Hidden

Hidden (2015) OCR 23.976 fps runtime 01:23:13

แม่ แม่ตื่นรึยัง แม่

โซโซ ตื่นมาทำไมลูก ยังเช้าอยู่เลย

- กลับไปนอนเถอะ - ไม่ค่ะ โอลีฟกลัวมาก

แม่

อยู่นี่ค่ะ

โซโซลูกไปทำอะไรใต้นั้น

แม่หนูบอกแล้ว อย่าเรียกชื่อแบบเด็กๆ งี่เง่านั่นอีก

หนูชื่อโซอี้

หนูกำลังแอบอยู่ค่ะ

โอลีฟบอกเราต้องแอบ เธอฝันว่ามันเจอเรา

ใครกัน

พวกบรีทเธอร์

นี่ เราคุยกันว่าไง

มีกฎใหม่จำได้มั๊ย กฎข้อ 4 ห้ามเราพูดถึงพวกเขาอีก

หนูเปล่าพูด โอลีฟพูด

งั้นบอกโอลีฟจะไม่มีใครเจอเรา

พ่อจะคอยเฝ้าเวรทั้งคืนเหมือนเคย เราปลอดภัยแล้ว

ได้ยินมั๊ยโอลีฟ

ฉันหยุดยิ้มไม่ได้

เธอหยุดยิ้มไม่ได้ หมายถึงเธอ ไม่อยากยิ้มอีกแล้ว

แสดงว่าเธอยังกลัวอยู่

โอลีฟจะรู้สึกดีขึ้นมั๊ย ถ้าเรา..ลองไปดูพ่อสักหน่อย

ไม่เป็นไร

เอาล่ะ

มาซิ

ไม่เป็นไร

ห๊ะ แม่ นั่น

- พ่อเองจ้ะ - ไม่เหมือนพ่อเลย

- โธ่ มีเด็กฝันร้ายล่ะซิ - พ่อ

เฮ้ เฮ้

- นึกว่าเราบอกให้ฝันร้ายไปให้พ้นแล้ว - บอกแล้ว

- งั้นลูกจะกลัวทำไม - ต้องถามโอลีฟค่ะ

อ๋อ ครั้งนี้เป็นโอลีฟเหรอ

เธอเข้านอนโดยลืมตาค้างได้ไง

- พ่อ อย่าใจร้ายซิ - พ่อแค่สงสัย

- เธออยากได้รายงาน - พ่อต้องดูสมุดโน้ต

ขอแว่นตาหน่อยจ้ะ

ขอบใจ

นาฬิกาฉันเริ่มตอน 4 ทุ่ม

ตอน..2 ทุ่ม ฉันเล่นเกมไพ่ 7 เกม ชนะ 4 แพ้ 3

แพ้ 4 ชนะ 3 คุณโซอี้ เดาใจฉันถูกจริงๆ

ตอนตี 5 มีกวาง 2 ตัว วิ่งผ่านไป

ตอน 6 โมงเช้า ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าเล็กๆ

อาจเป็นเสียงฝีเท้า ลูกสาวจอมซนของฉันเอง

แต่นอกจากนั้น ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเลย ไม่แม้แต่...

- พวกบรีทเธอร์ - โซโซ

ไม่ ไม่แม้กระทั่ง...

