Yennefer!

Yennefer!

Bunu görmüştüm.

Attan inme.

Nerede o?

- Sen onun nesi oluyorsun peki? - Yaşıyor mu?

Biz kazandık. Onun sayesinde.

Ordular gelene kadar bize zaman kazandırdı.

Değdi mi peki?

Yennefer.

- Yalvarırım, kim olduğunu söyler misin? - Önemli değil.

O artık yok.

Bırak beni.

Bırak beni!

Ben de kötü uyuyorum.

Sen hiç uyumuyorsun ki.

Kâbusları azaltıyor.

O kaya trolünü gördüğüm kâbus hariç.

Aşırı cana yakın.

Unutması zor bir görüntü.

Sen ne görüyorsun?

Kara Şövalye beni atına bindirmiş...

Cintra yanıyor.

Mâni olamayacak kadar çaresizim.

Kaçmışsın.

Şanslıydım.

Anlamam gereken bazı şeyler var.

Sürpriz Yasası'ndan faydalandın ve beni aldın.

Peki neden?

Bir borcun ödemesiydi.

Babanı kurtardım.

- Neden kurtardın? - Anneannenden.

Annenin bir yabancıyla evlenmesini

istememiş.

Baban neyi feda ettiğini bilmiyordu.

Yani

ben senin kaderinim.

- O da ne demekse. - Ondan çok daha fazlasısın Cirilla.

- Evimi özledim. - Cintra'da artık güvende değilsin.

Peki ya Skellige'de? Orada da yakınlarım var, güvende olurum.

İstersen.

Ama seni hemen çulsuz bir lortla evlendirirler.

Adam tahtına da göz diker.

Yemekleri güzeldir ama.

- Çabuk! - Bu tarafa!

Triss!

Dayan!

Bizi bırakma!

Triss!

Hayati riski yoktu. Ne oldu, bilmiyorum.

Onu kaybediyoruz.

- Ne oldu? - Yennefer'dan iz yok.

Ebediyen kayboldu.

- Peki ya yeğenim? - Fringilla cephedeydi.

Aldığımız esirle Nilfgaard taarruzunu koordine ediyordu.

Kaos kanunlarının hepsini hiçe saydı.

Öyleyse o da kayıp.

Ailevi rezaletler bekleyebilir. O esirden derhâl istihbarat almalıyız.

Krallar aşırı hırslandılar. Nilfgaard'ı güneye sürmek istiyorlar.

Belki sürmeliyiz, zira danışmandan ziyade asker olmamızı yeğlersin.

Orada değildin Artorius. Kazandık.

Ama zar zor.

Nilfgaard'ın yedek birliklerinden haberimiz yok.

Nerede toplanıyorlar? Bir sonraki planları ne?

Esir.

Ne biliyoruz?

Casuslarımız pek bir şey bilmiyor. Cintra baskınını o düzenlemiş, o kadar.

Komutanlarla konuşmazmış, sadece imparatora hesap verirmiş.

Kimse onu konuşturamadı.

Eğer onunla ben görüşebilirsem bize ihtiyacımız olan her şeyi verir.

Kurallarımız var.

Senden izin istemiyordu.

Ayıldı.

Hoş geldin.

Sağ kalacağından şüpheliydik.

Siktir.

Kaer Morhen tam olarak ne peki?

Witcher'ların kışları gittiği yer.

Orada dinlenip iyileşebiliyoruz. Zırh ve iksirlerimizi yeniliyoruz.

Orası benim evim.

- Ben niye adını hiç duymadım? - Biz öyle istiyoruz da ondan.

Neden?

Bir saldırı oldu.

Uzun zaman önce, ben çocukken.

Az daha bizi yok edeceklerdi.

O yüzden artık dikkat çekmiyoruz.

Cintra'dayken beş taş oynayabilmek için oğlan kılığına girerdim.

Belli ki ikimiz de dikkat çekmemeliyiz.

Farklısınız diye mi size saldırdılar?