- นั่นแหละ - แล้วล็อคละคะ

- ยังแน่นหนามั๊ย - อยากไปดูมั๊ย

ได้เหรอ

เรย์ฉันบอกแล้ว ฉันไม่อยากให้ลูกขึ้นไปบนนั้นอีก

อะไร ลิงน้อยเนี่ยนะ เธอทำได้อยู่แล้ว

ใช่ หนูทำได้ค่ะ หนูรู้กฎแล้ว 1 อย่าเสียงดัง

- แม่รู้ลูกรู้กฎ - 2 ควบคุมสติ

3 อย่าเปิดประตู 4 อย่าพูดถึงบรีทเธอร์

- ระวังนะโซโซ รองเท้าลูก - หนูรู้ค่ะแม่

แน่นดีมั๊ย

แน่นค่ะ

เดินเท้าเปล่าไม่ได้เหรอ

ไม่ได้ มันจะไม่ดีนะ

ทำไมล่ะ

เพราะเราไม่ใช่สัตว์โซอี้

ลูกต้องจำไว้นะ

ยังไงหนูก็ไม่ได้ออกไปข้างนอกนี่

จะออกไปทำไมใน เมื่อเรานำแสงอาทิตย์มากับอยู่กับเรา

วันนี้อากาศดีนะ

อยากบันทึกวันมั๊ย

อย่ากดแรงไป แม่ไม่อยากให้พลาดโดนมือ

หนูทำได้แม่

โอเค

ตอนนี้กี่วันแล้วคะ

จำไม่ได้ก็นับดูซิ เรียงกันแถวละ 25 มีทั้งหมดกี่แถว

1.. 2.. 3.. 8.. 9.. 12

12 คูณ 25 ได้เท่าไหร่

300 บวก 1 ที่หนูเพิ่งทำ เท่ากับ 301

ใช่จ้ะ เห็นมั๊ยวิชาเลขใช้ได้ผลแล้ว

- จูบหนูหน่อยค่ะ - แปลว่าเธอหิวแล้ว

ไหนดูซิ เรามีรำข้าวโพด

ข้าวโพด มันฝรั่ง ถั่ว

- และพีช - ขอพีชคะ พีชเท่านั้น

เมื่อวานเราเพิ่งกินพีชไปนะ

ไว้ค่อยกินอีกพรุ่งนี้

แต่แม่ว่าวันนี้เราน่าจะกินอะไร ที่มีโปรตีนเยอะหน่อย

- น่าจะเป็น..ถั่วนะ - ถั่วรสชาติแย่สุด

- ไง - ถั่วหรือพีชคะ

เอ่อ..ไม่รู้ซิ

- พีชเถอะ - พ่อว่าพีชก็น่ากินดี

เรย์

- เอ่อ..โหวตเสียงกันดีกว่า - เรย์

ใครอยากกินถั่วกรุณายกมือขึ้นครับ

คนโหวตหนึ่งเสียง ทีนี้ใครอยากเลือก พีชแสนหวานฉ่ำ กรุณายกมือขึ้น

โทษทีที่รัก 2 ชนะ 1

- ดาร์เลนเล่นแง่อีกแล้วเหรอ - อ๋อ มันเป็นพวกอึด

แค่ต้องกระตุ้นสักหน่อยเท่านั้น

นั่นไงล่ะ บอกแล้วมันอึด

แม่พ่อ พีชหายหมดเลย

- อย่ามาอำโซโซ - จริงๆ ค่ะ มันถูกขโมยไป

พระเจ้า 12 12 กระป๋อง

กินได้เกือบ 2 อาทิตย์นะ

ไม่มีพีชให้กินแล้ว

เอ่อ..ใช่ ไม่เหลือพีชแล้ว

คงมีบางอย่างได้กลิ่นน้ำตาลเข้า พวกสัตว์มีฟัน

ฟันแบบไหนคะ

น่าจะเป็นหนู

แต่มันเข้ามาไม่ได้ หนูเช็คประตูแล้ว ปิดแน่นเลย

ประตูไม่ใช่ทางเข้าเดียว

พวกบรีทเธอร์ก็เข้ามาได้ซิ

- โซโซ - ได้มั๊ยคะ

ไม่ พวกเขาตัวใหญ่เกินไป

แต่หนูลอดได้

ถ้าเป็นหนูมันคงยังอยู่ในนี้

เราต้องหาให้เจอ

ต้องหาก่อนมันจะขโมยอาหารอีก

ระหว่างนี้เราต้องลดจำนวนอาหารลง

พ่อ พวกมันตัวเล็กอยู่แล้ว

พ่อเสียใจโซอี้

พ่อเสียใจ

แม่จะไม่เตือนอีก กินซะ

- หนูบอกแล้วหนูไม่อยากกินถั่วนี่ - นี่โซโซ กฎข้อ 2

คุมสติให้ได้

- อย่าให้ความโกรธครอบงำ - กฎข้อ 5 อย่าเรียกหนูโซโซ

- หนูแค่อยากกินพีช - มันโดนขโมยไปแล้ว

ตอนนี้เราต้องสละบางอย่างไปบ้าง

หนูไม่มีอะไรเลย

หนูติดอยู่ในนี้ออกไปก็ไม่ได้

หนูไม่มีเพื่อน มีแค่โอลีฟที่พูดได้ 5 ประโยค

- แล้วเราล่ะ - อะไร