Tabii.

Biz senin gibi geleceği göremiyoruz.

Savaş meydanında olduğu gibi.

O kadınla beni daha önce görmüştün.

Evet ama...

Rüya gibi bir şeydi o.

Pusluydu.

Tuhaftı.

Sakin ol.

Nasıl yaptın onu?

Buna axii deniyor.

Bir sakinleştirme işareti.

Büyü. Aynı...

Druid gibi mi?

Pek sayılmaz.

Yola devam etmeliyiz.

Şükürler olsun.

Sence han var mıdır?

Yürü hadi Roach.

Ne oldu?

Hiç muhafız yok.

- Belki de... - Sessiz ol.

Havlayan köpek de yok.

Burası asla uyumaz.

- Ne olacak şimdi? - Yakında bir tanıdığım var. Eski bir dost.

Roach'tan inme.

Geralt!

Nivellen.

Ne arıyorsun burada, seni yaşlı, kahpenin evladı?

Dostun o mu?

Evet.

- Ama değişmiş. - Biliyorum.

Beni son gördüğünden çok azıcık daha farklıyım.

Aynısı senin için de geçerli.

Bıçağını kaldır da donmadan içeri girelim Witcher.

Sana her şeyi anlatırım.

Misafirlerime ateş de yaktım.

Peki sen canım...

Ciri.

Pekâlâ Ciri, donmuş iliklerini ısıtmak için

sıcak bir banyoya ne dersin?

Çok isterim.

- Fırtına dinince gidiyoruz. - Lütfen.

Fevkalade.

Küvet!

- Sen de yan odada yıkanabilirsin. - Böyle iyiyim.

Sen dostum, hiç ama hiç iyi değilsin. Leş gibi ergin at kokuyorsun.

- Cazibemin bir parçası işte. - At kılıklı herifin tekiydin hep zaten.

Kapılar!

En son görüşeli ne kadar oldu, 13 kış geçmiş midir?

Nivellen, adabımuaşereti hiçe sayacak biri değilim

ama kızın güvende olduğunu bilmeliyim.

Sivri dişlerimi görünce gırtlağını koparacağımı mı sandın?

Güvende.

Ben hâlâ benim.

Neyse... Işıklar!

Güzel numaraymış.

- Ne olduğunu anlatacak mısın? - O hikâyenin yanında şarap lazım.

- Peki ya sen? - O hikâyenin yanında şarap mahzeni lazım.

Mankafa etrafına baktı ve kuyruğunu kıstırıp öyle bir kaçtı ki

ayakları yere bile değmedi. Zamanımızda Brigand'lar daha dişliydi.

Elbise için çok teşekkürler.

Kendi giysilerim ayaklanıp kaçmaya hazırdı.

Tabii ki.

Çok hoş olmuşsun.

Kızarmış geyik eti, adaçaylı yer mantarı, tatlı şarap, hem de bol bol!

Senin için de

en iyisi.

Witcher bıldırcını.

- Aferin, çok iyiydi. - Şaka, şaka.

Dostuma da dağ sülünü!

- Çok iyi, değil mi? - Gerçekten de çok iyi.

- Nasıl tanıştığımızı anlattı mı? - Hayır.

Pek konuşkan değil.

- Değildir. - Dinlemek isterim ama.

En sevdiğim hikâyedir. Şurada oturan beyaz yeleli suratsızı,

dünyanın gelmiş geçmiş en korkunç canavarı,

yani babam,

ormanımızdaki wyvern'ları öldürsün diye tutmuş.

Kitaplarda görmüştüm.

Korkunç yaratıklar. Şu tıfıl, genç veledi görüyor musun?

O bendim.

Kendimi babama kanıtlamak için

ilkini kendim öldürmeye çalıştım.

Ama onun yerine

kahrolası canavarın inine düştüm.

Bu da beni ensemden tuttuğu gibi çekti, çıkardı

ve hayalarıma saldıran wyvern'ı katletti.