ลูกบอกลูกไม่มีเพื่อน

แล้วเราล่ะ พ่อกับแม่ไม่ใช่เพื่อนเหรอ

- พ่อรู้อยู่แล้ว - พ่อไม่เข้าใจ

พ่อคิดว่ามันไร้สาระที่พูดว่า ลูกไม่มีอะไรเลยในเมื่อ...ลูกมีทุกอย่าง

- ใช่ค่ะ - ก็ใช่ ดูนั่นซิ

- ลูกบอกมันกี่วันแล้ว - 301 วัน

ตั้ง 301 วัน

ที่จริงเราไม่น่าจะอยู่รอดมาได้เลย

แต่ในยามที่เราต้องการ

เราเจอที่หลบภัย

และมันให้อาหาร ให้บ้าน ให้ชีวิต

เท่าที่รู้ อาจเหลือแค่พวกเราเท่านั้น พวกเดียวที่..ยังรอดได้

ฉะนั้น ขีดเล็กๆ นั่น คือปาฏิหาริย์นะ

- ปาฏิหาริย์เหรอ - ใช่แล้ว ปาฏิหาริย์

อาหารนี่ทำให้ลูกอยู่รอดได้อีก 1 วัน

นั่นเท่ากับจะได้ขีดเพิ่มอีก 1 ขีด

ค่ะก็คงงั้น

ฉะนั้นถั่วเหนียวเย็นชืด ที่อยู่ในจานของลูกนั่น

มันก็เป็นปาฏิหาริย์เหมือนกัน

ถ้าลูกกิน ปาฏิหาริย์เหนียวหนืดนั่น เพื่อเรา

หลังจากนี้เราอาจไปเที่ยวกัน

- เที่ยว จริงเหรอคะ - จริงซิ

แต่รีบกินซะเพราะถ้าพ่อกิน ปาฏิหาริย์ของพ่อหมด พ่อจะกินของลูก

ระวังหน่อยพ่อ

- วางตรงนั้น บ้านโจอี้อยู่นี่ - ได้เลย เริ่มกันเลย

8..

5.. 6.. 7.. ร้านไอศกรีมซิลเวีย

โอเค พ่อเปิดประตูนะ

ประตูเปิดแล้ว

เสียงกระดิ่งประตูดัง

นั่นไงซิลเวีย ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์

เธอใส่ผ้ากันเปื้อนรูปโคนตลกมาก

อรุณสวัสดิ์โซอี้น้อย

แล้วเธอก็ยื่นช้อนพลาสติก สีชมพูให้กับลูก

ลูกวางมืออีกข้าง บนเคาน์เตอร์กระจกที่เย็นเฉียบ

ข้างในลูกเห็นถังไอศกรีม ที่ซิลเวียทำสดใหม่ที่ร้านทุกวัน

ยังเช้าอยู่รสอร่อยๆ ยังอยู่ครบ

รสน้ำผึ้ง รสพีนัทบัตเตอร์ ขนมปังกรอบ

และแน่นอน รสโปรดของลูก

สตรอเบอร์รี่ชอร์ตเค้ก

เห็นรึยัง

มีความสุขมั๊ย

จนถึงพรุ่งนี้

จนถึงพรุ่งนี้

เอ่อ..เธอชนะ

ฉันชนะ

- ฉันชนะ - ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย

ฉันก็อยากเชื่อแบบนั้นเรย์

แต่ไอศกรีมในจินตนาการ คงไม่ทำให้ลูกอิ่มหรอก

- บอกแล้ว - ผมอยากให้ลูกอารมณ์ดี

คุณก็ด้วย แล้วถ้าลูกเกิดป่วยล่ะ

น้ำหนักเราลดลงไปมาก ทั้ง 3 คน ตอนนี้

เราแค่ต้องหาทางหาอาหารเพิ่ม

อาหารจริงๆ ถ้าจำเป็นผมจะขึ้นไป

ไม่ได้นะเรย์

- พวกเขายังหาตัวเรา - ใช่ แต่ผมจะสู้

ฆ่าตัวตายชัดๆ

จำคำสัญญาตอนเรามาถึงนี่ได้มั๊ย

โซอี้..ต้องมาก่อน ไม่ว่าต้องเสียอะไร

- สำคัญพวกนั้นยังไม่เจเรา - มีหนูเจอแล้ว

แต่ก็แค่หนูตัวเดียว

โธ่ ที่รัก

ลองคิดต่างออกไปซิ

หลุมหลบภัยนี่อาจเป็นคุก หรืออาจเป็นบ้าน

- ถั่วอาจเป็นถั่วหรืออาจเป็น... - ถั่วมหัศจรรย์

- ทำไมล่ะ - เพราะฉันไม่ใช่เด็ก 9 ขวบเรย์

ฉันเข้าใจที่คุณทำเพื่อโซโซ

แต่ฉันไม่เชื่อเรื่องปาฏิหาริย์

- ไม่อีกแล้ว - คุณควรเชื่อ

นี่..คือชีวิตเรา เราต้องอยู่ให้ดีที่สุด

อะไรคือสิ่งสำคัญ

- เราต้องมีชีวิตอยู่ - และเราทำได้